• +905335410514
  • zekeriya_demirtas@hotmail.com

Category ArchiveSigortacılık

Sigortacılık ve Özel Emeklilik Sektörlerinde İç Sistemlere Dair Yönetmelik

Sigortacılık ve Özel Emeklilik Sektörlerinde İç Sistemlere Dair Yönetmelik

25 Kasım 2021 Tarihli Resmi Gazete

Sayı: 31670

Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumundan:

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; sigorta, reasürans ve emeklilik şirketlerinin, sigortacılık ve özel emeklilik sektörlerinde faaliyet gösteren özellikli kuruluşların ve tüzel kişiliği haiz sigorta ve reasürans brokerlerinin kuracakları iç kontrol, risk yönetimi, aktüerya ve iç denetim sistemlerine ve bunların işleyişine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

(2) Bu Yönetmelik; Türkiye’de kurulu sigorta, reasürans ve emeklilik şirketlerini, yabancı sigorta ve reasürans şirketlerinin Türkiye’deki teşkilatlarını, Güvence Hesabını, Sigorta Bilgi ve Gözetim Merkezini, Emeklilik Gözetim Merkezini, Sigorta Tahkim Komisyonunu, Türkiye Motorlu Taşıt Bürosunu, Doğal Afet Sigortaları Kurumunu, Özel Riskler Yönetim Merkezini ve tüzel kişiliği haiz sigorta ve reasürans brokerlerini kapsar.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; 3/6/2007 tarihli ve 5684 sayılı Sigortacılık Kanununun 4 üncü, 14 üncü, 21 inci, 28 inci, 30 uncu, 31/B inci, 32 nci, 33/A ıncı ve ek 1 inci maddeleri; 9/5/2012 tarihli ve 6305 sayılı Afet Sigortaları Kanununun 6 ncı maddesi ile 28/3/2001 tarihli ve 4632 sayılı Bireysel Emeklilik Tasarruf ve Yatırım Sistemi Kanununun 1 inci ve 20/A maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Ana hizmetler: Kuruluşların esas faaliyetlerini icra edebilmeleri amacıyla yürütülen ve devamlı olarak sürdürülmesi zorunlu olan hizmetleri,

b) Bilgi sistemleri: Bilginin toplanması, işlenmesi, saklanması, dağıtımı, kullanımı ve paylaşımına yönelik insan kaynağı, operasyonel faaliyetler ve süreçler ile bunlarla etkileşim içinde bulunan bilgi teknolojilerini,

c) Birincil sistemler: Sigortacılık ve özel emeklilik faaliyetlerinin yürütülmesi ve Kanunda, Kanuna ilişkin alt düzenlemelerde ve ilgili diğer mevzuatta bu kuruluşlar için tanımlanan esas faaliyet konusuyla ilgili tüm sorumlulukların yerine getirilmesi açısından gerekli olan bütün bilgilerin, elektronik ortamda güvenli ve istendiği an erişime imkân sağlayacak şekilde kaydedilmesini ve kullanılmasını sağlayan altyapı, donanım, yazılım ve veriden oluşan sistemin tamamını,

ç) Birlik: Türkiye Sigorta Reasürans ve Emeklilik Şirketleri Birliğini,

d) COBIT: Bilgi Sistemleri Denetim ve Kontrol Birliği (ISACA) Bilgi Teknolojileri Yönetişim Enstitüsü (ITGI) tarafından yayımlanmış olan Bilgi Teknolojilerine İlişkin Kontrol Hedefleri (COBIT)’nin güncel versiyonu veya Kurumca kabul edilen versiyonlarını,

e) Denetim komitesi: Asgari olarak icrai görevi bulunmayan iki yönetim kurulu üyesinden oluşan ve denetim ve gözetim faaliyetlerinin yerine getirilmesinde yönetim kuruluna yardımcı olmak üzere kurulan komiteyi,

f) Finansal grup: Hukuksal yönden birbirinden bağımsız olsa bile; sermaye, yönetim ve denetim açısından birbiriyle ilişkili ve içlerinden en az bir tanesi sigorta, reasürans veya emeklilik şirketi olmak şartıyla ortaklıklarının tümü veya çoğunluğu finansal kuruluş olan şirketler bütününü,

g) İcrai birim: Doğrudan gelir getirici, harcama yapıcı veya operasyonel faaliyetlerin icra edildiği birimi,

ğ) İç sistemler: 5684 sayılı Kanunun 4 üncü maddesinde belirtilen sistemler ile aktüerya fonksiyonunu,

h) İkincil sistemler: Birincil sistemler dışında kalan faaliyetlerin yürütüldüğü sistemler ile tüm sistemler aracılığı ile yürütülen faaliyetlerde bir kesinti olması halinde, bu faaliyetlerin iş sürekliliği planında belirlenen kabul edilebilir kesinti süreleri içerisinde sürdürülür hale getirilmesini ve Kanunda, Kanuna ilişkin alt düzenlemelerde ve ilgili diğer mevzuatta kuruluşlar için tanımlanan tüm sorumlulukların yerine getirilmesi açısından gerekli olan bütün bilgilere kesintisiz ve istendiği an erişilmesini sağlayan birincil sistem yedeklerini,

ı) İş sürekliliği planı: İş sürekliliği yönetiminin bir parçası olan ve bir kesinti durumunda kuruluşların öncelikleriyle uyumlu olarak faaliyetlerin sürdürülmesine ve mevzuata uyum sağlanmasına yönelik politika, standart ve prosedürlerden oluşan yazılı plan veya planlar bütününü,

i) İş sürekliliği yönetimi: Savaş, terör olayları, grev, lokavt, kargaşalık, salgın hastalıklar, yangın ve doğal afetler ve bilişim tabanlı saldırılar ile iş ortaklarındaki iş kesintileri gibi nedenlere bağlı olarak oluşabilecek bir kesinti veya kriz durumunda etkin önlem alınabilmesi; itibarın, marka değerinin, değer katan faaliyetlerin ve paydaşların çıkarlarının korunabilmesi amaçlarıyla belirlenen operasyonların sürekliliğinin temin edilmesi veya hedeflenen zaman diliminde kurtarılabilmesinin sağlanması ile kriz öncesi duruma dönülmesine yönelik, potansiyel risklerin belirlenmesini de içeren politika, standart ve prosedürleri kapsayan bütünsel yönetim sürecini,

j) Kanun: 3/6/2007 tarihli ve 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu ile 28/3/2001 tarihli ve 4632 sayılı Bireysel Emeklilik Tasarruf ve Yatırım Sistemi Kanununu,

k) Kesinti: Kuruluşların faaliyetlerinde veya bir sistemin fonksiyonlarında sürekliliğin, planlı geçişler haricinde mücbir sebeplerle sekteye uğramasını,

l) Konsolidasyona tabi ortaklık: Türkiye finansal raporlama standartları kapsamında tanımlanan kontrol gücüne sahip olunan tüm ortaklıkları,

m) Kurul: Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurulunu,

n) Kuruluş: Bu Yönetmelik kapsamında tanımlanan şirketler, özellikli kuruluşlar ve tüzel kişiliği haiz sigorta ve reasürans brokerlerinin tamamını,

o) Kurum: Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumunu,

ö) Özellikli Kuruluşlar: Güvence Hesabını, Sigorta Bilgi ve Gözetim Merkezini, Emeklilik Gözetim Merkezini, Sigorta Tahkim Komisyonunu, Türkiye Motorlu Taşıt Bürosunu, Doğal Afet Sigortaları Kurumunu ve Özel Riskler Yönetim Merkezini,

p) Rehber: T.C. Cumhurbaşkanlığı Dijital Dönüşüm Ofisi tarafından yayımlanan bilgi ve iletişim güvenliği rehberini,

r) Sigorta grubu: Hukuksal yönden birbirinden bağımsız olsa bile; sermaye, yönetim ve denetim açısından birbiriyle ilişkili sigorta, reasürans ve emeklilik şirketleri bütününü,

s) Şirket: Türkiye’de kurulmuş sigorta, reasürans ve emeklilik şirketleri ile yabancı ülkelerde kurulmuş sigorta ve reasürans şirketlerinin Türkiye’deki şubelerini,

ş) Üst düzey yönetim: Kuruluşun icra kurulu başkan ve üyeleri ile genel müdür ve genel müdür yardımcıları, iç sistemler kapsamındaki birimlerin yöneticileri ile başka unvanlarla istihdam edilseler dahi danışmanlık birimleri dışındaki birimlerin yetki ve görevleri itibarıyla genel müdür yardımcısına denk veya daha üst konumlarda görev yapan yöneticileri,

t) Üst yönetim: Kuruluş yönetim kurulu ile üst düzey yönetimi,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

İç Sistemlerin Kurulması ve Üst Yönetimin Sorumlulukları

İç sistemlerin kurulması

MADDE 4 – (1) Kuruluşlar, maruz kaldıkları risklerin izlenmesi ve kontrolünün sağlanması amacıyla, faaliyetlerinin kapsamı ve yapısıyla uyumlu, değişen koşullara uygun varsa bölge müdürlüklerini, şubelerini, birimlerini, temsilciliklerini ve konsolidasyona tâbi ortaklıklarını kapsayacak şekilde bu Yönetmelikte öngörülen usul ve esaslar çerçevesinde yeterli ve etkin iç sistemler kurmak, işletmek ve geliştirmekle yükümlüdür.

(2) İç sistemlerin kurulmasında ve etkin şekilde işletilmesinde nihai sorumluluk yönetim kurulunda veya her ne ad altında olursa olsun yönetim kurulu görevini sürdüren organdadır. Özellikli kuruluşların mevzuatları gereğince yönetim komitesi, komisyon veya benzeri isimlerle adlandırılmakla birlikte yönetim kurulu görev ve yetkilerini haiz yapılar da bu Yönetmelik kapsamında yönetim kurulu olarak değerlendirilir. Limited şirket şeklinde kurulan ve bu Yönetmelik kapsamındaki brokerler için tanımlanan iç sistemleri kurmak ve işletmekle mükellef olan tüzel kişiliği haiz sigorta ve reasürans brokerlerinde ise nihai sorumluluk genel kurula aittir.

(3) Şirketlerde yönetim kurulu, iç sistemler kapsamındaki görev ve sorumluluklarının sağlıklı bir biçimde yerine getirilmesini teminen iç sistemler sorumluluğu görevini denetim komitesi aracılığıyla ifa eder.

(4) İç sistemler kuruluş organizasyonu içerisinde yapılandırılır. Bu Yönetmelik kapsamındaki özellikli kuruluşlar ile şirketler kendi örgüt yapıları içerisinde ayrı bir iç kontrol birimine, risk yönetim birimine, iç denetim birimine ve bu birimlere ilişkin fonksiyonlara yer verir. Şirketler, Doğal Afet Sigortaları Kurumu, Özel Riskler Yönetim Merkezi ve Türkiye Motorlu Taşıt Bürosu tanımlanan birim ve fonksiyonlara ek olarak aktüerya birimi ve fonksiyonu oluşturmak zorundadır. Ancak, bu Yönetmelik kapsamında aktüerya birimi oluşturma zorunluluğu bulunmayan özellikli kuruluşlar ile tüzel kişiliği haiz sigorta ve reasürans brokerlerinin, aktüerya fonksiyonunu işletmeleri veya aktüerya birimi oluşturmaları halinde bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak bu faaliyetleri yürütmesi gerekmektedir. Kuruluşların faaliyet konuları, faaliyetlerinin karmaşıklığı ve büyüklükleri dikkate alınarak iç denetim birimi hariç diğer birimlerin tamamının veya bazılarının birlikte yapılandırılabilmesine ilişkin usul ve esaslar Kurumca belirlenir.

(5) Mevzuatta belirlenen istisnalar ile iç sistemlerle ilgili faaliyetler hariç olmak üzere, Kuruluş nezdindeki diğer birim yapılanmalarında iç sistem birimlerinin isimleri kullanılamaz; bu isimleri çağrıştıran ifadelere yer verilemez.

Yönetim kurulunun yetki ve sorumlulukları

MADDE 5 – (1) İç sistemlerin oluşturulması, etkin, yeterli ve uygun bir şekilde işletilmesi, geliştirilmesi, muhasebe ve finansal raporlama sisteminden edinilen bilgilerin doğruluğunun sağlanması ve muhafaza edilmesi hususunda gerekli tüm tedbirlerin alınması başta olmak üzere güvence altına alınması, kuruluş içindeki yetki ve sorumlulukların belirlenmesi nihai olarak yönetim kurulunun sorumluluğundadır.

(2) Yönetim kurulu, birinci fıkra çerçevesinde;

a) Kuruluşun organizasyon yapısını ve insan kaynakları politikası başta olmak üzere mevzuatla yönetim kurulunun sorumlu kılındığı politika metinlerini oluşturmak, üst düzey yönetimin atanmasında aranılacak kriterleri belirlemek,

b) İç sistemlere ilişkin strateji ve politikalar ile uygulama usullerini yazılı olarak belirlemek, bunların etkin bir şekilde uygulanmasını, idame ettirilmesini ve birbirleri ile koordinasyonunu sağlamak,

c) İç sistemler kapsamındaki birim yöneticileri ile iç denetim birimi personelinin seçimine ve görevden alınmasına karar vermek, bunların görev, yetki ve sorumluluklarını açık ve görev çatışmaları olmayacak şekilde belirlemek, konu ile ilgili personelin çalışma usul ve esaslarını onaylamak ve gerekli kaynakların tahsisini sağlamak,

ç) Kuruluşun faaliyetlerinden ve varsa konsolidasyona tabi ortaklıklarından kaynaklanan tüm risklerin yönetilmesi için risk yönetim birimi ve ilgili birimler tarafından genel ve her bir risk türü itibarıyla konsolide ve konsolide olmayan bazda hazırlanan risk yönetimine ilişkin politika ve stratejiler ile uygulama usullerini onaylamak, üst düzey yöneticiler itibarıyla azami risk limitleri tahsis etmek,

d) Kuruluşun acenteleri ve temsilcilikleri ile dışarıdan hizmet alımı yoluyla temin edilen hizmetlerin gözetimini uygun bir şekilde sağlamak,

e) İç denetim birimi tarafından hazırlanan ve denetim komitesi tarafından incelenen iç denetim planlarını onaylamak,

f) Hak sahiplerinin şikâyetlerinin ve uyuşmazlıkların incelenerek sonucu hakkında hak sahiplerine ve gerektiği durumlarda Kurum başta olmak üzere ilgililere zamanında ve doğru şekilde cevap verilmesini sağlayacak bir sistemin geliştirilmesini; söz konusu şikâyet ve uyuşmazlıkların belirlenecek içerik ve formatta kendisine düzenli olarak raporlanmasını ve şikâyet edilen hususlara ilişkin gerekli tedbirlerin alınmasını sağlamak,

zorundadır.

(3) Yönetim kurulu, kuruluş iç sistemleri hakkında güvence veren yönetim beyanını denetim dönemi itibarıyla bağımsız denetçiye sunmakla yükümlüdür. Bu Yönetmelik kapsamında sunulacak yönetim beyanına ilişkin usul ve esaslar Kurum tarafından belirlenebilir.

(4) Yönetim kurulu kararlarının etkilenmemesini ve çıkar çatışmasının önlenmesini teminen, kuruluşun genel müdürü hariç olmak üzere yönetim kurulu üyelerinden kendileri, aralarındaki evlilik bağı kalkmış olsa dahi eşleri ya da ikinci dereceye kadar (bu derece dâhil) kan ya da sıhri hısımları, son iki yıl dâhil olmak üzere kuruluşta veya konsolidasyona tabi ortaklıklarda veya kuruluşun hizmet aldığı ya da kuruluşun acentesi olan kurum ve kuruluşlarda görevi bulunanlar; söz konusu hizmetin alındığı veya acentelik ilişkisi bulunan kurum ve kuruluşlar hakkında yahut kendi görevleriyle ilgili iç sistemlere ilişkin birimler tarafından hazırlanan rapor ve değerlendirmelerin görüşüldüğü yönetim kurulu toplantılarına katılamaz. Hizmet alınan veya aracılık hizmeti temin edilen kuruluş aynı zamanda kuruluşun yönetimine etkili ortağı ise söz konusu yasak yalnızca yönetime etkili ortağın kuruluşa sunduğu hizmetten sorumlu olan yöneticileri bakımından uygulanır.

Denetim komitesi üyelerinin nitelikleri

MADDE 6 – (1) Denetim komitesi üyelerinin;

a) Atamanın yapıldığı tarihten önceki son iki yıl dâhil olmak üzere;

1) Kuruluşta icrai görevi bulunan yönetim kurulu üyelerinden olmaması,

2) Kendilerinin veya aralarındaki evlilik bağı kalkmış olsa dahi eşlerinin, ikinci dereceye kadar (bu derece dâhil) kan veya sıhri yakınlarının kuruluşun ve konsolidasyona tabi ortaklıklarının, iç sistemler birimlerinde çalışanlar hariç, personeli olmaması,

3) Kendilerinin, aralarındaki evlilik bağı kalkmış olsa dahi eşlerinin veya ikinci dereceye kadar (bu derece dâhil) kan veya sıhri yakınlarının kuruluşun ve konsolidasyona tabi ortaklıklarının bağımsız denetimini, derecelendirmesini veya değerlemesini yapan işletmelerin veya bu işletmeler ile hukuki bağlantısı bulunan yurt dışındaki işletmelerin ortağı veya bu işletmelerin kuruluşa hizmet sunan birimlerinin personeli olmaması veya bağımsız denetim, derecelendirme ya da değerleme sürecinde yer almaması,

4) Kendilerinin, aralarındaki evlilik bağı kalkmış olsa dahi eşlerinin veya ikinci dereceye kadar (bu derece dâhil) kan veya sıhri yakınlarının kuruluş ve konsolidasyona tabi ortaklıklarına, iç sistemlerle ilgili hususlar haricinde, danışmanlık veya destek hizmeti veren kişilerden olmaması,

b) Kendilerinin, aralarındaki evlilik bağı kalkmış olsa dahi eşlerinin veya ikinci dereceye kadar (bu derece dâhil) kan veya sıhri yakınlarının kuruluşta ve konsolidasyona tabi ortaklıklarda nitelikli pay sahibi olmaması,

c) Kuruluşların acenteliği veya temsilciliği şeklinde ticari bağlantıları bulunan hakim ortağının icrai görevi bulunan yönetim kurulu üyesi veya genel müdürünün aralarındaki evlilik bağı kalkmış olsa dahi eşi veya bunların ikinci dereceye kadar (bu derece dâhil) kan veya sıhri hısmı olmaması,

ç) Bu Yönetmeliğin yürürlük tarihinden itibaren geçerli olmak üzere birbirini izleyen dokuz yıldan fazla süreyle aynı kuruluşun denetim komitesinde görev yapmamış olması veya azami görev süresinin tamamlanması halinde aynı kuruluşun denetim komitesinde tekrar görev yapabilmek için iki yıllık bekleme süresinin tamamlanmış olması,

d) Yönetim kurulu üyelerine yapılan huzur hakkı ödemeleri ile sözleşme ile belirlenen sabit ödemeler ve esas sözleşme hükmüne veya genel kurul kararına dayalı olarak yönetim kurulu üyelerine kârdan yapılan ödemeler hariç olmak üzere, kuruluştan ve konsolidasyona tabi ortaklıklardan, bunların kârlılığına veya performansına dayalı olarak herhangi bir ad altında ücret veya benzeri bir gelir sağlanmaması,

e) En az lisans düzeyinde öğrenim görmüş olması ve sigortacılık, özel emeklilik, finans, iç kontrol, risk yönetimi, aktüerya ve denetim alanlarından birinde yahut bu alanlara ilişkin hukuk işlerinde en az on yıllık deneyime sahip olması,

f) Bu maddedeki diğer hususlar saklı olmak kaydıyla; kuruluşta doğrudan ya da dolaylı pay sahibi olan yurt içinde ya da yurt dışında kurulu tüzel kişiliğe sahip ortaklıklar ve bu ortakların veya kuruluşun gerçek kişi ortaklarının birlikte veya tek başlarına, doğrudan ya da dolaylı olarak kontrol ettikleri ya da sınırsız sorumlulukla katıldıkları yurt içinde ya da yurt dışında kurulu kredi kuruluşları ile finansal kuruluşlar ile sigorta sözleşmesi veya bireysel emeklilik sözleşmesinin düzenlenmesi hariç olmak üzere kuruluş ile çıkar çatışması olmayan ticari kuruluşlar dışında başka bir ticari kuruluşta görev almaması,

g) Kuruluşun faaliyet alanına ve özellikli durumuna göre Kurum tarafından gerekli görülecek diğer nitelikleri taşıması,

şarttır.

(2) Denetim komitesi üyelerinin seçiminde aranan nitelikler üyelerin söz konusu görevleri süresince aranır. Komite üyelerinden en az birinin yurt içinde yerleşik olması zorunludur.

(3) Denetim komitesinde yönetim kurulu üyesi olan üye sayısının herhangi bir nedenle ikinin altına düşmesi halinde, yönetim kurulu en geç bir ay içerisinde bu maddede aranan nitelikleri haiz yeter sayıda üyesini denetim komitesine atamak zorundadır. Yönetim kurulunda bu maddede aranan nitelikleri haiz üye bulunmaması halinde icrai görevi bulunmayan yönetim kurulu üyeleri geçici süreyle denetim komitesine atanabilir. Geçici süreli atamalarda, atama tarihinden itibaren icrai görevi bulunmayan üye niteliğini haiz olması şartı aranır. Yönetim kurulu, geçici görevle atanan denetim komitesi üyesi yerine iki ay içerisinde bu maddede belirtilen nitelikleri haiz birini geçici olarak yönetim kurulu üyeliğine seçip ilk genel kurulun onayına sunar. Ayrıca bu kapsamda ortaya çıkabilecek sorunların çözülebilmesini teminen yönetim kurulu genel kurulun olağanüstü toplantıya çağrılması da dahil olmak üzere her türlü tedbiri almakla yükümlüdür.

(4) Yurt dışında kurulu şirketlerin şubelerinde denetim komitesininin görevleri, icrai faaliyet gösteren birimlerin kendisine tabi olmadığı müdürler kurulu üyelerinden biri tarafından gerçekleştirilir. Bu üyede, birinci fıkranın (a) bendinin (3) ve (4) numaralı alt bentleri ile (ç), (d) ve (e) bentlerinde belirtilen nitelikler aranır. Bu üyenin eş ve çocuklarının; şirkette kendisine bağlı icrai mahiyette faaliyet gösteren bir birim bulunmayan müdürler kurulu üyesi, merkez şubesi müdürü, merkez şubesi müdür yardımcısı ve dengi pozisyonda yönetici olmaması, atamanın yapıldığı tarihten önceki son iki yıl da dâhil olmak üzere, şirketin bağımsız denetimini, derecelendirmesini ya da değerlemesini yapan kuruluşların ortağı veya personeli olmaması veya bağımsız denetim, derecelendirme ya da değerleme sürecinde yer almaması, atamanın yapıldığı tarihten önceki son iki yıl da dâhil olmak üzere danışmanlık veya destek hizmeti veren kuruluşların ortağı veya personeli olmaması veya bu hizmeti veren kişilerden olmaması şarttır.

(5) Organizasyon yapısında genel müdürle hiyerarşik bağı bulunmayan, performans ile mali ve özlük haklarına ilişkin değerlendirmeleri yönetim kurulu ya da denetim komitesi tarafından yapılan ve yetkileri itibarıyla asgari olarak genel müdür yardımcısına denk pozisyonlarda bulunan üst düzey yöneticilerin, icrai görevi bulunmayan asgari iki yönetim kurulu üyesinden oluşan denetim komitesinde yönetim kurulu üyesi harici üye olarak görevlendirilmesi mümkündür. Bu durumda iç kontrol, risk yönetimi veya aktüerya birimlerinin idari ve fonksiyonel açıdan belirtilen üst yöneticilere bağlı olarak çalışması mümkündür. Denetim komitesinde görevlendirilen söz konusu üyeler de yönetim kurulu üyesi olma hariç denetim komitesi üyelerinde aranan nitelikleri taşımalıdır. İç kontrol, risk yönetimi veya aktüerya birimlerinin kendisine bağlı olması halinde yönetim kurulu üyesi olmayan denetim komitesi üyeleri, kendilerine bağlı birimler hakkında iç denetim sisteminin çıktılarına ilişkin kararlara iştirak edemez.

Denetim komitesi üyelerinin genel yetki ve sorumlulukları

MADDE 7 – (1) Denetim komitesi; yönetim kurulunun iç sistem faaliyetlerine ilişkin yükümlülüklerini etkin bir şekilde yerine getirmesinde yönetim kuruluna yardımcı olmak adına kuruluşun iç sistemlerinin etkinliğini ve yeterliliğini, bu sistemler ile muhasebe ve raporlama sistemlerinin Kanun ve ilgili düzenlemeler çerçevesinde işleyişini ve üretilen bilgilerin bütünlüğünü gözetmek, bağımsız denetim kuruluşları ile derecelendirme, değerleme ve yönetim kurulu tarafından belirlenecek önemlilik kriterleri göz önünde bulundurularak kuruluşun iç sistemler kapsamında yürütülen faaliyetleri için hizmet alacağı kişi ve kuruluşların belirlenmesinde gerekli ön değerlendirmeleri yapmak, sözleşme imzalanması halinde bu kişi ve kuruluşların faaliyetlerini düzenli olarak izlemek, Kanuna istinaden yürürlüğe giren düzenlemeler uyarınca konsolidasyona tâbi ortaklıkların iç sistemlerine ilişkin faaliyetlerinin konsolide olarak sürdürülmesini ve eşgüdümünü sağlamakla görevli ve sorumludur.

(2) Denetim komitesi, birinci fıkra kapsamında belirtilen görevlerin yerine getirilmesini teminen kuruluş iç sistemlerinin geneline ilişkin olarak aşağıdaki hususlarda görevli ve yetkilidir:

a) İç sistemlere ilişkin konularda üst düzey yönetimin görüş ve önerilerini almak ve bunları değerlendirmek.

b) Görev ve sorumlulukları kapsamındaki işlerin gereğince yerine getirilmesi, etkinliğinin sağlanması ve geliştirilmesi için ihtiyaç duyulan uygulamalar konusunda ilgili üst düzey yönetim, iç kontrol, risk yönetimi, aktüerya ve iç denetimde çalışan personel ile bağımsız denetim kuruluşunun görüş ve değerlendirmeleri hakkında yönetim kurulunu bilgilendirmek.

c) Altı aylık dönemi aşmamak kaydıyla, dönem içerisinde icra edilen faaliyetlere ve bu faaliyetlerin sonuçlarına, kuruluşta alınması gereken önlemlere, yapılmasına ihtiyaç duyulan uygulamalara ve kuruluş faaliyetlerinin güven içinde sürdürülmesi bakımından önemli görülen diğer hususlara ilişkin yönetim kuruluna bilgi vermek.

ç) İç sistemler kapsamındaki fonksiyonların icrasında görevli kişilerin görevlerini bağımsız ve tarafsız bir şekilde yerine getirip getirmediklerini izlemek.

d) İç sistemler kapsamındaki birimler tarafından hazırlanan raporlarda tespit edilen hususlarda üst düzey yönetimin ve bunlara bağlı birimlerin aldığı önlemleri izlemek.

e) Kuruluşun tüm iş süreçleri ve uygulamalarının Kanuna ve ilgili diğer mevzuata uygunluğu kapsamında bağımsız denetim kuruluşunun değerlendirmelerini gözden geçirmek, ilgili üst düzey yönetimin tespit edilen tutarsızlıklar konusundaki açıklamasını almak.

f) İç sistemler kapsamındaki birimlerin yöneticileri ve personeline ilişkin insan kaynakları prosedürlerini hazırlamak; yönetim kuruluna iç sistemler kapsamındaki birim yöneticilerinde aranması gereken nitelikler ile ilgili önerilerde bulunmak, bu birimlerin yöneticilerinin seçimi ve görevden alınması esnasında yönetim kuruluna görüş vermek, iç denetim hariç iç sistem birimleri yöneticilerinin önerileri çerçevesinde bu birimlerin personelini atamak ve görevden almak.

g) İç sistemler kapsamındaki birimlerde görevli yönetici ve personelin mesleki eğitim düzeylerini ve yeterliliğini değerlendirmek.

ğ) Kuruluş personelinin karşılaştığı problemlerin, şüpheli gördükleri hususların veya kuruluş içindeki usulsüzlüklerin doğrudan kendisine, ilgili yönetim kademelerine, iç kontrol birimine, iç denetim birimine veya ilgili diğer birimlere ulaşabilmesini sağlayacak iletişim kanallarının tesis edilmesini sağlamak.

h) Kuruluşların finansal raporlarının gerçek ve yansıtılması gereken tüm bilgileri kapsayıp kapsamadığını, Kanuna ve ilgili diğer mevzuata uygun olarak hazırlanıp hazırlanmadığını gözetmek, tespit edilen hata ve usulsüzlükleri düzelttirmek.

(3) Denetim komitesinin iki üyeden oluşması halinde kararlar oy birliğiyle, üye sayısının ikiden fazla olması halinde ise kararlar oy çokluğuyla alınır.

(4) Denetim komitesi, iç sistem birimlerinden kendisine intikal ettirilen raporlardaki tespitlerin önemine ve aciliyetine binaen yönetim kurulunun acil gündemle toplanmasını talep edebilir.

