• +905335410514
  • zekeriya_demirtas@hotmail.com

Category ArchiveYönetmelikler

Atıkların Düzenli Depolanmasına Dair Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

Atıkların Düzenli Depolanması 24/06/2022

24 Haziran 2022 Tarihli Resmi Gazete

Sayı: 31876

Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığından:

MADDE 1- 26/3/2010 tarihli ve 27533 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Atıkların Düzenli Depolanmasına Dair Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (h) bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“c) Bakanlık: Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığını,”

“h) İl müdürlüğü: Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği il müdürlüğünü,”

MADDE 2- Aynı Yönetmeliğin 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“a) Düzenli depolama tesisinin işletilmesinde çalışacak mühendis olan saha görevlileri, görev ve işlemlerini içeren ulusal meslek standardı ve ulusal yeterlilik doğrultusunda yapılan sınav ve belgelendirme faaliyetleri sonucu verilen Mesleki Yeterlilik Kurumu Mesleki Yeterlilik Belgesi alır. Düzenli depolama tesisi işletmecilerinin ve personelinin periyodik olarak meslek içi eğitimi işletmeci tarafından sağlanır.”

MADDE 3- Aynı Yönetmeliğe aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.

“Saha görevlileri

GEÇİCİ MADDE 6- (1) Bu maddenin yayımı tarihinden önce yürürlükte olan 13 üncü madde hükümlerine göre verilen saha yönetim ve işletme sertifikaları 31/12/2023 tarihine kadar geçerlidir.”

MADDE 4- Aynı Yönetmeliğin 35 inci maddesinde yer alan “Çevre ve Orman” ibaresi “Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 5- Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 6- Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanı yürütür.

personel programı

Devamı: Atıkların Düzenli Depolanmasına Dair Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik Alomaliye.com Güncel Mevzuat, Muhasebe, Ekonomi, Vergi, SGK Haberleri ilk yayınlayan websitedir.

Millî Eğitim Bakanlığı Taşıma Yoluyla Eğitime Erişim Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

MEB  Taşıma Yoluyla Eğitime Erişim 23/06/2022

23 Haziran 2022 Tarihli Resmi Gazete

Sayı: 31875

Millî Eğitim Bakanlığından:

MADDE 1- 11/9/2014 tarihli ve 29116 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Millî Eğitim Bakanlığı Taşıma Yoluyla Eğitime Erişim Yönetmeliğinin 9 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan “ders yılı içinde” ibaresi “eğitim öğretim yılı süresince” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 2- Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3- Bu Yönetmelik hükümlerini Millî Eğitim Bakanı yürütür.

 

Devamı: Millî Eğitim Bakanlığı Taşıma Yoluyla Eğitime Erişim Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik Alomaliye.com Güncel Mevzuat, Muhasebe, Ekonomi, Vergi, SGK Haberleri ilk yayınlayan websitedir.

Sulak Alanların Korunması Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

Sulak Alanların Korunması 23/06/2022

23 Haziran 2022 Tarihli Resmi Gazete

Sayı: 31875

Tarım ve Orman Bakanlığından:

MADDE 1- 4/4/2014 tarihli ve 28962 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sulak Alanların Korunması Yönetmeliğinin 18 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“a) Ulusal öneme haiz sulak alanların belirlenmesi ve tescili: Bir alanın ulusal sulak alan olarak belirlenmesi için alanın bulunduğu mülki sınırlar dikkate alınarak, Bakanlığın taşra teşkilatı tarafından hazırlanacak etüt ve envanter raporu mahalli komisyona sunulur. Mahalli komisyon tarafından alanın ulusal öneme haiz sulak alan vasfında olduğu tespit edilmesi halinde dosya Bakanlığa gönderilir. Bakanlıkça yapılan değerlendirme neticesinde dosya Ulusal Komisyona gönderilir. Ulusal Komisyonda alanın ulusal öneme haiz sulak alan olduğu tespit edilmesi halinde orman rejimine tabi olmayan alanlarda sulak alan sınırları Cumhurbaşkanı Kararı ile belirlenir ve tescil için Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığına gönderilir. Orman ve orman rejimine tabi alanlar ve Bakanlığın tasarrufunda olan alanlarda sulak alan sınırları Bakanlıkça belirlenir.”

MADDE 2- Aynı Yönetmeliğin 24 üncü maddesinin birinci fıkrasına aşağıdaki bent ve aynı maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

“c) Çevresel Etki Değerlendirme sürecine tabi faaliyetlerde ÇED süreci tamamlanmamış faaliyetler için sulak alan faaliyet izin belgesi müracaatı kabul edilmez.”

“(3) Ek-1 ve Ek-2 listelerinde yer almayan ve ilgili sulak alanın yönetim planında hakkında özel bir hüküm bulunmayan faaliyetler için izin belgesi düzenlenmez. Bu hallerde Bölge Müdürlüğü tarafından kurum görüşü verilir.”

MADDE 3- Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 4- Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Orman Bakanı yürütür.

 

Devamı: Sulak Alanların Korunması Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik Alomaliye.com Güncel Mevzuat, Muhasebe, Ekonomi, Vergi, SGK Haberleri ilk yayınlayan websitedir.

Kamu Kurum ve Kuruluşlarında Görev Yapanlar ile Sigortalı Olarak Çalışanların Avukatlık Stajı Hakkında Yönetmelik

Kamu Kurum ve Kuruluşlarında Avukatlık Stajı

22 Haziran 2022 Tarihli Resmi Gazete

Sayı: 31874

Adalet Bakanlığından:

Amaç

MADDE 1- (1) Bu Yönetmeliğin amacı, kamu kurum ve kuruluşlarının kadro veya pozisyonlarında görev yapanlar ile sigortalı olarak çalışanların avukatlık stajı yapmasına ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2- (1) Bu Yönetmelik, kamu kurum ve kuruluşlarının kadro veya pozisyonlarında görev yapanlar ile sigortalı olarak çalışanların avukatlık stajını kapsar.

Dayanak

MADDE 3- (1) Bu Yönetmelik, 19/3/1969 tarihli ve 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 16 ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4- (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Kanun: 19/3/1969tarihli ve 1136 sayılı Avukatlık Kanununu,

b) Staj: Avukatlık stajını,

c) Stajyer: Avukatlık stajı yapan kişiyi,

ifade eder.

Stajın yapılması

MADDE 5- (1) Adli ve idari yargı hâkim ve savcı adayları ile hâkim ve savcılar hariç olmak üzere, kamu kurum ve kuruluşlarının kadro veya pozisyonlarında görev yapanlar ile sigortalı olarak çalışanlar, Kanunda yazılı staja kabul şartlarını haiz olmak şartıyla staj yapabilirler.

(2) Kamu kurum ve kuruluşlarının kadro veya pozisyonlarında görev yapanlara avukatlık stajının yapılması hususunda ilgili birimlerce gereken kolaylık sağlanır.

(3) Kamu kurum ve kuruluşları, stajyerlerin yarı zamanlı, dönüşümlü, vardiyalı, nöbet usulü, uzaktan veya esnek çalışma gibi imkânlardan yararlanmalarını sağlar.

Bildirim yükümlülüğü

MADDE 6- (1) Kamu kurum ve kuruluşlarının kadro veya pozisyonlarında görev yapanlar ile sigortalı olarak çalışanlar, stajın başladığını ve bittiğini görev yaptıkları kamu kurum ve kuruluşu ile çalıştıkları işyerine bildirir. Görev ve işyeri değişikliği halinde de aynı bildirim yapılır.

Avukat yanında staj

MADDE 7- (1) Kamu kurum ve kuruluşlarının kadro veya pozisyonlarında görev yapanlar stajlarının avukat yanındaki kısmını,  staj yapılan baro levhasına kayıtlı ve meslekte en az beş yıl kıdeme sahip kamuda çalışan veya bağımsız bürosu olan bir avukat yanında yapar.

Hüküm bulunmayan haller

MADDE 8- (1) Bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hususlarda, 19/12/2001 tarihli ve 24615 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türkiye Barolar Birliği Avukatlık Staj Yönetmeliğinin bu Yönetmeliğe aykırı olmayan hükümleri uygulanır.

Geçiş hükmü

GEÇİCİ MADDE 1- (1) Kamuda görev yapan ve aylıksız veya ücretsiz izin almak suretiyle stajına devam edenler, görevlerine dönmeleri halinde stajlarını bu Yönetmelik hükümlerine göre tamamlar.

Yürürlük

MADDE 9- (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 10- (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Adalet Bakanı yürütür.

ad

Devamı: Kamu Kurum ve Kuruluşlarında Görev Yapanlar ile Sigortalı Olarak Çalışanların Avukatlık Stajı Hakkında Yönetmelik Alomaliye.com Güncel Mevzuat, Muhasebe, Ekonomi, Vergi, SGK Haberleri ilk yayınlayan websitedir.

Millî Savunma Uzmanlığı Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

Millî Savunma Uzmanlığı Değişiklik 21/06/2022

21 Haziran 2022 Tarihli Resmi Gazete

Sayı: 31873

Millî Savunma Bakanlığından:

MADDE 1- 27/9/2013 tarihli ve 28778 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Millî Savunma Uzmanlığı Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“c) Bakanlık kadro ve kuruluşunda yer alan kurumlar: Bakanlık merkez, taşra ve yurt dışı teşkilatı, Genelkurmay Başkanlığı, Kara Kuvvetleri Komutanlığı, Deniz Kuvvetleri Komutanlığı, Hava Kuvvetleri Komutanlığı, Milli Savunma Üniversitesi ile Harita Genel Müdürlüğünü,”

MADDE 2- Aynı Yönetmeliğin 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 3- Aynı Yönetmeliğin 10 uncu maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(2) Giriş Sınavı Komisyonu; Bakan Yardımcısı veya genel müdür başkanlığında, genel müdürler, müstakil daire başkanları, genel müdür yardımcıları, daire başkanları ve uzmanlar arasından Bakan tarafından belirlenen bir başkan ve dört üye olmak üzere toplam beş üyeden oluşur. Aynı usulle, beş yedek üye belirlenir. Giriş Sınavı Komisyonu üye tamsayısıyla toplanır ve oy çokluğuyla karar alır.”

MADDE 4- Aynı Yönetmeliğin 16 ncı maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“MADDE 16- (1) Giriş sınavını kazananların uzman yardımcısı kadrolarına atanmaları ve adaylıklarına ilişkin işlemler, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu hükümlerine göre yapılır.

(2) Atama işlemlerinin yapılması için kendilerine bildirilen süre içinde geçerli bir mazereti olmadığı halde müracaat etmeyenlerin atama işlemleri yapılmaz.

(3) 15 inci maddede belirtilen belgeleri verilen süre içinde teslim edenlerin uzman yardımcılığına atamaları yapılır.

(4) Bu Yönetmelik kapsamında atanacakların güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması işlemleri, 7/4/2021 tarihli ve 7315 sayılı Güvenlik Soruşturması ve Arşiv Araştırması Kanunu ile 2/6/2022 tarihli ve 5649 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile yürürlüğe konulan Güvenlik Soruşturması ve Arşiv Araştırması Yapılmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre yürütülür.

(5) Giriş sınavını kazananlardan başvuru belgelerinde gerçeğe aykırı beyanda bulunduğu veya belge verdiği tespit edilenlerin sınavları geçersiz sayılır ve atamaları yapılmaz, atamaları yapılmış olsa dahi iptal edilir. Bu kişiler hiçbir hak talep edemezler ve haklarında Cumhuriyet savcılığına suç duyurusunda bulunulur.

(6) Atamaya esas belgelerini süresi içinde teslim etmeyenler ile ikinci fıkra kapsamında yer alanların yerine, Bakanlıkça gerekli görülmesi durumunda sınav sonucunun ilanından itibaren bir yıllık süreyi aşmamak üzere yapılacak müteakip sınava kadar, yedek listedeki adaylardan en yüksek puan alan yedek adaydan başlamak üzere sıralama yapılarak atama yapılabilir.”

MADDE 5- Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 6- Bu Yönetmelik hükümlerini Millî Savunma Bakanı yürütür.

ad

 

Devamı: Millî Savunma Uzmanlığı Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik Alomaliye.com Güncel Mevzuat, Muhasebe, Ekonomi, Vergi, SGK Haberleri ilk yayınlayan websitedir.