Denetim komitesi üyelerinin iç kontrol fonksiyonuna ilişkin görevleri

MADDE 8 – (1) Denetim komitesi, iç kontrol fonksiyonuna ilişkin olarak aşağıdaki hususlarda görevli ve yetkilidir:

a) Bu Yönetmelikte yer alan iç kontrole ilişkin düzenlemelere ve yönetim kurulunca onaylanan şirket içi politika ve uygulama usullerine uyulup uyulmadığını gözetmek ve gerekli görülen önlemler konusunda yönetim kuruluna önerilerde bulunmak.

b) İç kontrol birimi tarafından hazırlanan iç kontrol birimi yönetmeliğine ilişkin değerlendirmelerde bulunmak.

c) İç kontrol birimi tarafından yıllık olarak hazırlanan iç kontrol planlarını onaylamak.

ç) İç kontrol fonksiyonuna ilişkin dışarıdan hizmet alınması halinde hizmet alınacak kuruluşlarla çalışma kapsamı ve süresini belirlemek.

Denetim komitesi üyelerinin risk yönetim fonksiyonuna ilişkin görevleri

MADDE 9 – (1) Denetim komitesi, risk yönetim fonksiyonuna ilişkin olarak aşağıdaki hususlarda görevli ve yetkilidir:

a) Risk yönetim birimi tarafından hazırlanan risk yönetim birimi yönetmeliğine ilişkin değerlendirmelerde bulunmak.

b) Risk yönetim fonksiyonuna ilişkin dışarıdan hizmet alınması halinde hizmet alınacak kuruluşlarla çalışma kapsamı ve süresini belirlemek.

c) Kuruluşun taşıdığı risklerin tespit edilmesi, ölçülmesi, izlenmesi ve kontrol edilmesi için gerekli yöntem, araç ve uygulama usullerinin mevcut olup olmadığını değerlendirmek.

Denetim komitesi üyelerinin aktüerya fonksiyonuna ilişkin görevleri

MADDE 10 – (1) Denetim komitesi, aktüerya fonksiyonuna ilişkin olarak; genel fiyatlama politikasına uyum sağlamak, reasürans anlaşmalarının yeterliliğini ve teknik karşılıkların güvenilirliğini gözetmek, gerekli görülen önlemler ve şirket mali durumu hakkında yönetim kuruluna tavsiyede bulunmakla görevli ve sorumludur.

(2) Denetim komitesi, birinci fıkra kapsamında aşağıdaki hususlarda görevli ve yetkilidir:

a) Aktüerya fonksiyonunun yerine getirilmesini teminen kendisine bağlı aktüerya birimi faaliyetlerinin etkin bir şekilde sürdürülebilmesi için yönetim kuruluna önerilerde bulunmak.

b) Bu Yönetmelik kapsamında tanımlanan sorumlu aktüeri belirlemek.

c) Şirket istatistiklerinin oluşturulması, ilgili personelin erişiminin sağlanması ve uygun hesaplamalar yapılabilmesi için gerekli bilgi sistemleri alt yapısının kurulması ile bilgi işlem desteğinin sağlanmasını temin etmek.

ç) Faaliyetlerin etkin bir şekilde icra edilmesi için gerekli nitelikleri haiz yeterli sayıda personel istihdam edilmesini sağlamak.

d) Aktüerya fonksiyonuna ilişkin dışarıdan hizmet alınması halinde hizmet alınacak aktüer veya kuruluşla çalışma kapsamını ve süresini belirlemek.

Denetim komitesi üyelerinin iç denetim fonksiyonuna ilişkin görevleri

MADDE 11 – (1) Denetim komitesi, iç denetim fonksiyonuna ilişkin olarak aşağıdaki hususlarda görevli ve yetkilidir:

a) İç denetim biriminin bu Yönetmelik ve iç politikalarla belirlenen yükümlülüklerini yerine getirip getirmediğini gözetmek.

b) İç denetim fonksiyonunun kuruluşun mevcut ve planlanan faaliyetlerini ve bu faaliyetlerden kaynaklanan risklerini kapsayıp kapsamadığını gözetmek, yönetim kurulunun onayıyla yürürlüğe girecek iç denetime ilişkin şirket içi düzenlemeleri incelemek.

c) İç denetim birimi tarafından hazırlanan iç denetim planlarını inceleyerek yönetim kuruluna sunmak.

ç) Yılda en az iki kez olmak üzere iç denetçiler ile düzenli aralıklarla belirlenecek program ve gündemler dâhilinde görüşmelerde bulunmak.

Denetim komitesi üyelerinin bağımsız dış denetim fonksiyonuna ve diğer hizmetlere ilişkin görevleri

MADDE 12 – (1) Denetim komitesi, bağımsız dış denetim fonksiyonu ve diğer hizmetlere ilişkin olarak aşağıdaki hususlarda görevli ve yetkilidir:

a) Kuruluşun sözleşme imzalayacağı derecelendirme kuruluşları, bağımsız denetim kuruluşları ve değerleme kuruluşları ile bunların yönetim kurulu başkan ve üyeleri, denetçileri, yöneticileri ve çalışanlarının kuruluş ile ilişkili faaliyetlerinde bağımsızlığını ve tahsis edilen kaynakların yeterliliğini değerlendirmek, değerlendirmelerini bir rapor ile yönetim kuruluna sunmak, dışarıdan hizmet alınması halinde de sözleşme süresince denetim dönemleri ile uyumlu olarak düzenli bir şekilde bu işlemleri tekrarlamak.

b) Finansal raporların mali durumu, yapılan işlerin sonuçlarını ve kuruluşun nakit akımlarını doğru olarak yansıtıp yansıtmadığı ve Kanunda ve ilgili diğer mevzuatta belirlenen usul ve esaslara uygun olarak hazırlanıp hazırlanmadığı konusunda üst düzey yönetim ve bağımsız denetçilerle görüşmek, bağımsız denetim raporu sonuçları ile altı aylık ve yıllık mali tablolar ve bunlara ilişkin dokümanları değerlendirmek ve bağımsız denetçinin tereddüt ettiği diğer konuları çözüme kavuşturmak.

c) Yönetim kurulu tarafından belirlenecek önemlilik derecesi göz önünde bulundurularak iç sistem fonksiyonlarının yürütülmesine ilişkin olarak kuruluşun alacağı önemli destek hizmetlerine ilişkin risk değerlendirmesi yapmak, değerlendirmelerini bir rapor halinde yönetim kuruluna sunmak, hizmet alınması halinde de sözleşme süresince destek hizmeti kuruluşunun sağladığı hizmetlerin yeterliliğini düzenli olarak izlemek.

Denetim komitesine ilişkin istisnalar

MADDE 13 – (1) Özellikli kuruluşların ve tüzel kişiliği haiz sigorta ve reasürans brokerlerinin denetim komitesi oluşturma zorunlulukları bulunmamaktadır. Ancak bu durumda, özellikli kuruluşlar ile brokerlerde bu Yönetmelik ile denetim komitesinin görev ve sorumlulukları arasında sayılan işlemlerin yönetim kurulu tarafından yerine getirilmesi gerekir. Ayrıca yönetim kurulu üyelerinden birinin belirtilen görevlerin icrası için görevlendirilmesi mümkün olup bu durumda belirlenen üyenin denetim komitesi üyelerinde aranan şartları taşıması gerekir.

(2) Tabi olduğu mevzuat çerçevesinde yönetim kurulundan bağımsız olarak konumlandırılmış denetim kuruluna sahip özellikli kuruluşlar ve brokerler açısından, söz konusu denetim kurulu bu Yönetmelikte belirtilen denetim komitesi olarak kabul edilir. İlgili mevzuatın gerektirdiği hususlar saklı olmak üzere, bu Yönetmelikte denetim komitesi üyelerinin taşıması gereken şartlar mevcut denetim kurulu üyelerinde de aranır.

(3) Tabi olduğu mevzuat çerçevesinde, bu Yönetmelikte denetim komitesinin görevleri arasında sayılan görevlerin tamamını veya bir kısmını yerine getiren icradan bağımsız olarak konumlandırılmış ve denetim komitesi üyelerinin niteliklerini haiz üyelerden müteşekkil bir veya birden fazla komitenin bulunduğu şirketlerde denetim komitesinin görevleri bu komiteler eliyle yürütülebilir. Bu şekilde birden fazla komite olması halinde, iç denetim sistemi ile diğer iç sistem fonksiyonlarına ilişkin işlevsel görev ayrımı tesis edilerek ilgili komitelerin görevlendirilmesi kaydıyla, denetim komitesinin görevleri bu komiteler tarafından yerine getirilebilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

İç Kontrol Sistemi

İç kontrol sisteminin amacı ve kapsamı

MADDE 14 – (1) İç kontrol sisteminin amacı, kuruluşun varlıklarının korunmasını, kuruluşun kontrol ortamına ilişkin makul düzeyde güvence sağlanmasını, faaliyetlerin etkin ve verimli bir şekilde Kanuna ve ilgili diğer mevzuata, kuruluşun iç politikalarına ve sigortacılık teamüllerine uygun olarak yürütülmesini, muhasebe ve finansal raporlama sistemi ile ana hizmetlerin yürütülmesinde kullanılan tüm sistemlerin güvenilirliğini, bütünlüğünü ve bilgilerin zamanında elde edilebilirliğini sağlamaktır.

(2) İç kontrol sisteminden beklenen amacın sağlanabilmesi için;

a) Kuruluş bünyesinde işlevsel görev ayrımının tesis edilmesi ve sorumlulukların paylaştırılması,

b) Sözleşme yapılması, prim üretimi, hasar ödeme ve şikâyet süreçleri başta olmak üzere tüm hizmetlerin yürütülmesine ilişkin sistemlerin, muhasebe ve finansal raporlama sisteminin, bilgi sisteminin ve kuruluş içindeki iletişim kanallarının etkin çalışacak şekilde tesis edilmesi,

c) Risklerle ilgili limit ve standartların belirlenmesi,

ç) İş sürekliliği planı ve ilgili diğer planların hazırlanması,

d) Kuruluşun iş süreçleri üzerinde kontrollerin ve iş adımlarının gösterildiği iş akış şemalarının oluşturulması,

e) İç kontrol fonksiyonunun tanımlanması ve oluşturulması,

zorunludur.

(3) İç kontrol sistemi kuruluşların genel müdürlük birimlerini, bölge müdürlüklerini, şubelerini, temsilciliklerini, konsolidasyona tabi ortaklıklarını kapsayacak şekilde yapılandırılır. Ayrıca, acentelik ilişkisi çerçevesinde acentelerin ve destek hizmeti alınan firmaların kuruluşa sunduğu hizmetlerin de iç kontrol sistemi kapsamında bulunması gerekir.

İşlevsel görev ayrımı ve sorumlulukların tesisi

MADDE 15 – (1) Kuruluşlar nezdinde, hata ve usulsüzlüğün, menfaat çatışmalarının, bilgi kirliliğinin ve kaynakların kötüye kullanımının önlenmesi amacıyla aynı konudaki faaliyetlere ilişkin görev ayrıştırması yapılarak kuruluş içindeki tüm birimlerin ve personelin yetki ve sorumlulukları açıkça ve yazılı olarak belirlenir.

(2) Bir işlemin yapılmasına karar verilmesi, işlemin kayda alınması ve muhasebeleştirilmesi ile işlemin fiilen gerçekleştirilmesi işlevlerinin farklı personel sorumluluğuna verilmesi sağlanır.

(3) Kuruluş için risk yaratabilecek işlevler tespit edilerek mümkün olduğunca diğer işlevlerden ayrılır ve farklı yetkililerin sorumluluğuna verilir. İcrai yetkileri olan personelin sorumlulukları ve yetkileri dönemsel olarak incelenerek bunların kuruluş için potansiyel risk oluşturmaması hususunda gerekli tedbirler alınır.

Bilgi sistemlerinin ve iş süreçlerinin tesisi

MADDE 16 – (1) Kuruluş tarafından gerçekleştirilen faaliyetlerin veya verilen hizmetlerin etkin, güvenilir ve kesintisiz bir şekilde yönetilmesine; mevzuattan kaynaklanan yükümlülüklerin yerine getirilmesine, muhasebe ve finansal raporlama ile ana faaliyetlerin yürütüldüğü sistemlerden sağlanan bilgilerin bütünlüğünün, tutarlılığının, güvenilirliğinin, zamanında elde edilebilirliğinin ve gereken durumlarda gizliliğinin sağlanmasına elverişli ve aynı zamanda bilgi sistemlerinin kullanılmasından kaynaklı risklerin izlenmesini, kontrolünü ve gerekli önlemlerin alınmasını sağlayan iş süreçlerinin ve bilgi sistemlerinin tesisi zorunludur.

(2) Kuruluş içinde tesis edilecek iş süreçlerinin ve bilgi sistemlerinin yapısının, şirketin ölçeği, faaliyetlerinin ve sunulan ürünlerin niteliği ve karmaşıklığı ile uyumlu olması gerekir.

(3) Bilgi sistemleri asgari olarak;

a) Şikâyet, tahsilat, hasar ve tazminat yönetim süreci başta olmak üzere, kuruluşun iş süreçlerinin etkin ve verimli çalışmasının sağlanmasına, hak sahiplerinin taleplerinin gecikmeksizin sonuçlandırılmasına, iş sürekliliğinin sağlanmasına,

b) Bilgi sistemleri üzerinden gerçekleşen işlemlerin, kayıtların ve verilerin doğruluğunun, bütünlüğünün ve güvenilirliğinin sağlanmasına,

c) Bilgi sistemleri dâhilinde gerçekleşen işlem ve olaylara ilişkin etkin bir iz kayıt mekanizması oluşturulmasına,

ç) Bilgi sistemleri kullanıcılarının görev ve sorumlulukları gereği veri tabanlarına, uygulamalara ve sistemlere erişimi için uygun bir yetkilendirme ile erişim kontrolünün oluşturulmasına ve erişimin uygun bir kimlik doğrulama mekanizmasıyla sağlanmasına,

d) Kuruluşun faaliyetlerinin yürütülmesinde kullanılan verilerin taşındığı, iletildiği, işlendiği, saklandığı ve yedek olarak tutulduğu ortamlarda ve kendi nam ve hesabına veri işleyen kurum veya kuruluşlarda 24/3/2016 tarihli ve 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu kapsamındaki gerekliliklerin yerine getirilmesini de sağlayacak şekilde veri gizliliğinin sağlanmasına,

e) Veri tabanlarının ve bilgi sistemlerinin; sunulan ürünler, faaliyet türleri, coğrafi, demografik, ekonomik, operasyonel, stratejik veya benzeri risk doğuran süreçler bazında analiz yapılabilecek şekilde kurgulanmasına,

f) Devlete, kamuoyuna, Sigorta Bilgi ve Gözetim Merkezi ile Emeklilik Gözetim Merkezine ve ilgili diğer kişi ve kurumlara yapılacak bildirim ve raporlamaların zamanında, eksiksiz ve hatasız yapılabilmesine,

g) Herhangi bir denetim veya inceleme sırasında, ilgili kişilerin ihtiyaç duyduğu bilgi ve belgelerin uygun biçimde ve kısa süre içerisinde verilebilmesine,

ğ) Kurum tarafından belirlenecek diğer gerekliliklerin sağlanmasına,

imkân verecek bir yapıda tesis edilir.

(4) Kuruluş, bilgi sistemlerinin güvenilirliğini sağlamak, düzenli olarak güncelleyerek gerekli değişiklikleri yapmak ve bilgi sistemlerinin kesintisiz olarak devam ettirilmesi ile ilgili tedbirleri almakla yükümlüdür.

(5) Kuruluşların birincil ve ikincil sistemlerini yurt içinde bulundurmaları zorunludur. Ancak, elektronik posta hizmetleri, telekonferans veya video konferans gibi hizmetler birincil ve ikincil sistemlerin yurt içinde bulundurulma zorunluluğundan istisnadır.

(6) Birincil ve ikincil sistemler kapsamında destek hizmeti alınıp alınmadığına bakılmaksızın, bu sistemler için iş sürekliliğini sağlamaya yetecek sayıda ve nitelikte kuruluş bünyesinde personel istihdam edilmesi zorunludur.

(7) Üçüncü fıkranın (a) bendi kapsamında hasar ve tazminat yönetim sistemi başta olmak üzere kuruluşun iş süreçlerinin ve bilgi sistemlerinin asgari unsurları ile kontrolüne ilişkin usul ve esaslar ile birincil ve ikincil sistemlerin yurt içinde bulundurulmasına ilişkin esasları belirlemeye Kurum yetkilidir.

İletişim yapısı ve etkin iletişim kanallarının tesisi

MADDE 17 – (1) Kuruluş, organizasyon yapısı içinde bilginin, bilgi güvenliği dâhilinde ilgili tüm kişilere ulaştırılmasını ve kuruluşun amaçları, stratejileri, politikaları, uygulama usulleri ve beklentileri hakkında ilgili birim yöneticilerinin ve operasyonda görevli personelin tam anlamıyla bilgi sahibi olmasını sağlamakla yükümlüdür. Bu çerçevede, gerek yöneticilerden personele gerekse personelden yöneticiye olacak şekilde kuruluş içinde etkin iletişim akışının hem dikey hem de aynı düzeydeki personel ile birimler arasında sağlanması anlamında yatay olarak tesis edilmesi gerekmektedir.

(2) Kuruluş personelinin karşılaştığı problemleri ve mutat uygulamalara göre şüpheli gördükleri hususları ilgili birimlere, yönetim kademelerine, iç kontrol birimine, iç denetim birimine veya denetim komitesine gizlice raporlayabilmesi için denetim komitesinin gözetiminde üst düzey yönetim tarafından uygun iletişim kanallarının tesisi ve idamesi gereklidir.

İş sürekliliği yönetimi ve planı

MADDE 18 – (1) Kuruluşların, savaş, terör olayları, grev, lokavt, kargaşalık, salgın hastalıklar, yangın ve doğal afetler ve bilişim tabanlı saldırılar ile iş ortaklarındaki iş kesintileri gibi nedenlere bağlı olarak oluşabilecek bir kesinti veya kriz anında faaliyetlerinin sürdürülmesini veya zamanında kurtarılmasını sağlamak üzere operasyonel, finansal, yasal ve itibari olumsuz etkileri en aza indirmeyi amaçlayan yönetim kurulu tarafından onaylanmış bir iş sürekliliği yönetim yapısı oluşturmaları zorunludur.

(2) İş sürekliliği yönetimi kapsamında, iş sürekliliğinin gereklerini yerine getirmek üzere süreçler tesis edilir ve uygun görülen tedbirler alınır.

(3) İş sürekliliği planlamasına yönelik olarak iş etki analizi çalışmaları yapılır ve kurtarma stratejileri belirlenir. Bu çalışmalar ışığında bir iş sürekliliği planı oluşturulur ve bu plan yönetim kurulu tarafından onaylanır.

(4) İş etki analizi kapsamında, ilgili çalışanların katılımıyla, iç ve dış bağımlılıklar belirlenir ve meydana gelebilecek bir kesinti durumunda gereken faaliyet düzeyini ortaya koymak üzere operasyonlar önem düzeyleri açısından sınıflandırılır. Farklı kesinti senaryolarının faaliyetler üzerinde yaratabileceği muhtemel riskler ve bunların potansiyel etkileri değerlendirilir.

(5) İş etki analizini temel alan, kurtarma öncelikleri ve hedeflerini ortaya koyan bir kurtarma stratejisi geliştirilir. Kurtarma stratejisinin uygulanması ile ilgili detaylara iş sürekliliği planında yer verilir.

(6) İş sürekliliği planının kuruluşun hedefleri ve öncelikleriyle uyumlu, güncel ve yeterli olması esastır. Risklerin açık ve net olarak tanımlandığı bu planda, faaliyet kesintilerinin yönetilmesi için görev ve sorumlulukların belirlenmesi, plan dâhilinde önemli göreve sahip personele ulaşılamaması durumunda yetki ve karar verme yapısının sürdürülebilmesi ve planın hangi koşullarda uygulamaya alınacağı hususlarına yer verilir. Plan geliştirilirken, varsa destek hizmeti alınan kuruluşlar da dikkate alınır. Personel, iş sürekliliği planı hakkında ilgileri çerçevesinde bilgilendirilir, görev ve sorumlulukları konusunda eğitilir.

(7) Herhangi bir acil veya beklenmedik durumda öncelikli gerçekleştirilecek eylemleri ve alınacak tedbirleri belirlemek üzere iş sürekliliği planının bir parçası olarak acil ve beklenmedik durum planı oluşturulur. Karşılaşılan durum bu plan kapsamında çözülemediği takdirde iş sürekliliği planının diğer kısımları devreye alınır.

(8) Acil ve beklenmedik durum planı kapsamında, ortaya çıkabilecek sorun ya da kriz ile başa çıkmak amacıyla gerekli önlemler alınır, gerektiğinde kullanılmak üzere ana hizmetlerin verildiği ortam ile aynı risklere maruz olmayan bir yönetim ve çalışma ortamı tesis edilir.

(9) İş sürekliliği planı ve bu plan kapsamındaki diğer planlar, ilgili tüm birimlere görev ve sorumlulukları çerçevesinde belirlenmiş bir içerikle dokümante edilerek iletilir. Personelin plan ve bu plan dâhilinde üstlendiği sorumluluk hakkında alternatif iletişim kanalları üzerinden bilgi sahibi olması sağlanır. Planda belirtilen hususların eşgüdümü için yetkili bir birim belirlenir.

(10) Bilgi sistemlerinin sürekliliği, iş sürekliliği planı kapsamında hazırlanan ve yönetim kurulu tarafından onaylanmış bilgi sistemleri süreklilik planı ve acil ve beklenmedik durum planında ele alınır. İş sürekliliği planı kapsamındaki planlar ayrı ayrı hazırlanabileceği gibi tek bir planın parçası da olabilirler.

(11) İç kontrol birimi tarafından, iş sürekliliği planı kapsamındaki planları gözden geçirecek bir sistem oluşturulması sağlanır. Kuruluşun iş süreçlerini veya bilgi sistemlerini etkileyecek değişikliklerden sonra planlar gözden geçirilerek güncellenir. Bu planlar, otomatik ve manuel işleyen süreçlerde olası kısa veya uzun süreli kesintiler dikkate alınarak genel müdürlük, seçilen bölge müdürlükleri ve örnek aracılar ile diğer ilgili taraflarda yılda en az bir kez test edilir. Testlere varsa kritik iş süreçlerine destek veren bilgi teknolojileri sistemlerinin ayağa kaldırılmasında rol oynayacak destek hizmeti kuruluşları da dâhil edilir. Test sonuçları uygun bir değerlendirmeyi müteakip üst düzey yönetime ve yönetim kuruluna raporlanır, gerekmesi halinde planın güncellenmesinde kullanılır.

İç kontrol fonksiyonu

MADDE 19 – (1) İç kontrol fonksiyonu, kuruluşun tüm faaliyetlerinin bir parçasını oluşturur. İç kontrole ilişkin yazılı politika ve uygulama usullerinin, önce faaliyeti gerçekleştiren personel, sonra iç kontrol faaliyetini yürüten personel tarafından icra edilecek bir yaklaşımla geliştirilmesi sağlanır ve kuruluşun tüm personeli gerçekleştirdikleri faaliyetlere ilişkin geliştirilen iç kontrol faaliyetlerine dair politika ve uygulama usulleri hakkında bilgilendirilir.

(2) İç kontrol fonksiyonu asgari olarak aşağıdaki kontrolleri kapsar:

a) Faaliyetlerin icrasına yönelik işlemlerin kontrolü.

b) İletişim kanalları, ana hizmetlerin sürdürülmesine ilişkin tüm sistemler ile bilgi sistemlerinin ve finansal raporlama sisteminin kontrolü.

c) Uyum kontrolleri.

ç) Ana hizmetlerin uzantısı veya tamamlayıcısı niteliğinde olan hizmet alımlarının kontrolü.

Faaliyetlerin icrasına ilişkin kontroller

MADDE 20 – (1) Faaliyetlerin icrasına yönelik işlemlerin kontrolü kapsamında kuruluş tarafından aşağıdaki uygulamaların yapılması şarttır:

a) Raporlama: Üst yönetime sunulmak ve konusuna göre altı ayı geçmemek üzere raporun sunulacağı birimin belirleyeceği periyotlarda, günlük, haftalık veya aylık bazda olağanüstü durum, şüpheli işlem, aykırılık ve genel performans raporları hazırlanır.

b) Onaylama ve yetkilendirme: Çift taraflı ve çapraz kontrol ve imza usulleri tesis edilir, belirli limitlerin üzerindeki işlemler için onay ya da yetki alınır.

c) Sorgulama ve mutabakat sağlama: İşlemlerin detayları sorgulanır, hesaplar karşılaştırılır, düzenli aralıklarla mutabakatlar gerçekleştirilir.

ç) Fiziki kontrol: Kuruluşa ait veya sigortalılar ile katılımcılar ve diğer taraflar adına saklanan nakit para, finansal varlıklar veya poliçeler de dâhil olmak üzere varlıklara erişilebilmesine, bunların kullanılmasına ve saklanmasına yönelik kurallar ve sınırlar belirlenir, tüm maddi varlıkların düzenli aralıklarla envanteri çıkarılır.

d) Temel performans göstergelerine ilişkin kontroller: Şirketlerde yönetim kurulu, özellikli kuruluşlarda ise Kurum tarafından onaylanan temel performans göstergelerine ulaşma kapsamında yapılan faaliyetlerin kontrolü.

e) Yetki ve risk limitlerine uygunluk incelemeleri ile aşım ve aykırılıkların takibi: Genel ve özel risk limitlerine uyulup uyulmadığının incelenmesi ve limit aşımlarının izlenmesi.

İletişim sistemleri ile bilgi sistemlerine ilişkin kontroller

MADDE 21 – (1) İletişim kanallarının kontrolü kapsamında aşağıdaki uygulamaların yapılması şarttır:

a) Kuruluşta üretilen bilgiye personelin erişim imkânlarının oluşturulup oluşturulmadığının ve üretilen bilgiye erişimde yetkilendirmelerin uygun seviyede yapılıp yapılmadığının kontrolü.

b) Kuruluşun, çalışılan birimin ve personelin faaliyet performansına ilişkin personele düzenli bilgi verilip verilmediği kontrolü.

c) Kanunda ve ilgili diğer mevzuatta yapılan değişiklikler ile yeni ürün veya faaliyetler hakkında personelin bilgilendirilip bilgilendirilmediği kontrolü.

ç) Kuruluş personelinin karşılaştığı problemleri ve mutat uygulamalara göre şüpheli gördükleri hususları ilgili birimlere, yönetim kademelerine, iç kontrol birimine, iç denetim birimine veya denetim komitesine gizlice raporlamasına imkân tanıyan uygun araçların bulunup bulunmadığının ve ihlaller konusunda raporlama yapılabiliyorsa ne kadar sıklıkla raporlama yapıldığının kontrolü.

d) Kuruluş tarafından sunulan hizmetlerden yararlanan sigortalıların, sigorta ettirenlerin, lehdarların veya diğer hak sahiplerinin hizmetlere ilişkin şartlar, riskler ve istisnaî durumlarla ilgili olarak açık bir şekilde bilgilendirilip bilgilendirilmediğinin, bu kişilerin şikâyetlerini ulaştırmalarına imkân sağlayacak mekanizmaların kurulup kurulmadığının ve kişilere ilişkin bilgi mahremiyetinin sağlanıp sağlanmadığının kontrolü.

(2) Ana hizmetlerin icrasında kullanılan sistemlerin kontrolü kapsamında aşağıdaki uygulamaların yapılması şarttır:

a) Kullanılan sistemlerin hizmetin içeriği ile uyumluluğuna ve bütünlük oluşturup oluşturmadığına dair kontroller.

b) Kullanılan sistemlerden kaynaklı olarak sigortalıların, sigorta ettirenlerin, lehdarların, diğer hak sahiplerinin ve ilgili tarafların hak ve menfaatlerine zarar gelmediğine ve bu kişilere karşı yükümlülüklerde gecikme yaşanmadığına dair kontroller.

(3) Bilgi sistemlerinden beklenen fonksiyonların doğru bir şekilde yerine getirilmesi, istenmeyen olayların engellenmesi, belirlenmesi ve düzeltilmesi ile ilgili olarak yeterli derecede güvence oluşturulmasını sağlamak üzere bilgi sistemlerinin kontrolü kapsamında aşağıdaki uygulamaların yapılması şarttır:

a) Mevzuat, rehber veya COBIT kapsamında bilgi sistemi ve yönetimine ilişkin faaliyetler ile bu faaliyetlerin süreçlerinin kontrolüne ilişkin genel bilgi sistemi kontrolünün yapılması.

b) Veri oluşturma ve yetkilendirme, girdi, veri işleme, çıktı kontrollerinden oluşan uygulama kontrollerinin yapılması.

c) Organizasyon içinde veya dışında üretilen, telefon, sesli posta, kâğıt, faks veya e-posta ile alınmış verinin aslına uygunluğu ve bütünlüğünün, veri üzerinde kritik bir işlem yapılmadan kontrol edilmesi.