Verimlilik Proje Ödülleri Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik

Verimlilik Proje Ödülleri Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik

21 Haziran 2022 Tarihli Resmi Gazete

Sayı: 31873

Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından:

BİRİNCİ BÖLÜM

Başlangıç Hükümleri

Amaç ve kapsam

MADDE 1- (1) Bu Yönetmelik; verimlilik bilincinin ülke çapında yaygınlaştırılması, kurum ve kuruluşlar arasında bilgi ve tecrübe paylaşımının artırılması, verimlilik konusunda yürütülen projelerin kamuoyuna duyurulması, uygulanmış projelerin sağladığı yararların tanıtılması ve verimliliği artırma konusunda yürütülecek yeni projelerin teşvik edilmesini sağlamak amaçlarına yönelik olarak verilecek Verimlilik Proje Ödülleri ile ilgili usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 2- (1) Bu Yönetmelik, 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 385 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendine ve 388/B maddesinin birinci fıkrasının (ğ) bendine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3- (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bağımsız değerlendirici: Ödül Yürütme Komitesi tarafından uzmanlık alanları ve deneyimlerine göre seçilen, projelerin ön değerlendirme ve yerinde inceleme aşamalarında görev yapan, Bakanlık personeli hariç olmak üzere kamu kurum ve kuruluşu, özel sektör, üniversite veya sivil toplum örgütü temsilcisini,

b) Bakanlık: Sanayi ve Teknoloji Bakanlığını,

c) Baş değerlendirici: Ön değerlendirme ve yerinde inceleme süreçlerinin planlanması, uygulanması ve Ödül Yürütme Komitesi ile ilgili taraflar arasındaki koordinasyonun sağlanmasından sorumlu olan ve bağımsız değerlendiriciler arasından seçilen kişiyi,

ç) Genel Müdürlük: Stratejik Araştırmalar ve Verimlilik Genel Müdürlüğünü,

d) İşletme: Verimlilik Proje Ödüllerine başvuran kurum ve kuruluşları,

e) Ödül çağrısı: Bakanlık tarafından belirlenen, ödül takvimi ve kategorileri ile başvuru ve değerlendirme sürecine ilişkin ayrıntılı bilgileri içeren çağrı duyurusunu,

f) Ödül jürisi: Ödül almaya hak kazanan projeleri belirlemekle sorumlu olan, biri Stratejik Araştırmalar ve Verimlilik Genel Müdürü olmak üzere Bakanlıktan iki, üniversitelerden iki ve sivil toplum kuruluşlarının üst düzey temsilcilerinden bir üyeden oluşan ve Stratejik Araştırmalar ve Verimlilik Genel Müdürünün başkanlık ettiği jüriyi,

g) Ödül Yürütme Komitesi: Ödül sürecinin yürütülmesinden sorumlu olan, Stratejik Araştırmalar ve Verimlilik Genel Müdürü tarafından görevlendirilen Genel Müdürlük personelinden oluşan komiteyi,

ğ) Verimlilik Ödüllü İşletme: Verimlilik Proje Ödülleri kapsamında ödül almaya hak kazanmış işletmeleri,

h) Verimlilik projesi: Bir işletmenin sunduğu ürün veya hizmetlerin kalitesini, süreçlerinin performansını, hammadde, malzeme, enerji, sermaye ve insan kaynaklarının verimliliğini ve kârlılığını artırmaya, maliyetlerini azaltmaya, çalışma yaşamının kalitesini iyileştirmeye yönelik gerçekleştirilen tamamlanmış projeleri,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Görev ve Sorumluluklar

Görev ve sorumluluklar

MADDE 4- (1) Ödül süreci; Ödül Yürütme Komitesi, baş değerlendiriciler, bağımsız değerlendiriciler ve ödül jürisi tarafından yürütülür.

(2) Ödül sürecini yürütenlerin görev ve sorumlulukları şunlardır:

a) Ödül Yürütme Komitesi:

1) Ödül sürecinde gereken görevlendirme, proje ve değerlendirici gruplarını eşleştirme, bilgilendirme ve onay işlemlerini yürütmek.

2) Eksik ve yanlış bilgi ve belge içeren başvuruları reddetmek.

3) Ödül sürecine ilişkin yönlendirme ve koordinasyon görevleri ile eğitim ve organizasyon faaliyetlerini yerine getirmek.

4) Mevcut kaynakları göz önünde bulundurarak yerinde inceleme ve nihai değerlendirme yapılacak proje sayısını belirlemek.

5) Nihai değerlendirmesi yapılacak projelerle ilgili bilgi ve belgeleri ödül jürisine sunmak.

b) Baş Değerlendirici:

1) Eğitimlere, uzlaşım toplantılarına ve yerinde incelemelere katılmak.

2) Sorumlu olduğu projeleri zamanında değerlendirmek.

3) Uzlaşım toplantılarını planlamak ve gerçekleştirmek.

4) Yerinde incelemeleri planlamak, uygulamak ve işletme ile iletişimi sağlamak.

5) Sorumlu olduğu projelere ilişkin uzlaşım toplantılarında belirlenen ve bağımsız değerlendiriciler tarafından onaylanan puanlamaları Bakanlığa iletmek.

c) Bağımsız değerlendirici:

1) Eğitimlere, uzlaşım toplantılarına ve yerinde incelemelere katılmak.

2) Sorumlu olduğu projelerle ilgili değerlendirmesini baş değerlendiriciye eksiksiz ve zamanında ulaştırmak.

3) Sorumlu olduğu projelere ilişkin uzlaşım toplantılarında belirlenen puanlamaları onaylamak.

ç) Ödül jürisi:

1) Nihai değerlendirmeyi gerçekleştirerek ödül almaya hak kazanan projeleri belirlemek.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Başvuru

Proje başvurularının alınması

MADDE 5- (1) Başvurular, proje yürütücüsü işletmeler tarafından yapılır.

(2) Çağrının açıldığı yıl veya bir önceki yıl içerisinde tamamlanan projeler için başvuru yapılabilir.

(3) Her proje için sadece bir defa başvuru yapılabilir.

(4) Daha önce herhangi bir kuruluştan ödül alan projeler ile başvuru yapılamaz.

(5) Bir işletme her bir ödül çağrısında en fazla beş proje ile başvurabilir.

Proje başvurularının kabul edilmesi

MADDE 6- (1) Başvurusu kabul edilen projeler, 5 inci maddede belirtilen hususlar dikkate alınarak Ödül Yürütme Komitesi tarafından belirlenir.

(2) Eksik ve yanlış bilgi ve belge içeren başvurular, Ödül Yürütme Komitesi tarafından reddedilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Değerlendirme ve Ödüller

Değerlendirme kriterleri ve puanları

MADDE 7- (1) Projeler bu Yönetmeliğin eki Ek-1 Değerlendirme Kriterleri ve Puanlarında yer alan kriterler ve bu kriterlere ait puanlar göz önüne alınarak 100 puan üzerinden değerlendirilir.

Projelerin değerlendirilmesi

MADDE 8- (1) Her bir proje için, uzmanlık alanları dikkate alınarak yeterli sayıda bağımsız değerlendirici görevlendirilir.

(2) Başvurusu kabul edilen projeler; ön değerlendirme, yerinde inceleme ve nihai değerlendirme olmak üzere aşağıda gösterildiği şekilde üç aşamada değerlendirilir:

a) Ön değerlendirme:

1) Projeler, başvuruda verilen bilgi ve belgeler üzerinden bağımsız değerlendiriciler tarafından bireysel olarak değerlendirilir.

2) Bireysel değerlendirmelerden sonra yapılan uzlaşım toplantısında her proje için ön değerlendirme puanı belirlenerek baş değerlendirici tarafından Bakanlığa iletilir.

3) Yerinde inceleme aşamasına kalacak projeler, ödül kategorileri dikkate alınarak ön değerlendirme puanı en az 70 ve üzeri olanlar arasından Ödül Yürütme Komitesi tarafından belirlenir.

b) Yerinde inceleme:

1) Ödül Yürütme Komitesince belirlenen projeler için işletmelere yerinde inceleme ziyareti yapılır.

2) Yerinde inceleme, her proje için en az iki bağımsız değerlendiricinin katılımıyla, ön değerlendirme aşamasında açık olmayan konuların açıklığa kavuşturulması, başvuruda beyan edilen bilgi ve belgelerin doğrulanması ile proje sonuçlarının ve etkilerinin gözlemlenmesi amaçlarına yönelik olarak gerçekleştirilir.

3) İşletmeler, bağımsız değerlendiricilere projeleriyle ilgili gerekli bilgi, belge ve olanakları sağlamakla yükümlüdür.

4) Yerinde inceleme sonrasında bağımsız değerlendiricilerin değerlendirme kriterlerini yeniden değerlendirdiği uzlaşım toplantısı yapılır ve yerinde inceleme puanı belirlenerek baş değerlendirici tarafından Bakanlığa iletilir.

c) Nihai değerlendirme:

1) Ödül Yürütme Komitesi tarafından, yerinde inceleme puanı en yüksek olandan başlayarak yapılacak sıralamaya göre, kategoriler bazında verilecek ödül sayısının iki katından az olmamak üzere yeterli sayıda proje, nihai değerlendirme yapılmak üzere ödül jürisine sunulur. Yapılan sıralamada, son sıradaki proje ile eşit puana sahip projeler de nihai değerlendirmeye alınır.

2) Projeler, ödül jürisi tarafından projenin özgünlüğü, ekonomik, sosyal ve çevresel faydası ile iyi uygulama örneği ve yaygınlaştırılabilir olma potansiyeli kriterleri dikkate alınarak nihai olarak değerlendirilir.

3) Ödül jürisi, ödüle layık görülen projeleri belirler ve ödül jürisi tutanağını hazırlar.

Ödüller

MADDE 9- (1) Nihai değerlendirme sonucunda ödül almaya hak kazanan işletmelere plaket ile Verimlilik Ödüllü İşletme belgesi verilir.

(2) Ödül almaya hak kazanan işletmeler, Verimlilik Proje Ödülleri logosu ile Verimlilik Ödüllü İşletme belgesini basılı ve görsel materyallerinde kullanabilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Ödemeler

MADDE 10- (1) Değerlendirme sürecinde bağımsız değerlendirici olarak görevlendirilenlere Bakanlık bütçesinden 10/2/1954 tarihli ve 6245 sayılı Harcırah Kanunu kapsamında ödemeler yapılabilir.

Uygulama

MADDE 11- (1) Verimlilik Proje Ödülleri sürecinin uygulanmasında ön değerlendirme ve/veya yerinde inceleme aşamaları 8 inci madde çerçevesinde Genel Müdürlük tarafından belirlenir.

Tanıtım ve kullanım

MADDE 12- (1) Bakanlık, proje başvuruları kapsamında iletilen bilgi ve belgelerin tamamını veya bir kısmını yayımlamaya, eğitim ve tanıtım amaçlı kullanmaya yetkilidir.

Gizlilik ve tarafsızlık

MADDE 13- (1) Bağımsız değerlendiriciler kendilerine atanan proje bilgilerinin gizliliğini sağlamayı ve değerlendirme sürecine ilişkin koşulları kabul ettiğini taahhüt eder.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 14- (1) 21/2/2014 tarihli ve 28920 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Verimlilik Proje Ödülleri Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Geçiş hükümleri

GEÇİCİ MADDE 1- (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce süreçleri tamamlanarak Verimlilik Proje Ödülleri kapsamında ödül almış işletmelere, bu Yönetmeliğin yayınlandığı tarihten itibaren bir yıl içerisinde talep etmeleri halinde Verimlilik Ödüllü İşletme Belgesi verilebilir.

(2) Bu Yönetmeliğin 14 üncü maddesiyle yürürlükten kaldırılan Yönetmelik kapsamında başvuruları alınan projeler, bu Yönetmelik uyarınca değerlendirilir.

Yürürlük

MADDE 15- (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 16- (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Sanayi ve Teknoloji Bakanı yürütür.

Eki için tıklayınız

Devamı: Verimlilik Proje Ödülleri Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik Alomaliye.com Güncel Mevzuat, Muhasebe, Ekonomi, Vergi, SGK Haberleri ilk yayınlayan websitedir.