ç) Hassas bilginin saklanması, iletimi ve nakli esnasında, yetkisiz erişim, değişiklik ve yanlış yönlendirmeye karşı korunup korunmadığının kontrolü.

d) Bilgi sistemlerinin risk ölçüm yöntem veya modelleri kullanılarak risklerin ölçülebilmesine, önceden belirlenen risk limitlerine yaklaşılması halinde zamanında uyarıcı bilgiler üretilebilmesine ve etkin bir şekilde raporlanabilmesine imkân tanıyıp tanımadığının kontrolü.

(4) Finansal raporlama sisteminin kontrolü kapsamında aşağıdaki uygulamaların yapılması şarttır:

a) Finansal raporların Kanuna ve ilgili mevzuata uygun olarak hazırlanıp hazırlanmadığı ile zamanında ve eksiksiz yayımlandığına ilişkin kontroller.

b) İşlemlerin kayda alınması ile finansal raporlara yansıtılması arasında uygulanan sürecin, oluşabilecek hataların ve eksikliklerin saptanabilmesine yönelik kontroller.

c) Finansal raporlardaki bilgilerin kontrolü ve kontrol edilen bilgilere dayanak olan işlemlerin kontrolü.

Uyum kontrolleri

MADDE 22 – (1) Uyum kontrolleriyle, kuruluşun gerçekleştirdiği ve planladığı tüm faaliyetler ile yeni işlem ve ürünlerin Kanuna ve ilgili diğer mevzuata, kuruluş politikalarına ve sigortacılık teamüllerine uyumun sağlanması amaçlanır.

(2) Uyum kontrolleri kapsamında Kuruluş tarafından aşağıdaki uygulamaların yapılması zorunludur:

a) Kanun ve ilgili diğer mevzuat ile kuruluş içi politika ve kurallardaki değişiklikler hakkında, kuruluş personelinin en kısa sürede bilgilendirilmesinin sağlanıp sağlanmadığı.

b) İç kontrol birimi veya uyum kontrolüyle görevlendirilecek ve kuruluşun diğer faaliyetlerinden bağımsız olarak örgütlendirilecek bir birim tarafından uyumun kesintisiz kontrolünün risk bazlı olarak gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği.

c) Bağımsız bir uyum birimi kurulması halinde, iç kontrol biriminin bağımsızlığı için aranan şartların uyum birimi için de bulunup bulunmadığı.

ç) Yeni ürün ve işlemler ile gerçekleştirilmesi planlanan faaliyetlerin Kanuna ve ilgili diğer mevzuata, kuruluş politikalarına ve sigortacılık teamüllerine uygunluğunun, suiistimal, kuruluşun ve çalışanların itibar kaybı gibi risklerin yönetiminin sağlanması için uyumun kesintisiz kontrolü ile görevlendirilen birim ile hukuk biriminden görüş alınıp alınmadığı.

(3) Uyum fonksiyonu kapsamında denetim komitesine yapılan raporlamalarda kuruluşun iş birimlerinin uyum standartlarına göre nasıl performans gösterdiği, uyum ihlallerine ve ilgili kamu otoritesi tarafından verilen para cezaları veya disiplin işlemlerine yer verilir.

(4) Kuruluş yöneticilerinden herhangi birinin uyum konusunda ihlallerde bulunduğunun ve üst düzey yönetim ya da diğer yetkili kişilerce düzeltici herhangi bir önlem alınmadığının tespit edilmesi ve gecikmenin kuruluşu yahut poliçe sahiplerini zarara uğratacak nitelikte olduğunun düşünülmesi halinde, uyum fonksiyonundan sorumlu yönetici denetim komitesine, denetim komitesinin bulunmadığı kuruluşlarda yönetim kurulu başkanına bilgi vermekle yükümlüdür.

(5) Özellikle yüksek sorumluluk pozisyonunda olan veya yüksek riskli faaliyetlerde bulunan çalışanlar için temel yasal ve düzenleyici yükümlülükler hakkında düzenli eğitimler planlanır.

Hizmet alımlarına ilişkin kontroller

MADDE 23 – (1) Ana hizmetlerin uzantısı veya tamamlayıcısı olan hizmet alımlarının kontrolü kapsamında kuruluş tarafından aşağıdaki uygulamaların yapılması şarttır:

a) Hizmet alımlarının mevzuata uygun yapıldığına ve hizmet alınan alanlarla sınırlı olarak hizmet sağlayıcının veya tedarikçinin faaliyetlerinin mevzuata uygun olduğuna dair kontroller.

b) Hizmet alımı yapılan kişi ve kuruluşların, alınan hizmetle sınırlı olarak bilgi sistemleri, iş süreçlerinin tesisi ve iş sürekliliği ile risk yönetimine ilişkin gerekliliklerin sağlanıp sağlanmadığına dair kontroller.

c) Hizmet alımı yapılan kişi ve kuruluşa bağımlılık ile bu ilişkisinin beklenmedik şekilde sona ermesi halinde, kuruluşun bilgi kaybı yaşamaksızın faaliyetlerine devam edebilmesine ilişkin kontroller.

ç) Acentelik ilişkisiyle sınırlı olmak üzere şirketin acenteleri nezdinde bilgi sistemleri, iş süreçlerinin tesisi ve iş sürekliliği ile risk yönetimine ilişkin gerekliliklerin sağlanıp sağlanmadığına ilişkin kontroller.

İç kontrol birimi

MADDE 24 – (1) Faaliyetlerin icrasını gerçekleştiren her bir birim iç kontrol politikaları oluşturmaktan ve bu politikaların uygulanmasından birinci derecede sorumludur. Ancak, diğer birimler tarafından yürütülen süreçlerin veya kullanılan kontrollerin tasarımında bu birimlere destek olmak, söz konusu süreçlerin ve kontrollerin yeterliliğini, etkinliğini ve uygunluğunu bu birimlerle birlikte değerlendirmek, bu Yönetmelikte tanımlanan iç kontrol fonksiyonlarını yerine getirmek veya bu fonksiyonların yerine getirildiğini kontrol etmek üzere, bu Yönetmelik kapsamında iç sistemler kurma ve işletme yükümlüğü bulunan şirketler ve özellikli kuruluşlar tarafından, idari ve fonksiyonel açıdan denetim komitesine bağlı iç kontrol birimi kurulması zorunludur.

(2) İç kontrol birimi şirketlerin genel müdürlüklerinde ve özellikli kuruluşlarda ise merkezlerde yer alır. Türkiye’de şube açarak faaliyet gösteren yurt dışında kurulu şirketlerde iç kontrol birimi, Türkiye’de bulunan merkez şubede tesis edilir. Bölge müdürlüklerinin ve temsilciliklerinin büyüklüğü dikkate alınarak gerekmesi halinde bölge müdürlüklerinde veya temsilciliklerinde de iç kontrol birim personeli görevlendirilir.

(3) İç kontrol biriminde bir yönetici ile kuruluşun ölçeği, faaliyetlerinin niteliği ve karmaşıklığına uygun yeterli sayıda ve mesleki uzmanlığa sahip iç kontrol personeli görev yapar. Kuruluşun faaliyetinin büyüklüğü ve karmaşıklığı dikkate alınmak suretiyle bu Yönetmelikte iç kontrol biriminin görevleri arasında tanımlanan tüm faaliyetlerin bir personel ile sürdürülmesinin mümkün olduğu kuruluşlarda, yönetim kurulunun uygun görmesi ve Kuruma bildirim yapılması kaydıyla bu görevlerin iç kontrol birimi yöneticisi tarafından yerine getirilmesi mümkündür. Bu durumda yalnızca iç kontrol birimi yöneticisinin istihdamıyla iç kontrol birimi kurulmuş kabul edilir.

(4) İç kontrol faaliyetini yürüten personele, izledikleri, inceledikleri ve kontrol ettikleri hususlara ilişkin olarak kuruluş personelinden ilave açıklama isteme ve bunların fikirlerine başvurma yetkileri verilir.

(5) İç kontrol sistemi ile iç kontrol faaliyetleri ve bunların nasıl icra edileceği, kuruluşun gerçekleştirdiği tüm faaliyetlerin nitelikleri dikkate alınarak iç kontrol birimi, ilgili birimlerin üst düzey yöneticileri ve personeli ile birlikte tasarlanır.

(6) İç kontrol faaliyetlerinin, kuruluşun operasyonel faaliyetlerini gerçekleştiren personel ile iç kontrol personeli arasında dağılımına ilişkin usul ve esaslar ile hangi kontrol mekanizma ve yöntemlerinin kullanılacağı, üst düzey yöneticilerin ve ilgili personelin görüşleri alınmak suretiyle iç kontrol birimi yöneticisinin önerisiyle denetim komitesi tarafından belirlenir.

(7) İç kontrol birimi tarafından hazırlanan, denetim komitesinin görüşü alınmak suretiyle yönetim kurulu tarafından onaylanarak kabul edilen iç kontrol birimi yönetmeliğinde, iç kontrol biriminin çalışma usul ve esasları ile bu faaliyetleri yürütecek personelde aranan öğrenim durumu, deneyim, bilgi ve beceri seviyeleri ile diğer niteliklere yer verilir.

(8) Birimde çalışan personel kuruluşun tüm faaliyetlerinin güvenli bir biçimde icra edilmesini izlemek, incelemek ve kontrol etmek amacıyla ilgili birimlerden raporlamaya dayalı bilgi talebinde bulunur; çeşitli kontrol dokümanları ve araçları üzerinden genel veya özel gözlemlere ve izlemeye dayalı kontrol ya da inceleme yapar; tespitlerini raporlara bağlar veya uyarı mesajları hazırlayarak ilgili birimlere tebliğ eder.

(9) Kuruluş bünyesinde gerçekleştirilen iç kontrol faaliyetlerinin sonuçları iç kontrol birimine raporlanır. İç kontrol birimine raporlanan kontrol sonuçları bu birim bünyesinde muhafaza edilir. Raporlamalar, operasyonel faaliyetleri yürüten kuruluş personeli ve iç kontrol personeli tarafından yapılanlar olarak ayrıştırılır ve bunlar da niteliklerine göre sınıflandırılır.

(10) İç kontrol faaliyetlerinin yerine getirilip getirilmediği, kurallara ve sınırlamalara uyulup uyulmadığı, hedeflere ulaşılıp ulaşılamadığı hususları, iç kontrol birimi yönetmeliğinde belirlenen yönetim kademelerinde ve ilgili kontrol basamak ve noktalarında kontrol edilerek tespitlerin niteliği de dikkate alınmak suretiyle normal veya acil bir şekilde iç kontrol personelince denetim komitesine bildirilir.

(11) İç kontrol birimi tarafından risk değerlendirmelerine dayalı ve yıllık olarak iç kontrol planı hazırlanır. Plan hakkında üst düzey yönetimin de görüşü alınır ve planlar en geç ilgili yılın aralık ayı sonuna kadar denetim komitesinin onayıyla yürürlüğe konulur. Gerekli hallerde, aynı prosedür takip edilerek iç kontrol planları yıl içinde güncellenebilir.

(12) İç kontrol fonksiyonu kapsamında gerçekleştirilen faaliyet ve bulgulara ilişkin olarak iç kontrol birimi tarafından üçer aylık dönemler itibarıyla genel müdüre ve denetim komitesine raporlama yapılır.

(13) İç kontrol fonksiyonu kapsamında yapılan raporlamada iş birimlerinin iç kontrol standartlarına uyum konusunda gösterdikleri performans değerlendirmelerine, tespit edilen eksiklik ve hatalar ile bunlara ilişkin verilen yanıtlara yer verilir.

(14) İç kontrol fonksiyonunu ve iç kontrol biriminin görevlerini yerine getirmeleri kaydıyla, iç kontrol birimi, uyum birimi ve benzeri isimlerle de kurulabilir. Ayrıca, iç kontrol fonksiyonlarını yerine getirmek için iç kontrol birimi altında, uyum kontrolleri birimi, raporlama kontrolleri birimi gibi alt birimler kurulabilir. 16/9/2008 tarihli ve 26999 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Suç Gelirlerinin Aklanmasının ve Terörün Finansmanının Önlenmesine İlişkin Yükümlülüklere Uyum Programı Hakkında Yönetmelik kapsamında kurulan uyum biriminin iç kontrol birimi altında yapılandırılmasında veya iç kontrol biriminin ilgili yönetmelik kapsamında belirtilen uyum görevlerini yerine getirmesinde sorumlu olunan mevzuattan kaynaklanan gerekliliklerin yerine getirilmesi kaydıyla herhangi bir sakınca bulunmamaktadır.

İç kontrol birimi yöneticisi ve personelinin nitelikleri

MADDE 25 – (1) İç kontrol birimi yöneticisinin atanması ve görevden alınması denetim komitesinin görüşü ile yönetim kurulu tarafından; birim personelinin atanması ve görevden alınması iç kontrol birimi yöneticisinin görüşü ile denetim komitesi tarafından gerçekleştirilir.

(2) İç kontrol birimi yöneticisinin en az dört yıllık üniversite mezunu olması ve sigortacılık, özel emeklilik, finans, iç kontrol, risk yönetimi veya denetim alanlarında en az beş yıllık deneyime sahip olması zorunludur. İç kontrol birim yöneticisinin sigortacılık mevzuatına, ticaret hukukuna ve kuruluşun faaliyet alanı ile ilgili diğer mevzuata hakim olması beklenir. İç kontrol birimi yöneticisi, iç kontrol personelinin görev, yetki ve sorumluluklarının gerektirdiği nitelikleri haiz olup olmadıklarını değerlendirir, mesleki bilgi, beceri ve yeteneklerinin geliştirilmesine yönelik eğitim programları hazırlar ve bunların görevlerini icrai birimlerin etkisinde kalmaksızın tarafsız olarak icra edip etmediklerini izler.

(3) İç kontrol biriminde görevlendirilecek personelin deneyim hariç birim yöneticisinin niteliklerini haiz olması gerekir.

(4) İç kontrol biriminde görevli personel ve birim yöneticisi, görevlerine ilişkin konularda kuruluşun diğer birimlerine sağlayacakları teknik destek ve danışmanlık hizmeti haricinde kuruluş bünyesinde icrai başka görevler ifa edemez. 4 üncü maddenin dördüncü fıkrası çerçevesinde bazı birimlerin birlikte kurulması halinde, bu madde birlikte faaliyet gösteren birimlerin tamamını kapsayacak şekilde uygulanır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Risk Yönetim Sistemi

Risk yönetim sisteminin amacı ve kapsamı

MADDE 26 – (1) Risk yönetimi sisteminin amacı, faaliyetlerin sürekliliği ile kuruluşun gelecekteki nakit akımlarının ihtiva ettiği risk ve getiri yapısını, buna bağlı olarak faaliyetlerin niteliğini ve düzeyini izlemeye, kontrol altında tutmaya ve gerektiğinde değiştirmeye yönelik olarak belirlenen politikalar, uygulama usulleri ve limitler vasıtasıyla, maruz kalınan risklerin tanımlanmasını, ölçülmesini, izlenmesini ve kontrol edilmesini sağlamaktır.

(2) Kuruluş içinde acentelerin ve destek hizmeti alınan firmaların kuruluşa sunduğu hizmetleri de kapsayacak şekilde uygun ve yeterli bir risk yönetim sisteminin tesis edilmesi için;

a) Faaliyetlerden kaynaklanan risklerin farklı boyutlarını yönetmeye imkân verecek yeterli politikalar, uygulama usulleri ve limitler,

b) Risk yönetimi faaliyetleri,

bu Yönetmelikte belirtilen usul ve esaslara uygun olarak açıkça tanımlanır.

Risk yönetimi politikaları

MADDE 27 – (1) Kuruluş faaliyetlerinden ve varsa konsolidasyona tabi iştirakler, bağlı ortaklıklar, hizmet alınan kuruluşlar ve acentelerden kaynaklanan tüm risklerin her birinin yönetilmesi için ilgili birimler ile risk yönetim birimi tarafından konsolide ve konsolide olmayan bazda hazırlanan ve yönetim kurulu tarafından onaylanan risk yönetim politika ve uygulama usullerinin belirlenmesinde asgari olarak aşağıdaki hususlar dikkate alınır:

a) Kuruluşun faaliyetlerine ilişkin stratejiler, politikalar ve uygulama usulleri.

b) Kuruluşun faaliyetlerinin hacmine, niteliğine ve karmaşıklığına uygunluk.

c) Kuruluşun alabileceği risk düzeyi.

ç) Kuruluşun risk izleme ve yönetme kapasitesi ile risk yönetim araçlarının risklerin niteliğiyle uyumlu şekilde kullanımı.

d) Kuruluşun geçmiş deneyimi ve performansı.

e) Faaliyetleri yürüten birimlerin yöneticilerinin alanları ile ilgili konulardaki uzmanlık düzeyleri.

f) Kanunda ve ilgili diğer mevzuatta öngörülen yükümlülükler.

(2) Risk yönetimi politika ve uygulama usullerinin değişen koşullara uyum sağlaması gerekir. Bu kapsamda risk yönetim birimi iç kontrol sistemi ile iç denetim sistemi çıktılarından da yararlanarak ilgili politikaların yeterliliğini düzenli olarak değerlendirir ve gerekli değişiklikleri yaparak yönetim kurulunun onayına sunar.

Risk limitleri

MADDE 28 – (1) Risk yönetim birimi ve ilgili birimler tarafından hazırlanan ve yönetim kurulu tarafından onaylanan risk yönetim politika ve strateji belgelerinde, genel ve her bir risk türü itibarıyla üstlenilecek risk seviyesi ile yöneticiler ve diğer personel için tahsis edilecek azami risk limitleri ve bunların uygulama usulleri yazılı olarak belirlenir.

(2) Birinci fıkra kapsamında belirlenecek risk limitleri; kuruluşun alabileceği risk düzeyine, faaliyetlerine, ürünlerinin ve hizmetlerinin büyüklüğü ve karmaşıklığına uygun olarak asgari olarak birim ve kuruluş geneli bazında belirlenir.

(3) Risk limitleri risk yönetimi politikalarına uygun olarak gerekli sürelerde ve her hâlükârda azami iki yılda bir gözden geçirilir ve piyasa koşulları ile kuruluş stratejisindeki değişmelere göre uyarlanır.

(4) Risk limitlerinin ilgili birimlere iletilmesi ve ilgili personelin bunları anlaması sağlanır.

(5) Mevcut risk düzeyini artırabilecek veya yeni bir risk türü yaratabilecek yeni faaliyetler ve ürünler, üst düzey yönetim veya yönetim kurulu tarafından onaylanır.

Risk yönetim fonksiyonu

MADDE 29 – (1) Risk yönetim fonksiyonu kuruluşun faaliyet dallarına göre asgari olarak aşağıda belirtilen risk türlerini kapsar:

a) Yazım riski.

b) Sigortacılık faaliyetleri dışındaki varlık ve yükümlülük yönetimi.

c) Sigorta poliçelerine bağlı olarak yapılan yatırımlar hariç olmak üzere yatırım riski.

ç) Likidite riski.

d) Yoğunlaşma riski.

e) Operasyonel ve idari riskler.

f) Yazılım ve bilgi güvenliği riski.

g) Karşı taraf ve üçüncü taraf riski.

ğ) Reasürans ve diğer risk azaltma teknikleri.

h) Uyum riski.

(2) Risk yönetim fonksiyonu asgari olarak şu faaliyetleri kapsar:

a) Risk ölçümü, risklerin izlenmesi, risklerin kontrolü ve raporlanması faaliyetlerinden oluşan risk yönetim sistemini tasarlamak ve uygulamak.

b) Risk yönetim stratejileri esas alınarak risk yönetim politikaları ve uygulama usullerini belirlemek.

c) Risk yönetimi politika ve uygulama usullerinin uygulanmasını ve bunlara uyulmasını sağlamak.

ç) Yeni ürün ve işlemler ile gerçekleştirilmesi planlanan faaliyetlerin, Kanuna ve ilgili diğer mevzuat ile kuruluş politikalarına ve sigortacılık teamüllerine uyumu, suiistimal, kuruluşun ve çalışanların itibar kaybı dahil tüm risklerin anlaşılmasını ve yeterli seviyede değerlendirmenin yapılmasını sağlamak.

d) Risk ölçüm modellerinin tasarımı, seçilmesi, uygulamaya konulması ve ön onay verilmesi sürecine katılmak, modelleri düzenli olarak gözden geçirmek ve gerekli değişiklikleri yapmak.

e) Kuruluşun kullandığı risk ölçüm modellerinden periyodik raporlar üretmek ve raporları analiz etmek.

f) Sayısallaştırılabilen risklerin belirlenen limitler dâhilinde kalmasını sağlamak ve bu limitlerin kullanımını izlemek.

g) Kuruluşa özgü durumlardan kaynaklanabilecek veya finansal piyasalarda ortaya çıkabilecek potansiyel riskler ile kırılganlıkların ölçülmesi ve risk profilinin ileriye dönük bir değerlendirmesini yapmak üzere stres testi programı kurmak, işletmek ve senaryo analizleri yapmak.

ğ) Stres testi ve senaryo analiz sonuçları göz önünde bulundurularak acil durum planları hazırlamak veya acil durum planları hazırlanması için analiz sonuçlarını ilgili birimlere iletmek.

h) Riskin izlenmesi ve zamanında önlem alınmasını sağlayan erken uyarı sistemleri kurmak ve işletmek.

ı) Her bir risk için birim bazında belirlenen limitleri toplulaştırarak kuruluşun tümü bazında belirlenen limitlere uyumunu izlemek.

i) Teşvik edici yapılar ile ödül düzenlemelerinden kaynaklı riskleri takip etmek.

Risk yönetim birimi

MADDE 30 – (1) Faaliyetlerin icrasını gerçekleştiren her bir birim risk yönetim politikaları oluşturmaktan ve bu politikaların uygulanmasından birinci derecede sorumludur. Potansiyel risklerin zamanında tanımlanmasının, değerlendirilmesinin ve yönetilmesinin sağlanması ile bu Yönetmelik kapsamında tanımlanan risk yönetim fonksiyonlarının yerine getirilmesinde ilgili birimlere destek olmak ve bu birimlerle koordineli çalışarak risk yönetim fonksiyonunun yeterliliğini ve etkinliğini sağlamak üzere şirketler ve özellikli kuruluşlar tarafından idari ve fonksiyonel açıdan denetim komitesine bağlı risk yönetim birimi kurulması zorunludur.

(2) Risk yönetim birimi şirketlerin genel müdürlüklerinde, özellikli kuruluşlarda ise merkezlerde yer alır. Türkiye’de şube açarak faaliyet gösteren yurt dışında kurulu şirketlerde risk yönetim birimi, Türkiye’de bulunan merkez şubede tesis edilir.

(3) Risk yönetim biriminde bir yönetici ile kuruluşun ölçeği, faaliyetlerinin niteliği ve karmaşıklığına uygun yeterli sayıda ve mesleki uzmanlığa sahip risk yönetim birimi personeli görev yapar. Kuruluşun faaliyetinin büyüklüğü ve karmaşıklığı dikkate alınmak suretiyle bu Yönetmelikte risk yönetim biriminin görevleri arasında tanımlanan tüm faaliyetlerin bir personel ile sürdürülmesinin mümkün olduğu kuruluşlarda, yönetim kurulunun uygun görmesi ve Kuruma bildirim yapılması kaydıyla bu görevlerin risk yönetim birimi yöneticisi tarafından yerine getirilmesi mümkündür. Bu durumda yalnızca risk yönetim birimi yöneticisinin istihdamıyla risk yönetim birimi kurulmuş kabul edilir.

(4) Denetim komitesinin uygun görüşü ve yönetim kurulunun onayıyla kabul edilen, birimin çalışma usul ve esasları ile bu faaliyetleri yürütecek personelde aranan öğrenim durumu, deneyim, bilgi ve beceri seviyeleri ile diğer niteliklere yer verilen risk yönetimi birimi yönetmeliği, birim tarafından hazırlanır.

(5) Risk yönetimi birimi yöneticisi tarafından birim personelinin görevlerini icrai birimlerin etkisinde kalmaksızın tarafsız olarak icra edip etmediklerinin takibi yapılır.

(6) Risk değerlendirmesinde kapsanan risklerin ayrıntılı açıklamaları, temel varsayımlar ve kullanılan yaklaşımları da içeren risk ölçümü ve değerlendirme sonuçları risk yönetim birimi tarafından genel müdüre ve denetim komitesine üçer aylık dönemler itibarıyla düzenli olarak raporlanır.

(7) Risk yönetim sistemindeki önemli değişiklikler risk yönetim birimi tarafından yönetim kurulunun onayına sunulur. Değişikliklerin gerekçelerinin de yer aldığı belgeler iç denetim birimi, bağımsız dış denetim ve Kurum denetçilerinin risk yönetimine ilişkin değerlendirme yapabilmelerini sağlamak üzere denetimlerde hazır bulundurulur.

Risk yönetim birimi yöneticisi ve personelinin nitelikleri

MADDE 31 – (1) Risk yönetim birimi yöneticisinin atanması ve görevden alınması denetim komitesinin görüşü ile yönetim kurulu tarafından; birim personelinin atanması ve görevden alınması risk yönetim birimi yöneticisinin görüşü ile denetim komitesi tarafından gerçekleştirilir.

(2) Risk yönetim birimi yöneticisinin en az dört yıllık üniversite mezunu olması ve sigortacılık, özel emeklilik, finans, iç kontrol, risk yönetimi, aktüerya veya denetim alanlarında en az beş yıllık deneyime sahip olması zorunludur. Risk yönetimi birimi yöneticisi, birim personelinin görev, yetki ve sorumluluklarının gerektirdiği nitelikleri haiz olup olmadıklarını değerlendirir, bu kişilerin risk yönetimi faaliyetleri alanındaki mesleki bilgi, beceri ve yeteneklerinin geliştirilmesine yönelik eğitim programları hazırlar.

(3) Risk yönetim biriminde görevlendirilecek personelin deneyim hariç birim yöneticisinin niteliklerini haiz olması gerekir.

(4) Risk yönetim biriminde görevli personel ve birim yöneticisi, aktüerya fonksiyonunun risk yönetimine dair faaliyetleri ile görevlerine ilişkin konularda kuruluşun diğer birimlerine sağlayacakları teknik destek ve danışmanlık hizmeti haricinde kuruluş bünyesinde icrai başka görevler ifa edemez. 4 üncü maddenin dördüncü fıkrası çerçevesinde bazı birimlerin birlikte kurulması halinde, bu madde birlikte faaliyet gösteren birimlerin tamamını kapsayacak şekilde uygulanır.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Aktüerya Fonksiyonu ve Aktüerya Birimi

Aktüerya fonksiyonunun amacı ve kapsamı

MADDE 32 – (1) Aktüerya fonksiyonunun amacı kuruluşun genel fiyatlama politikası, reasürans anlaşmalarının aktüeryal açıdan yeterliliği, kuruluş mali durumu, teknik karşılıkların güvenilirliği ile yeterliliği, sigortacılık faaliyetleri ile ilgili varlık ve yükümlülük riski yönetimi ve sigorta poliçelerine bağlı olarak yapılan yatırımlar için yatırım riski konusunda kuruluş üst yönetimine ve Kuruma güvence sağlamaktır.

Aktüerya fonksiyonu

MADDE 33 – (1) Aktüerya fonksiyonu asgari olarak şu faaliyetleri kapsar:

a) Mevzuatta veya Kurum tarafından belirlenen hususlar saklı olmak üzere, aktüerya fonksiyonunun yerine getirilmesi adına kuruluş bilgi sistemlerinde tutulan ve aktüeryal işlemler ile hesaplamalarda kullanılan her türlü verinin asgari içeriğini belirlemek ve kuruluşun ilgili birimleri tarafından kaydedilen verinin belirlenen asgari içeriğe uygun olmasının temini için gerekli tedbirlerin alınmasını sağlamak.

b) Teknik karşılıkların tahmininde ve fiyatlamada kullanılan verinin yeterliliği ve niteliğinin hesaplamaya uygunluğunu takip etmek, gerekli hallerde iyileştirici tedbirlerin alınmasını sağlamak, yeterli verinin bulunmadığı veya bulunan verinin güvenilir olmadığı durumlarda uygulanacak politikaları belirlemek ve ilgili birimlerle koordine etmek.

c) Teknik karşılıkların tahmininde kullanılan metotlar ile bunlara ilişkin içsel aktüeryal modelleri geliştirmek ve bu hesaplamalarda kullanılan varsayımların uygunluğunu sağlamak, belirlenen güven aralığında teknik karşılıkları tahmin etmek.

ç) Teknik karşılıklara ilişkin tahminlerin gerçekleşmesini takip etmek ve periyodik olarak üst düzey yönetime raporlamak, tahmin ile gerçekleşme arasında belirlenen güven aralığına karşılık gelen anlamlılık seviyesinden fazla sapma olması durumunda üst düzey yönetimi ve denetim komitesini bilgilendirmek ve uygulanan metot ve modeller ile kullanılan varsayımlarda gerekli iyileştirmeleri yapmak.

d) Üçer aylık dönemler itibarıyla beklenen hasar prim oranları ve tarife karlılığı başta olmak üzere portföy analizi yapmak, analiz sonuçlarını ilgili birimlere ve üst düzey yönetime raporlamak, bu tarifelerle ilgili olarak tarife değişikliği önerisinde bulunmak, zarar eden tarifeler ile ilgili iyileşme olmaması halinde müteakip raporlama dönemlerinde üst düzey yönetimle birlikte denetim komitesine raporlama yapmak.

e) Asgari olarak primlerin gelecekteki hasar ve masrafları karşılama yeterliliği; enflasyon etkisi, uyum riskleri ve portföydeki değişimlerin etkisini ve şirket portföyünün risk düzeyinin gelişimini ve değişimini içerecek şekilde yazım ve fiyatlama politikası hakkında yazılı olarak üst düzey yönetime görüş bildirmek.

f) Ürün geliştirmeye ilişkin olarak ürün fiyatı ve ürünün sunumu için gerekli sermaye tutarı hakkında çalışmalar yaparak üst düzey yönetime sunmak.

g) Reasürans anlaşmalarının aktüeryal açıdan yeterliliği hakkında ilgili birime ve üst düzey yönetime görüş bildirmek, gerekli tahmin çalışmalarını da içerecek şekilde yürürlükteki reasürans anlaşmalarının teknik sonuçları hakkında üst düzey yönetime ve denetim komitesine raporlama yapmak.