Özelleştirme Yoluyla Devralmaların Hukuki Geçerlilik Kazanabilmeleri İçin Rekabet Kurumuna Yapılacak Ön Bildirimlerde ve İzin Başvurularında Takip Edilecek Usul ve Esaslar Hakkında Tebliğ (Tebliğ No: 2013/2)’de Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ (No: 2022/3)

Özelleştirme Yoluyla Devralmalar (No: 2022/3)

18 Haziran 2022 Tarihli Resmi Gazete

Sayı: 31870

Rekabet Kurumundan:

MADDE 1- 18/4/2013 tarihli ve 28622 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Özelleştirme Yoluyla Devralmaların Hukuki Geçerlilik Kazanabilmeleri İçin Rekabet Kurumuna Yapılacak Ön Bildirimlerde ve İzin Başvurularında Takip Edilecek Usul ve Esaslar Hakkında Tebliğ (Tebliğ No: 2013/2)’in 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “30 milyon” ibaresi “250 milyon” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 2- Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3- Bu Tebliğ hükümlerini Rekabet Kurumu Başkanı yürütür.

 

Devamı: Özelleştirme Yoluyla Devralmaların Hukuki Geçerlilik Kazanabilmeleri İçin Rekabet Kurumuna Yapılacak Ön Bildirimlerde ve İzin Başvurularında Takip Edilecek Usul ve Esaslar Hakkında Tebliğ (Tebliğ No: 2013/2)’de Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ (No: 2022/3) Alomaliye.com Güncel Mevzuat, Muhasebe, Ekonomi, Vergi, SGK Haberleri ilk yayınlayan websitedir.

Erzurum Büyükşehir Belediyesi İmar Yönetmeliği

Erzurum Büyükşehir Belediyesi İmar Yönetmeliği

18 Haziran 2022 Tarihli Resmi Gazete

Sayı: 31870

Erzurum Büyükşehir Belediyesinden:

BİRİNCİ BÖLÜM

Başlangıç Hükümleri

Amaç

MADDE 1- (1) Bu Yönetmeliğin amacı; Erzurum Büyükşehir Belediyesi sınırları içerisinde plan, fen, sağlık ve sürdürülebilir çevre şartlarına uygun yapı ve yapılaşma ile projelendirmeye ve denetime ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2- (1) Bu Yönetmelik, uygulama imar planı bulunan alanları kapsar.

Dayanak

MADDE 3- (1) Bu Yönetmelik, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanunu, 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin altıncı kısmının dördüncü bölüm hükümleri ile 3/7/2017 tarihli ve 30113 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 69 uncu maddesi hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4- (1) Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan tanımların yanı sıra bu Yönetmelikte geçen;

a) Asansör tescil belgesi: İlgili idare tarafından yapı kullanma izin belgesi öncesi düzenlenen ve asansörün kayıt altına alındığını gösteren belgeyi,

b) Kanal kotu tutanağı: Pis su ve temiz su tesisatının şehir şebeke suyu ve kanalizasyon ile bağlantısının nasıl kurulacağını belirten, ESKİ tarafından onaylanmış proje veya raporu,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Genel İlkeler

Genel ilkeler

MADDE 5- (1) Genel ilkelere yönelik olarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 5 inci maddesine uyulur.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Arsalara İlişkin Hükümler

Parsel büyüklükleri

MADDE 6- (1) İmar planında gösterilen çeşitli bölgelerde imar planı ile getirilmiş farklı hükümler yoksa yapılacak ifrazlarda, elde edilecek yeni parsellerin asgari ölçüleri; arazi meyili, yol durumu, mevcut yapılar ve benzeri mevkii özellikleri ile bu parsellerde yapılması mümkün olan yapıların ölçüleri ve yöresel ihtiyaçları da göz önünde tutularak tespit olunur. Bu tespit sırasında ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarda belirtilen şartlar ihlâl edilemez.

(2) Parsel genişlikleri;

a) Konut ve ticaret bölgelerinde:

1) 4 kata kadar (4 kat dâhil) inşaata müsait yerlerde:

Bitişik nizamda: 6.00 metreden,

Blok başlarında: Yan bahçe mesafesi 6.00 metreden,

Ayrık nizamda: Yan bahçe mesafeleri toplamı + (6.00) metreden,

az olamaz.

2) 9 kata kadar (9 kat dâhil) inşaata müsait yerlerde:

Bitişik nizamda: (9.00) metreden,

Blok başlarında: Yan bahçe mesafeleri toplamı + (9.00) metreden,

Ayrık nizamda: Yan bahçe mesafeleri toplamı + (9.00) metreden,

az olamaz.

3) 10 veya daha fazla katlı inşaata müsait yerlerde:

Bitişik nizamda: (12.00) metreden,

Blok başlarında: Yan bahçe mesafesi + (12.00) metreden,

Ayrık nizamda: Yan bahçe mesafeleri toplamı + (12.00) metreden,

az olamaz.

b) Yalnız 1 katlı dükkân yapılacak ticaret ve küçük sanayi bölgelerinde:

1) Bitişik nizamda: (5.00) metreden,

2) Blok başlarında: Yan bahçe mesafesi + (5.00) metreden,

3) Ayrık nizamda: Yan bahçe mesafeleri toplamı + (5.00) metreden,

az olamaz.

c) Sanayi bölgelerinde, 30.00 metreden az olamaz.

ç) Akaryakıt istasyonlarında, 40.00 metreden az olamaz.

d) Konut dışı kentsel çalışma alanlarında, 40.00 metreden az olamaz.

e) Bu fıkradaki ölçülerin tespitinde, köşe başına rastlayan parsellerde yol tarafındaki yan bahçe yerine, o yol için tayin edilmiş ön bahçe mesafesi alınır.

(3) Parsel derinlikleri:

a) Konut ve ticaret bölgelerinde:

1) Ön bahçesiz nizamda: (13.00) metreden,

2) Ön bahçeli nizamda: Ön bahçe mesafesi + (13.00) metreden,

az olamaz.

b) Ticaret bölgelerinde (Yalnız 1 katlı dükkân yapılması halinde):

1) Ön bahçesiz nizamda: (5.00) metreden,

2) Ön bahçeli nizamda: Ön bahçe mesafesi + (5.00) metreden,

az olamaz.

c) Küçük sanayi bölgelerinde:

1) Ön bahçesiz nizamda: (6.00) metreden,

2) Ön bahçeli nizamda: Ön bahçe mesafesi + (6.00) metreden,

az olamaz.

ç) Sanayi bölgelerinde, 30.00 metreden az olamaz.

d) Akaryakıt istasyonlarında, 40.00 metreden az olamaz.

e) Konut dışı kentsel çalışma alanlarında, 40.00 metreden az olamaz.

(4) Parsel alanları, konut dışı kentsel çalışmaları alanlarında 2000 m²’den az olamaz.

(5) Parsel büyüklükleri hakkındaki hükümlere uymayan arsalarda, yeni veya ilave yapı ruhsatı düzenlenemez.

İfraz ve tevhit

MADDE 7- (1) Parselasyon planı bulunan yerlerde, daha sonra plan değişikliği veya revizyonu yapılması halinde bu planlar ile belirlenen; umumi hizmet alanına isabet eden taşınmazlar ile imar istikameti önünde kalan donatı alanları, kamu eline geçmeden tevhit ve ifraz yapılamaz.

(2) Bir imar adasında, mevzuatına uygun binalar dikkate alınarak ve yeni inşa edilecek binaların şematik konumu çizilerek ada bazında etüt yapılıp, ada içindeki parsel dağılımının yapıların estetiği ve sokak siluetini bozmayacak şekilde olduğu ortaya konulmadan, ifraz ve tevhit işlemi yapılamaz.

(3) Mevcut haliyle yapılaşmaya elverişli olmayan parsellere ilişkin olarak, ilgili idarenin tebliğ tarihinden itibaren 3 ay içerisinde parsellerin maliklerinin kendi aralarında anlaşamaması halinde resen tevhit ve ifraz yoluyla işlem yapmaya ilgili idare yetkilidir.

(4) İmar planı ile mahreç aldığı yolu kapanan ve imar adası ortasında kalan, yola cephesi bulunmayan parseller ifraz edilemez.

(5) İmar planı ile kapanan yollarda kalan, yola cephesi olmayan parsellere imar yoluna cephe sağlayacak şekilde arazi düzenlemesi yapılmadan kapanan yollar, ifraz ve tevhide konu edilemez veya ayrı bir parsel olarak değerlendirilemez.

(6) Taşkın, heyelan ve kaya düşmesi gibi afet alanlarında bulunan sıhhi ve jeolojik mahzurları olan veya bunlar gibi tehlikeli durumlar arz etmesi yüzünden imar planlarına veya ilgili idarelerce hazırlanmış veya onaylanmış raporlara göre yapı yapılması yasaklanan alanlar ifraz edilemez, bu gibi yerlerde arazi takviyesine matuf tesisler harici yapı yapılamaz. Ancak;

a) Sadece bir kısmı yapılaşmaya yasaklanan alanda kalan parsellerin yapılaşmaya uygun kısımları,

b) Bu fıkradaki nedenlerle ağaçlandırılacak alan olarak gösterilen alanlarda kalan parsellerin yasaklamaya tabi olmayan kısımları,

c) İmar planlarında özel mülkiyet içinde kalıp tarım yapılacak alanların yasaklamaya tabi olmayan kısımları İl Tarım ve Orman Müdürlüğünün görüşü alınarak,

ifraz edilebilir.

(7) Kademe hattı belirlenen yerlerde imar planında aksine bir hüküm yoksa ifraz ve tevhit zorunlu değildir. Ancak kademe hattı belirlenen imar parsellerindeki ifraz ve tevhit talepleri kademe hattı dikkate alınarak gerçekleştirilir.

(8) Çeşitli kamu ve hizmet tesislerinin yapılması için gereken kamulaştırmalar yüzünden bu hizmet ve tesisler için lüzumlu parçalara ayrılmasını sağlamak üzere yapılacak ifrazlar bu Yönetmelikteki ifraz şartlarına tabi değildir.

(9) Aynı yapı nizamı ve kullanım kararına sahip parsellerin tevhit edilmeleri halinde uygulama imar planında; tevhit sonrası elde edilen parselin taban alanı ve katlar alanı, tevhit öncesi parsellerin ayrı ayrı hesaplanan taban alanları ve katlar alanları toplamını geçemez. Plan üzerinde ölçüsü belirlenmiş blok nizamında olan parsellerin tevhidi halinde, tevhit öncesi parsellerin blok ölçüsü ile belirlenmiş inşaat alanı hakları toplamı aşılamaz.

(10) Yapı nizamı veya kullanım kararı birbirinden farklı parseller ve farklı yollardan cephe alan ara parseller ile imar planında ifraz hattıyla birbirinden ayrılan parseller tevhit edilemez.

(11) İmar adasındaki aynı veya farklı yapı nizamı bulunan parsellerin bahçelerinin daha etkin kullanılabilmesi amacıyla; ilgili parsel maliklerinin muvafakati alınmak, her bir parsel sınırı korunmak ve bu sınırlara göre planda verilen yapılaşma koşulları ayrı ayrı uygulanmak kaydıyla, tevhit koşulu olan kot ve cephe sınırlamalarına bakılmaksızın ve parseller tevhit edilmeksizin vaziyet planı idarece onaylanarak ve tapuda beyanlar hanesine şerh düşülerek açık veya tamamen gömülü olmak ve dilatasyonla ayrılmak kaydıyla kapalı, ortak otopark uygulaması yapılabilir.

(12) Aynı yoldan cephe alan ve aralarında 3.50 metre ve daha fazla kot farkı bulunan imar parsellerinin tevhidi halinde parsellerin bitiştiği sınırda bu Yönetmeliğe göre kademe yapılması ve kat adedinin ve bina yüksekliğinin, her kademenin kendi içinde değerlendirilmesi zorunludur.

(13) Maliklerinin talebi üzerine mevcut bitişik parsellerde, uygulamayı kolaylaştırmak ve birbirleri ile olan sınırlarının düzeltilmesine yönelik ifraz ve tevhit işlemlerinde, parsel sayısı değiştirilmemek kaydıyla, bu Yönetmelikte bahsedilen asgari ifraz şartları aranmaz.

(14) Uygulama imar planı ile farklı kat adedi veya yükseklik getirilmiş imar parselleri tevhit edildiği takdirde tevhit edilen parsellere verilen yükseklik değerleri aşılamaz, tevhit edilen parsellerin kesiştiği sınırda plan kararına uygun kademe yapılır.