ğ) Kuruluşun oluşturacağı etkin bir risk yönetimi sistemine ve şirketin sermaye yeterliliğinin değerlendirilmesine katkı sağlamak.

h) Sigortacılık faaliyetleri ile ilgili varlık ve yükümlülük riski yönetimi ile sigorta poliçelerine bağlı olarak yapılan yatırımlar için yatırım riski yönetimine ilişkin politikaların belirlenmesine katkı sağlamak; emeklilik planlarına ilişkin devamlılık ve karlılık analizi yapmak, belirlenen politikalar ve yapılan analizlerin sonuçlarını üst düzey yönetime periyodik olarak raporlamak ve yatırım gelirlerinin teknik kısmı ile teknik olmayan kısmı arasında paylaşımı ile kar paylı poliçelerde karın dağıtımı hakkında değerlendirme yapmak.

ı) Kapsamı ve gönderiliş biçimi Kurum tarafından belirlenen aktüerya raporunu hazırlamak ve eşzamanlı olarak yönetim kurulu ile Kuruma sunmak.

(2) Şirketler tarafından denetim komitesine bağlı aktüerya biriminin haricinde, kendisine bağlı icrai birim bulunan bir yöneticiye bağlı aktüerya biriminin kurulması halinde birinci fıkranın (e), (f) ve (g) bentlerinde belirtilen fonksiyonların bu birim tarafından icra edilmesi; bu durumda denetim komitesine bağlı faaliyet gösteren aktüerya biriminin ise yapılan işlemlerin kontrolünü gerçekleştirmesi esastır. Bu durum söz konusu icrai birimin diğer konularda faaliyet gösteremeyeceği anlamına gelmez. Ancak, bu icrai birim belirtilen konularda faaliyet gösterse dahi, aktüerya fonksiyonunun yerine getirilmesinde nihai sorumluluk denetim komitesine bağlı faaliyet gösteren aktüerya birimindedir.

Aktüerya birimi

MADDE 34 – (1) Bu Yönetmelik kapsamında tanımlanan aktüerya fonksiyonlarını yerine getirmek, bu görevlerle ilgili şirket uygulamalarının takibini yapmak ve gerekli hallerde iyileştirici tedbirlerin alınmasını teminen üst yönetime ve ilgili birimlere düzenli raporlamalar yapmak üzere kuruluşlar nezdinde, idari ve fonksiyonel açıdan denetim komitesine bağlı aktüerya biriminin kurulması zorunludur.

(2) Aktüerya biriminin faaliyetlerini etkin bir şekilde yürütebilmesi için gerekli bilgi sistemleri alt yapısı kurulur ve bilgi işlem desteği sağlanır. Bilgi güvenliği ve iş sürekliliği kapsamındaki talepler, sigortalıların hak ve menfaatlerini tehlikeye düşürecek konuların iyileştirilmesi kapsamındaki talepler, iç denetim raporları çerçevesinde iyileştirme gereklilikleriyle ilgili talepler ve mevzuata uyum kapsamında oluşturulan talepler hariç olmak üzere, aktüerya biriminin bilgi işlem sisteminden talepleri öncelikli talep olarak dikkate alınır.

(3) Aktüerya fonksiyonunun aktüerya ve finansal matematik bilgisine sahip, sigorta ve reasürans şirketlerinin doğası, ölçeği ve karmaşıklığına cevap verebilecek nitelikteki kişiler tarafından icra edilmesi esastır. Bu kapsamda aktüerya biriminde kuruluşun ölçeği, faaliyetlerinin niteliği ve karmaşıklığına uygun yeterli sayıda aktüer veya yardımcı aktüer ile stajyer aktüer çalıştırılır. Belirtilen personelden yeterli sayıda kişi bulunamaması halinde, gerekli nitelikleri haiz uzman veya diğer unvanlarda personel de aktüerya biriminde çalıştırılabilir. Ayrıca, yetiştirilmek üzere uzman yardımcısı istihdamı mümkündür. Kurumca belirlenecek kriterlere göre Kurum asgari sayıda aktüer veya yardımcı aktüer bulundurma zorunluluğu getirebilir.

(4) Aktüerya birimi tarafından hazırlanan, denetim komitesinin görüşü alınmak suretiyle yönetim kurulu tarafından onaylanarak kabul edilen aktüerya birimi yönetmeliğinde, aktüerya biriminin çalışma usul ve esasları ile bu faaliyetleri yürütecek personelde aranan öğrenim durumu, deneyim, bilgi ve beceri seviyeleri ile diğer niteliklere yer verilir.

(5) Aktüerya birimi tarafından icra edilen faaliyetlerin bir personel ile sürdürülmesinin mümkün olduğu kuruluşlarda yönetim kurulunun uygun görmesi, aktüerya birimi yöneticisinin aktüer olması ve Kuruma bildirim yapılması kaydıyla aktüerya birimi görevlerinin birim yöneticisi tarafından yerine getirilmesi mümkündür. Bu durumda yalnızca aktüerya birimi yöneticisinin istihdamıyla aktüerya birimi kurulmuş kabul edilir.

Aktüerya birimi personelinin nitelikleri

MADDE 35 – (1) Aktüerya birimi yöneticisinin atanması ve görevden alınması denetim komitesinin görüşü ile yönetim kurulu tarafından; birim personelinin atanması ve görevden alınması aktüerya birimi yöneticisinin görüşü ile denetim komitesi tarafından gerçekleştirilir.

(2) Aktüerya birimi yöneticisinin aktüer olması esastır. Ancak, istihdam edilecek aktüer bulunamaması halinde Kuruluşta istihdam edilen ve 15/8/2007 tarihli ve 26614 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Aktüerler Yönetmeliği gereğince aktüer unvanının kazanımı için aranan deneyim şartını haiz yardımcı aktüerlerden veya bunların da yokluğunda belirtilen deneyim şartını haiz stajyer aktüerler arasından, aktüerya birimi yöneticisi yönetim kurulu tarafından belirlenir.

(3) Denetim komitesine bağlı aktüerya biriminde istihdam edilecek aktüer, yardımcı aktüer veya stajyer aktüer haricindeki personelin Aktüerler Yönetmeliği gereğince aktüer unvanının kazanımı için aranan şartlardan aktüerlik sınavlarında başarılı olma şartı hariç diğer nitelikleri taşıması gerekmektedir. Ancak uzman yardımcısı unvanındaki personelde deneyim şartı da aranmaz.

(4) Aktüerya birimi yöneticisi, birim personelinin görev, yetki ve sorumluluklarının gerektirdiği nitelikleri haiz olup olmadıklarını değerlendirir; bu kişilerin aktüeryal konulardaki mesleki bilgi, beceri ve yeteneklerinin geliştirilmesine yönelik eğitim programları hazırlar.

(5) Aktüerya biriminde görevli personel ve birim yöneticisi, görevlerine ilişkin konularda kuruluşun diğer birimlerine sağlayacakları teknik destek ve danışmanlık hizmeti haricinde kuruluş bünyesinde icrai başka görevler ifa edemez.

Sorumlu aktüer

MADDE 36 – (1) Kapsamı ve gönderiliş biçimi Kurum tarafından belirlenen aktüerya raporlarını, mali tabloları ve tarife teknik esaslarını onaylamaktan ve aktüerya fonksiyonuyla ilgili Kuruma yapılacak diğer raporlamalardan sorumlu olmak üzere aktüerya biriminde istihdam edilen yahut dışarıdan hizmet alınan aktüerlerden biri denetim komitesi tarafından sorumlu aktüer olarak belirlenir. Sorumlu aktüer denetim komitesine bağlı aktüerya biriminin parçasıdır ve aktüerya biriminin görevlerini yerine getirmesinde ve aktüerya fonksiyonunun icrasında birimle birlikte sorumludur.

(2) Aktüerya birimi yöneticisi sorumlu aktüer olarak seçilebilir.

(3) Seçilen sorumlu aktüer, seçimi müteakip ay başında Kuruma bildirilir.

(4) Sorumlu aktüerin kuruluşta istihdam edilmemesi halinde denetim komitesi, hizmet alımı yoluyla seçilen sorumlu aktüerin kuruluşla olan ilişkisinde aktüerya fonksiyonu kapsamına giren konular hariç olmak üzere herhangi bir çıkar çatışması olup olmadığının takibini yapar. Hizmet alımı yoluyla seçilen sorumlu aktüerin veya bu aktüerin çalıştığı firmanın, kuruluşla dış denetim veya başka bir adla hizmet sunup sunmadığının takibi de bu kapsamda yapılır. Çıkar çatışması bulunduğunun tespiti halinde denetim komitesi derhal sorumlu aktüeri değiştirir.

(5) Kurum tarafından sorumlu aktüerin görevini yerine getirmede gerekli yeterlilikleri sağlayamadığının veya sorumlu aktüerin çıkar çatışmalarına konu olduğunun tespit edilmesi halinde Kurumun sorumlu aktüerin değiştirilmesini talep etme yetkisi saklıdır.

Aktüerya fonksiyonuna ilişkin istisna

MADDE 37 – (1) Beşinci bölüm kapsamında aktüerya fonksiyonuna ilişkin faaliyetleri gerçekleştirmek ve aktüerya birimi kurmak yalnızca şirketler ile Doğal Afet Sigortaları Kurumu, Özel Riskler Yönetim Merkezi ve Türkiye Motorlu Taşıt Bürosu için tanımlanmış bir görevdir. Belirtilen özellikli kuruluşlar haricindeki kuruluşlar ile tüzel kişiliği haiz sigorta ve reasürans brokerleri bu bölümden istisnadır.

ALTINCI BÖLÜM

İç Denetim Sistemi

İç denetim sisteminin amacı ve kapsamı

MADDE 38 – (1) İç denetim sisteminin amacı, kuruluş faaliyetlerinin Kanun ve ilgili diğer mevzuat ile kuruluş içi strateji, politika, ilke ve hedefler doğrultusunda yürütüldüğü ve iç kontrol, risk yönetimi ve aktüerya sistemlerinin etkinliği ile yeterliliği hususunda yönetim kuruluna makul bir güvence sağlamaktır.

İç denetim fonksiyonu

MADDE 39 – (1) İç denetim fonksiyonundan beklenen amacın sağlanabilmesi için kuruluşun genel müdürlük birimleri, tüm yurt içi ve yurt dışı şube, bölge müdürlüğü, konsolidasyona tabi ortaklıkları ile acenteleri ve hizmet alınan kuruluşları nezdinde yapılan dönemsel ve riske dayalı denetimlerde asgari olarak;

a) İç kontrol, risk yönetimi ve aktüerya birimlerinin uygulamaları ile yeterlilik ve etkinliklerinin değerlendirilmesi,

b) Muhasebe kayıtları ile finansal raporların doğruluğu ve güvenirliğinin incelenmesi,

c) Operasyonel faaliyetlerin mevzuata ve belirlenmiş olan usullere uygunluğu ile bunlara ilişkin iç kontrol uygulama usullerinin işleyişinin test edilmesi,

ç) Bilgi sistemi ile ana hizmetlerin yürütülmesinde kullanılan tüm sistemlerin güvenilirliğinin gözden geçirilmesi,

d) İşlemlerin, Kanuna ve ilgili diğer mevzuata, kuruluş içi strateji, politika ve uygulama usulleri ile diğer iç düzenlemelere uygunluğunun denetlenmesi,

e) Kuruluş içi düzenlemeler çerçevesinde yönetim kuruluna yapılan raporlamalar ile Kuruma yapılan raporlamaların doğruluğu, güvenilirliği ve zaman kısıtlamalarına uygunluğunun denetlenmesi,

f) Eksiklik, hata ve suiistimalin ortaya çıkarılması; sorunların yeniden ortaya çıkmasının önlenmesine ve kuruluş kaynaklarının etkin ve verimli olarak kullanılmasına yönelik görüş ve önerilerde bulunulması,

g) Acentelik ilişkisi ile sınırlı olmak üzere acentenin bilgi sistemleri, iş süreçlerinin tesisi ve iş sürekliliği ile risk yönetimine ilişkin yükümlülüklerinin denetlenmesi,

ğ) Yönetim kurulu tarafından belirlenen önemlilik kriterleri göz önünde bulundurularak tüm hizmet alımlarının denetlenmesi,

zorunludur.

İç denetim birimi

MADDE 40 – (1) İç denetim biriminin doğrudan yönetim kuruluna bağlı ve idari açıdan bağımsız olarak örgütlenmesi sağlanır. Bununla birlikte iç denetim birimi fonksiyonel olarak yönetim kurulana denetim komitesi aracılığıyla raporlama yapar.

(2) Kuruluşlarda iç denetim fonksiyonu, iç denetim birimi ya da teftiş kurulu tarafından yürütülür. İç denetim biriminde kuruluşun büyüklüğüne, faaliyetlerinin karmaşıklığına, yoğunluğuna, kapsamına ve risk düzeyine bağlı olarak, Kanun ve ilgili mevzuat ile kuruluş içi düzenlemelerde öngörülen denetim hizmetlerinin aksatılmadan ve bu hizmetlerin gerektirdiği seviyede yerine getirilmesi amacıyla yeterli sayıda iç denetçi çalıştırılır. Sigorta grubuna ait şirketlerde tek bir iç denetim birimi sigorta grubuna dahil tüm şirketlerin iç denetim faaliyetlerinde tamamen veya kısmen görev alabilir.

(3) Kuruluşun faaliyetlerinin kapsamı ve karmaşıklığı dikkate alınarak, iç denetim faaliyetlerinin bir iç denetçi ile sürdürülmesinin mümkün olduğu kuruluşlarda, yönetim kurulunun uygun görmesi ve Kuruma bildirim yapılması kaydıyla denetim faaliyetlerinin, iç denetim birimi yöneticisi tarafından yerine getirilmesi mümkündür. Bu durumda yalnızca iç denetim birimi yöneticisinin istihdamıyla iç denetim birimi kurulmuş kabul edilir.

(4) İç denetim birimi tarafından hazırlanan, denetim komitesinin görüşü alınmak suretiyle yönetim kurulu tarafından onaylanarak kabul edilen iç denetim birimi yönetmeliğinde, iç denetim biriminin çalışma usul ve esasları ile bu faaliyetleri yürütecek personelde aranan öğrenim durumu, deneyim, bilgi ve beceri seviyeleri ile diğer niteliklere yer verilir.

(5) İç denetçi, iç denetim faaliyetlerini denetim faaliyetlerine yönelik politika ve uygulama usulleri ile iç denetim planları çerçevesinde yürütür.

(6) İç denetim birimi yöneticisi tarafından;

a) İç denetim faaliyetlerine yönelik politika ve uygulama usulleri belirlenir, denetim komitesinin uygun görüşü alınır ve yönetim kurulunun onayıyla politika ve uygulama usulleri yürürlüğe konur.

b) İç denetim faaliyetleri gözetlenir; denetim politika, program, süreç ve uygulamaları izlenir ve yönlendirilir.

(7) İç denetim birimi yöneticisi, asgari üç ayda bir denetim komitesine iç denetim birimi tarafından icra edilmiş faaliyetlere ilişkin bir rapor sunar ve bunları denetim komitesi ile birlikte mütalaa eder. Denetim komitesi gelen bu raporu, mütalaası ile birlikte, en geç on iş günü içinde yönetim kuruluna iletir. Söz konusu raporda asgari olarak aşağıdaki hususlara yer verilir:

a) Tamamlanan, devam eden, ertelenen ve iptal edilen denetim faaliyetleri ve yıllık denetim planına uyum düzeyi.

b) İç denetçilerin raporlama döneminde aldıkları eğitimler.

c) Önemli muhasebe sorunları ile Kuruma yapılan raporlamalara ve denetim bulgularına ilişkin tereddütlü hususlar.

ç) Risk değerlendirmeleri ve bunların özeti.

d) Denetim bulguları.

e) Düzeltici önlemleri almaya yetkili yöneticilere intikal ettirilen önemli zayıflıkların giderilmesine yönelik görüşler.

f) Kuruluş yönetiminin düzeltici ve risk azaltıcı önlemlere uyma derecesi.

g) Denetim komitesi ve iç denetim birimi tarafından yer alması uygun görülen diğer konular.

(8) Kuruluşların mali durumunu ciddi biçimde zayıflatacak veya olağandışı sonuçlar doğuracak herhangi bir durumun varlığının tespit edilmesi halinde iç denetim birimi hazırlayacağı raporu en kısa zamanda kuruluş denetim komitesine ve yönetim kuruluna sunar. Tespite yönelik en fazla bir ay içinde herhangi bir aksiyon alınmaması halinde bu hususu Kuruma iletir.

İç denetim birimi yöneticisi ve personelinin nitelikleri

MADDE 41 – (1) İç denetim birimi yöneticisi ve personelinin atanması, performans değerlendirmesi ve görevden alınması denetim komitesinin görüşü alınarak yönetim kurulu tarafından yapılır.

(2) İç denetim birimi yöneticisinin en az dört yıllık üniversite mezunu olması ve sigortacılık, özel emeklilik, finans ve denetim alanlarında en az yedi yıl deneyime sahip olması zorunludur. İç denetim birimi yöneticisi ve personelinin kendileri ile aralarındaki evlilik bağı kalkmış olsa dahi eşleri, ikinci dereceye kadar (bu derece dâhil) kan veya sıhri hısımları, iç denetim birimi hariç olmak üzere son iki yılda kuruluşta veya konsolidasyona tabi iştiraklerinde çalışamaz; kuruluşla veya iştirakleriyle iş ilişkisinde bulunan kurum ve kuruluşlarda kuruluşla ve iştirakleriyle maddi sonuç doğuran işlemlerde karar alıcı olamaz veya yetkili pozisyonda bulunamaz.

(3) İç denetçilerin deneyim hariç birim yöneticisinin niteliklerini haiz olması gerekir.

(4) İç denetçilerin mesleki bilgi, beceri ve yeteneklerinin geliştirilmesi amacıyla genel kabul görmüş iç denetim standartları çerçevesinde iç denetim birimi yöneticisi tarafından eğitim programları hazırlanır ve bu programlar dahilinde asgari olarak denetim tekniği, sigorta tekniği, sigorta hukuku ve ticaret hukuku konularında personelin düzenli eğitimler almaları sağlanır.

(5) İç denetçiler görev ve sorumluluklarını tarafsız ve bağımsız olarak icra eder. Bu amaçla iç denetçilerin iç denetim birimi yöneticisi, denetim komitesi veya yönetim kurulu haricinde kuruluş yönetiminde yer alan hiçbir kişiye karşı hesap verme sorumluluğu bulunmaz. İç denetçilerin görevlerinin icrasında menfaat çatışmalarından uzak olmaları sağlanır.

(6) Yönetim kurulunca, iç denetçilere görev ve sorumluluklarını etkin bir şekilde yerine getirebilmeleri için, kuruluşun tüm bölüm ve birimlerinde inisiyatif kullanabilecek, tüm personelinden bilgi alabilecek ve tüm kayıt, dosya ve verilerine ulaşabilecek yetkiyi haiz olmaları sağlanır.

(7) İç denetim biriminde görevli personel ve birim yöneticisi, kuruluşta ve sigorta grubunda yeni ürünler, hizmetler veya politika ve uygulama usulleri konusunda sağlayacakları danışmanlık hizmeti haricinde kuruluşta ve sigorta grubunda başka görevler ifa edemez ve iç denetim birimi haricinde herhangi bir birimde görevlendirilemez.

(8) Yedinci fıkra kapsamında iç denetim birimi yöneticisi ve personeli tarafından verilen danışmanlık hizmetleri, danışmanlık konusuna giren hususlara onay verildiği anlamına gelmez.

İç denetim birimi çalışma esasları

MADDE 42 – (1) Kuruluşların dönemsel ve riske dayalı iç denetim faaliyetleri iç denetim planının hazırlanması, yürürlüğe konması, genel kabul görmüş iç denetim standartları esas alınarak çalışma programları aracılığıyla icrası ve denetim raporları çerçevesinde ilgili birim yönetimlerince alınan önlemlerin izlenmesi faaliyetlerini kapsar.

İç denetim planı

MADDE 43 – (1) İç denetim planı, risk değerlendirmelerine dayalı ve yıllık olarak hazırlanır. Takip eden yıla ait iç denetim planı hakkında üst düzey yönetimin ve denetim komitesinin görüşü alınır ve planlar en geç içinde bulunulan yılın aralık ayı sonuna kadar yönetim kurulunun onayıyla yürürlüğe konulur. Kuruluşların yıllık denetim planlarının haricinde uzun dönemli denetim planları hazırlamaları mümkündür.

(2) İç denetim planları dönem içerisinde gerçekleştirilecek özel tahkikatlar, danışmanlık hizmetleri ve alınacak eğitimler de dikkate alınarak hazırlanır. İç denetim planlarında;

a) Riske dayalı değerlendirmeler sonucunda önem ve öncelik değerlendirmesine de yer verilerek dönem içerisinde denetlenecek alanlara,

b) Denetimin amacına,

c) Denetlenecek her bir alan veya faaliyet ile ilgili özet risk değerlendirmelerine, Kanun ve ilgili diğer mevzuata,

ç) Planlanan denetim çalışmasının gerçekleştirileceği zamana ve denetim dönemine,

d) Denetim faaliyetleri için gerekli olan kaynaklara ve kaynak kısıtlamalarının olası etkilerine,

yer verilir.

(3) İhtiyaç hasıl olması halinde iç denetim birimi, tesis edilmiş politikalara uygun olarak denetim planlarını günceller. Denetim planlarında yapılan önemli değişiklikler ve güncellemeler, denetim komitesinin uygun görüşü ve yönetim kurulunun onayıyla yürürlüğe konulur. Güncellenen planda, güncelleme tarihine kadar gerçekleştirilmiş olan denetim çalışmaları ile bunlara ayrılan zamana ve yapılan önemli değişikliklerin nedenlerine ilişkin açıklamalara yer verilir.

Çalışma programları

MADDE 44 – (1) İç denetim planında belirlenen denetim alanları kapsamında verilen her bir denetim görevi için, kuruluşun denetim alanındaki tüm işlemleri, kullanılacak denetim teknikleri, bilgi elde etmede izlenecek yollar, belgelendirmeye ilişkin uygulamalar ve ulaşılan sonuçlar ile denetim raporunun sunulmasını kapsayacak şekilde bir çalışma programı hazırlanır. Çalışma programında denetim hedefi ve bu hedefe ulaşılması için yapılacak çalışmalara ayrıntılı olarak yer verilir.

(2) Denetimde kullanılan denetim usulleri çalışma kâğıtları şeklinde belgelendirilir. Çalışma kâğıtlarının, denetim görevinin çalışma programında öngörülen şekilde tamamlanıp tamamlanmadığını ve görevin icra ediliş şeklini gösterecek mahiyette tutulması ve ilgili iç denetçinin adı ve soyadı belirtilerek imzalanması esastır. Gerekli tedbirler alınarak ve elektronik imza veya dijital imza kullanılarak bu süreçler dijital olarak da yürütülebilir.

(3) Çalışma programları olağan koşullarda asgari olarak aşağıdaki hususlara ilişkin uygulamaları içerir:

a) Gerek duyulması halinde yapılacak beklenmedik denetimler.

b) Denetlenecek kayıtların kontrolü.

c) İç kontrol sistemlerinin, politikaların ve uygulama usullerinin incelenmesi ve değerlendirilmesi.

ç) Risk değerlendirmeleri.

d) Kanunun ilgili maddesi ya da ilgili mevzuat, düzenleme ve kuralların gözden geçirilmesi.

e) Örnekleme metot ve tekniklerinin kullanımı.

f) Seçilmiş işlemlerin ve hesap bakiyelerinin aşağıdaki uygulamalar yoluyla teyidi:

1) Yardımcı hesaplar, büyük defter kayıtları ve kontrol kayıtlarının birbirleriyle tutarlığının incelenmesi.

2) Kayıtlara esas belgelerin incelenmesi.

3) İstisnai uygulamaların doğrudan incelenmesi ve uygun izleme faaliyetleri.

4) Fiziksel denetimler.

Denetim dönemi

MADDE 45 – (1) Denetim dönemi, iç denetimlerin sıklığını ifade eder. Denetim dönemini olağan koşullarda, denetlenecek faaliyetler ve alanlar ile iç denetçiler ve denetimin yapılabileceği zaman belirler. Risk değerlendirmeleri neticesinde daha riskli olduğu değerlendirilen alanlar, diğer alanlara göre daha sık denetlenir. Ancak her koşulda belirli bir alana ilişkin iki denetim dönemi arasındaki süre 3 yılı geçemez.

(2) İlgili mevzuatta Kurum tarafından yıllık olarak denetleneceği belirtilen alanların ve işlemlerin, iç denetim tarafından da yıllık olarak denetime tabi tutulması gerekmektedir.

(3) İç denetim birimi tarafından; kuruluş merkezi veya genel müdürlükteki tüm birimler, bölge müdürlükleri ve şubeler ile taşra teşkilatları, acenteler ve anlaşmalı servisler de dâhil olmak üzere tüm hizmet alımları yönetim kurulunca önemlilik dereceleri göz önünde bulundurularak onaylanan iç denetim politikaları çerçevesinde gerek yerinden gerekse uzaktan denetlenir ve ulaşılan sonuçlar raporlanır.

(4) Dönemsel ve riske dayalı denetimler haricinde, yönetim kurulunun veya Kurumun talebi üzerine, iç denetimin amacına uygun olarak özel denetimler de iç denetim birimi tarafından yerine getirilir.

İç denetim raporları

MADDE 46 – (1) İç denetim raporlarında denetim konusuyla ilgili olduğu ölçüde ve varsa;

a) Denetimin kapsam ve amaçlarına,

b) Önceki denetim sonrasında alınan önlemlere ilişkin değerlendirmelere,

c) Tespit edilen sorunlar ve sonuçlara ilişkin özete,

ç) Detaylı denetim sonuçlarına (tespit edilen hususlar çerçevesinde denetlenen konuya verilen önem derecesi ve ayrıntılı nedenleri),

d) Önerilere ve bunların faydalarına,

e) Çeşitli kontrol dokümanları ve araçları üzerinden genel veya özel gözlemlere ve izlemeye dayalı kontrol ya da incelemelere,

f) İzledikleri, denetledikleri ve kontrol ettikleri hususlara ilişkin olarak kuruluş personelinden veya acentelerden istenen ilave açıklamalara, bunların bilgi ve görüşlerine, gereken durumlarda kuruluşta bulunan diğer birimlere yapılan uyarılara,

g) Üst yönetim tarafından ihtiyaç duyulabilecek diğer bilgilere,

yer verilir.

(2) Denetim tamamlandıktan sonra, taslak denetim raporunu müzakere etmek, yanlış bilgilerin düzeltilmesini sağlamak, ilgili birim yönetiminin tespitlere ve alınacak önlemlere ilişkin değerlendirmelerini almak üzere iç denetçiler ilgili birim yöneticisiyle görüşür. Bu görüşmeden sonra denetim raporunda yer alan tespitlerin nihai hale gelmesi için alınacak aksiyonlar ve tamamlanma tarihlerine yönelik ilgili birimler ile mutabakat sağlanır. Nihai hale getirilen raporlar iç denetim birimi tarafından denetim komitesine sunulur.

(3) Denetim komitesi gelen raporu mütalaası ile birlikte 10 iş günü içerisinde yönetim kuruluna iletir. Rapor ilk yönetim kurulunda gündeme alınır ve rapor sonuçlarına göre yapılacak işlemler karara bağlanır.

İzleme faaliyetleri

MADDE 47 – (1) İç denetçiler denetim raporlarında önerdikleri ve yönetim kurulunca karara bağlanan konularda düzeltici önlemleri almaya yetkili yöneticilere intikal ettirilen hususlara yönelik uygulamaları izler.

(2) İç denetçiler izleme faaliyetlerinin sonuçlarını ve değerlendirmelerini denetim komitesine iletilmek üzere raporlar. Bu raporlar gelecek dönemlerde yapılacak iç denetim planlarında dikkate alınır.

YEDİNCİ BÖLÜM

İç Sistemlere İlişkin Genel Hükümler

Dışarıdan hizmet alımı ve faaliyetlerin birlikte yürütülmesi

MADDE 48 – (1) İç sistemlere ilişkin birimlerin kuruluş organizasyonu içerisinde yapılandırılması, gerekli personel istihdamının sağlanması ve çalışma planlarının ilgili birimler tarafından hazırlanması koşuluyla; bu birimlerinin yetersiz kaldığı konularda sınırlarının belirli olması kaydıyla iç kontrol, risk yönetimi, aktüerya ve iç denetim fonksiyonlarının yürütülmesinin dışarıdan hizmet alımı yoluyla yerine getirilmesi mümkündür.