Parsele ilişkin hükümler

MADDE 8- (1) Parselasyon planına göre müstakil yapı yapılmasına müsait tapuya tescilli imar parseli oluşması ve mülkiyet değişikliği olmaması halinde; yapılaşma için parselasyon planının tamamının tapuya tescil şartı beklenmez.

(2) Parsel büyüklükleri hakkındaki hükümlere uymayan arsalar mevzuat hükümlerine göre yapı yapılmasına müsait hale getirilinceye kadar veya bu mümkün olmadığı takdirde kamulaştırılıncaya kadar, bu parsellerdeki mevzuatına uygun yapılmış mevcut yapıların olduğu gibi kullanılmasına, tadilatına veya imar planına aykırı olmamak kaydıyla işlev değişikliğine izin verilir.

(3) Tamamı umumi hizmetlere ayrılan yerlere rastlayan veya kalan parçası plan ve bu Yönetmelik hükümlerine göre yapı yapılmasına müsait olmayan arsalar, kamulaştırılıncaya kadar sahipleri tarafından olduğu gibi kullanılmaya devam olunur.

(4) Komşu parsellerin mevzuatına uygun olarak yapılaşmış olması nedeni ile müstakil kalan ve asgari parsel büyüklüklerine uymayan parsellere; fen, sanat ve sağlık kuralları ile bu Yönetmeliğin diğer hükümlerine uygun yapı yapılmasına izin verilir.

(5) İmar planında yapı nizamı belirlenmeyen hallerde ayrık nizam uygulanır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Yapılaşmaya İlişkin Hükümler

Yol genişliklerine göre bina kat adetleri

MADDE 9- (1) 1/10/2017 tarihinden önceki mevcut uygulama imar planlarında kat adetleri veya bina yükseklikleri belirtilmemiş parsellerde;

a) Bina yükseklikleri, 28 inci maddede katın bulunduğu konuma göre ayrı ayrı belirtilmiş olan azami kat yüksekliklerinin aşağıda belirtilen kat adetleri ile çarpımı ile bulunan toplam yüksekliği aşmamak üzere belirlenir:

b) Bu maddenin uygulanmasındaki yol genişlikleri, parselin ön cephesinde yer alan yolun planda belirtilen genişliği veya planda belirtilmemiş ise ön bahçe, yeşil alan, refüj, meydan, otopark, demiryolu, su kanalı gibi unsurları içermeyen yolun genişliği esas alınır.

c) Kat adetleri, binanın kot aldığı noktaya göre hesaplanır. Ancak artan kat yüksekliğinden faydalanılmak suretiyle binanın hiçbir cephesinde bodrum katlar hariç kat sayısı artırılamaz. İmar planlarında gösterilen bina yüksekliklerinin veya kat adetlerinin birbirlerine tahvillerinde veya neye tekabül ettiklerinin tespitinde bu esaslar ile binanın kot aldığı noktaya en fazla 1.2 metre eklenmek suretiyle belirlenen su basman kotu dikkate alınır.

Binalara kot verilmesine ilişkin esaslar

MADDE 10- (1) İmar planlarında aksine bir hüküm bulunmaması halinde yoldan kotlandırma esastır.

(2) Kot alınan noktanın tespitinde sokak silueti dikkate alınır.

(3) Bir parselde birden fazla bina yapılması durumunda, arazi yapısına ve yollara uyumlu kotlandırma yapmak için ilgili idarenin imar birimince onaylanacak vaziyet planına göre her bina için kendisine yakın yoldan veya tabii zeminden kotlandırma yapılır.

(4) Viyadük, köprü gibi parsele giriş çıkış yapılamayan yerlerden, parklardan ve parsele bitişik olmayan yollardan binalara kot verilemez.

(5) Tabii zeminden kotlandırma ile kademelendirme işlemlerinde ada bazında değerlendirme yapılır.

(6) Yol kenarında en az 1.50 metre yükseklik ile başlayarak set teşkil eden parsellerde kot; ilgili idarenin imar birimince yapı adasının tamamının, civarın karakterine ve silüete etkisine göre etüt edilerek ve set üzerindeki kotlar dikkate alınarak bu madde hükümleri çerçevesinde belirlenir.

Yoldan kotlandırma

MADDE 11- (1) Binalara parselin kot aldığı yol cephesinin bina köşeleri hizasındaki en yüksek tretuvar seviyesinden kot verilir.

(2) Tretuvar seviyesi, kırmızı kota göre belirlenen yol seviyesinin 0.18 metre üstü olarak kabul edilir.

(3) Kotlandırma yapılması için yolun yapımının tamamlanmış olması veya yol projesinin onaylanarak kırmızı kot çalışmasının yapılması zorunludur.

(4) Henüz oluşmamış yollarda kot talebi halinde bordür/tretuvar üst seviyesi, ilgili idare tarafından 10 iş günü içerisinde hazırlanacak projeye göre belirlenir.

(5) Parselin kot aldığı yolun eğiminden dolayı zemin kat taban kotunun kot alınan noktaya göre en fazla 3.50 metre yükseldiği noktalarda binalarda kademe yapılması mecburidir. Her kademenin kendi hizasındaki en düşük bordür kotundan itibaren yüksekliği en çok 3.50 metre olmak zorundadır. Kademelendirme, kot aldığı noktaya göre olması gerekli saçak seviyesi dikkate alınarak üst katlarda da yapılır.

(6) Kademelendirmede her kademe, cephe boyunca 4.50 metreden aşağı olamaz. Son kademenin 4.50 metreden az olması durumunda bir önceki kademe seviyesine uyulur. Ayrıca her kademedeki bina yüksekliği imar planı ile belirlenen saçak seviyesini geçemez.

(7) Yoldan kotlandırılan binalarda yoldan düşük olan parsellerin arka köşe noktalarının en düşük yol kotundan 3.50 metreden daha fazla kot farkı olması durumunda bina derinliği boyunca beşinci ve altıncı fıkralardaki kademelendirme esaslarına göre kademelendirilir.

(8) İkili blok yapılacak parsellerde kotlandırma, iki parselin birleştiği noktadaki kaldırım üst kotundan yapılır.

(9) % 20’den fazla eğime sahip yollarda; bitişik veya blok nizam uygulanacak yerlerde bina cepheleri toplamı 12.00 metreden düşük olan ara parsellerde bina kotları, bina köşe hizalarındaki en yüksek yol kotundan verilir.

(10) 40.00 metre ve altında olan bina cephe ve derinliklerinde, talep edilmesi halinde; bu maddedeki hükümlere göre yapılması gerekli olan kademe sayısı kadar bina üst katlarında, binanın kademe yapılması gerekli olan cephelerinden her bir kademe için bir alt kata göre en az 3.00 metre geriye çekilmek suretiyle de kademe uygulaması yapılabilir.

Tabii zeminden kotlandırma

MADDE 12- (1) Arazinin meyilli olması durumunda, parselin tabii zemini yoldan yüksek ve ön bahçe mesafesi 10.00 metre veya daha fazla veya parselin tabii zemini yoldan aşağıda ve ön bahçe mesafesi 12.00 metre veya daha fazla ise tabii zeminden kot verilir.

(2) Bina köşe kotlarının aritmetik ortalamasının yola göre 3.00 metreden yüksek olması durumunda, tabii zemin kotu, ilgili idarenin imar birimince yapı adasının tamamının bu madde hükümleri çerçevesinde etüt edilmesi ile belirlenir.

(3) Bir yola cepheli veya birden fazla yola cepheli olup, üzerinde birden fazla yapı yapılması mümkün olan parsellerde kot, her binanın köşe kotlarının aritmetik ortalaması alınarak bulunur. Ancak, yola nazaran 3.00 metreden yüksek olan parsellerde, tabii zemin kotu ilgili idarenin imar birimince yapı adasının tamamının kotlandırmaya ilişkin hükümleri çerçevesinde etüdü ve bunun ilgili idare encümenince kabulü ile yapılır.

(4) Tabii zeminden kotlandırmada, ± 0.00 kotu binanın köşe kotlarının aritmetik ortalaması alınarak bulunur.

Köşe başı parsellerde kotlandırma

MADDE 13- (1) Köşe başı parsellerde;

a) Parselin cephe aldığı yollardan yüksek olanına göre kot verilir.

b) Bu binalarda 11 inci maddenin beşinci ve altıncı fıkralarındaki esaslara göre cepheleri ve derinlikleri boyunca kademelendirme yapılarak düşük kottaki yol için belirlenen bina yüksekliklerine uyulur.

İki yola bakan ara parsellerde kotlandırma

MADDE 14- (1) Parselin cepheli olduğu yollar arasında kot farkı bulunması halinde düşük kottaki yol ve yüksek kottaki yolun siluetleri açısından ilgili idaresince değerlendirilerek kotlandırma yapılır.

(2) Bu binalarda 11 inci maddenin beşinci ve altıncı fıkralarındaki esaslara göre cepheleri ve derinlikleri boyunca kademelendirme yapılır.

Bahçe tesviyelerine ilişkin esaslar

MADDE 15- (1) Tabii zemin veya tabii zemin kotuna göre düzenlenmiş tesviye zemin hiçbir şekilde bağımsız bölüm oluşturmak maksadıyla hafredilemez.

(2) Yol cephelerinin otopark olarak düzenlenmesi halinde otopark alanları yol kotuna göre tesviye edilir.

(3) Ön, yan ve arka bahçeler ile kademelerin, birbiri ile veya yol ile bağlantısını sağlayacak merdiven veya rampa düzenlenir.

(4) Bahçe tesviyelerinde oluşacak kademelerde çevre binaların, parseldeki binanın ve bahçelerdeki yaşam alanlarının güvenliğini sağlayacak şekilde, teraslama, istinat duvarı ve benzeri uygulamalar mühendislik esaslarına göre projelendirilerek yapılır.

(5) Bir parselde birden fazla yapının bulunduğu veya birden fazla parselin bütünleşik olarak projelendirildiği durumlarda, parsel sınırı ile bina cephesi arasında kalan kısımlar, ön cephe, arka cephe ve yan cephelerin tesviye hükümleri esas alınarak otopark giriş çıkışlarını sağlamak şartıyla kendi içerisinde kademelendirilerek tesviye edilebilir.

(6) Bahçe tesviyelerinde engelliler için erişilebilirlik standartlarına uygun düzenlemelerin yapılması zorunludur.

(7) Bahçe girişinden bina girişine kadarki güzergâhta yer alan eğimlerin %5’ten fazla olması durumunda öncelikle 30 uncu maddede yer alan ölçü ve özelliklerde rampa düzenlenir. Rampa yapılmasının mümkün olmadığı durumlarda erişilebilirlik mevzuat ve standartlarına uygun diğer tedbirler alınır.

(8) Parselde birden fazla bina yapılması halinde, arazi tanzim şekli; plan notları ve bu maddedeki tesviyelerle ilgili hükümler doğrultusunda ilgili idare imar birimince tespit edilir.

Ön bahçelerin tesviyesi

MADDE 16- (1) Yoldan kot alan parsellerde;

a) % 15’ten daha az eğimli bir yola cephesi bulunan parsellerin yol cephesinde, parsel sınırı ile bina cephesi arasında kalan kısımlar komşu parsel sınırına kadar yol eğimine göre kaldırım seviyesinde tesviye edilir.

b) % 15’ten fazla eğimli bir yola cephesi bulunan parsellerde, parsel sınırı ile bina cephesi arasında kalan kısım, yaya kaldırımı ile uyumlu olmak ve kademeler arasında en çok 0.15 metre kot farkı olmak üzere tesviye edilir.

(2) Bina yol cephe hatları ile yollar arasında kalan bahçeler yola doğru en fazla % 2 meyil verilerek tesviye edilir.

(3) Köşe başı parsellerin yol cepheleri bina cephe hattı boyunca, komşu parsel sınırına kadar yaya kaldırımı eğimince tesviye edilir.

(4) Otopark giriş rampası; istinat duvarı, korkuluk ve benzeri gerekli güvenlik tedbirleri alınarak, rampanın başlangıç ve bitiş bölümlerindeki 2.00 metrelik kısmında %20 eğimi geçmemek kaydıyla parsel sınırından itibaren başlatılabilir.

(5) Otopark rampaları ön bahçe boyunca yola paralel yapılamaz.

Yan bahçelerin tesviyesi

MADDE 17- (1) Arka bahçe tesviye kotunun ±0.00 kotundan düşük olduğu durumlarda; yan bahçelerde, ön ve arka bahçeler arasında uyum sağlayacak şekilde ve hiçbir biçimde arka bahçe tesviye kotunun altına inilmemek koşuluyla tesviye yapılabileceği gibi kademelendirme de yapılabilir.

(2) Arka bahçe tesviye kotunun ±0.00 kotundan yüksek olduğu durumlarda; yan bahçelerde, ön ve arka bahçeler arasında uyum sağlayacak şekilde ve hiçbir biçimde ±0.00 kotunun altına inilmemek koşuluyla tesviye edilebileceği gibi kademelendirme de yapılabilir.

Arka bahçelerin tesviyesi

MADDE 18- (1) Tabii zemini ±0.00 kotunun üstündeki arka bahçe zemininin bu kota kadar kazılması esastır. Ancak, kayalık zeminlerde veya parsel arka sınırındaki ortalama tabii zeminin +2.00 kotundan yukarıda olması halinde, gerekli önlemler alınarak bina arka cephesinden itibaren 3.00 metrelik şeridin tesviyesi ile yetinilir.

(2) Tabii zemin kotu ±0.00 kotunun altında kalan arka bahçelerde bina köşelerinden en düşük kottakinin seviyesine kadar kazı yapılabilir. Parselin en düşük arka köşe noktası ile binanın en düşük arka köşe noktası arasındaki kot farkının 1.00 metreden fazla olması durumunda, bina arka cephesinden 3.00 metreden itibaren kademelendirme yapılabilir.

(3) Arka bahçelerde 2.00 metreden fazla olmamak ve (±0.00) kotunu geçmemek koşuluyla dolgu yapılabilir

(4) Yoldan kotlandırılan parsellerde, arka bahçe ve bodrum katlarda bina otoparkının yapılmasının mümkün görüldüğü hallerde, bu otoparka giriş temin etmek üzere yan bahçelerin gerekli istinat duvarları ve korkuluklar yapılarak güvenlik tedbirleri alınmak ve kazı halinde açığa çıkabilecek bodrum katlar iskan edilmemek şartı ile tesviyesi mümkündür.

Parsel kullanım fonksiyonlarına göre yapılaşma koşulları

MADDE 19- (1) Parsel kullanım fonksiyonlarına göre yapılaşma koşullarına ilişkin olarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 19 uncu maddesi uygulanır.

Taban alanı

MADDE 20- (1) Taban alanına ilişkin olarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 20 nci maddesi uygulanır.

Katlar alanı

MADDE 21- (1) Katlar alanı; bodrum kat, asma kat, çatı arası piyesi ve açık/kapalı çıkmalar dâhil, kullanılabilen bütün katların, katlar alanına dâhil edilmeyen alanları çıktıktan sonraki alanları toplamıdır. Kullanılabilen alanlar deyiminden; konut, işyeri, eğlence ve dinlenme yerleri gibi oturmaya, çalışmaya, eğlenmeye, dinlenmeye veya ibadet etmeye ayrılan alanlar anlaşılır.

(2) Tamamen toprağın altında kalması nedeniyle; 22 nci madde uyarınca emsal hesabına konu edilmeyen alanlar ile kat adedine konu edilmeyen katların hiçbir cephesi kazı ve tesviye yapılarak açığa çıkarılamaz.

(3) Emsal hesabına dâhil edilmeyen alanlar, proje değişikliği ile imar planındaki veya bu Yönetmelikle belirlenen emsal değerini aşacak şekilde emsal hesabına konu alan haline getirilemez, müstakil bağımsız bölüm haline dönüştürülemez ve kat mülkiyeti tesis edilemez.

(4) Uygulama imar planında emsal verilmeyen parsellerde katlar alanı, planla veya bu Yönetmelikle belirlenen; taban alanı kat sayısı ile kat adedinin çarpılmasıyla hesaplanır.

Katlar alanı hesabına dâhil edilmeyen kullanımlar

MADDE 22- (1) Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 5 inci maddesinin sekizinci fıkrasında belirtilen esaslar dâhilinde;

a) Katlar alanı ve % 30 hesabına dahil olmayan alanlar;

1) 27/11/2007 tarihli ve 2007/12937 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik hükümleri gereğince yapılması zorunlu olan, korunumlu yada korunumsuz normal merdiven dışındaki yangın merdiveni ve korunumlu koridorun asgari ölçülerdeki alanı ile yangın güvenlik holünün 6 m²’si,

2) Son katın üzerindeki herhangi bir kullanıma konu edilmeyen ortak alan niteliğinde teras çatılar,

3) Yapının ihtiyacı için bahçede yapılan açık otoparklar,

4) Konferans, spor, sinema ve tiyatro salonları gibi özellik arz eden umumi yapılarda düzenlenmesi zorunlu olan boşluklar,

5) Alışveriş merkezlerinde yapılan atrium boşluklarının her katta asgari ölçülerdeki alanı,

6) Bağımsız bölüm olarak düzenlenmeyen veya bağımsız bölümün eklentisi niteliği taşımayan, yapının ana taşıyıcı sistemleri ile bütünleşik olmayan, bahçe alanının %20’sini geçmeyen pergola ve süs havuzu,

7) Çevre düzenlemesi ve güvenliği için yapılan bahçe ve istinat duvarı,

8) Giriş saçakları (markizler),

b) Bodrum katlarda yapıldığı takdirde, katlar alanı ve % 30 hesabına dahil olmayan alanlar;

1) Zorunlu otopark alanları,

2) Sığınak, asansör boşlukları, merdivenler, bacalar, şaftlar, ışıklıklar, ısı ve tesisat alanları, yakıt ve su depoları, jeneratör ve enerji odası, kömürlüklerin ilgili mevzuat, standart ya da bu Yönetmeliğe göre hesap edilen asgari alanları,

3) Ortak alan niteliğindeki mescit ve müştemilatın konutlarda 150 m²’si, konut dışı yapılarda 300 m²’si,

4) Bütün cepheleri gömülü olmak ve ortak alan niteliğinde olmak kaydıyla; otopark alanları ve (c) bendinde belirtilen tamamen gömülü ortak alanlar,

5) Ticari amaç içermeyen, ortak alan niteliğindeki çocuk oyun alanlarının ve çocuk bakım ünitelerinin toplam 100 m²’si,

c) % 30 hesabı dahilinde, katlar alanı harici olan alanlar;

1) Tabii zemin veya tesviye edilmiş zemin seviyesindeki veya bu seviyenin altındaki avlular, iç bahçeler,

2) 6 m²’yi geçmeyen kontrol veya bekçi kulübeleri,

3) Bütün cepheleri tamamen toprağın altında kalan bodrum katlarda yer alan, tek başına bağımsız bölüm oluşturmayan, bağımsız bölüm net alanının %50’sini geçmeyen depo amaçlı eklentiler,

4) Asgari ölçülerdeki; asansör boşlukları, ışıklıklar, çöp ve atık ayrıştırma bacaları, hava bacaları ve şaftların subasman seviyesinin üstündeki kısımları,

5) Binaya ait yağmur suyu toplama havuzu, evsel atık ve geri dönüşüm hazneleri,

6) Akaryakıt pompaları ve taşıyıcıları hariç olmak üzere kanopiler ve arkatlar,

7) Üstü sökülür-takılır hafif malzeme ile kenarları rüzgâr kesici cam panellerle kapatılmış olsa dahi açık oturma yerleri,

8) Bu Yönetmelik uyarınca yapılması zorunlu olan her bir kapıcı dairelerinin toplam brüt 120 m²’si,

9) Atrium ve galeri boşlukları,

10) Ortak alan niteliğindeki mescit ve müştemilat,

11) Kapalı otopark alanları,

12) Bina için gerekli minimum sığınak alanı,

13) Yapı yüksekliği 60.50 metreden fazla olan binalar ile özelliği gereği tesisat katı oluşturulması zorunlu binalarda sadece tesisat için oluşturulan tesisat katları,

14) Bina veya tesise ait olan ısıtma, soğutma, tesisat alanı, su sarnıcı, havalandırma sistemleri ve enerji verimliliği sistemlerinin bulunduğu alanlar, arıtma tesisi, gri su toplama havuzu, yakıt ve su depoları, trafolar, jeneratör, ısı merkezi, enerji odası, kömürlük, eşanjör ve hidrofor bölümleri,

15) Bütün cepheleri tamamen toprağın altında kalan bodrum katlar ile kısmen açığa çıkan bodrum katlarda yer alan, tek başına bağımsız bölüm oluşturmayan, bir bağımsız bölümün eklentisi veya parçası olmayan, ticari amaç içermeyen, sadece binada oturanların kullanımına yönelik, toplamda emsal hesabına konu alanın % 5’ini ve 1000 m²’yi geçmeyen ortak alan niteliğindeki yönetim ve toplantı odaları ile spor ve sosyal mekânlar,

16) Bağımsız bölüm net alanının %20’sini geçmemek kaydıyla, balkonların 1.5 metre genişliğindeki kısımları ve açık çıkma şartlarını taşıyan kısımları,

17) Kat ve ara sahanlıkları dâhil açık veya kapalı merdiven evi, açık havuzlar, kameriye, sundurma,

18) Mimari projesinde belirtilen ortak kullanım alanları,

19) Alışveriş merkezlerinde ve 40’tan fazla bağımsız bölümü bulunan binaların normal katlarında, binanın ortak merdiveni ile bağlantılı, dışarıdan erişimi bulunmayan, toplamda 50 m²’yi geçmeyen, ticari kullanıma konu edilemeyen, ortak alan niteliğinde kütüphane odası,

20) Taşıyıcı sistemi kesme taş yığma bina olarak tasarlanan zemin dâhil 3 katı geçmeyen geleneksel mimari öğeler barındıran binalarda, tasarım gereği taşıyıcı yığma taş iç duvarların genişliği 12.50 cm’den fazla olan kısımları, taşıyıcı yığma taş dış duvarların genişliği 25 cm’den fazla olan kısımları, bu yapıların statik tasarım gereği düşey taşıyıcılar da bulunabilen ve bağımsız bölüm net alanının %20’sini geçmeyen balkonları, bu yapıların geleneksel mimari öğesi olan; bahçe ile irtibatı olup gerektiğinde basamak ile çıkılan, binanın girişi ile beraber ya da çıkma veya balkon altında yer alabilen, düşey taşıyıcılar ile desteklenen üst örtüye sahip olabilen taşlık, dış sofa veya eyvan alanları,

katlar alanına dâhil edilmez.

Bahçe mesafeleri

MADDE 23- (1) Uygulama imar planında, aksine bir hüküm bulunmadığı veya bahçe mesafelerinin belirtilmediği durumlarda bahçe mesafeleri;

a) Ön bahçe ve yol kenarına rastlayan bahçe mesafeleri ile kamusal alanlara komşu olan bahçe mesafeleri en az 5.00 metredir.

b) Yan bahçe mesafesi en az 3.00 metredir.

c) Arka bahçe mesafesi en az 3.00 metredir.

ç) Yan ve arka bahçe mesafeleri; tabii veya tesviye edilmiş zeminin üzerinde kalan bodrum katları da dâhil, dörtten fazla katlı binalarda 4 katın üzerindeki her kat için 0.50 metre artırılır. Bu hüküm parsellerin park alanına komşu cephelerinde uygulanmaz.

d) Yan ve arka bahçe mesafelerinin hesabında dikkate alınacak kat adedi o cephede kısmen veya tamamen tabii veya tesviye edilmiş zeminin altında kalan katlar hariç diğer katların toplam yüksekliğinin üçe bölünmesi ile bulunur. 2.50 metreyi aşan artık değerler 1 kat adedine tekabül eder.

e) Bina yüksekliği hesabında, arkasında kullanılan hacim oluşturulmamış istinat duvarları yükseklik hesabına dâhil edilmez.

f) Bu Yönetmelikte yer alan kat adedine bağlı olarak yan ve arka bahçe mesafelerinin 0.50 metre arttırılmasına ilişkin hükümler yapıda bulunan her katta ayrı ayrı değerlendirme yapılarak da uygulanabilir.

g) Uygulama imar planında aksine bir açıklama getirilmediği takdirde, binanın tabii zemin veya tesviye edilmiş zemindeki en düşük kottaki görünen yüksekliği 60.50 metre veya daha fazla ise; ön, yan ve arka parsel sınırından en az 15.00 metre çekilmek durumundadır. 60.50 metre yükseklikten sonra artan her kat için ön, yan ve arka bahçe mesafelerine 0.50 metre ilave edilir.