(2) İç denetim biriminde teknik yeterliliğe sahip personelin bulunmaması halinde, bilgi sistemleri ile aktüerya fonksiyonunun bulunduğu kuruluşlarda bilgi sistemlerine ve aktüerya fonksiyonuna ilişkin yürütülecek iç denetim faaliyetlerinin dışarıdan hizmet alımıyla gördürülmesi zorunludur. Ancak 33 üncü maddenin ikinci fıkrasında belirtildiği şekilde kendisine bağlı icrai birim bulunan yöneticiye bağlı aktüerya biriminin kurulması ve denetim komitesine bağlı faaliyet gösteren aktüerya biriminin ise yapılan işlemlerin kontrolünü gerçekleştirmesi halinde, aktüeryal faaliyetlerin denetiminde iç denetim biriminin dışarıdan hizmet alımı zorunlu değildir.

(3) İç denetim kapsamında hizmet alınan kişi ve kurumların, sigorta sözleşmesi veya bireysel emeklilik sözleşmesinin düzenlenmesi hariç olmak üzere kuruluşla çıkar çatışması oluşturacak şekilde iş ilişkisinin bulunmaması gerekir.

(4) İç sistemler kapsamında hizmet alınan kuruluşlar tarafından, iş süreçlerinin tesisi ve bilgi sistemleri ile iş sürekliliğinin sağlanması hususunda bu Yönetmelikte belirtilen nitelikler ile hizmet alınan konuya ilişkin ilgili mevzuattan kaynaklanan diğer gerekliliklerin yerine getirilmesi gerekmektedir.

(5) İç sistemler fonksiyonlarının yürütülmesinde dışarıdan hizmet alınması halinde, hizmet alınacak kişi ve kuruluşlarla çalışma kapsamı ve süresi yönetim kurulu veya denetim komitesi tarafından belirlenir. Hizmet alınan kuruluşun nitelikleri ve hizmet alınan alanlara ilişkin bilgiler Kuruma düzenli olarak raporlanır.

(6) Birden fazla şirketle iş ilişkisi bulunan acentelerde yürütülecek iç kontrol, risk yönetimi ve denetim faaliyetlerinden her şirket kendi acentelik ilişkisi kapsamında ayrı ayrı sorumludur. Ancak, şirketin politikalarıyla uyumlu olması kaydıyla, bu acenteler için belirtilen faaliyetlerin acentelik veren şirketlerce koordinasyon halinde icra edilmesi veya diğer şirket tarafından yürütülen bu konulardaki faaliyetlerin sonuçlarının kullanılması mümkündür.

(7) Finansal grup bünyesinde yer alan şirketlerde, finans sektöründe faaliyet gösteren konsolidasyona tabi ortaklıklar dışındaki bir ortağın iç sistemler kapsamında yürüttüğü faaliyetler, üçüncü fıkra hariç olmak üzere bu maddede yer alan gerekliliklerin sağlanması kaydıyla ve yönetim kurulunun uygun görmesi halinde, iç sistemler kapsamında dışarıdan hizmet alımı olarak değerlendirilebilir.

(8) Sigorta grubuna ait şirketlerden birindeki denetim komitesi ile iç sistemler kapsamında kurulan birimler sigorta grubuna dahil tüm şirketlerin iç sistemler kapsamında yürüteceği faaliyetlerde tamamen veya kısmen ortak olarak kullanılabilir.

Önemlilik seviyesi

MADDE 49 – (1) Açıkça belirtilmiş olsun veya olmasın, bu Yönetmelik kapsamında yürütülen faaliyetler önemlilik seviyesi gözetilerek yürütülür.

(2) Önemlilik seviyesinin belirlenmesine ilişkin ilke ve esaslar yönetim kurulu tarafından belirlenir. Önemlilik seviyesinin belirlenmesinde, işlemin finansal etkisi ile iş sürekliliği, bilgi güvenliği ve kuruluş itibarına etkisi gibi hususlar birlikte dikkate alınır.

(3) Kuruluşun genel ölçeğindeki önemlilik seviyesi üst düzey yönetimin ve iç sistem birim yöneticilerinin görüşü alınarak yönetim kurulu tarafından, icrai birimlerin her birinin faaliyetlerindeki önemlilik seviyesi ise yönetim kurulu tarafından belirlenen ilke ve esaslara uygun olarak ilgili üst düzey yöneticiler tarafından belirlenir. Birimler için belirlenen önemlilik seviyesinin uygunluğu, ilgisine göre iç kontrol, risk yönetimi ve iç denetim birimlerince yürütülen faaliyetlerde kontrol edilir.

(4) Finansal tabloların yeniden yayımlanmasını gerektirecek nitelikteki finansal etkiler ile hasar ödeme süreçlerinde veya paydaşların kullandığı sistemlerde yarım iş gününü aşan kesintiler, aktif azaltıcı işlem yasağı kapsamına giren hususlar, yatırım politikalarına dair mevzuatta getirilen kısıtlamalar ve Kurum tarafından belirlenecek diğer hususlar kuruluşun genel ölçeğinde her hâlükârda önemlidir.

Brokerlerin iç sistemler kapsamındaki yükümlülükleri

MADDE 50 – (1) Tüzel kişiliği haiz sigorta ve reasürans brokerleri bu Yönetmelikte tanımlanan ve asgari olarak bilgi sistemleri, iş süreçlerinin tesisi ve iş sürekliliğini kapsayan iç kontrol ve risk yönetimine ilişkin gereklilikleri sağlamak ve iç denetim fonksiyonunu ifa etmekle yükümlüdür. Bu brokerlerin iç kontrol ve risk yönetim fonksiyonlarının ifasında ayrı bir birim kurma yükümlülüğü bulunmamakla birlikte, faaliyetlerinin nitelikleri ve işletme büyüklükleri dikkate alınarak iç denetim birimi kurma zorunluluklarına ilişkin usul ve esaslar Kurum tarafından belirlenir.

İç sistemler birim yöneticisi ve personelinin mali ve sosyal hakları

MADDE 51 – (1) İç sistemler birim yöneticisi ve personelinin mali ve sosyal hakları ile performans kriterleri denetim komitesi veya yönetim kurulu tarafından belirlenir. Ancak, bu birimler için doğrudan kuruluşa kâr veya gelir sağlama odaklı performans kriteri belirlenemez. Doğrudan kuruluşa kâr veya gelir sağlama odaklı olmayan bu kriterlere göre yapılan ödemeler, esas sözleşme hükmüne veya genel kurul kararına dayalı olarak tüm personele kârdan yapılan ödemeler ve istihdam edilen biriminin faaliyetleri kapsamında sağlanan haklar hariç olmak üzere, birim yöneticisi ve personeline performansa dayalı olarak herhangi bir ad altında ücret veya benzeri bir gelir sağlanamaz.

İç sistem birim personelinin görevden alınması ve istifası

MADDE 52 – (1) İç sistem birimi yöneticilerinin, sorumlu aktüerin ve iç denetim birimi personelinin herhangi bir nedenle görevden alınması halinde söz konusu değişiklik gerekçeleriyle birlikte kuruluş tarafından Kuruma yazılı olarak bildirilir. Görevden almaya ilişkin kuruluşça yapılacak bildirimde birim yöneticileri ve personelinin görevden alınması halinde görevden alınan kişilerin sorumlu oldukları fonksiyonlara ilişkin konularda, sorumlu aktüerin görevden alınması halinde ise sorumlu aktüerin aktüeryal konularda kuruluşla anlaşmazlık yaşanıp yaşanmadığına ilişkin beyanına da yer verilir.

(2) İç sistem birimi yöneticilerinin, iç denetim birimi personelinin ve sorumlu aktüerin göreviyle ilgili nedenlerle veya kuruluşun yönetimine ilişkin uygulamalar sebebiyle istifa etmesi halinde, istifa gerekçesinin Kuruma yazılı olarak bildirilmesi gerekir.

Doğal Afet Sigortaları Kurumu ve Özel Riskler Yönetim Merkezi hakkında özel hüküm

MADDE 53 – (1) Doğal Afet Sigortaları Kurumu ve Özel Riskler Yönetim Merkezi için iç sistemlerin işletici şirketler bünyesinde kurulması mümkündür.

(2) İşletici şirketler işlevsel görev ayrımını tesis etmek kaydıyla iç kontrol, risk yönetimi ve aktüerya fonksiyonunu, ayrı bir birim kurmaksızın kendi bünyelerinde kuracakları birimler eliyle yürütebilir. Bu durumda, Doğal Afet Sigortaları Kurumu ve Özel Riskler Yönetim Merkezi için bu Yönetmelik gereği yapılacak faaliyetler kapsamında doğrudan bu kurumların yönetim kurullarına karşı sorumlu olunur; işletici şirketlerin yönetim kuruluna karşı sorumlu olunmaz.

(3) İşletici şirketler iç denetim fonksiyonunu münhasıran Doğal Afet Sigortaları Kurumu ve Özel Riskler Yönetim Merkezi için çalışan iç denetçiler eliyle yürütür. Bu kurumların birden fazlasının faaliyetlerinin aynı işletici şirket tarafından yürütülmesi halinde, ilgili kurumların yönetim kurullarınca uygun görülmesi şartıyla, görevlendirilen iç denetçiler bu kurumların tümü adına görev yapabilir. Bu iç denetçiler idari olarak işletici şirketin iç denetim biriminde çalışsa bile, seçiminde ve görevden alınmasında işletici şirketin yetkisi bulunmaz.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Raporlamalar ve Kurumun Denetleyici Görevleri

Kuruma yapılacak raporlamalar

MADDE 54 – (1) İç kontrol fonksiyonu kapsamında aşağıdaki raporlar hazırlanır:

a) Kuruluş tarafından tanımlanan iş süreçlerinin ve bu süreçlerde yıl içinde yapılan değişikliklerin açıklandığı ve güncel iş akış şemaları ile bu şemalarda yıl içinde yapılan değişikliklerin verildiği iş süreçleri hakkında rapor.

b) Bilgi sistemlerinin yapısı, bilgi sistemleri kapsamında yapılan hizmet alımları, iş sürekliliğinin sağlanması konusunda alınan tedbirler ve bu konularda planlanan ve yürütülen çalışmalar ile yapılan testlere ilişkin bilgi sistemleri raporu.

c) İç kontrol fonksiyonu kapsamında yıl içinde yapılan kontroller ve sonuçları hakkında rapor.

(2) Risk yönetim fonksiyonu kapsamında aşağıdaki raporlar hazırlanır:

a) Risk yönetim politikaları ve bu politikalarda yıl içinde yapılan değişiklikler ile risk limitleri ile ve bu limitlerde yıl içinde yapılan değişikliklere ilişkin bilgiler.

b) Üstlenilen ve maruz kalınan risklerin uzun vadeli olarak sermaye yeterliliğine ve şirket sürekliliğine etkilerinin ölçüldüğü sermaye yeterliliği etki analiz raporu.

c) Kurumca belirlenen senaryolar altında uygulanacak stres testi sonuçlarına ilişkin rapor.

ç) Risk yönetim fonksiyonunun icrası kapsamında yıl içinde yapılan takip ve izleme faaliyetlerinin sonuçları hakkında rapor.

(3) Aktüerya fonksiyonu kapsamında aşağıdaki raporlar hazırlanır:

a) Kapsamı Kurum tarafından belirlenen aktüerya raporu.

b) Tarife karlılığı tespit raporu ile tarife karlılığının temini için yıl içinde yapılan önerilere dair özet rapor.

c) Şirket tarafından uygulanan aktüeryal metotlar ile kullanılan modeller ve varsayımlar ile bu o modeller ve varsayımlarda yıl içinde yapılan değişiklikler ile gerekçeleri hakkında rapor.

ç) Aktüerya fonksiyonunun icrası kapsamında yıl içinde yapılan işlemler hakkında rapor.

(4) İç denetim fonksiyonu kapsamında aşağıdaki raporlar hazırlanır:

a) Yıl içinde yürütülen iç denetim faaliyetleri ile bu denetim faaliyetlerindeki bulgular hakkında rapor.

b) Raporlama dönemine ait yıl için hazırlanan denetim planı.

c) İlgili yıl için planlandığı halde gerçekleştirilmemiş denetim faaliyetlerine ilişkin tamamlanmama gerekçelerine dair rapor.

(5) Yönetim kurulu tarafından aşağıdaki raporlar hazırlanır:

a) Yönetim kurulu üyeleri ile iç denetim birim yöneticisinin ve personelinin kendileri ile ikinci dereceye kadar (bu derece dâhil) kan veya sıhri hısımlarının; kuruluşla, kuruluşun konsolidasyona tabi iştirakleriyle ya da kuruluşla acentelik veya ticari temsilcilik şeklinde ticari bağlantıları bulunan kuruluşun hakim ortaklarıyla iş ilişkisi veya ticari bir ilişkisinin bulunup bulunmadığına dair rapor.

b) İç sistemler kapsamında kurulan birimlerin yönetim kuruluna yaptığı raporlamalar kapsamında yapılan işlemler ve alınan tedbirler hakkında rapor.

c) İç sistemler kapsamında yapılan dış hizmet alımlarının kapsamı ve süresi ile hizmet alınan kişi veya kuruluşların, kuruluşla diğer iş ilişkileri hakkında rapor.

(6) Yönetim kurulu tarafından gönderilecek raporlar hariç olmak üzere, her yıla ilişkin raporlar müteakip yılın Nisan ayı sonuna kadar, yönetim kurulunun hazırladığı raporlar ise Mayıs ayı sonuna kadar Kuruma gönderilir. Birimler tarafından hazırlanacak raporda birim yöneticisi ile en az bir denetim komitesi üyesinin imzasının bulunması şarttır. Kurum, denetleyici görevlerinin etkin şekilde yürütülmesini, kuruluşların iş yükünün dengeli olmasını ve raporlama faaliyetlerinde yeknesaklığın sağlanmasını teminen raporların kapsamı ve gönderiliş biçimi ile ilgili düzenleme yapabilir, her bir kuruluşa mahsus özel rapor isteyebilir.

Kamuoyuna yapılacak raporlamalar

MADDE 55 – (1) Kuruluşlar tarafından her hesap yılı itibarıyla düzenlenecek yıllık faaliyet raporunda, diğer konulara ek olarak, iş sürekliliği yönetimi kapsamında yapılan faaliyetlere, iç sistemler kapsamında kurulan birimlerin ayrı ayrı faaliyetlerine, şirket iç sistemleri ve iç sistemler dışındaki bölümlerinin dış hizmet alımlarına ilişkin bilgilere yer verilir.

(2) Ticari sır niteliğindeki bilgiler hariç olmak üzere ve kişisel verilerin korunması kapsamındaki hususlar dikkate alınmak suretiyle şirketler ve özellikli kuruluşlar, kullanıcılar tarafından ana sayfa üzerinden kolayca ulaşılabilecek şekilde kendi internet sitelerinde Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemleri için üçer aylık dönemler itibarıyla dönem bitimini takip eden ay sonuna kadar;

a) Branşlar itibarıyla iptal gerekçeleri belirtilerek poliçe iptal oranlarını,

b) Branşlar itibarıyla hasar ihbarından başlanarak tazminat ödemesine kadar geçen gün sürelerini,

c) Hasar taleplerinin Sigorta Tahkim Komisyonu ile mahkemeler nezdinde davalaşma oranlarını,

ç) Sigortalılar ve poliçe kapsamında hak sahipleri tarafından şirkete intikal eden şikâyetlerin sayısını ve şikâyetlerin poliçe sayısına oranını, şikâyetlerin çözümlenme süresini ve oranını,

d) Dış hizmet alımı yapılan alanlara ilişkin bilgileri,

e) İş sürekliliğinde yaşanan kesintileri ve kesintinin süresi ile türünü, kesintinin giderilmesi için yapılan işlemleri,

f) İlgili kamu otoritesi tarafından şirkete verilen idari para cezalarını,

g) Kurum tarafından istenen diğer bilgileri,

yayımlar. Bu raporlar beş yıl boyunca yayımdan kaldırılmaz ve dönemler itibarıyla karşılaştırılabilir olarak sunulur.

(3) İkinci fıkrada belirtilen raporların yayımlanması Birlik tarafından takip edilir. Her yayım dönemini takip eden hafta, raporları yayımlamayan şirketler ve özellikli kuruluşlar Birlik tarafından uyarılır. Ek bir hafta içinde raporları yayımlamayanlar ve normal süresinden geç yayımlayanlar bir liste ile Kuruma bildirilir.

(4) Birlik, şirketlerin ve özellikli kuruluşların raporlarından Kurum tarafından belirlenenleri toplulaştırır ve şirketler itibarıyla karşılaştırma yapılabilir şekilde kendi internet sitesinde yayımlar.

(5) Kurum kişisel verilerin korunmasını, kuruluşların iş yükünün dengeli olmasını ve raporlama faaliyetlerinde yeknesaklığın sağlanmasını teminen bu madde kapsamında sunulacak raporların kapsamını ve içeriğini belirleyebilir.

DOKUZUNCU BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 56 – (1) 21/6/2008 tarihli ve 26913 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sigorta ve Reasürans ile Emeklilik Şirketlerinin İç Sistemlerine İlişkin Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Geçiş hükümleri

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Denetim komitesi üyeleri için sayılan şartları sağlayan en az iki yönetim kurulu üyesi en geç bu Yönetmeliğin yayımlanmasını takip eden iki yıl içinde atanır. Bu süre içinde denetim komitesinin görevleri yönetim kurulu eliyle yürütülür. Yönetim kurulu üyelerinden en az birinin belirtilen görevlerin icrası için görevlendirilmesi mümkündür. Belirlenen bu üyenin görevini bağımsız ve tarafsız olarak yürütmesi gerekir.

(2) 5 inci maddenin dördüncü fıkrasında belirtilen iç sistemlere ilişkin konuların görüşüldüğü yönetim kurulu toplantılarına katılacak yönetim kurulu üyelerinin, 6 ncı maddenin birinci ve dördüncü fıkralarında tanımlanan denetim komitesi üyelerinin ve 41 inci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen iç denetim birimi yöneticisi ile personelinin kendilerinin, aralarındaki evlilik bağı kalkmış olsa dahi eşlerinin ya da ikinci dereceye kadar (bu derece dâhil) kan ya da sıhri hısımlarının ilgili maddelerde belirtilen görevlerde son iki yıllık sürede bulunmamasına ilişkin getirilen sınırlama bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden itibaren şirketler ve özellikli kuruluşlar için üç yıl, brokerler için beş yıl uygulanmaz.

(3) İç sistemler birim yöneticileri; şirketlerde bu Yönetmeliğin yayımlanmasını takip eden altı ay içinde, özellikli kuruluşlarda bir yıl içinde, iç denetim birimi özelinde sigorta ve reasürans brokerleri için ise beş yıl içinde atanır. Mevcut durumda, bu Yönetmelikte belirtilen nitelikleri haiz birim yöneticileri bulunan kuruluşlarda atama yapılmış kabul edilir.

(4) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden itibaren 3 yıl süreyle aktüerya birimi yöneticisinde aktüer, yardımcı aktüer veya stajyer aktüer olma şartı aranmaz.

(5) İç sistemler birimlerinin kuruluşu ve organizasyonu birim yöneticilerinin atanmasından sonra bir yıl içinde tamamlanır ve fonksiyonlar işlerlik kazanır. Mevcut durumda kuruluşlarda kurulu bulunan birimlerin ise bir yıl içinde bu Yönetmelikte belirtilen fonksiyonları icra edebilir hale getirilmesi gerekir. İç kontrol ve risk yönetim faaliyetlerine ilişkin birim kurma zorunlulukları bulunmayan tüzel kişiliği haiz sigorta ve reasürans brokerlerinin, bu Yönetmeliğin yayımını takip eden beş yıl içinde iç kontrol ve risk yönetim sistemlerini oluşturmaları gerekir.

(6) Bilgi sistemlerinin belirlenen standartlara uyumlu hale getirilmesi için Kurumun üç yılı aşmayacak şekilde yayımlayacağı uygulama planı esas alınır.

(7) 5 inci maddenin dördüncü fıkrasında yer alan toplantılara katılma yasağı bir yıl boyunca uygulanmaz.

(8) İç sistemler kapsamında mevcut durumda Kuruma yapılan raporlamalar ile yönetim kurulunun yapacakları dışında ilk kez yapılacak raporlamalar iç sistemler birim yöneticileri atandıktan bir yıl sonra yapılır. İlk raporlamalarda, yapılan faaliyetler yerine fonksiyonun kuruluşu kapsamında yapılan işlemler ve birimin planlanan yapısı hakkında özet bilgi verilir.

(9) Yönetim kurulu bu Yönetmelikte öngörülen raporlama faaliyetlerini öngörüldüğü tarihte yapar. Ancak, raporların içeriğinde bu maddede öngörülen geçiş süreleri kapsamında yürütülen işlemler dikkate alınır.

(10) 55 inci madde kapsamında ilk raporlama 2023 yılının Ocak-Mart döneminde yürütülen faaliyetler için yapılır. Bu tarihten önce yapılan faaliyetler için raporlama yapılması gerekmez.

(11) Kurum, kuruluş iç sistemlerinin kurulması ve işletilmesine, denetim komitesinin, birim yöneticilerinin ve personelinin atanmasına, bilgi sistemlerinin bu Yönetmelikte belirtilen standartlara uyumlu hale getirilmesine, Kuruma ve kamuoyuna yapılacak raporlamalara ilişkin bu maddede belirtilen geçiş sürelerini ihtiyaç duyulması halinde bir yıl uzatabilir.

Yürürlük

MADDE 57 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 58 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumu Başkanı yürütür.

 

Devamı: Sigortacılık ve Özel Emeklilik Sektörlerinde İç Sistemlere Dair Yönetmelik Alomaliye.com Güncel Mevzuat, Muhasebe, Ekonomi, Vergi, SGK Haberleri ilk yayınlayan websitedir.

Zorunlu Deprem Sigortası Tarife ve Talimat Tebliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ

Zorunlu Deprem Sigortası Tarife ve Talimatı 17/11/2021

17 Kasım 2021 Tarihli Resmi Gazete

Sayı: 31662

Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumundan:

MADDE 1 – 31/12/2016 tarihli ve 29935 üçüncü mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Zorunlu Deprem Sigortası Tarife ve Talimat Tebliğinin 2 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Bu şekilde belirlenecek asgari prim tutarı her halükârda risk grubuna göre birinci gruptan yedinci gruba sırasıyla 140 TL, 120 TL, 90 TL, 70 TL, 55 TL, 45 TL ve 40 TL’den az olamaz.”

MADDE 2 – Aynı Tebliğin 3 üncü maddesinde yer alan “268 bin TL” ibaresi “320 bin TL” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 3 – Aynı Tebliğin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan tablo aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Yapı Tarzı Sigorta Bedeli Hesabına

Esas Metrekare Bedeli (TL)

A-   Betonarme 1.508
B-   Diğer 1.040

MADDE 4 – Aynı Tebliğin geçici 2 nci maddesinin birinci fıkrasında yer alan “1/1/2021-31/12/2021” ibaresi “1/1/2021-31/12/2022” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 5 – Aynı Tebliğe aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.

Teminat

GEÇİCİ MADDE 4 – (1) Bu maddeyi ihdas eden Tebliğin yayımı tarihinden önce akdedilen ve teminat başlangıç tarihi 1/1/2022 ve sonrası olan sigorta sözleşmeleri, prime ilişkin herhangi bir işlem yapılmaksızın bu Tebliğ kapsamındaki teminatlara tabidir.”

MADDE 6 – Aynı Tebliğin 12 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

MADDE 12 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumu Başkanı yürütür.”

MADDE 7 – Bu Tebliğin;

a) 4 üncü, 6 ncı, 7 nci ve 8 inci maddeleri yayımı tarihinde,

b) Diğer maddeleri ise 1/1/2022 tarihinde,

yürürlüğe girer.

MADDE 8 – Bu Tebliğ hükümlerini Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumu Başkanı yürütür.

Tebliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi Sayısı
31/12/2016 29935
Tebliğde Değişiklik Yapan Tebliğlerin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi Sayısı
1- 17/1/2018 30304
2- 7/9/2019 30881
3- 27/12/2019 30991
4- 19/1/2021 31369

 

Devamı: Zorunlu Deprem Sigortası Tarife ve Talimat Tebliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ Alomaliye.com Güncel Mevzuat, Muhasebe, Ekonomi, Vergi, SGK Haberleri ilk yayınlayan websitedir.

Bankalar ve Sigorta Şirketlerinin Hizmet Alımlarında KDV Tevkifatı – Ferit TAŞ, YMM

Bankalar ve Sigorta Şirketleri KDV Tevkifatı

Ferit TAŞ
Yeminli Mali Müşavir
VDK Başkan Yardımcısı (E)
Maliye Müfettişi (E)
ftas@isik-ymm.com.tr

I- GİRİŞ

KDV Genel Uygulama Tebliğinde (KDV GUT) değişiklik yapan 35 sayılı KDV Tebliği ile, 2021 Mart ayından itibaren KDV tevkifatında köklü değişiklikler yapılmıştır. Değişiklik öncesinde bankalar belirlenmiş alıcılar kapsamında iken, düzenleme ile sigorta şirketleri de belirlenmiş alıcılar kapsamına alınmıştır. Bu tebliğ ile hem bankalar hem de sigorta şirketleri tüm hizmet alımlarından 5/10 tevkifat yapması gereken hizmet alıcıları gurubuna dahil edilmiştir. Bu yeni düzenleme çerçevesinde bankalar ve sigorta şirketlerinin hizmet alımlarında uygulanması gereken tevkifat oranları bir örnek üzerinde değerlendirilecektir.

II- MEVZUAT

Kısmi KDV tevkifatı uygulaması, KDV Genel Uygulama Tebliğinin I.C.2.1.3. bölümünde düzenlenmektedir. Sayılan mal teslimleri ve hizmet ifaları kısmi tevkifat kapsamına alınmıştır. KDV tevkifatı uygulanması gereken hizmetler genel olarak üç gruba ayrılabilir.

1- KDV mükellefleri ve belirlenmiş alıcılar tarafından alınan işgücü temin, temizlik, servis taşımacılığı, taşımacılık, yapı denetim, fason tekstil ve 5 milyon TL üzeri yapım işleri gibi hizmetler.

2- Belirlenmiş alıcılar tarafından alınan yapım işleri, etüt proje, makine/teçhizat bakım onarım hizmetleri, yemek servis organizasyon, baskı basım gibi bazı hizmetler.

3- KDV Genel Uygulama Tebliği I.C.2.1.3.2.13. bölümünde sayılanlar tarafından alınan ve tebliğde özel olarak sayılmayan tüm hizmetler.

Burada dikkat edilmesi gereken iki önemli husus bulunmaktadır. Öncelikle mal ve hizmet sağlayıcısının belirlenmiş alıcı olması halinde, işlem tevkifat kapsamında olsa dahi hiçbir şekilde tevkifat yapılmaz. Yani vergi idarenin güvenilir görerek tevkifat sorumluluğu yüklediği belirlenmiş alıcılardan tevkifat yapılmaz. İkincisi ise kısmi tevkifat uygulaması kapsamına giren her bir işlemin KDV dahil bedelinin 2.000 TL’yi aşmadığı takdirde tevkifat uygulanmaz, sınırın aşılması halinde ise tutarın tamamı üzerinden tevkifat yapılır. Tespit edilen tutarı aşan işlemlerde KDV tevkifatı zorunluluğundan kaçınmak amacıyla bedel parçalara ayrılamaz, aynı işleme ait bedellerin toplamı dikkate alınarak bu sınırın aşılması halinde tevkifat yapılır.

60 No.lu KDV sirkülerine göre “bir teslim veya hizmetin karşılığını teşkil etmeyen veya buna bağlı olarak ortaya çıkmayan sigorta tazminatları KDV’nin konusuna girmemektedir. Bu durumda, sigortalının hasar gören eşya için sigorta şirketinden aldığı tazminat için KDV hesaplanması söz konusu olmayacaktır. Ancak, sigortalı mükellefin hasar gören eşyayı tamir ettirerek, adına düzenlenen faturaları ibraz etmek suretiyle tamir bedelini sigorta şirketinden tahsil ettiği durumda, sigortalının, sigorta şirketi adına yaptığı ve KDV’ye tabi olan masrafların aynen sigorta şirketine yansıtılması için fatura düzenlenmesi ve KDV hesaplanması gerekmektedir.”

Gerek banka ve sigorta şirketlerine tebliğde özel olarak sayılmayan diğer tüm hizmet alımlarına tevkifat getirilmesi, gerekse sigorta şirketlerinin belirlenmiş alıcılar kapsamına alınması uygulamada birçok tereddütte neden olmuştur. Bu kapsamda Gelir İdaresince 05.03.2021 tarihinde Türkiye Sigorta, Reasürans ve Emeklilik Şirketleri Birliğine yazılan yazıda yansıtma faturalarının 5/10 KDV tevkifatına tabi olduğu ifade edilmiştir.