ğ) Çok yüksek yapı, az katlı bir ana kitle üzerinde yükseliyorsa, parsel sınırı ile ana kitlenin parsele en yakın noktası arasındaki mesafe 10.00 metreye kadar düşürülebilir. Ana kitle yüksekliği dâhil yapı yüksekliğinin 60.50 metre olması durumunda yükselen blok ile parsel sınırı arasındaki mesafe en az 15.00 metre olup 60.50 metre yükseklikten sonra artan her kat için bu mesafeye 0.50 metre ilave edilir. Bu maddede ifade edilen ana kitle; en fazla 5 katlı olup kat adedi binanın en düşük kottaki cephesi esas alınarak belirlenir. Bir parselde birden fazla 60.50 metre yükseklikte bina yapılması halinde binalar arasındaki mesafe, 20.00 metre olup, 60.50 metre yükseklikten sonra ilave her 3.00 metre yükseklik için bu mesafeye 0.50 metre ilave edilir. Bu fıkraya göre fazladan bırakılması gereken çekme mesafeleri bir veya birkaç kat birlikte etüt edilerek binada kademelenme yapılmak suretiyle de gerçekleştirilebilir.

h) Bir parselde az katlı ana bir kitle üzerinde birden fazla yükselen bloklar tertiplenmesi halinde, bloklar arasında en az yapının ana kitlesi üzerinde kalan bölümlerinin yüksekliklerine göre bu Yönetmelikte belirlenen iki bina arasındaki yan bahçelerin toplamı kadar mesafe bırakılmak zorundadır.

(2) Tabii veya tesviye edilmiş zeminin altında kalmak ve parsel sınırları dışına taşmamak kaydıyla, ön bahçe statüsünde olmayan yan ve arka bahçe mesafelerinde su deposu, otopark ve mevzuatı gereğince zorunlu miktardaki sığınaklar yapılabilir. Ayrıca ön bahçelerde de tabii veya tesviye edilmiş zeminin altında; parsel sınırına 3.00 metreden fazla yaklaşmamak şartıyla ön bahçe mesafesinin yarısına kadar zorunlu otoparklar yapılabilir. Ancak sit alanları ve özel çevre koruma alanlarında, koruma amaçlı uygulama imar planı hükümlerine uyulur.

(3) Ön bahçe mesafesi 5.00 metreden az olmamak kaydıyla, bina zemin kat cephesinden itibaren 2.00 metre dışında kalan kısım ön bahçede açık otopark yapılabilir.

(4) Ön, yan ve arka bahçelerde; kapalı mekân oluşturmayan ve tüm cepheleri açık, katlı olmayan, bağımsız bölüm veya bağımsız bölümün eklentisi niteliği taşımayan, tabii veya tesviye edilmiş zemin üzerine;

a) Kameriye,

b) Pergola,

c) Süs havuzu,

ç) Çocuk bahçeleri,

d) Bina giriş köprüleri,

e) Oyun ve sportif amaçlı bahçe düzenlemeleri,

yapılabilir.

(5) Ön, yan ve arka bahçelerde güvenlik kulübesi yapılabilir.

(6) Konut, konut+ticaret, turizm, eğitim, ibadet, sağlık ve spor parsellerinin bahçe mesafelerinde, binanın zemine oturduğu alanın dışında kalan alanın her 30.00 m²’si için bir ağaç dikilir. Parselin ağaç dikimine uygun olmaması halinde bu fıkrada belirtilen şarta göre hesaplanan sayıda ağaç, ilgili idarenin uygun göreceği, imar planlarında kamunun kullanımına ayrılmış bir alana dikilir.

(7) Mevzuat değişikliği veya yapıdaki kat veya alan artışları nedeniyle asansör yapılması zorunlu hale gelen mevcut yapılara ilişkin ilave veya tadilat ruhsatı taleplerinde; bina içinde yapılacak tadilatlarla asansör tesis edilememesi halinde, engellilerin de erişiminin sağlanabilmesi için ön, yan ve arka bahçe mesafeleri içinde parsel sınırına en az 1.50 metre mesafe bırakılmak kaydıyla asgari ölçülerde panoramik asansör veya ulaşılacak katın yüksekliğinin uygun olması halinde 23/6/1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu uyarınca muvafakat alınarak mekanik kaldırma iletme platformu yapılabilir.

(8) Eksik katlı yapı ruhsatı taleplerinde, uygulama imar planında belirlenen veya uygulama imar planında belirlenmemişse, bu Yönetmelikteki kat adedi veya bina yüksekliğine göre bu Yönetmelik ile belirlenen bahçe mesafelerine uyulur.

(9) Trafo-jeneratör ve benzeri teknik üniteler, bulunduğu parseldeki yapıların ihtiyacını karşılamak maksadıyla, yapının cephe aldığı ön bahçede olmaması, parsel sınırına 1.00 metreden fazla yaklaşmaması ve başka amaçla kullanılmaması şartıyla ilgili idaresinin uygun görmesi halinde yapılabilir.

Bir parselde birden fazla bina yapılması

MADDE 24- (1) Uygulama imar planında aksine bir hüküm yoksa bu Yönetmeliğin bahçe mesafeleri ile ilgili hükümlerine uyulması kaydı ile bir parsele, birden fazla bina yapılabilir.

(2) Bir parselde birden fazla binanın projelendirilmesi halinde, binalar arası mesafe her binanın yüksekliğine göre yaklaşma mesafeleri ayrı ayrı tespit edilip toplanmak suretiyle bulunur.

(3) Maliklerin talebi halinde, tapu idareleri aynı kullanım kararını ve yapı nizamını haiz imar parsellerini imar adası içinde tevhit ederek yeni elde edilen imar parselleri üzerinde yatay kat mülkiyeti veya kat irtifakı tesis ederler.

Eksik katlı bina yapılması

MADDE 25- (1) Planla veya bu Yönetmelikle belirlenen kat adedine veya bina yüksekliğine uygun olarak bahçe mesafesi bırakılmak ve ilgili idarenin uygun görmesi, üçüncü ve dördüncü fıkralarda belirtilen koşullar sağlanmaksızın ilave kat yapılamayacağının ilgilisine tebliğ edilmesi kaydıyla daha az katlı bina yapılabilir. Uygulama imar planlarında bu uygulamanın yapılmasına ilişkin hüküm olması halinde, ilgili idarenin uygun görmesi koşulu aranmaz.

(2) Eksik katlı yapılan binalarda yapı ruhsatı, yapı kullanma izin belgesi ve enerji kimlik belgesi yapılan kısım için düzenlenir. Daha sonradan tamamlanmak istenmesi halinde, yürürlükteki plan ve mevzuat hükümlerine uygun olarak ilave ruhsat ve binanın tamamı için enerji kimlik belgesi düzenlenmesi zorunludur.

(3) Eksik katlı binalara imar planına aykırı olmamak koşuluyla kat ilavesi yapılabilmesi için temel ve statik çözümlerin, yangın tedbirlerinin, enerji verimliliğinin, plan ve bu Yönetmelikte gösterilen azami yüksekliğe uygun olması; otopark, sığınak, merdiven, asansör yeri, ışıklık ve diğer yapı elemanlarının da plan ve bu Yönetmelikte gösterilen azami yüksekliğe göre hesaplanması ve bırakılması zorunludur.

(4) Eksik katlı inşa edilen binanın mevcut haliyle veya tadilat yapılarak yürürlükteki plana ve mevzuata uygunluğunun sağlanamaması halinde bina yıkılmadan kat ilavesi yapılmasına izin verilmez.

(5) Eksik katlı binalara yapılacak ilavelerde fenni mesuliyet, temel ve statik hesapları, yangın tedbirleri ve enerji verimliliği konuları da dâhil mevcut yapı ve ilave yapılan kısımları kapsayan teknik rapor düzenlemek suretiyle yapı denetim kuruluşlarınca üstlenilir.

Yapılaşmada idarenin yükümlülükleri

MADDE 26- (1) İdareler; tasarrufu altındaki yol, meydan, otopark, park, yaya bölgesi, kaldırım gibi yerler ile bunlar üzerindeki kamu hizmetlerinin yürütülebilmesi için TSE standartlarına ve ilgili mevzuatına göre;

a) Bisiklet yolu, otopark, yönlendirme, sinyalizasyon, aydınlatma ve ağaçlandırma uygulamalarıyla ve kent mobilyalarıyla beraber kaldırım ve kavşak düzenlemelerini yapmak veya yaptırmakla,

b) Reklam ve bilgilendirme levha ile pano düzenlemelerini yapmak veya yaptırmakla,

c) Topluma açık yerlerde ihtiyaçların karşılanması amacıyla; büfe, mescit, para çekme makinesi, telefon kulübesi, tuvalet, çeşme ve benzeri tesislerin kurulmasına ilişkin iş ve işlemleri yürütmekle,

ç) Belirli bir süre için düzenlenen sosyal ve kültürel etkinlikler için geçici olarak ihtiyaç duyulan altyapıyı ve geçici olarak talep edilen hafif ve sökülüp takılır malzemeden yapılan fuar, sergi, sahne ve çadır gibi üstyapının kurulması ve kaldırılması için gereken izinlerin verilmesine ilişkin iş ve işlemleri yürütmekle ve güvenlik tedbirlerinin alınmasını sağlamakla,

yükümlüdür.

(2) Birinci fıkrada belirtilenlerin ve her türlü altyapının yapımı ve kullanımı ile bakım ve onarımı sırasında yaya sirkülasyonunun engellenmemesi, engellilerin erişiminin, can ve mal güvenliğinin sağlanması zorunludur.

(3) Bu madde kapsamında yürütülen çalışmalarda tescilli ve tarihi yapılar ile doğal dokunun korunması esas alınır.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Yapılara İlişkin Hükümler

Yapı ünite fonksiyonlarına göre yapılaşma koşulları

MADDE 27- (1) Yapıda aşağıdaki kullanımların bulunması zorunludur;

a) İlgili mevzuatında öngörülen ölçülerde enerji odası,

b) Merkezi ısıtma sistemli binalarda kazan dairesi veya kaskat sistemi veya teshin merkezi,

c) Katı yakıt kullanan sobalı binaların bodrum veya zemin katlarında veya bodrum katı bulunmayan binaların ortak alan niteliğini haiz olmak ve eklenti ihdas etmemek kaydıyla bahçelerinde her daire için en az 5.00 m², en fazla 10.00 m² odunluk, kömürlük veya depolama yeri,

ç) Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik, 25/8/1988 tarihli ve 19910 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sığınak Yönetmeliği, 22/2/2018 tarihli ve 30340 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Otopark Yönetmeliği, 5/12/2008 tarihli ve 27075 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Binalarda Enerji Performansı Yönetmeliği ve 18/3/2018 tarihli ve 30364 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türkiye Bina Deprem Yönetmeliğinde binada zorunlu olarak bulunması gereken birimler,

asgari ölçülerde yapılır.

Kat yükseklikleri

MADDE 28- (1) Kat yükseklikleri uygulama imar planında daha fazla belirlenmemiş ise döşeme üst kotundan döşeme üst kotuna olmak üzere en fazla;

a) Ticaret bölgelerinde; zemin katlarda 5.00 metre, asma katlı zemin katlarda 6.50 metre; diğer katlarda 4.00 metre,

b) Ticaretin de yapılabildiği karma alanlarda; zemin katlarda 5.00 metre, asma katlı zemin katlarda 6.50 metre; diğer katlar konut ise 3.60 metre konut harici ise 4.00 metre,

c) Konut bölgelerinde zemin ve normal katlarda 3.60 metre,

ç) Zemin katında ticaret yapılabilen konut bölgelerinde ise zemin katlarda 5.00 metre, asma katlı zemin katlarda 6.50 metre, diğer katlarda 3.60 metre,

d) Konut bölgelerinde; geleneksel mimari öğeler barındıran ve taşıyıcı sistemi kesme taş yığma bina olarak tasarlanan zemin dâhil 3 katı geçmeyen binalarda zemin ve normal katlarda 4.50 metre,

kabul edilerek mevcut teşekkül dikkate alınmak suretiyle idare onayı ile uygulama yapılabilir.

(2) Bu maddede belirtilen kat yükseklikleri dikkate alınmadan bina yüksekliği verilen planlarda birinci fıkraya göre değerlendirme yapılıp bina yüksekliği yeniden değerlendirilinceye kadar uygulamalar birinci fıkrada belirtilen kat yükseklikleri ile plandaki veya planda belirlenmemişse bu Yönetmelikle belirlenen kat adedinin çarpılması sonucu bulunan bina yüksekliğine göre gerçekleştirilebilir. Ancak bir adada bulunan parsellerin en az dörtte üçünün yürürlükteki planın kat adedine göre yapılaşmış olması halinde mevcut teşekkülün kat yükseklikleri dikkate alınır.

(3) Tesisat katının yüksekliği normal kat yüksekliğini aşamaz. Özelliği gereği tesisat katı zorunluluğu olan 60.50 metreyi aşan binalarda tesisat katının 2.00 metresi bina yüksekliğinden ve yapının kat adedinden sayılmaz.

(4) İskân edilen katların iç yüksekliği, asma katlar hariç 2.60 metreden az olamaz. Ancak hava maniası olup planla kat adedi belirlenen parsellerde bu yükseklik 2.40 metreye düşürülebilir.

(5) Yıkanma yeri, banyo, duş, lavabo yeri, tuvalet, kiler, merdiven altı, her türlü iç ve dış geçitler ve iskân edilmeyen bodrum katları ile müştemilât binalarında, iç yükseklik 2.20 metreye kadar düşürülebilir.

(6) Garaj, kalorifer dairesi, odunluk, kömürlük, bodrum katlarda yer alan otoparklar ve benzeri özellik arz eden yerlerin yükseklikleri bu maddede yer alan hükümlere tabi olmayıp, hizmetin gerektirdiği şekilde 2.20 metrenin altında olmamak kaydıyla idaresince tespit ve tayin olunur.

(7) Eğitim, sağlık, sanayi yapıları ile sinema, tiyatro ve konferans salonları, katlı otoparklar, düğün salonu, resmî kurum ve kuruşlara ait binalar ve spor salonları gibi özellik arz eden yapılarda iç yükseklikler, teknolojik ve mimari gereklere göre mimari estetik komisyon kararı ile belirlenir.

(8) Otel, pansiyon, iş hanı, mağaza, dükkân ve benzeri işyerlerinin iç yükseklikleri taban döşemesinden tavan altına kadar 2.70 metreden az olamaz.

Yapı piyesleri ve ölçüleri

MADDE 29- (1) Her müstakil konutta en az aşağıdaki piyesler bulunur:

(2) 3 veya daha az odalı konutlarda banyo/yıkanma yeri ile tuvalet aynı yerde düzenlenebilir.

(3) Hol ve koridor genişlikleri 1.10 metreden az olamaz.

(4) Mutfak nişi ve oda ile banyo ve tuvaletin aynı mekânda düzenlenmesi halinde her mekân için öngörülen en az alanların toplamı kadar alan düzenlenmek zorundadır.

(5) Birinci fıkrada belirtilen bu piyesler ile koridor ölçüleri engellilerin de kullanımını sağlayacak standartlara ve erişilebilirlik mevzuatına uygun olmak zorundadır.

(6) Mutfak, oda ve tuvalet/banyo havalandırmaları aynı boşluğa açılamaz. Ancak, banyo ve tuvalet havalandırmaları aynı boşluğa açılabilir.

(7) Su depoları ve ıslak hacimlerin altında enerji odaları teşkil edilemez.

(8) Brüt alanı 500 m²’den daha büyük ticaret amaçlı bağımsız bölümlerde en az bir adet tuvalet ve lavabo yapılması zorunludur.

Bina girişleri ve rampaları

MADDE 30- (1) Bina giriş koridoru genişliği, ana merdivene ve asansöre ulaşıncaya kadar dış kapı genişliğinden az olmamak koşuluyla umumi binalarda en az 2.20 metre, diğer binalarda ise en az 1.50 metredir.

(2) Ön bahçe mesafesi 10.00 metre ve daha fazla olan parsellerde bordür üst seviyesinden en fazla 2.00 metre inilmek veya çıkılmak suretiyle ön bahçeden bina girişi yapılabilir.

(3) Yoldan yüz almayan cephelerden, köprü veya giriş şeridi aksı hizasındaki bordür seviyesinden en fazla 2.50 metre inilmek veya çıkılmak suretiyle giriş yapılabilir.

(4) Yoldan doğrudan giriş alan binalarda, girişin hizasındaki bordür taşı üst seviyesinin altında giriş yapılamaz.

(5) Tabii zeminden kotlandırılan parseller birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralardaki şartlara tabii değildir. Girişin, tabii zemine uyumlu olarak düzenlenen merdiven ve rampalarla sağlanması gerekir.

(6) Bölge kat nizamını bozacak şekilde tesviye yapılamaz.

(7) Konut binalarının zemin katlarının dükkân veya mağaza olarak düzenlenmesi halinde dükkân ve mağaza girişlerinin sadece yol cephesinden yapılması gerekir.

(8) Döşeme kaplamalarında kaymayı önleyen, tekerlekli sandalye ve koltuk değneği hareketlerini güçleştirmeyen, standardına uygun malzeme kullanılması zorunludur.

(9) Binalarda ve girişlerinde engellilerin erişimine yönelik TS 9111 standardına uyulması zorunludur.

(10) Rampaların kenar korumaları, genişlikleri, sahanlıkları, korkuluk ile küpeşte ve kaplama malzemeleri engellilerin de dolaşımına olanak sağlayacak şekilde TS 9111 standardına uygun yapılmak zorundadır.

(11) Bina girişlerinde engellilere yönelik ön bahçede parsel sınırına kadar giriş rampası veya merdivene bitişik dar kenarı en az 0.90 metre ve alanı en az 1.20 m² engelli asansörü yeri ya da mekanik kaldırma iletme platformu yapılır. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının görüşü alınmak suretiyle engellilerin kullanımı için farklı uygulama yapılabilir.

(12) Bina girişinde ve bina içinde bulunan rampaların eğimleri aşağıdaki değerlere uygun olmak zorundadır:

(13) Rampalarda ve ara sahanlıklarda kesintisiz olarak 0.90 metre yükseklikte 1. düzey ve 0.70 metre yükseklikte 2. düzey, elle tutulduğunda kolay kavranabilecek şekilde 32-45 mm çapında küpeşte bulunmak zorundadır.

(14) Bina girişinden uygun eğimle yapılamadığı durumlarda engelli rampaları korunaklı olarak bodrum kattan yapılabilir.

Merdivenler

MADDE 31- (1) Merdiven kolu ve sahanlıklar:

a) Ortak merdiven kolu ve sahanlık genişlikleri konut yapılarında Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre hesap edilecek kaçış genişliğinden az olmamak üzere 1.20 metreden, diğer yapılarda 1.50 metreden, konutlarda bağımsız bölüm içindeki merdivenler ise 1.00 metreden az olamaz. Çatıya ve bodrum katlarına ulaşan ortak merdivenler ile servis merdivenlerinde de bu ölçülere uyulur. Bu merdivenler ahşap olamaz.

b) Merdiven evlerinin bina cephesinden, çatıdan veya ışıklıktan doğrudan ışık alması gerekir. Merdiven evlerinin ışık almaması durumunda tüm katlarda olmak üzere şarjlı armatürler ile aydınlatma yapılması zorunludur.

c) Yapıların bodrum katlarında ortak alan veya eklenti bulunmaması halinde merdivenlerin bodrum kata ulaştırılması zorunlu değildir. Bu durum bitişik nizam yapılaşma koşulu olan yapılarda ise arka bahçeye mimari projede belirtilecek çıkışların sağlanması kaydıyla geçerlidir. Yapıların merdivenlerinden en az birinin çatıya ulaştırılması yeterlidir.

ç) Merdiven basamakları ve sahanlık ölçülerine dair TSE standartlarının bu maddede belirtilen ölçü ve miktarlardan küçük olması halinde bu madde hükümleri geçerlidir.

d) Merdivenlerin her iki tarafında da engellilerle ilgili TSE erişilebilirlik standartlarına uygun korkuluk ve küpeşte yapılması, ayrıca sahanlık ve merdiven döşemelerinde ve kaplamalarında da standartlara uyulması zorunludur.

(2) Merdiven basamaklarının ölçüleri ve özellikleri:

a) Asansörü olmayan binalarda basamak yüksekliği 0.16 metreden, asansörlü binalarda 0.18 metreden fazla olamaz.

b) Basamak genişliği 2a+b= 60 ila 64 formülüne göre hesaplanır. Formüldeki a: yükseklik, b: genişliktir. Ancak bu genişlik 0.27 metreden az olamaz.

c) Balansmanlı (dengelenmiş) merdivenlerde basamak genişliği en dar kenarda 0.10 metre, basamak ortasında 0.27 metreden az olamaz.

ç) Basamak uçları çıkıntısız (damlalıksız) olmak zorundadır.

(3) Binalarda son kattaki bağımsız bölümlerle irtibatlı çatı arası piyeslerine çıkan iç merdivenlerde birinci ve ikinci fıkralardaki şartlar aranmaz.

(4) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önce yürürlükte olan mevzuata uygun olarak yapılmış yapılara bu Yönetmelik hükümlerine göre kat ilavesi yapılması halinde mevcut merdiven ölçüleri ilave katlar için de aynen uygulanabilir.

(5) Karma kullanımlı binalarda her kullanım için ayrı merdiven evi düzenlenmesi zorunludur. Bu kullanımların birbirine dönüştürülmesi durumunda yeni oluşan kullanım için bağımsız genel merdiven oluşturulmadan tadilata izin verilmez.

(6) Yüksekliği 1.80 metreden az olan merdiven altları kapatılır.

Işıklıklar ve hava bacaları

MADDE 32- (1) Her müstakil ev veya dairede, en az 1 oturma odası ile yatak odalarının doğrudan doğruya hariçten ışık ve hava almaları gereklidir. Bu şekilde ışık ve hava almalarına lüzum olmayan diğer odalarla mutfakların ışıklıktan, yıkanma yeri ve tuvaletlerin ışıklık veya hava bacasından faydalanmaları da mümkündür. Ancak tuvalet ve yıkanma yerleri ile odalar aynı ışıklığa açılamaz.

(2) Işıklıkların;

a) 1 ila 6 katlı binalarda dar kenarı 1.50 metreden ve alanı 4.50 m²’den,

b) 7 ve daha fazla katlı binalarda dar kenarı 2.00 metreden ve alanı 9.00 m²’den,

az olamaz.

(3) Her türlü binada hava bacalarının asgari ölçüsü 0.60×0.60 m²’dir. Bu alan herhangi bir yapı elemanı (baca, kiriş ve benzeri) ile daraltılamaz.

(4) Asgari ölçüdeki bir ışıklık veya hava bacasından her katta en çok dört piyes faydalanabilir. Bu piyeslerin sayısının artması halinde, dörtten fazla her piyes için ışıklık veya hava bacası ölçüsü aynı oranda arttırılır. Ancak, birinci fıkrada belirtilen şekilde ışık ve hava alması gerekmeyen veya lüzumlu ışık ve havayı bu Yönetmelikte tarif edilen şekilde alması mümkün olan piyeslerden, herhangi bir ışıklık veya hava bacasına pencere açılması, bu ışıklık veya hava bacası ölçülerinin arttırılmasını gerektirmez.

(5) Her binanın lüzumlu ışıklık veya hava bacası, kendi parseli üzerinde bulunur. Komşu bina ve parselin ışıklık veya hava bacasından faydalanmak suretiyle, bu elemanlarının yapılmasına ve ölçülerinin azaltılmasına izin verilmez.

(6) Işıklık ve hava bacaları, bunlara ihtiyacı olan kattan itibaren başlatılabilir. Hava bacalarının ve ışıklıkların bitişik komşu parsele bakan kısımlarının duvar ile kapatılması mecburidir.

(7) Binaların bitişik olması gereken komşu tarafından boydan boya ışıklık yapılması halinde, civarın inşaat nizamına aykırı bir görünüm meydana getirmemek üzere, sokak cephesinde bina yüksekliğince kapatılması mecburidir.