III- DEĞERLENDİRME

KDV GUT, 60 No.lu KDV Sirküleri ve Türkiye Sigorta, Reasürans ve Emeklilik Şirketleri Birliğine yazılan 05.03.2021 tarihli yazıyı bankalar ve sigorta şirketleri açısından şöyle özetleyebiliriz. Bir mal veya hizmet karşılığını teşkil eden ödemeler KDV’ye tabidir. Tazminatlar KDV’nin konusuna girmez. KDV GUT’da özel olarak sayılan hizmet alımları o bölümlerdeki oranlarda KDV tevkifatına tabidir. Yansıtma faturaları dahil diğer tüm hizmet faturaları ise 5/10 oranda KDV tevkifatına tabidir.

Konuyu aşağıdaki örnek üzerinde inceleyelim;

A Sigorta Şirketi, B Ltd. Şti ve C A.Ş. aktiflerinde 254 hesaplarda izlenen ve üçü de A sigorta şirketince kasko yapılmış taşıtlar bir benzin istasyonunda kaza yapmışlardır. A Sigorta Şirketi kendi aktifindeki taşıtı 1.800 TL bedelle çektirmiş ve 10.000 TL bedelle tamir ettirmiştir. B Ltd. Şti. aktifine kayıtlı olan ve kasko bedeli 250.000 TL olan taşıt hurdaya ayrılmıştır. A sigorta şirketince B Ltd. Şti.’ye bu kasko bedeli ödenmiştir. C A.Ş. ise taşıtını 20.000 TL’ye tamir ettirmiş ve ödediği bedeli kasko yaptırdığı A Sigorta Şirketine yansıtmıştır. Benzin istasyonunun 253 hesapta izlediği makine ve tesisinde 600.000 TL ve 252 hesapta izlediği binasında tahmini 45.000 TL hasar meydana gelmiştir. Tesis-makineyi onaran şirket benzin istasyonuna fatura kesmiş ve benzin istasyonu da bu faturayı kazada kusuru olan araçların kaskolandığı A Sigorta şirketine yansıtmış ve tahmini 45.000 TL olan bina hasarını ise yaptırmadan A sigorta şirketinden tazmin etmiştir.

  Fatura Kesen Fatura Alan İşlem Tutar (TL)  + KDV Tev.
1 Çekici A Sigorta Taşıt Çekme 1.800 18% 2/10 KDV GUT I.C.2.1.3.2.11yük taşımacılığıdır KDV GUT I.C.2.1.3.4.1
KDV DAHİL 2.000 TL üzerinde tevkifat
2 Tamirci A Sigorta Taşıt Tamir 10.000 18% 7/10 KDV GUT I.C.2.1.3.2.3.
Makine/Demirbaş/Taşıt Tadil Onarım
3 B Ltd. A Sigorta Pert Tazminat 250.000 60 No.lu KDV Sirküleri: Bir teslim veya hizmetin karşılığı olmayan sigorta tazminatları KDV’nin konusuna girmez.
4 Tamirci C A.Ş. Taşıt Tamir 20.000 18% KDV GUT I.C.2.1.3.2.3.
Makine/Demirbaş/Taşıt Tadil Onarım
Sadece Belirlenmiş Alıcılar Tevkifat Yapar
5 C A.Ş. A Sigorta Taşıt Tamir Yansıtma 20.000 18% 5/10 KDV GUT I.C.2.1.3.2.13. ve
05.03.2021 tarihli yazı
Yansıtma faturası diğer hizmetlerdir.
6 Makine Bakımcı Benzin İstasyonu Tesis Makine Onarım 600.000 18% KDV GUT I.C.2.1.3.2.3.
Makine/Demirbaş/Taşıt Tadil Onarım
Sadece Belirlenmiş Alıcılar Tevkifat Yapar
7 Benzin İstasyonu A Sigorta Tesis Makine Onarım Yansıtma 600.000 18% 5/10 KDV GUT I.C.2.1.3.2.13. ve
05.03.2021 tarihli yazı
Yansıtma faturası diğer hizmetlerdir.
8 Benzin İstasyonu A Sigorta Tahmini  

Bina Masraf Tazimat

45.000

!!!

60 Nolu Sirküler: Bir teslim veya hizmetin karşılığı olmayan sigorta tazminatları KDV’nin konusuna girmez.

Ancak, karşılığı bedel bir mal veya hizmet karşılığıdır yaptırılmasa dahi KDV ye tabidir şeklinde idari görüş çıkabilir.

1- KDV GUT I.C.2.1.3.2.11. bölümü kapsamında belirlenmiş alıcılar ve KDV mükellefleri tarafından alınan yük taşımacılığı hizmetleri 2/10 KDV tevkifatına tabidir. Dolayısıyla belirlenmiş alıcı olan sigorta şirketince yük taşımacılığı hizmetinden 2/10 KDV tevkifatı yapılması gerekir.

Burada dikkat edilmesi gereken husus, KDV GUT I.C.2.1.3.4.1. bölümü kapsamındaki 2.000 TL’lik tevkifat sınırı KDV dahil bedeldir. Örneğimizde KDV hariç bedel 1.800 TL olduğundan, KDV dahil bedel 2.000 TL’yi yani tevkifat sınırını aşmaktadır.

Ayrıca yük taşımacılığı hizmeti tevkifat oranı olan 2/10 oranının diğer hizmetler tevkifat oranı olan 5/10’dan küçük olması önemli değildir. Zira bankalar ve sigorta şirketleri gibi özel olarak sayılan alıcıların KDV GUT’da özel olarak belirlenmeyen diğer bütün hizmet alımlarından 5/10 tevkifat yapılır. Yani özel olarak sayılan yük taşımacılığı hizmetinden kendi bölümündeki 2/10 oranında KDV tevkifatı yapılır.

2- KDV GUT I.C.2.1.3.2.3. bölümü kapsamında belirlenmiş alıcılar tarafından alınan makine, teçhizat, demirbaş ve taşıtlara ait tadil, bakım ve onarım hizmetleri 7/10 KDV tevkifatına tabidir.

Bankalar ve sigorta şirketleri gibi özel olarak sayılan alıcıların KDV GUT’ta özel olarak belirlenmeyen diğer bütün hizmet alımlarından 5/10 tevkifat yapılır. Ancak özel olarak sayılan makine, teçhizat, demirbaş ve taşıtlara ait tadil, bakım ve onarım hizmetlerinden kendi bölümlerindeki oranda 7/10 KDV tevkifatı yapılır.

3- 60 No.lu KDV Sirkülerine göre tazminatlar KDV’nin konusuna girmez. Dolayısıyla hurdaya çıkan taşıt için alınan tazminattan tevkifat yapılmaz.

4- KDV GUT I.C.2.1.3.2.3. bölümü kapsamında belirlenmiş alıcılar tarafından alınan makine, teçhizat, demirbaş ve taşıtlara ait tadil, bakım ve onarım hizmetleri 7/10 KDV tevkifatına tabidir. Ancak, C A.Ş belirlenmiş alıcı olmadığı için bu işlem tevkifata tabi değildir.

5- Taşıt tamiri yansıtma işlemi KDV’ye tabidir. KDV GUT I.C.2.1.3.2.13. bölümü kapsamında sigorta şirketlerinin özel olarak belirlenmeyen diğer bütün hizmet alımlarından 5/10 tevkifat yapılır. 05.03.2021 tarihli yazı ile sigorta şirketlerinin aldığı yansıtma faturalarından diğer hizmetler kapsamında 5/10 tevkifat yapılacağı ifade edilmiştir.

6- KDV GUT I.C.2.1.3.2.3. bölümü kapsamında belirlenmiş alıcılar tarafından alınan makine, teçhizat, demirbaş ve taşıtlara ait tadil, bakım ve onarım hizmetlerinden 7/10 KDV tevkifatına tabidir. Ancak, benzin istasyonu belirlenmiş alıcı olmadığı için burada tevkifat yapamaz.

7- Tesis makine onarım yansıtma işlemi KDV’ye tabidir. KDV GUT I.C.2.1.3.2.13. bölümü kapsamında özel olarak belirlenmeyen diğer bütün hizmet alımlarından 5/10 tevkifat yapılır. 05.03.2021 tarihli yazı ile sigorta şirketlerinin aldığı yansıtma faturalarından diğer hizmetler kapsamında 5/10 tevkifat yapılacağı ifade edilmiştir.

8- 60 No.lu KDV Sirkülerine göre bir teslim veya hizmetin karşılığı olmayan sigorta tazminatları KDV’nin konusuna girmemektedir. Ancak, sigortalı mükellefin hasar gören eşyayı tamir ettirerek, adına düzenlenen faturaları ibraz etmek suretiyle, tamir bedelini sigorta şirketinden tahsil ettiği durumda yansıtma fatura düzenlenmesi ve KDV hesaplanması gerekmektedir.

Tahmini masrafların sigorta şirketinden tahsili işleminin sigorta tazminatı mı, mal ve hizmet bedelinin karşılığı mı olduğu konusu tereddütlüdür. Bizim görüşümüze göre öncesinde yapılmadan veya yaptırılmadan tazminat dosyası açarak bedel tahsili tazminat olarak KDV’ye tabi tutulmamalıdır. Zira bu hasarın bedelini alanın hasarı tamir ettirmeme veya sonraki dönemlerde toplu olarak tamir ettirme ihtimali de vardır. Ancak İdare sadece manevi tazminat, yaralama veya öldürme tazminatı veya hurda bedeli ödeme gibi durumları tazminat olarak değerlendirebilir. Yani İdare tadilat yapılmasa veya ilerde yapılacak olsa dahi, maddi zararın mal ve hizmet karşılığı olduğunu iddia edebilir. Zira idare tazminat uygulamasını sürekli olarak sınırlamaktadır.

Burada en risksiz yöntem KDV’li fatura düzenlenmesi ve sigorta şirketince de 5/10 KDV tevkifatı yapılarak İdare ile karşı karşıya gelmemektir. Ancak görüşümüzce bu durumda tamir ettirerek fatura yansıtması söz konusu olmadığı, buradaki durumun hurdaya çıkan aracın kasko bedelinin tahsili ile aynı mahiyette olduğu, zira yenileme seçiminin sigortalıya ait olduğu ve belki de hiç tamir ettirilmeyeceği için tazminat uygulaması savunulabilir. Tabi ki burada tevkifat yükümlülüğü olan Sigorta Şirketinin de görüşü de önemli olacaktır.

IV- SONUÇ

Tazminatlar mal ve hizmet karşılığı bedeller olmayıp, KDV’ye tabi değildir. Banka ve sigorta şirketlerine gelen yansıtma faturaları ise idarece tazminat niteliğinde kabul edilmemekte, mal ve hizmet karşılığı kabul edilerek KDV’ye tabi tutulmaktadır. Banka ve sigorta şirketlerinin KDV GUT’da özel olarak tevkifata tabi sayılan hizmetler dışındaki, yansıtma faturaları dahil tüm hizmet alımları 5/10 KDV tevkifatına tabidir.

Ancak banka ve sigorta şirketlerinin KDV GUT’da özel olarak tevkifata tabi sayılan hizmetler için belirlenen oranda tevkifat uygulamaları gerekir. Örneğin sigorta şirketi kendi aktifinde kayıtlı aracı tamir ettirmesi halinde 7/10 tevkifat yapar. Yine banka ve sigorta şirketleri aldıkları nakliye hizmetlerinden 2/10 veya yapım işlerinden 4/10 oranda tevkifat yaparlar. Genel oran olan 5/10 oranının yük taşımacılığı veya yapım işleri tevkifat oranından yüksek olması bu durumu değiştirmez. Yani 5/10 oranı yapılması gereken minimum tevkifat oranı olarak yorumlanamaz.

 

Devamı: Bankalar ve Sigorta Şirketlerinin Hizmet Alımlarında KDV Tevkifatı – Ferit TAŞ, YMM Alomaliye.com Güncel Mevzuat, Muhasebe, Ekonomi, Vergi, SGK Haberleri ilk yayınlayan websitedir.

Özel Riskler Yönetim Merkezi Çalışma Usul ve Esasları Yönetmeliği

Özel Riskler Yönetim Merkezi Çalışma Usul ve Esasları

27 Ekim 2021 Tarihli Resmi Gazete

Sayı: 31641

Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumundan:

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç ve Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; yurt içinden veya uluslararası piyasalardan sigorta veya reasürans teminatı bulunamayan ya da teminat sağlanmasında güçlük bulunan riskler, nükleer riskler gibi özellik arz eden riskler ile sigorta edilmesinde kamu yararı bulunan riskler için teminat sağlama, sigorta veya reasürans havuzları kurma veya kurulmasını koordine etme, sigorta ve reasürans şirketleri arasında iş birliği yapılmasını sağlama, oluşturulacak havuz, organizasyon veya iş birliği mekanizmalarının yürütülmesi amacıyla kurulan Özel Riskler Yönetim Merkezinin çalışma usul ve esaslarını düzenlemektir.

(2) Bu Yönetmelik, Özel Riskler Yönetim Merkezinin Yönetim Kurulunun ve Teknik İşleticinin çalışma usul ve esasları ile görev ve yetkilerini kapsar.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 3/6/2007 tarihli ve 5684 sayılı Sigortacılık Kanununun 33/A maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakan: Hazine ve Maliye Bakanını,

b) Bakanlık: Hazine ve Maliye Bakanlığını,

c) Kanun: 5684 sayılı Kanunu,

ç) Kurul: Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurulunu,

d) Kurum: Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumunu,

e) Merkez: Özel Riskler Yönetim Merkezini,

f) Reasürans şirketi: 5684 sayılı Kanuna göre Türkiye’de kurulmuş reasürans şirketi ile yurt dışında kurulmuş reasürans şirketinin Türkiye’deki teşkilatını,

g) Sigorta şirketi: 5684 sayılı Kanuna göre Türkiye’de kurulmuş sigorta şirketi ile yurt dışında kurulmuş sigorta şirketinin Türkiye’deki teşkilatını,

ğ) Teknik İşletici: 5684 sayılı Kanuna göre Merkezin işletilmesine ilişkin iş ve işlemleri yürüten kamu sigorta veya reasürans şirketini,

h) Yönetim Kurulu: Özel Riskler Yönetim Merkezi Yönetim Kurulunu,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Yönetim Kurulu

Yönetim Kurulunun oluşumu

MADDE 4 – (1) Merkez, Yönetim Kurulu tarafından yönetilir. Yönetim Kurulu, Bakanlıktan en az daire başkanı düzeyinde bir üye, Kurumdan en az daire başkanı düzeyinde bir üye, Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği tarafından önerilecek bir üye, Kurumca belirlenen şartlara uygun olarak Türkiye Sigorta, Reasürans ve Emeklilik Şirketleri Birliği tarafından önerilecek üç aday arasından belirlenecek bir üye ile Teknik İşleticinin temsilcisi bir üye olmak üzere toplam beş kişiden oluşur.

(2) Yönetim Kurulu üyelerinin, 14/7/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 48 inci maddesinin birinci fıkrasının (A) bendinin (1), (4), (5), (6) ve (7) numaralı alt bentlerinde belirtilen şartları taşımaları, ilgili bulundukları alanda Bakanlık ve Kurumdan olan üyeler için en az beş yıllık diğer üyeler için ise en az on yıllık mesleki deneyime sahip olmaları gerekir.

(3) Yönetim Kurulu üyeleri, ilgili kurumların önerisi ile Bakan tarafından atanır.

(4) Yönetim Kurulu üyeliğine atanan kimseler üç yıl için görev yapar ve atananlar tekrar atanabilir.

(5) Yönetim Kuruluna atanan üyeler temsil ettikleri kuruluşlardan ayrıldıkları takdirde Yönetim Kurulu üyelikleri sona erer. Yönetim Kurulu üyelerinin bu nedenle veya görev sürelerinin sona ermesi hâli hariç olmak üzere diğer herhangi bir nedenle üyeliklerinin sona ermesi durumunda yerlerine ilgili kuruluş tarafından birinci fıkrada belirtilen usule göre aday gösterilir ve bu üyelerin atamaları üçüncü fıkrada belirtilen usule göre yapılır. Bu üyeler, yerine atandıkları üyelerin sürelerini tamamlar.

(6) İlgili kurumlar, Yönetim Kurulu üyeliği için kendileri tarafından önerilen adayların öz geçmişini ve ikinci fıkrada belirtilen şartları taşıdıklarını gösteren belgeleri aday bildirimi ile birlikte Bakanlığa teslim eder.

Görev dağılımı

MADDE 5 – (1) Bakanlık temsilcisi Yönetim Kurulunun Başkanıdır. Yönetim Kurulu Başkanı, Merkezin çalışmalarının düzenli ve verimli bir şekilde yürütülmesinden sorumludur. Yönetim Kurulu, Yönetim Kurulu Başkanı tarafından temsil edilir.

(2) Yönetim Kurulu Başkan Vekili, Kurum temsilcisidir ve Yönetim Kurulu Başkanının bulunmadığı durumlarda Başkana ait görevlerin yürütülmesini sağlar.

(3) Yönetim Kurulu, işlerin gidişini izlemek ve Merkezin faaliyetlerine yardımcı olmak amacıyla gerektiğinde içlerinde Yönetim Kurulu üyelerinin de bulunduğu ihtisas komiteleri oluşturabilir.

Yönetim Kurulunun görevleri

MADDE 6 – (1) Yönetim Kurulu aşağıdaki görevleri yapar:

a) Merkezin iş ve işlemlerine ilişkin çalışma planını düzenlemek.

b) Teknik İşleticinin çalışma usul ve esaslarını, Teknik İşletici tarafından yüklenilmiş olan görevlerin zamanında ve tam olarak yerine getirilmesini sağlamak.

c) İlgili mevzuat hükümleri kapsamında risk paylaşımı ve reasürans planlarını onaylamak, koruma amaçlı sermaye piyasası araçları çıkarılması hakkında değerlendirme yapmak ve Teknik İşletici tarafından bu kapsamdaki başvuru işlemlerinin yürütülmesine karar vermek.

ç) Merkez nam ve hesabına sigorta sözleşmesi yapmaya yetkili sigorta şirketleri ile bunların uymaları gereken usul ve esasları Kurumun görüşünü alarak belirlemek.

d) Merkez varlıklarının yatırıma yönlendirilmesine ilişkin usul ve esasları belirlemek.

e) Pazarlama, halkla ilişkiler, tanıtım ve eğitim kampanyaları yapılmasına karar vermek, bu konuda uygulanacak usul ve esasları belirlemek.

f) Hasar yönetimi ve tazminat ödemelerine ilişkin usul ve esasları ilgili havuz, organizasyon veya iş birliği mekanizmaları için belirlemek.

g) Halefiyet hakkının kullanılmasına ilişkin usul ve esasları belirlemek.

ğ) Merkez ihtiyaçları için yapılacak mal ve hizmet satın alımına karar vermek, bu konuda uygulanacak usul ve esasları belirlemek.

h) Uluslararası kuruluşlarla ve diğer ülkelerin benzeri kuruluşlarıyla iş birliği konularına ve yapılacak çalışmalara karar vermek.

ı) Merkezin faaliyetleri hakkında en az yılda bir kez olmak üzere Bakanlığa ve Kuruma bilgi vermek.

i) Tazminatların ödenmesi için gerekli görülen hallerde yıllık prim gelirlerinin toplam tutarını geçmemek üzere borçlanılmasına karar vermek.

j) Bakanlık veya Kurum tarafından verilen diğer görevleri yürütmek.

Yönetim Kurulu toplantıları

MADDE 7 – (1) Yönetim Kurulu, işlerin gerektirdiğince ve her halde bir takvim yılı içinde altı defadan az olmamak üzere, Yönetim Kurulu Başkanının, Teknik İşleticinin veya en az üç üyenin daveti ile toplanır. Toplantılar, Teknik İşleticinin merkezinde veya çevrimiçi ortamda yapılır. Ancak Yönetim Kurulunun onayı ile Türkiye dahilinde belirlenecek başka bir yerde toplantı yapılması da mümkündür.

(2) Toplantı yeri, saati ve gündemi ile toplantıda ele alınacak konulara ilişkin bilgi ve belgeler, Teknik İşletici tarafından toplantı tarihinden en az yedi gün önce incelenmek üzere Yönetim Kurulu Başkanına gönderilir. Yönetim Kurulu Başkanı tarafından uygun görülen gündem, toplantı tarihinden en az iki gün önce tüm üyelere duyurulur.

(3) Yönetim Kurulu, en az dört üyenin katılımıyla Yönetim Kurulu Başkanının veya bulunmadığı durumlarda Yönetim Kurulu Başkan Vekilinin başkanlığında toplanır. Sekretarya işlerini yürütmek, toplantı görüşmelerini tespit etmek, karar ve tutanağı hazırlamak üzere Yönetim Kurulunca Teknik İşletici bünyesinden bir Yönetim Kurulu Raportörü seçilir.

(4) Yönetim Kurulu Başkanı, gerekli gördükçe Kurumun ve Teknik İşleticinin çalışanlarını veya bilgi ve görüşlerini almak üzere dışarıdan uzman kişileri toplantılara davet edebilir.

(5) Üyelerin, bütün Yönetim Kurulu toplantılarında hazır bulunmaları esastır. Toplantıya katılamayacak derecede önemli bir mazeretin olması halinde, bu durum toplantı tarihinden önce Yönetim Kurulu Başkanına ve Teknik İşleticiye bildirilir.

Yönetim Kurulu kararları, tutanak ve kararların açıklanması

MADDE 8 – (1) Yönetim Kurulunda görüşülecek konular, gündem çerçevesinde görüşülür. Oylamalar açık yapılır ve kararlar üye tam sayısının salt çoğunluğuyla alınır. Alınan kararlara aykırı görüşü olanlar, görüşlerinin sebeplerini toplantıda açıklar.

(2) Üyeler; kendisi, eşi ve üçüncü dereceye kadar (bu derece dâhil) kan ve kayın hısımlarının ilgili bulundukları hususların görüşme ve oylamasına iştirak edemez.

(3) Yönetim Kurulu tutanakları, noterden onaylanmış, birbirini izleyen sayfa numaralı bir deftere tarih ve numara sırasıyla, satır araları açık bırakılmamak ve çıkıntı olmamak kaydıyla yazılır. Tutanakların her sayfası, toplantıya katılan üyelerce imzalanır.

(4) Yönetim Kurulu kararları, gerektiğinde ve ancak Yönetim Kurulunun bu yönde aldığı karar doğrultusunda Yönetim Kurulu Başkanı, Teknik İşletici veya yetkilendirilen üye tarafından açıklanabilir.

Yönetim Kurulu üyelerinin sorumluluğu

MADDE 9 – (1) Yönetim Kurulu üyeleri, görevlerini özenle yerine getirmek ve Merkezin menfaatlerini dürüstlük kurallarına uyarak gözetmekle yükümlüdür.

(2) Yönetim Kurulu üyeleri bu sıfatları dolayısıyla öğrenmiş oldukları bilgileri üyelik sıfatını kaybetmiş olsalar dahi Yönetim Kurulunun izni veya onayı olmaksızın açıklayamaz. Bu sorumluluk Yönetim Kurulu Raportörü için de geçerlidir.

(3) Yönetim Kurulu üyeleri etik davranış ilkelerine ilişkin hükümlere uyar.

Üyeliğin sona ermesi

MADDE 10 – (1) Atanmaları için gerekli şartları kaybeden, istifa eden, görevini yerine getirmesine mani sürekli bir hastalığı olan, 657 sayılı Kanunun 108 inci maddesinin (B), (D) ve (E) fıkralarında sayılan hâller nedeniyle izinde olan veya bu Yönetmeliğin 9 uncu maddesine aykırı hareket eden üyelerin görevleri Bakan onayı ile sona erer.

Ücret ve giderler

MADDE 11 – (1) Üyelere, bir ay içerisinde dörtten fazla olmamak üzere, her toplantı günü için (3000) gösterge rakamının Devlet memurlarına uygulanan aylık katsayı ile çarpımı sonucu bulunacak miktarda toplantı ücreti ödenir.

(2) Toplantıya dışarıdan davet edilen uzmanların ve ilgili kurum yetkililerinin yol, yevmiye ve ikamet giderleri Merkez tarafından karşılanır.

(3) Birinci ve ikinci fıkra kapsamında yapılacak ödemeler Merkez gelirlerinden karşılanır.

(4) Seyahat harcamalarına ilişkin usul ve esaslar Yönetim Kurulunca belirlenir.

Yetkili imzalar

MADDE 12 – (1) Merkezi ilzam edecek ve taahhüt altına koyacak her türlü evrak, vesika ve sözleşmenin geçerliliği için Merkezin açık adı ile birlikte yetkili kılınmış iki kişinin imzasını taşıması gereklidir. Merkezin adına imza atmaya yetkili kişiler ve bunların yetkileri ve dereceleri Yönetim Kurulunca tespit edilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Teknik İşletici

Merkez işlerinin yürütülmesi

MADDE 13 – (1) Yönetim Kurulunca alınan kararlar ile Merkezin işletilmesine ilişkin iş ve işlemler Bakanlık tarafından belirlenen bir kamu sigorta veya reasürans şirketi tarafından beş yıllık süre için yürütülür. Teknik işleticinin belirlenmesinde; Teknik İşleticiliğe ilişkin hedefleri, talep edilen ücreti ve Bakanlıkça istenen diğer hususları içerecek şekilde şirketlerce Bakanlığa sunulan teklif, şirketin mali bünyesinin sağlamlığı, sigortacılık alanında ve uluslararası reasürans işlemleri ile teknik ve insan kaynakları altyapısı ve benzeri hususlar dikkate alınır.

(2) Merkez ile Teknik İşletici arasında yapılan sözleşmede Teknik İşleticiye ödenecek işletme ücretine, hangi harcamaların Teknik İşletici ve Merkez tarafından yapılacağı hususuna, Teknik İşleticinin temel görev ve sorumluluklarına, sözleşmeye aykırı hareket edilmesi halinde uygulanacak müeyyidelere, bu sözleşmenin sona erme hallerine ve benzeri hususlara yer verilir. Merkez tarafından imzalı sözleşmenin bir örneği Bakanlık ve Kuruma iletilir.

(3) Sözleşme en fazla beş yıllık süre için yapılır ve aynı usule göre yenilenebilir. Teknik işleticiye ödenecek işletme ücreti sözleşmede tespit edilir.

(4) Teknik İşletici, Merkezle ilgili iş ve işlemlerin yürütülebilmesini teminen, kendi faaliyet gösterdiği mekânlardan farklı bir mekânda bir hizmet birimi oluşturur, yeterli sayıda uzman personeli tam zamanlı olarak hizmet biriminde görevlendirir ve Merkez iş ve işlemlerinin eksiksiz şekilde yürütülmesi için gereken idari ve teknik altyapıyı sağlar. Bu çerçevede, işlerin gerektirdiği diğer personel (tam veya yarı zamanlı olarak), mekân, ofis yazılım programları ve teknik donanımlar, kırtasiye malzemeleri ve benzeri diğer ihtiyaçlar Teknik İşletici tarafından sağlanır. Kurum, gerekli gördüğü takdirde, Teknik İşleticiden hizmet birimine yönelik iyileştirici önlemler almasını isteyebilir.

(5) Teknik İşleticinin Merkez adına tesis edeceği iş ve işlemler ile kurulacak temaslara ilişkin usul ve esaslar Yönetim Kurulunca belirlenir. Merkez adına yapılan her türlü temas hakkında Yönetim Kurulu üyelerine Teknik İşletici tarafından bilgi verilir. Merkezi malî yükümlülük altına sokacak her türlü işlem için öncelikle Yönetim Kurulu kararı alınması ve işlem sürecinden Yönetim Kuruluna Teknik İşletici tarafından bilgi verilmesi esastır. İvedi harcamalar, Yönetim Kurulu Başkanının onayı alınarak, elektronik ortamda bilgilendirme yapılmak ve en az üç üye tarafından uygun görülmek kaydıyla Teknik İşletici tarafından yapılabilir.

(6) Teknik İşletici, işlerini gerekli dikkat ve özenle ve sigortacılık ilkelerini gözeterek yürütmek zorundadır. Teknik İşleticinin personeli, görevleri sırasında öğrendikleri Merkezle ilgili gizlilik taşıyan bilgileri ve sırları görevlerinden ayrılmış olsalar bile açıklayamaz, kendilerinin veya başkalarının menfaatine kullanamaz.

Teknik İşleticinin görevleri

MADDE 14 – (1) Teknik İşleticinin görevleri şunlardır:

a) Yetkili sigorta şirketleri ve doğrudan satış kanalları ile operasyonel işlerin yürütülmesi, primlerin tahsili, hasarların tespiti, tazminat ödemelerinin yapılması ve benzeri işleri yürütmek.

b) Risk transferi, reasürans planları ve hasar ödemesinde kullanılmak üzere sermaye piyasalarından temin edilecek koruma planlarını hazırlamak ve Yönetim Kurulu onayını alarak uygulamak.

c) Merkez fonlarını, ilgili mevzuat ve Yönetim Kurulunca belirlenen ilke ve kısıtlar çerçevesinde yatırıma yönlendirmek, varsa Merkezle çalışan portföy yönetim şirketleriyle ilişkileri yürütmek, portföy yönetim şirketlerinin çalışmaları hakkında Yönetim Kurulunu bilgilendirmek.

ç) Halkla ilişkiler, reklam, tanıtım ve eğitim kampanyalarını yürütmek, bu konularda dışarıdan sağlanan hizmetlerin eşgüdümünü sağlamak.

d) Merkez işleri ile ilgili olarak dışarıdan temin edilmesi gereken mal ve hizmet alımları hakkında Yönetim Kurulunu bilgilendirmek, bu konuda Yönetim Kurulu tarafından alınan kararlar doğrultusunda mal ve hizmet alım işlemlerini gerçekleştirmek.

e) Merkez işlerinin yürütülmesi bakımından gerekli gördüğü hususlarda Yönetim Kuruluna öneride bulunmak.

f) Merkeze ait gelir ve giderler ile tüm hesap ve işlemleri bünyesindeki havuz, organizasyon veya iş birliği mekanizmaları bazında özel ve ayrı kayıtlarda takip etmek ve muhasebeleştirmek.

g) İzleyen yılda yapılması planlanan önemli faaliyet ve projelere, içinde bulunulan yılda gerçekleştirilen faaliyet ve projelerin durumuna ilişkin her yıl Kasım ayının ilk haftası içinde Kuruma sunum yapmak.

ğ) Merkezce bir sonraki yıl gerçekleştirilecek reasürans plasmanlarına ilişkin her yıl ilgili reasürans planının yürürlük tarihinden en geç bir ay önce Kuruma sunum yapmak.

h) Merkez adına diğer kişi, kurum ve kuruluşlarla gerekli yazışmaları yapmak, başvuru ve şikâyetleri değerlendirmek ve sonuçlandırmak.

ı) Merkezin yıllık faaliyet raporunu, her hesap dönemini müteakip dördüncü ayın sonuna kadar hazırlamak, birer örneğini Bakanlığa ve Kuruma göndermek.

i) Yönetim Kurulunun sekretarya hizmetlerini yürütmek.

j) Merkeze ait evrakları ve diğer belgeleri uygun şekilde muhafaza etmek.

k) Kurum tarafından istenen raporları hazırlamak.

l) Yönetim Kurulunca verilen sair görevleri yapmak.

Bilgi güvenliği

MADDE 15 – (1) Teknik İşletici, bu sıfatı dolayısıyla haiz olduğu bilgi ve belgeler ile yazılım kaynak kodları ve teknik donanım ayrıntılarını gerek sözleşme süresinde, gerekse sözleşme sonrasında hiç bir şekilde kullanamaz; Kurumun izni olmaksızın üçüncü şahıslarla paylaşamaz ve yayımlayamaz. Bu çerçevede, Merkez işlerinde çalıştırılacak personelle gizlilik sözleşmesi yapılır.

(2) Birinci fıkra kapsamındaki hükümler, Merkez adına bilişim, donanım, ağ hizmetleri, çağrı merkezi ve doğrudan satış gibi hizmetleri sağlayan kuruluşları da kapsar. Bu hizmetleri sağlayan kuruluşlarla gizlilik sözleşmesi imzalanır.

Merkezin konumu

MADDE 16 – (1) Merkezin konumu ve çalışma adresi İstanbul’da Teknik İşletici tarafından bu amaç için tahsis edilmiş olan yerdir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Diğer Çalışma Esasları

Sağlanan teminatlar

MADDE 17 – (1) Kurumun önerisi üzerine Bakanlık tarafından Merkez kapsamında yönetilmesine karar verilen riskler için Merkez tarafından teminat sağlanır veya bu riskler havuz, organizasyon veya iş birliği mekanizmaları aracılığıyla yönetilir.

(2) Kanunun geçici 13 üncü maddesi kapsamındaki riskler ilgili havuz, organizasyon veya iş birliği mekanizmalarına ilişkin düzenlemelerde yer alan esaslar çerçevesinde Merkez tarafından yönetilir.

(3) Kanunun 33/A maddesinin sekizinci fıkrasına göre Merkez, Doğal Afet Sigortaları Kurumuna ve Tarım Sigortaları Havuzuna reasürans teminatı verebilir.

(4) Merkez bünyesinde teminat sunulan risklere ilişkin çalışma usul ve esasları gerek görülmesi halinde Kurum tarafından belirlenir.

Prim desteği, reasürans ve diğer korumalar

MADDE 18 – (1) Merkez, üstlenilen risklerin transferi amacıyla ulusal ve uluslararası sigorta, reasürans ve sermaye piyasalarından sigortacılık tekniğinin gerektirdiği şekilde ve yeterli düzeyde koruma temin eder.

(2) Hangi risklerin Merkez kapsamında yönetileceği Kanunun 33/A maddesinin ikinci fıkrasına göre belirlenir.

(3) Merkez, Doğal Afet Sigortaları Kurumu ve Tarım Sigortaları Havuzundan, Kanunun 33/A maddesinin sekizinci fıkrasına göre reasürans desteği alabilir.

Hasar yönetimi

MADDE 19 – (1) Merkez tarafından yönetilmesine karar verilen risklere ilişkin oluşan hasarlarda hasar tespiti, ilgili havuz, organizasyon veya iş birliği mekanizmalarına ilişkin düzenlemelerde yer alan esaslar çerçevesinde ilgisine göre sigorta şirketi veya Merkez tarafından görevlendirilen ilgili branşlarda ruhsat sahibi sigorta eksperleri tarafından yapılır. Merkez, hasar yönetimi kapsamında, ilgili havuz, organizasyon veya iş birliği mekanizmalarına ilişkin düzenlemelerde yer alan esaslar çerçevesinde ilgili diğer taraflardan hizmet alabilir.

(2) Merkez, meydana gelen hasarın büyüklüğüne bağlı olarak, sigorta eksperlerinin sayıca veya nitelik olarak yeterli olmadığı durumlarda, ilgili mevzuat hükümleri kapsamında diğer kamu kurum ve kuruluşların teknik personelinden ve üniversitelerin ilgili bölümlerinin gerekli teknik eğitimi almış kaynaklarından hasar tespitinde yararlanabilir.

(3) Bu madde kapsamında Merkez, hasar yönetiminin süratle yapılabilmesini teminen teknolojik olanaklardan da yararlanarak basitleştirilmiş hasar tespit uygulamaları geliştirebilir.

Dağıtım ve satış kanalları

MADDE 20 – (1) Merkez tarafından verilen sigorta teminatları, Merkez tarafından doğrudan satış uygulamaları yoluyla veya Merkez nam ve hesabına sigorta sözleşmesi yapmaya yetkili sigorta şirketleri, sigorta ve reasürans brokerleri ile sigorta şirketlerinin acenteleri tarafından sunulur.

(2) Merkez nam ve hesabına sigorta sözleşmesi yapmaya yetkili sigorta şirketlerinin ve bu şirketlerin acentelerinin uyması gereken esaslar Merkez ile sigorta şirketleri arasında yapılacak sözleşmede belirlenir.

(3) Merkez tarafından yapılacak doğrudan satış uygulamalarında, Kurumun uygun görüşü alınarak Yönetim Kurulunca belirlenecek kuruluşlardan hizmet alınabilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Satın alma ve yatırımlar

MADDE 21 – (1) Merkez kaynakları Yönetim Kurulu tarafından belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde değerlendirilir.

(2) Merkez kaynakları ile edinilen gayrimenkullerin mülkiyeti Merkeze aittir.

(3) Teknik İşletici, Merkeze ait gayrimenkul, menkul, yazılım, donanım ve nakit varlıklarının korunup gözetilmesi için gerekli tedbirleri alır.

(4) Teknik İşleticinin, harcamalarında ve istihdam politikalarında, tasarrufa riayet edilmesi esastır. Teknik İşletici, Merkez adına yapacağı satın alma ve yatırımlarda, Merkezin hak ve menfaatlerini korumakla, Yönetim Kurulu tarafından alınan kararlar doğrultusunda hareket etmekle yükümlüdür.

Faaliyet raporu ve mali tablolar

MADDE 22 – (1) Merkez, Kanun kapsamında yürüttüğü faaliyetleri mali yılı takip eden Nisan ayı sonuna kadar faaliyet raporu şeklinde Bakanlığa ve Kuruma bildirir.

(2) Merkez, bilânço ile kâr ve zarar cetvellerinin örneğini Bakanlığa ve Kuruma iletmek zorundadır.

Bağımsız denetim

MADDE 23 – (1) Merkezin hesap ve işlemleri, bir bağımsız dış denetim kuruluşu tarafından, giderleri Merkezce karşılanmak üzere, yıllık olarak denetlenir. Teknik İşletici, bu denetimin sağlıklı yürütülmesi için gerekli imkanları sağlar. Bağımsız denetimden geçmiş ve bir önceki yılla karşılaştırmalı olarak düzenlenmiş yıllık rapor, takip eden yılın Nisan ayının sonuna kadar Teknik İşletici tarafından Bakanlığa, Kuruma ve Yönetim Kuruluna gönderilir. Denetleme raporlarının şekil ve muhtevasına dair usul ve esaslar Kurum tarafından belirlendiği takdirde bu usul ve esaslara uyulur.

Denetim

MADDE 24 – (1) Merkezin gelir ve giderleri ile diğer işlemleri her yıl Kurum tarafından denetlenir.

Mevcut Teknik İşletici

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlük tarihinden önce Bakanlık tarafından görevlendirilen Teknik İşleticinin görevi Bakanlık tarafından yapılan görevlendirme tarihinden başlamak üzere 13 üncü maddenin üçüncü fıkrasında belirtilen süre boyunca devam eder.

Mevcut komisyon, ücret ve ödemeler

GEÇİCİ MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik kapsamında Merkez ile Teknik İşletici arasında yapılan sözleşmenin imza tarihinden önce ilgili mevzuat uyarınca belirlenmiş ve Merkeze ücret, komisyon ve benzeri adlar altında ödeme yapılmasına ilişkin hükümler 13 üncü madde kapsamında yapılan sözleşmenin imza tarihi itibarıyla sona erer.

(2) 25/5/2021 tarihinden önce Kanunun 33/A maddesi uyarınca oluşturulmuş ve faaliyet göstermekte olan havuz, organizasyon veya iş birliği mekanizmaları kapsamında birinci fıkrada belirtilen ödemelerden sözleşme imza tarihine kadar henüz tahsil edilememiş olanlara ilişkin işlemler ilgili mevzuat uyarınca belirlendiği şekilde devam eder.

Yürürlük

MADDE 25 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 26 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumu Başkanı yürütür.

personel programı

Devamı: Özel Riskler Yönetim Merkezi Çalışma Usul ve Esasları Yönetmeliği Alomaliye.com Güncel Mevzuat, Muhasebe, Ekonomi, Vergi, SGK Haberleri ilk yayınlayan websitedir.

Küçük ve Orta Ölçekli İşletmelere Yönelik Devlet Destekli Ticari Alacak Sigortası Tarife ve Talimat Tebliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ

Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeler Devlet Destekli Ticari Alacak Sigortası

14 Ekim 2021 Tarihli Resmi Gazete

Sayı: 31628

Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumundan:

MADDE 1 – 24/12/2018 tarihli ve 30635 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Küçük ve Orta Ölçekli İşletmelere Yönelik Devlet Destekli Ticari Alacak Sigortası Tarife ve Talimat Tebliğinin 2 nci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “1 inci maddenin” ibaresi “birinci fıkranın” olarak ve “20’sine” ibaresi “40’ına” olarak değiştirilmiş ve aynı maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

“(4) KOBİ’lerin poliçe yenileme işlemlerinde birinci fıkranın (ç) bendinde yer alan koşul, üç yüz milyon Türk Lirası (dâhil) olarak uygulanır. Bu poliçelerin yenilemelerindeki prim hesaplamasında 5 inci maddenin birinci fıkrasında yer alan prim tablosunun son satırındaki oranlar ve kredi limiti hesaplamasında 7 nci maddenin ikinci fıkrasında yer alan kredi limit tablosunun son satırındaki tutar uygulanır.”

MADDE 2 – Aynı Tebliğin 5 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan “cirosu” ibaresi “cirosunun tamamı” olarak, ikinci fıkrasında yer alan “2.000” ibareleri “3.000” olarak değiştirilmiş, aynı maddenin dördüncü fıkrasına “ödenmesi koşuluyla” ibaresinden sonra gelmek üzere “EFT/havale” ibaresi eklenmiş ve aynı fıkrada yer alan “kredi kartı ve” ibaresi “kredi kartı veya” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 3 – Aynı Tebliğin 6 ncı maddesinin ikinci fıkrasına ikinci cümleden sonra gelmek üzere aşağıdaki cümle eklenmiştir.

“Bu durum, 5 inci maddenin birinci fıkrasındaki prim hesaplamasını etkilemez.”

MADDE 4 – Aynı Tebliğin 7 nci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan “Hazine ve Maliye Bakanlığınca” ibaresi “Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumunca” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 5 – Aynı Tebliğin 9 uncu maddesinin birinci fırkasında yer alan “15’tir” ibaresi “17’dir” olarak değiştirilmiş, aynı fıkraya aşağıdaki cümle eklenmiş ve aynı maddenin ikinci ve üçüncü fıkralarında yer alan “10’unu” ibareleri “15’ini” olarak değiştirilmiştir.

“Primin taksitle ödenmesi kararlaştırılmış olsa bile komisyon ödemesi peşinen yapılır.”

MADDE 6 – Aynı Tebliğin 11 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“MADDE 11 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumu Başkanı yürütür.”

MADDE 7 – Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 8 – Bu Tebliğ hükümlerini Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumu Başkanı yürütür.

personel programı

Tebliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi Sayısı
24/12/2018 30635
Tebliğde Değişiklik Yapan Tebliğlerin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi Sayısı
1- 27/3/2019 30727
2- 25/3/2020 31079
3- 19/8/2020 31218

 

Devamı: Küçük ve Orta Ölçekli İşletmelere Yönelik Devlet Destekli Ticari Alacak Sigortası Tarife ve Talimat Tebliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ Alomaliye.com Güncel Mevzuat, Muhasebe, Ekonomi, Vergi, SGK Haberleri ilk yayınlayan websitedir.

Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik 10/08/2021

10 Ağustos 2021 Tarihli Resmi Gazete

Sayı: 31564

Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumundan:

MADDE 1 – 17/8/2007 tarihli ve 26616 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri yürürlükten kaldırılmış, aynı fıkraya aşağıdaki bentler eklenmiştir.

“j) Kurum: Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumunu,

k) Kurul: Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurulunu,”

MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin 5 inci maddesinde yer alan “Bakanlık” ibaresi “Kurum” olarak, “Bakanlıkça” ibareleri “Kurum tarafından” olarak ve “Bakanlığa” ibaresi “Kuruma” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin 6 ncı maddesinde yer alan “Bakanlığa” ibaresi “Kuruma” olarak, “Bakanlıkça” ibaresi “Kurum tarafından” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 4 – Aynı Yönetmeliğin 7 nci maddesinde yer alan “Bakanlığa” ibareleri “Kuruma” olarak değiştirilmiş, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (d) bendinde yer alan “ve kararın aslını dosya ile birlikte Komisyonun bulunduğu yerdeki görevli mahkemeye saklanmak üzere göndermek” ibaresi yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 5 – Aynı Yönetmeliğin 11 inci maddesinde yer alan “Bakanlıkça” ibaresi “Kurum tarafından” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 6 – Aynı Yönetmeliğin 13 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendinin (2), (3) ve (4) numaralı alt bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, aynı bende aşağıdaki alt bent eklenmiş, aynı fıkranın (c) bendine aşağıdaki bent eklenmiş ve (d) bendinde yer alan “sigortacılıkla” ibaresinden sonra gelmek üzere “veya sigorta hukuku ile” ibaresi eklenmiştir.

“2) Sigorta, reasürans ve emeklilik şirketlerinde genel müdür veya asli görevi aktüerya, teknik, hasar veya hukuk birimlerinden sorumlu genel müdür yardımcısı olanların ve bu birimlerde görev yapanların,

3) Birlikte veya sigortacılıkla ilgili özellikli kuruluşlarda genel müdür, genel sekreter, kurum müdürü veya aktüerya, teknik, hasar veya hukuk birimlerinden sorumlu genel müdür yardımcısı, genel sekreter yardımcısı, kurum müdür yardımcısı veya koordinatör, raportör olarak görev yapanlar ile başka unvanlarla anılsa da bunlara denk unvana sahip görev yapanların,

4) Özel kanunlarına göre sigortacılık faaliyetinde bulunan diğer kuruluşlarda genel müdür veya asli görevi aktüerya, teknik, hasar veya hukuk birimlerinden sorumlu genel müdür yardımcısı olarak görev alanlar ile bu birimlerde görev yapanların,”

“5) Üniversitelerde sigortacılık ve aktüerya alanında öğretim üyesi olarak ders verenlerin”

“4) Üniversitelerde sigorta hukuku, ticaret hukuku ve medeni usul hukuku alanlarında öğretim üyesi olarak ders verenleri,”

MADDE 7 – Aynı Yönetmeliğin 13/A maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Bakanlıkça” ibaresi “Kurum tarafından” olarak değiştirilmiş, üçüncü cümlesi yürürlükten kaldırılmış, ikinci fıkrasının (h) bendinde yer alan “tensip zabıtları” ibaresi “hükmü veya Tüketici Hakem Heyetleri ya da Komisyonda görülen uyuşmazlıklara ilişkin karar örnekleri” olarak değiştirilmiş, beşinci fıkrasında yer alan “Hazine ve Maliye Bakanlığı Sigortacılık Genel Müdürlüğü ile Hazine ve Maliye Bakanlığı Sigorta Denetleme Kurulu Başkanlığından birer temsilci” ibaresi “Kurumdan iki temsilci” olarak değiştirilmiş ve aynı maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

“(8) Noter tasdikli belge istenen durumlarda belgenin aslını düzenleyen kurum tarafından tasdikli veya e-devlet üzerinden alınmış örneği de sınava giriş için kabul edilebilir. Verilen belgenin gerçeği yansıtmadığı anlaşılırsa, yapılacak diğer hukuki ve cezai işlemler saklı olmak üzere, aday sınavda başarılı olsa bile sınavı geçersiz sayılır ve bir daha hakemlik sınavına kabul edilmez.”

MADDE 8 – Aynı Yönetmeliğin 13/B maddesinde yer alan “Bakanlıkça” ibareleri “Kurum tarafından” olarak, “Bakanlığa” ibaresi “Kuruma” olarak, “Bakanlığın” ibaresi “Kurumun” olarak değiştirilmiş, dördüncü fıkradan sonra gelmek üzere aşağıdaki fıkra eklenmiş ve diğer fıkralar buna göre teselsül ettirilmiştir.

“(5) Kurum tarafından belirlenecek kriterleri karşılayan sigorta hakemleri talep etmeleri halinde itiraz hakemliği listesine sürekli olarak kaydedilebilir.”

MADDE 9 – Aynı Yönetmeliğin 14 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Bakanlıkça” ibaresi “Kurum tarafından” olarak değiştirilmiş, aynı fıkraya aşağıdaki cümleler eklenmiş, beşinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, altıncı fıkrasında yer alan “Bakanlık” ibaresi “Kurum” olarak değiştirilmiş ve aynı maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

“Hakemler Komisyon nezdinde görülen uyuşmazlıkları taraf vekili sıfatıyla takip edemez. 12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun hakimin yasaklılığına ve reddine ilişkin hükümleri hakemler hakkında da uygulanır.”

“(5) Listeler altı aylık dönemler itibariyle Adalet Bakanlığına ve Kuruma bildirilir.”

“(7) Kanunun 30 uncu maddesinin sekizinci fıkrasında belirtilen şartları taşımak kaydıyla, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun iş bölümü kararına göre sigorta sözleşmelerinden kaynaklanan uyuşmazlıkları çözmekle görevli dairelerdeki başkan ve üye hakimler, Hakimler ve Savcılar Kurulunun iş bölümü kararına göre bölge adliye mahkemelerinin sigorta sözleşmelerinden kaynaklanan uyuşmazlıkları çözmekle görevli dairelerdeki başkan ve üye hakimler, 10/7/2018 tarihli ve 30474 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 3 sayılı Üst Kademe Kamu Yöneticileri ile Kamu Kurum ve Kuruluşlarında Atama Usûllerine Dair Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile atanan Kurul başkan ve üyeleri ile 6400 veya üzeri ek göstergeli görevlere atanarak en az iki yıl süreyle bu görevlerle ilgili ek göstergelere tabi şekilde görev yapmış olanlar başvuruda bulunmaları halinde itiraz hakemi olarak listeye doğrudan kaydedilir.”

MADDE 10 – Aynı Yönetmeliğin 16 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer alan “onbeş gün” ibaresi “onbeş işgünü” olarak değiştirilmiş ve aynı maddede yer alan “Bakanlığın” ibareleri “Kurumun” olarak, “Müsteşarlığın” ibaresi “Kurumun” olarak, “Bakanlıkça” ibaresi “Kurum tarafından” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 11 – Aynı Yönetmeliğin 16/A maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesinde yer alan “coğrafi kriterlerle birlikte” ibaresinden sonra gelmek üzere “Komisyona yapılan itiraz başvuru sayıları ve” ibaresi eklenmiştir.

MADDE 12 – Aynı Yönetmeliğin 16/B maddesinin birinci fıkrasında yer alan “bildirir” ibaresi “bildirir ve ayrıca kararın aslı dosya ile birlikte Komisyonda saklanır” olarak değiştirilmiş, aynı maddenin ikinci ve üçüncü fıkraları yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 13 – Aynı Yönetmeliğin 17 nci maddesinin birinci fıkrasında yer alan “onbeş gün” ibaresi “beş iş günü” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 14 – Aynı Yönetmeliğin 19 uncu maddesinin üçüncü fıkrası yürürlükten kaldırılmış ve yedinci fıkrasında yer alan “Bakanlıkça” ibaresi “Kurum tarafından” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 15 – Aynı Yönetmeliğin 20 nci maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Müsteşarlığa” ibaresi “Kuruma” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 16 – Aynı Yönetmeliğin 23 üncü maddesinde yer alan “Hazine ve Maliye Bakanı” ibaresi “Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumu Başkanı” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 17 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 18 – Bu Yönetmelik hükümlerini Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumu Başkanı yürütür.

personel programı
Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi Sayısı
17/8/2007 26616
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi Sayısı
1- 24/7/2013 28717
2- 19/1/2016 29598
3- 14/6/2018 30451
4- 18/4/2019 30749
5- 15/6/2019 30802

 

Devamı: Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik Alomaliye.com Güncel Mevzuat, Muhasebe, Ekonomi, Vergi, SGK Haberleri ilk yayınlayan websitedir.

Devlet Destekli Ticari Alacak Sigortası Sistemine Devlet Tarafından Taahhüt Edilecek Reasürans Desteğine Dair Karar (Karar Sayısı: 4092)

Reasürans Desteği (Karar Sayısı: 4092)

22 Haziran 2021 Tarihli Resmi Gazete

Sayı: 31519

Karar Sayısı: 4092

Ekli “Devlet Destekli Ticari Alacak Sigortası Sistemine Devlet Tarafından Taahhüt Edilecek Reasürans Desteğine Dair Karar”ın yürürlüğe konulmasına, 5684 sayılı Sigortacılık Kanununun 33/A maddesi gereğince karar verilmiştir.

21 Haziran 2021

Recep Tayyip ERDOĞAN

CUMHURBAŞKANI

DEVLET DESTEKLİ TİCARİ ALACAK SİGORTASI SİSTEMİNE DEVLET TARAFINDAN TAAHHÜT EDİLECEK REASÜRANS DESTEĞİNE DAİR KARAR

Reasürans desteği

MADDE 1- (1) Küçük ve Orta Ölçekli İşletmelere Yönelik Ticari Alacak Sigortası Sunulmasını İçeren Devlet Destekli Sistem (Sistem) kapsamında 1/4/2021-1/4/2022 döneminde akdedilen sigorta sözleşmelerinden kaynaklanan, ancak reasürans ve retrosesyon yoluyla transferi yapılamayan risklerin hasar prim oranı;

a) Sistemin işletilmesini teminen 3/6/2007 tarihli ve 5684 sayılı Sigortacılık Kanununun 33/A maddesinin birinci fıkrası çerçevesinde görevlendirilen Olağandışı Riskler Yönetim Merkezinin (Merkez) üzerinde kalan ve teminat verilen riskin %50’lik kısmını oluşturan pay için %75 ve üzeri,

b) Teminat verilen riskin kalan %50’lik kısmını oluşturan pay için %110 ve üzeri,

için reasürans desteği Devlet tarafından taahhüt edilmiştir.

(2) Reasürans desteği için uygun bedel, ilgili dönemde iptaller düşüldükten sonra yazılan brüt primin %o5’i (binde beş) olarak, devlet desteğinin gerekli olacağı hasar prim oranına ulaşılması durumunda, ilgili dönemde iptaller düşüldükten sonra yazılan brüt primin %1,5’i (yüzde bir buçuk) olarak belirlenmiştir.

Finansman ve ödemeler

MADDE 2- (1) Reasürans desteği ihtiyacının ortaya çıkması durumunda 1 inci madde çerçevesinde hesaplanan tutar, Merkezin talebi üzerine Hazine ve Maliye Bakanlığı (Bakanlık) bütçesinin ilgili tertibinden Merkeze ödenir.

(2) 1 inci maddenin ikinci fıkrası kapsamında yapılacak ödemeler, en geç ilgili dönemin sonunu takip eden bir ay içinde genel bütçeye gelir kaydedilmek üzere Merkez tarafından Bakanlığın ilgili hesabına ödenir.

Merkezin görev ve sorumlulukları

MADDE 3- (1) Bu Karar kapsamındaki hesaplamaların, gerekli bildirimlerin ve ödemelerin zamanında, eksiksiz ve doğru yapılmasından Merkez sorumludur.

(2) Merkez, Devlet tarafından 1 inci maddede belirtilen dönemde taahhüt edilen reasürans desteği tutarının azaltılmasına yönelik reasürans anlaşması yapmaya yetkilidir.

Diğer hususlar

GEÇİCİ MADDE 1- (1) 1 inci maddenin ikinci fıkrası, 29/3/2020 tarihli ve 2326 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile yürürlüğe konulan Devlet Destekli Ticari Alacak Sigortası Sistemine Devlet Tarafından Taahhüt Edilecek Reasürans Desteğine Dair Karar için de uygulanır.

(2) Birinci fıkra kapsamında Merkez tarafından Bakanlığa yapılacak ödemeler, bu Kararın yürürlüğünü müteakip en geç bir ay içinde yapılır.

Yürürlük

MADDE 4- (1) Bu Karar, 1/4/2021 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 5- (1) Bu Karar hükümlerini Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumu Başkanı yürütür.

personel programı

Devamı: Devlet Destekli Ticari Alacak Sigortası Sistemine Devlet Tarafından Taahhüt Edilecek Reasürans Desteğine Dair Karar (Karar Sayısı: 4092) Alomaliye.com Güncel Mevzuat, Muhasebe, Ekonomi, Vergi, SGK Haberleri ilk yayınlayan websitedir.

Sigortacılık Kapsamında Değerlendirilecek Faaliyetler ve Mesafeli Akdedilen Sigorta Sözleşmeleri Hakkında Yönetmelik

Mesafeli Akdedilen Sigorta Sözleşmeleri

16 Haziran 2021 Tarihli Resmi Gazete

Sayı: 31513

Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumundan:

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; sigortacılık faaliyeti ile bu kapsama girmeyen işlerin sınırlarının tespiti, tüketici lehine yapılan sigorta sözleşmeleri, tarafların karşı karşıya gelmeden akdettikleri sigorta sözleşmeleri  ile mal ve hizmet satışı ile bağlantılı olarak sunulan sigortalara ilişkin usul ve esasların belirlenmesidir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; sigorta şirketlerini, reasürans şirketlerini, sigorta teminatı veren emeklilik şirketlerini, sigorta aracılarını, bankalar ile özel kanunla kurulmuş ve kendisine sigorta acenteliği yapma yetkisi tanınan kurumları ve mal ve hizmete bağlı sunulan sigortalar için ticaret ortamı sağlayan kişi ve kuruluşları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 3/6/2007 tarihli ve 5684 sayılı Sigortacılık Kanununa dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar 

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Abonelik sözleşmesi: Belirli mal veya hizmetin sürekli veya düzenli aralıklarla teminini sağlayan sözleşmeyi,

b) Emeklilik şirketi: 28/3/2001tarihli ve 4632 sayılı Bireysel Emeklilik Tasarruf ve Yatırım Sistemi Kanununa göre kurulan ve bireysel emeklilik sisteminde faaliyet göstermek üzere emeklilik branşında ruhsat almış şirketi,

c) Eser sözleşmesi: Yüklenicinin bir eser meydana getirmeyi, iş sahibinin de bunun karşılığında bir bedel ödemeyi üstleneceği sözleşmeyi,

ç) Hizmet sözleşmesi: İşçinin, işverene bağımlı olarak belirli veya belirli olmayan süreyle iş görmeyi ve işverenin de ona zamana veya yapılan işe göre ücret ödemeyi üstlendiği sözleşmeyi,

d) Kalıcı veri saklayıcısı: Sigorta ettirenin, sigortalının veya sigortadan faydalanacak kişilerin gönderdiği ya da kendisine gönderilen bilgiyi, bu bilginin amacına uygun olarak makul bir süre incelemesine elverecek şekilde kaydedilmesini ve değiştirilmeden kopyalanmasını sağlayan ve bu bilgiye aynen ulaşılmasına imkân veren kısa mesaj, elektronik posta, internet, disk, CD, DVD, hafıza kartı ile Sigorta Bilgi ve Gözetim Merkezi üzerinden veya E-Devlet üzerinden kurulacak yapı ve benzeri her türlü araç veya ortamı,

e) Kanun: 3/6/2007tarihli ve 5684 sayılı Sigortacılık Kanununu,

f) Kurum: Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumunu,

g) Mesafeli akdedilen sigorta sözleşmesi: Sigorta ürünlerinin uzaktan pazarlanmasına yönelik kurulmuş bir sistem çerçevesinde sigorta şirketi, sigorta teminatı veren emeklilik şirketi veya sigorta aracısı ile kişilerin eş zamanlı fiziksel varlığı olmaksızın uzaktan iletişim aracı kullanılması suretiyle kurulan sözleşmeyi,

ğ) Reasürans şirketi: Türkiye’de kurulmuş reasürans şirketi ile yurt dışında kurulmuş reasürans şirketinin Türkiye’deki teşkilatını,

h) Sigorta aracısı: Sigorta acentesi ve sigorta brokerini,

ı) Sigorta ettiren: Sigortacı ile sigorta sözleşmesi akdederek sigortalının menfaatini sigortacı nezdinde prim ödemek suretiyle teminat altına alan kişiyi,

i) Sigorta şirketi: Türkiye’de kurulmuş sigorta şirketi ile yurt dışında kurulmuş sigorta şirketinin Türkiye’deki teşkilatını,

j) Uzaktan iletişim aracı: Mektup, katalog, telefon, faks, radyo, televizyon, elektronik posta mesajı, kısa mesaj, internet, mobil uygulama, ATM gibi fiziksel olarak karşı karşıya gelinmeksizin sözleşme kurulmasına imkanveren her türlü araç veya ortamı,

k) Yetkili kuruluşlar: Sigorta şirketini, sigorta teminatı veren emeklilik şirketini, sigorta aracısını ve bankalar ile özel kanunla kurulmuş ve kendisine sigorta acenteliği yapma yetkisi tanınan kurumları,

ifade eder.

personel programı

İKİNCİ BÖLÜM

Sigortacılık Faaliyeti ve Tüketici Lehine Yapılan Sigorta Sözleşmeleri

Başka faaliyet yasağı

MADDE 5 – (1) Kanunun 3 üncü maddesi gereği sigorta şirketleri, sigortacılık işlemleri ve bunlarla doğrudan bağlantısı bulunan işler dışında başka işle iştigal edemez.

(2) Sigorta şirketleri ile sigorta teminatı veren emeklilik şirketleri yapmış oldukları sözleşmenin konusu ile bağlantılı şekilde borçların ifasına yönelik yardımcı hizmet sunmaları durumunda, sigorta sözleşmesinden menfaat sağlayanlar, sözleşmenin konusuna dâhil edilmediği sürece bu hizmetleri kullanma konusunda zorlanamaz.

(3) Sigorta şirketleri ile sigorta teminatı veren emeklilik şirketleri, reasürans sözleşmeleri hariç olmak üzere akdettiği sigorta sözleşmesinin asli edim borcunu oluşturan risk taşıma ve riziko gerçekleştiğinde tazminat ödeme borcunu başkasına devredemez.

(4) Reasürans şirketleri hakkında da bu maddedeki hükümler uygulanır.

Sigortacılık kapsamında değerlendirilemeyecek sözleşme ve faaliyetler

MADDE 6 – (1) Hizmet sözleşmesi, eser sözleşmesi veya abonelik sözleşmesinde olduğu gibi konusu, karşı tarafın zararının giderilmesi yerine, bedeni veya fikri insan emeği olan ve belli bir ücret karşılığında iş görmeyi amaçlayan sözleşmeler, sigorta sözleşmesi ve bu kapsamda yapılan faaliyetler de sigortacılık faaliyeti değildir.

(2) 7/11/2013 tarihli ve 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun ve ilgili ikincil düzenlemelerine göre ihtiyari garanti kapsamında verilen taahhütler bir bedel karşılığında yapılıyor olsa bile sigorta sözleşmesi olarak kabul edilmez. Bu şekilde verilen taahhütler sigorta izlenimini yaratacak söz ve işaretler ile tanıtılamaz, pazarlanamaz ya da satılamaz. Ancak malın ve/veya herhangi bir aksamının garanti belgesi kapsamı dışında değişimi, onarımı, bedel iadesi gibi sigortacılık kapsamındaki risklerden doğan zararın tazminine yönelik işlemler 7 nci maddenin birinci fıkrası hükmünce sigortacılık kapsamında değerlendirilecek faaliyetlerdir.

Sigortacılık kapsamında değerlendirilecek faaliyetler

MADDE 7 – (1) Her ne ad altında olursa olsun 13/1/2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 1401 inci maddesi kapsamında teminat verilmesine yönelik faaliyetler sigortacılık faaliyetidir.

(2) Sigortacılık faaliyeti, sigorta şirketleri, sigorta teminatı veren emeklilik şirketleri ve reasürans şirketleri ile özel kanunları gereği sigortacılık yapan kişi ve kurumlar tarafından yürütülür.

(3) Birinci fıkradaki faaliyetlerin ikinci fıkra dışındaki kişiler tarafından yürütülmesi, Kanunun 5 inci maddesi gereği ruhsatsız sigortacılık faaliyeti olup, Kanunun 35 inci maddesi uyarınca cezai müeyyideye tabidir.

Tüketici lehine yapılan sigorta sözleşmeleri

MADDE 8 – (1) Belli bir sözleşme ilişkisine bağlı olarak tüketici lehine yapılan sigorta sözleşmelerinde sigorta ettiren, hiçbir şekilde tüketiciye sigorta teminatının kendisi tarafından verildiğini gösteren veya bu izlenimi yaratan davranışlarda bulunamaz, tüketici ile yaptığı sözleşmede de bu yönde ifadelere yer veremez.

(2) Sigorta sözleşmesinin yapılmasına esas teşkil eden sözleşmede; tüketiciye, sigorta teminatının hangi şirket tarafından verildiği ile rizikonun gerçekleşmesi hâlinde sigorta tazminatının, riski üstlenen şirket tarafından sigortacılık mevzuatı uyarınca ödeneceği açıkça belirtilir. Tüketici lehine sigorta sözleşmesi yapan kişiye, şirket ile yapılan sigorta sözleşmesinin bir örneği verilir ve ilave bilgilere nereden ulaşılacağı konusunda tüketici bilgilendirilir.

(3) Belli bir sözleşme ilişkisine bağlı olarak tüketici lehine yapılan sigorta sözleşmelerinde, sigorta ettiren, yaptığı sözleşme karşılığında sigorta şirketinden ya da sigorta teminatı veren emeklilik şirketinden ücret ya da komisyon veya benzeri menfaat temin edemeyeceği gibi bu şirketler ile arasındaki herhangi bir hukuki ilişki nedeniyle, sigorta şirketine ya da sigorta teminatı veren emeklilik şirketine prim geliri sağlamak amacıyla tüketici lehine sigorta sözleşmesi akdedemez.

(4) Bu madde kapsamında düzenlenen sigorta sözleşmelerinin bir hizmet paketi içerisinde sigortalıya hediye edilmesi halinde söz konusu sigorta ürününün prim tutarı herhangi bir ad altında doğrudan ya da dolaylı olarak tüketiciden tahsil edilemez. Bu primin herhangi bir ad altında tahsil edilmesi yetkisiz aracılık faaliyeti olup, Kanunun 35 inci maddesi uyarınca cezai müeyyideye tabidir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Mesafeli Akdedilen Sigorta Sözleşmeleri ile Mal ve Hizmet Satışı ile

Bağlantılı Olarak Sunulan Sigortalar

Mesafeli akdedilen sigorta sözleşmeleri

MADDE 9 – (1) Uzaktan iletişim aracı vasıtasıyla mesafeli sigorta sözleşmesi akdeden ya da akdedilmesine aracılık eden yetkili kuruluşların gerekli ve yeterli organizasyon ile teknik alt yapıya sahip olması gerekir.

(2) 14/2/2020 tarihli ve 31039 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sigorta Sözleşmelerinde Bilgilendirmeye İlişkin Yönetmelik hükümleri, mesafeli akdedilen sigorta sözleşmeleri hakkında da uygulanır.

(3) Mesafeli akdedilen sigorta sözleşmelerinde de 6102 sayılı Kanunun 1424 üncü maddesinde öngörülen poliçe verme yükümlülüğü devam eder. 6102 sayılı Kanunun 1425 inci maddesine uygun olmak kaydıyla kalıcı veri saklayıcısı aracılığı ile poliçe verilebilir.

(4) Yetkili kuruluşların kendi elektronik ticaret ortamları hariç olmak üzere mal ve hizmet pazarlaması veya satışı yapılan elektronik ticaret ortamlarında, 10 uncu maddede sunulan sigortalar hariç olmak üzere, sigorta şirketi ile sigorta teminatı veren emeklilik şirketlerinin ürün ve faaliyetleri satışa sunulamaz. Ancak, yetkili kuruluşlar bu alanlara reklam ve ilan verebilir.

(5) Sigortalının uzaktan iletişim aracını bizzat kullanarak mesafeli sigorta sözleşmesi akdetmesi esastır. Yetkili kuruluş haricindeki gerçek ve tüzel kişilere ait işyerlerinde, teknik personel olmayan kişilerce uzaktan iletişim aracı kullanılarak sigorta sözleşmesi akdedilmesine aracılık edilemez. Bu hükme aykırı davranılması yetkisiz aracılık faaliyeti olup, Kanunun 35 inci maddesi uyarınca cezai müeyyideye tabidir.

Mal ve hizmet satışı ile bağlantılı olarak sunulan sigortalar

MADDE 10  – (1) Bilgisayar, tablet, cep telefonu ve beyaz eşya gibi cihazların satışına bağlı olarak elektronik cihaz, makine kırılması ve hırsızlık sigortası ancak aşağıdaki şartlarda sunulabilir:

a) Sigortanın, satılan mal veya hizmetin tamamlayıcısı olması ve yukarıda sayılan cihazlarla birlikte veya satıştan sonra aynı cihazla bağlantılı olarak alınması.

b) Sigortaya ilişkin yıllık primin, 3.000.-TL’nin Tüketici Fiyat Endeksinin her yıl sonundabir önceki yılın Aralık ayına göre değişimi dikkate alınarak arttırılması ile hesaplanacak tutarı geçmemesi.

c) Uzatılmış garanti teminatı verilen sigortalar hariç teminat süresinin azami iki yıl olması.

(2) Seyahat bileti alım işlemlerinde bilet satışı ile birlikte veya satıştan sonra aynı biletle bağlantılı olmak kaydıyla seyahat ile ilgili risklere ilişkin sigorta, yolcu taşımacılığı hizmeti sunanların kendi internet sayfası ya da mobil uygulaması üzerinden sunulabilir.

(3) Sigorta teminatının, sigorta şirketi veya sigorta teminatı veren emeklilik şirketleri haricindekiler tarafından verildiğini gösteren veya bu izlenimi yaratan davranışlarda bulunulamaz. Sigorta sözleşmesinin yapılmasına dayanak teşkil eden sözleşmede bu yönde ifadelere yer verilemez.

(4) Sigortanın mağazada sunulması halinde, müşteri tarafından görülebilecek yerlere konulacak görsellerle, elektronik ticaret ortamında sunulması halinde ise müşterinin erişebileceği bağlantı üzerinden;

a) Sigorta teminatının hangi sigorta şirketi ya da sigorta teminatı veren emeklilik şirketi tarafından verildiği,

b) Sigortanın konusu ve kapsamı ile rizikonun gerçekleşmesi halinde sigorta tazminatının, riski üstlenen sigorta şirketi ya da sigorta teminatı veren emeklilik şirketi tarafından sigortacılık mevzuatı uyarınca ödeneceği,

c) Sunulan sigortaya ilişkin ilave bilgilere nereden ulaşılacağı,

hakkında açıklamalara yer verilir.

(5) Sigorta şirketinin bilgilendirme ve poliçe verme yükümlülüğü çağrı merkezi veya kalıcı veri saklayıcısı aracılığı ile yerine getirilir.

(6) Sigorta primi, sigorta şirketine aktarılmak üzere satılan mal ile birlikte tahsil edilebilir. Bu durumda sigorta priminin tutarı ödeme belgesinde ayrıca gösterilir. Primin nakit ya da kambiyo senedi ile ödenmesi halinde sigorta ettirene ayrıca prim tahsilat makbuzu basılı ya da kalıcı veri saklayıcısı aracılığı ile verilir. Yapılan ödeme sigorta şirketine yapılmış sayılır.

(7) Mal ve hizmet satışı ile bağlantılı olarak sigorta sunanlara ödenecek hizmet bedeli primle bağlantılı olamaz.

(8) Yetkili kuruluşlar bu maddenin uygulanması konusunda gerekli her türlü tedbiri almakla ve tüm bilgi ve belgeleri denetime hazır bulundurmakla yükümlüdür.

(9) Bu madde kapsamında uygulamaya geçilmeden bir ay önce yetkili kuruluşlar tarafından Kuruma bilgi verilir. Kurum gerekli gördüğü hallerde idari yaptırım kararı saklı kalmak kaydıyla uygulamada değişiklik talep edebilir.

Prim tahsilatında güvenlik tedbirleri

MADDE 11 – (1) Mesafeli akdedilen sigorta sözleşmelerine ilişkin prim tahsilatında, 23/2/2006 tarihli ve 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanununa, 20/6/2013 tarihli ve 6493 sayılı Ödeme ve Menkul Kıymet Mutabakat Sistemleri, Ödeme Hizmetleri ve Elektronik Para Kuruluşları Hakkında Kanuna ve bu kanunların ikincil düzenlemelerine uygun süreçleri tasarlayarak gerekli ve yeterli güvenlik tedbirlerini sağlamakla yetkili kuruluşlar yükümlüdür.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 12 – (1) 25/4/2014 tarihli ve 28982 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sigortacılık Kapsamında Değerlendirilecek Faaliyetlere, Tüketici Lehine Yapılan Sigorta Sözleşmeleri ile Mesafeli Akdedilen Sigorta Sözleşmelerine İlişkin Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Geçiş hükmü

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) 12 nci maddeyle yürürlükten kaldırılan Yönetmelik kapsamında yürütülen iş süreçleri 1/9/2021 tarihine kadar bu Yönetmeliğe uyumlu hale getirilir.

Yürürlük 

MADDE 13 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 14 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumu Başkanı yürütür.

 

Devamı: Sigortacılık Kapsamında Değerlendirilecek Faaliyetler ve Mesafeli Akdedilen Sigorta Sözleşmeleri Hakkında Yönetmelik Alomaliye.com Güncel Mevzuat, Muhasebe, Ekonomi, Vergi, SGK Haberleri ilk yayınlayan websitedir.

Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortasında Tarife Uygulama Esasları Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk 16/06/2021

16 Haziran 2021 Tarihli Resmi Gazete

Sayı: 31513

Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumundan:

MADDE 1 – 14/7/2007 tarihli ve 26582 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortasında Tarife Uygulama Esasları Hakkında Yönetmeliğin 2 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 3/6/2007 tarihli ve 5684 sayılı Sigortacılık Kanununun 12 nci maddesi ile 18/10/2019 tarihli ve 30922 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 47 sayılı Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumunun Teşkilat ve Görevleri Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasına dayanılarak hazırlanmıştır.”

MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri yürürlükten kaldırılmış, (ğ) bendinde yer alan “Merkezini” ibaresi “Merkezi Sistemini” şeklinde değiştirilmiş ve aynı fıkraya aşağıdaki bentler eklenmiştir.

“h) Kurul: Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurulunu,

ı) Kurum: Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumunu,”

MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin 31 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“MADDE 31 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumu Başkanı yürütür.”

MADDE 4 – Aynı Yönetmeliğin ekinde yer alan Ek 4’ün 2 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer alan “%8’dir” ibaresi “%10’dur” şeklinde değiştirilmiştir.

MADDE 5 – Aynı Yönetmelik ve eklerinde yer alan “Müsteşarlığın” ibareleri “Kurumun”, “Müsteşarlık” ibareleri “Kurum”, “Müsteşarlıkça” ibareleri “Kurumca”, “Müsteşarlığa” ibareleri “Kuruma”, “Bakan” ibaresi “Kurul” ve “Hazine Müsteşarlığının bağlı bulunduğu Bakan” ibaresi “Kurul” şeklinde değiştirilmiştir.

MADDE 6 – Bu Yönetmelik 1/7/2021 tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 7 – Bu Yönetmelik hükümlerini Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumu Başkanı yürütür.

personel programı

Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi Sayısı
14/7/2007 26582
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi Sayısı
1- 6/2/2008 26779
2- 4/5/2008 26866
3- 19/6/2009 27263
4- 9/12/2009 27427
5- 15/9/2011 28055
6- 25/12/2012 28508
7- 19/6/2013 28682
8- 27/11/2013 28834
9- 10/8/2014 29084
10- 7/3/2015 29288
11- 22/5/2016 29719
12- 3/8/2016 29790
13- 3/5/2017 30055
14- 11/7/2017 30121
15- 31/12/2017 30287
16- 22/6/2018 30456
17- 21/12/2018 30632
18- 24/4/2019 30754
19- 13/7/2019 30830

 

Devamı: Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortasında Tarife Uygulama Esasları Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik Alomaliye.com Güncel Mevzuat, Muhasebe, Ekonomi, Vergi, SGK Haberleri ilk yayınlayan websitedir.

Bireysel Emeklilik Sistemi Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

BES Bireysel Emeklilik Sistemi Değişiklik 06/05/2021

06 Mayıs 2021 Tarihli Resmi Gazete

Sayı: 31476

Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumundan:

MADDE 1 – 9/11/2012 tarihli ve 28462 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bireysel Emeklilik Sistemi Hakkında Yönetmeliğin 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi yürürlükten kaldırılmış, (b), (m), (ö) ve (t) bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve aynı fıkraya aşağıdaki bentler eklenmiştir.

“b) Bakanlık: Kurumun ilişkili olduğu Bakanlığı,”

“m) Elektronik iletişim aracı: Kısa mesaj, elektronik posta, telefon, faks, çağrı merkezleri, otomatik arama makineleri, akıllı ses kaydedici sistemler, emeklilik gözetim merkezi veya şirket tarafından ilgilisine talep veya bildirim iletimi, bilgi ve belge erişimi sağlamak üzere oluşturulan internet sitesi, mobil uygulama veya e-Devlet kimlik doğrulama hizmeti kullanılarak elektronik ortamda gönderilen veri, ses ve görüntü içerikli iletilere ilişkin saklanabilir her türlü iletişim yöntemini,”

“ö) Kalıcı veri saklayıcısı: Emeklilik sözleşmesi ve/veya sertifikasının taraf ve ilgilileri arasında gönderilen bilgiyi, bu bilginin amacına uygun olarak makul bir süre incelemesine elverecek şekilde kaydedilmesini ve değiştirilmeden kopyalanmasını sağlayan ve bu bilgiye aynen ulaşılmasına imkân veren kısa mesaj, elektronik posta, internet, disk, CD, DVD, hafıza kartı, e-Devlet kimlik doğrulama hizmeti kullanılarak erişim sağlanan elektronik ortam ve benzeri her türlü araç veya ortamı,”

“t) Kurul: Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurulunu,”

“aa) Bireysel Emeklilik Fon Alım Satım Platformu (BEFAS): İstanbul Takas ve Saklama Bankası A.Ş. tarafından işletilen emeklilik yatırım fonu paylarının alım satımının yapılacağı merkezi elektronik platformu,

bb) Kurum: Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumunu,”

MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin 5 inci maddesinin üçüncü fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(3) İlgisine göre katılımcı, sponsor veya işveren Kurumca belirlenen belgeleri doldurup imzalar veya elektronik iletişim araçları ile onaylar. Şirket tarafından belgelerin birer örneği kalıcı veri saklayıcısı ile ilgilinin erişimine sunulur. Şirket, ilgili belgeleri matbu olarak veya kalıcı veri saklayıcısıyla muhafaza eder. Şirket tarafından aşağıdaki hususlarda katılımcıya bilgilendirme yapılır:

a) Katılımcının elektronik iletişim araçları ile bilgi ve belgelere erişebileceği.

b) Katılımcının tercih etmesi durumunda söz konusu belgeleri matbu olarak veya tercih edeceği bir elektronik iletişim aracı ile alabileceği.”

personel programı

MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin 7 nci maddesinin dördüncü fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(4) Şirket, emeklilik sözleşmesini veya sertifikasını, yürürlük tarihinden itibaren on iş günü içinde kalıcı veri saklayıcısı ile ilgilinin erişimine sunar ve elektronik iletişim araçlarıyla veya matbu olarak ilgilisine gönderir. İşveren grup emeklilik sertifikası, grup emeklilik planının genel esasları ile sistemin işleyişine ilişkin temel bilgileri içerir. Şirket, emeklilik sözleşmesinin ve işveren grup emeklilik sertifikasının belirtilen süre içinde ve usulüne uygun olarak gönderildiğini ispatla yükümlüdür.”

MADDE 4 – Aynı Yönetmeliğin 10 uncu maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan “altı” ibaresi “on iki” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 5 – Aynı Yönetmeliğin 11 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

MADDE 11 – (1) Emeklilik planı bir yılda azami dört kez değiştirilebilir. Bu yöndeki değişiklik talebi, şirkete yazılı olarak veya elektronik iletişim araçlarıyla yapılır. Şirketin uygun görmesi halinde yeni emeklilik planına, plan değişiklik talebinin şirkete ulaşmasını müteakip on iş günü içinde geçiş yapılır ve tadil edilen emeklilik sözleşmesi/sertifikası on iş günü içinde kalıcı veri saklayıcısı ile ilgilinin erişimine sunulur. İlgilinin talebi halinde, belgeler ayrıca elektronik iletişim araçlarıyla gönderilir.”

MADDE 6 – Aynı Yönetmeliğin 15 inci maddesinin ikinci fıkrasının birinci, ikinci ve üçüncü cümleleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve aynı maddeye aşağıdaki fıkralar eklenmiştir.

“Şirket, elektronik iletişim araçları ile veya matbu şekilde yapılan ayrılma talebinin kendisine ulaştığı tarihten itibaren beş iş günü içinde, ayrılma bilgi ve talep formu ile hesap bildirim cetvelini elektronik iletişim araçları ile iletir. Şirket, isteyen katılımcının ayrılma bilgi ve talep formu ile hesap bildirim cetvelini şirketin internet sitesinde kendi adına oluşturulan güvenli sayfadan alabilmesi için gerekli altyapıyı hazırlar. Katılımcı ilgili mevzuat düzenlemelerine göre temin edilmesi gereken tüm evrak ile ayrılma bilgi ve talep formunu; imzalayarak posta yoluyla veya onaylayarak elektronik iletişim araçlarıyla eksiksiz olarak şirkete ulaştırır ve ilgili bilgi ve belgelerin şirkete ulaştığı tarihten itibaren yirmi iş günü içinde bireysel emeklilik hesabındaki birikim ve devlet katkısı hesabındaki varsa hak kazanılan tutarlar şirket tarafından katılımcının belirttiği hesaba ödenir.”

“(9) Emeklilik gözetim merkezi;

a) e-Devlet kimlik doğrulama hizmeti kullanılarak erişilen güvenli alan üzerinden cayma, aktarım, ayrılma ve emeklilik işlemlerine dair talep, bilgi ve belgelerin başvuru sahipleri ile şirketler arasında iletilmesine ve hak sahiplerince aranmayan paralara ilişkin bilginin şirketler adına ilgililere iletilmesine aracılık edebilir.

b) Vefat eden katılımcıların lehtarlarına ve hak sahiplerine e-devlet aracılığıyla bildirim yapabilir ve lehtarlar ile yasal varislere, vefat edenlerin emeklilik sözleşmesi olup olmadığına dair sorgulama hizmeti verebilir.

(10) Kurum, dokuzuncu fıkra kapsamındaki faaliyetlerin uygulamasına ilişkin usul ve esasları belirler.”

MADDE 7 – Aynı Yönetmeliğin 23 üncü maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, üçüncü fıkrasında yer alan “katılımcının tanımlı elektronik posta adresine, tanımlı cep telefonuna kısa mesaj yoluyla veya faksına, bunlar yoksa posta adresine” ibaresi “elektronik iletişim araçları ile” olarak değiştirilmiş, dördüncü fıkrasında yer alan “katılımcının tanımlı elektronik posta adresine veya faksına, bunlar yoksa posta adresine gönderir” ibaresi “elektronik iletişim araçları ile katılımcıya gönderir veya kalıcı veri saklayıcısı aracılığı ile katılımcının erişimine sunar” olarak değiştirilmiş, beşinci fıkrasında yer alan “postayla ve kendi İnternet sitesi aracılığıyla” ibaresi “iletişim araçları üzerinden” olarak değiştirilmiş ve aynı maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

“Öneri elektronik iletişim araçları ile katılımcıya gönderilir veya kalıcı veri saklayıcısı aracılığı ile katılımcının erişimine sunulur.”

“(7) Bu Yönetmelik kapsamında elektronik iletişim araçlarıyla gerçekleştirilecek onay işlemlerinin teyidi şirketler tarafından yapılır.”

MADDE 8 – Aynı Yönetmeliğe 23/A maddesinden sonra gelmek üzere aşağıdaki madde eklenmiştir.

Emeklilik yatırım fonlarının merkezi bir platformdan alınıp satılabilmesi

MADDE 23/B – (1) Kurum tarafından Sermaye Piyasası Kurulunun görüşü alınarak BEFAS’ta işlem görecek başka şirketlerin kurucusu olduğu fonların, Kurum tarafından belirlenecek emeklilik planlarına dahil edilerek katılımcılara sunulması zorunludur. Bu kapsamda sunulacak fonların alım satımı, İstanbul Takas ve Saklama Bankası A.Ş. tarafından Sermaye Piyasası Kurulunun ve Kurumun uygun görüşü alınarak belirlenen uygulama esasları çerçevesinde BEFAS üzerinden gerçekleştirilir.

(2) Birikimin bir kısmının veya tamamının BEFAS’ta işlem gören fona veya fonlara yönlendirildiği sözleşme veya sertifikalarda;

a) 22/A maddesinin ikinci fıkrasında yer alan kontrol işlemi uygulanmaz.

b) 22/A maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan iade işleminde BEFAS üzerinden alınan diğer şirketlere ait fonlar üzerinden yapılan kesintiler dahil edilmez, sadece katılımcının sözleşmesinin veya sertifikasının bulunduğu şirketin fonları dahil edilerek iade işlemi yapılır.

(3) Birikiminin bir kısmını veya tamamını BEFAS’ta işlem gören fona veya fonlara yönlendirmek isteyen katılımcılara ikinci fıkrada belirtilen hususlarda bilgilendirme yapılarak katılımcıların onayı alınır.

(4) Emeklilik gözetim merkezi BEFAS üzerinden başka şirketlerin fonlarını seçmek isteyen katılımcıların fon seçeneklerini değerlendirebilmesi için Kurumca belirlenen ilkeler çerçevesinde bilgilendirme amacıyla gerekli altyapıyı kurar.

(5) Kurum, işbu maddeye istinaden yapılacak bilgilendirmelere dair usul ve esasları belirler.”

MADDE 9 – Aynı Yönetmeliğin 26/A maddesinin beşinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(5) Bu madde kapsamındaki paralar emeklilik şirketleri tarafından, ödemeyi gerektiren tarihi izleyen Şubat ayının sonuna kadar hak sahipleri, katılımcı ya da çalışana kısa mesaj, diğer elektronik iletişim araçları üzerinden; herhangi bir elektronik iletişim aracı bilgisi bulunmaması durumunda ise iadeli taahhütlü mektup ile bildirilir.”

MADDE 10 – Aynı Yönetmeliğin 29 uncu maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

MADDE 29 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumu Başkanı yürütür.”

MADDE 11 – Aynı Yönetmeliğin 8 inci maddesinin üçüncü fıkrasında, 22/A maddesinin dördüncü fıkrasında, aynı maddenin altıncı fıkrasında ve Ek-5’te yer alan “Bakanlık” ibareleri “Kurul” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 12 – Aynı Yönetmelik ve eklerinde yer alan “Bakanlık” ibareleri “Kurum”; “Bakanlıkça” ibareleri “Kurumca”; “Bakan” ibaresi “Kurul”; “Müsteşarlığın” ibareleri “Kurumun”; “Müsteşarlığa” ibaresi “Kuruma”; “Kurul” ibareleri “Sermaye Piyasası Kurulu”; “Kurulca” ibaresi “Sermaye Piyasası Kurulunca”; “Kurulun” ibareleri “Sermaye Piyasası Kurulunun”, “Bakanlık Muhasebat ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğü” ibareleri “Hazine ve Maliye Bakanlığı Muhasebat Genel Müdürlüğü” ve “güvenli elektronik iletişim araçları” ibareleri “elektronik iletişim araçları” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 13 – Bu Yönetmeliğin;

a) 8 inci maddesi 1/7/2021tarihinde,

b) Diğer hükümleri yayımı tarihinde,

yürürlüğe girer.

MADDE 14 – Bu Yönetmelik hükümlerini Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumu Başkanı yürütür.

 

Devamı: Bireysel Emeklilik Sistemi Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik Alomaliye.com Güncel Mevzuat, Muhasebe, Ekonomi, Vergi, SGK Haberleri ilk yayınlayan websitedir.