(8) Binalarda banyo, tuvalet ve benzeri kullanım alanlarının havalandırma bacası ile veya mekanik havalandırma ile havalandırılması zorunludur.

(9) Havalandırma bacalarından elektrik ve doğalgaz tesisatı geçirilemez.

Bacalar

MADDE 33- (1) Kaloriferli binaların konut olarak kullanılan bağımsız bölümlerinin oturma ve yatma hacimlerinin en az birinde ve sıcak su tesisatı bulunmayan banyo ve mutfaklarında, sobalı binalarda ise tuvalet ve koridor hariç tüm piyeslerde duman bacası yapılması zorunludur.

(2) Kaloriferli umumi binaların her katında en az bir adet duman bacası yapılması gereklidir.

(3) Konut olarak kullanılan sobalı binaların ticari kullanımlı bağımsız bölümlerinde birer adet duman bacası yapılması zorunludur.

(4) Bacaların TSE standartlarına uygun olarak yapılması zorunludur.

(5) Yapılarda bina yüksekliğine göre uygun ölçülerde şönt baca yapılabilir.

(6) Kapıcı dairesi zorunlu olan konut binalarında, evsel atıkların yerinde ayrıştırılmasını teminen ilgili standartlara uygun atık ayrıştırma bacası için yer ayrılabilir. Atık ayrıştırma bacası bağımsız bölümlerin kat sahanlıklarında en az bir adet yapılabileceği gibi her bağımsız bölüm içinde de yapılabilir.

(7) Atık ayrıştırma bacası tesis edilmesi mümkün olamayan mevcut binalarda bahçe mesafeleri içinde TAKS ve KAKS’a dâhil olmaksızın atık ayrıştırma bacası tesis edilebilir.

(8) Şofben, kombi cihazı ve bu gibi ısıtma araçları hayati tehlike arz edecek şekilde yerleştirilemez ve havalandırmadan uzak olan piyeslerle, banyo ve tuvaletlerde yer alamaz.

(9) Sınırları ilgili idare tarafından belirlenecek doğalgaz uygulama bölgeleri içinde inşa edilecek, iskân edilebilir bodrum katlar dâhil 5 katlı binaların mutfaklarında, doğalgazla çalışan her cihaz için bir müstakil baca yapılır.

(10) Bağımsız bölümlerin mutfaklarında en az bir adet aspiratör bacası yapılır. Bağımsız bölümlerde düzenlenen soba ve aspiratör bacaları, standartlara uygun olarak şönt baca şeklinde düzenlenebilir. 10 katın üzerindeki binalarda aynı baca sistemi yapılmakla birlikte hermetik cihaz kullanılır.

(11) Kat kaloriferleri kazanı mutfak dışında özel bir bölmeye konulduğunda, bu mahallin en az 6 m3 hacminde olması, bina dış cephesinden havalandırılması ve bir müstakil bacasının bulunması gerekir.

(12) Isıtmada denge bacalı sistemde olmayan doğalgaz sobalarının kullanılması halinde, her sobanın bu maddede belirlenen esaslara göre düzenlenen ayrı bir bacaya bağlanması gerekir.

(13) Elektrik-haberleşme, mekanik, doğalgaz tesisatları için ortak tesisat bacası kullanılamaz.

(14) Kalorifer daireleri ve bacalar ile ısıtma ve buhar tesisleri, Binalarda Enerji Performansı Yönetmeliği ve Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenir.

Asansörler

MADDE 34- (1) Tek bağımsız bölümlü konutlar hariç uygulama imar planına göre kat adedi 3 olan binalarda asansör yeri bırakılması, 4 ve daha fazla olan binalarda ise asansör tesisi zorunludur. Bodrum katlarda ortak alanın bulunmadığı durumlar hariç, iskân edilen veya bağımsız bölüm bulunan bodrum katlar dâhil kat adedi 4 ve daha fazla olan binalarda asansör yapılması zorunludur. Daha az katlı yapılarda da asansör yapılabilir.

(2) Tek asansörlü binalarda; asansör kabininin dar kenarı 1.20 metre ve alanı 1.80 m²’den, kapı net geçiş genişliği ise 0.90 metreden az olamaz. Asansör kapısının açıldığı sahanlıkların genişliği, asansör kapısı sürgülü ise en az 1.20 metre, asansör kapısı dışa açılan kapı ise en az 1.50 metre olmak zorundadır. Birden fazla asansör bulunan binalarda, asansör sayısının yarısı kadar asansörün bu fıkrada belirtilen ölçülerde yapılması zorunludur. Tek sayıda asansör bulunması durumunda sayı bir alta yuvarlanır. TSE standartlarının bu fıkrada belirtilen ölçü ve miktarlardan küçük olması halinde; taban alanında yapılaşma hakkı 120 m²’nin altında olan parseller ile tek bağımsız bölümlü müstakil konut binalarında TSE standartlarına uyulmasına ilgili idaresi yetkilidir.

(3) Mevcut binalarda yapılacak tadilatlarda, bu madde hükümlerinin ya da TSE standartlarının uygulanmasında idaresi yetkilidir.

(4) Kullanılabilir katlar alanı tek katlı olan binalar hariç 800 m²’den veya kat adedi birden fazla olan umumi binalarda en az bir adet asansör yapılması zorunludur. Ayrıca; kat alanı 800 m²’den ve kat adedi 3’ten fazla olan umumi binalarda, uygulama imar planına göre 10 kat ve üzeri binalarda veya zemin kat üzerinde 20’den fazla konut kullanımlı bağımsız bölüm bulunan yapılarda ikinci fıkrada belirtilen asgari ölçülere uygun ve en az 2 adet olmak üzere binanın tipi, kullanım yoğunluğu ve ihtiyaçlarına göre belirlenecek sayıda asansör yapılması zorunludur. Bu asansörlerden en az bir tanesinin herhangi bir tehlike anında, arıza veya elektriklerin kesilmesi halinde zemin kata ulaşıp kapılarını açacak, yangına dayanıklı malzemeden yapılmış, kuyu içinde duman sızdırmaz nitelikte, kesintisiz bir güç kaynağından beslenecek şekilde tesis edilmesi gerekir.

(5) Uygulama imar planına göre 10 kat ve üzeri binalarda asansörlerden en az bir tanesi yük, eşya ve sedye taşıma amacına uygun olarak dar kenarı 1.20 metre ve alanı 2.52 m²’den, kapı genişliği ise net 1.10 metreden az olmayacak şekilde yapılır.

(6) Binalarda usulüne göre asansör yapılmış olması, bu Yönetmelikte belirtilen şekil ve ölçülerde merdiven yapılması şartını kaldırmaz.

(7) Asansörün yapılması ve işletilmesi ile ilgili hususlarda; bu madde hükümleri de dikkate alınarak, 29/6/2016 tarihli ve 29757 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Asansör Yönetmeliği (2014/33/AB) ve TSE standartları hükümlerine uyulur.

(8) Asansör zorunluluğu bulunan binaların bodrum katında ortak alan bulunmaması halinde asansörün bodrum kata indirilmesi zorunlu değildir. Diğer durumlar için asansörlerin, bodrum katlar dâhil tüm katlara hizmet vermesi zorunludur.

(9) Asansörlere bina girişinden itibaren erişilebilirlik standartlarına uygun engelsiz erişim sağlanması zorunludur.

(10) Asansörler, erişilebilirlik standartlarına uygun gerekli donanımlara sahip olmak zorundadır.

(11) Özellik arz eden binalarda, binanın kat adedi, yapı inşaat alanı, kullanma şekli göz önünde tutularak asansör sayıları ile asgari ölçüleri ilgili idaresince artırılabilir.

(12) İskân aşamasında; yetkili asansör muayene kuruluşunca yapılan inceleme sonucunda orta ve ağır kusurlu asansörlü yapılara iskân verilmez.

Akaryakıt servis istasyonları

MADDE 35- (1) Akaryakıt servis istasyonlarına ilişkin olarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 35 inci maddesi uygulanır.

Su depoları

MADDE 36- (1) Bu Yönetmelikte belirtilen,

a) Çok yüksek yapılarda 30 m3’ten,

b) Umumi binalar ve yüksek katlı yapılarda 15 m3’ten,

c) Diğer binalarda 5 m3’ten,

az olmamak üzere yapının kullanma amacı, günlük su ihtiyacı, seçilen yangın söndürme sistemi gibi kriterler ile ulusal ve uluslararası standartlara uyulmak ve gerekli drenaj ve yalıtım tedbirleri alınmak şartıyla hacmi belirlenen su deposu bulundurulması zorunludur.

(2) Konut binalarında 10 bağımsız bölüm için 3 m3 su deposu bulundurulması zorunlu olup; sonraki artan her bağımsız bölüm için su deposu hacmi 0.50 m3 arttırılır. Su deposunun hacminin daha fazla yapılmasında ilgili idaresi yetkilidir.

(3) Tüm binalarda cazibeli akımın mümkün olmadığı durumlarda hidrofor ve gerekli teçhizat konulması zorunludur.

(4) Su depoları ve hidrofor, gerekli drenaj ve yalıtım tedbirleri alınarak binanın bodrum ya da çatı katında tertiplenebileceği gibi, aynı koşulları taşımak şartıyla, bina alanı dışında ön, yan ve arka bahçelerde toprağa gömülü şekilde de yerleştirilebilir.

(5) Su depoları, taşıyıcı sistemden bağımsız olarak betonarme, paslanmaz çelik veya sıhhi şartlara uygun benzeri malzemeden yapılır.

Fosseptikler

MADDE 37- (1) Fosseptiklere ilişkin olarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 37 nci maddesi uygulanır.

Korkuluklar

MADDE 38- (1) Binalarda; balkon, teras, galeri boşluğu, sahanlıkların boş kenarları 1’den fazla basamağı bulunan açık merdivenlerde ve rampalarda, istinat duvarı üstünde, 0.50 metreden daha aşağıda veya yukarıda teşekkül etmiş bahçelerde, 1.10 metreden düşük düzenlenmiş bahçe duvarlarında, bulunduğu katın taban döşemesinden itibaren kotu 0.90 metreden az olan pencere boşluklarında, döşeme kotundan itibaren en az 1.10 metre yüksekliğe kadar teknik gereklere ve standartlara uygun olarak korkuluk yapılması mecburidir.

(2) Bina son kat açık teraslarında düzenlenen korkulukların ve parapetlerin 1.10 metresi bina yüksekliğinden sayılmaz.

(3) Korkuluklar, kırılmaz veya kırıldığında dağılmayan malzemeden ve insan çarpması dâhil, tasarım yüklerini karşılayacak taşıyıcı malzeme ve montaj sistemleri ile yapılır.

(4) Korkuluklar düşme, kayma, yuvarlanma gibi sebeplerle insanların can güvenliğini tehlikeye atacak boşluklar içermeyecek şekilde düzenlenir. Boşluklarda, yük altındaki deformasyonlar da dâhil, en fazla 0.10 metre çapında geçişe izin verilir.

(5) Otopark rampası yan duvarları, rampa dış tarafındaki tabii zeminden en az 90 cm yükseklikte olmalıdır. Bu yükseklik korkulukla da sağlanabilir.

Kapı ve pencereler

MADDE 39- (1) Bütün yapılarda;

a) Kapı yükseklikleri 2.10 metreden,

b) Kapı net (temiz) genişlikleri bina giriş kapılarında 1.50 metreden, kapıların çift kanatlı olması halinde bir kanat 1.00 metreden,

c) Bağımsız bölüm giriş kapılarında 1.00 metreden, diğer mahallerin kapılarında 0.90 metreden,

az olamaz. Balkon ve tuvalet kapıları 0.80 metreye düşürülebilir.

ç) Döner kapılar, belirtilen ölçülerde yapılacak normal kapıların yanında ilave olarak bulunabilir.

(2) Kapılarda eşik yapılamaz. Eşik yapılması zorunlu hallerde engellilerin hareketini, yangın çıkışlarını ve benzeri eylemleri engellemeyecek önlemler alınır.

(3) Pencerelerde Binalarda Enerji Performansı Yönetmeliğine ve TSE standartlarına uyulması zorunludur.

(4) Bitişik ve blok nizama tabi binalarda komşu parsel sınırı üzerindeki bitişik duvarlarda pencere ve kapı açılamaz.

(5) Asansörlü eşya taşımacılığı için 3 kattan fazla, 10 kattan az katlı binalarda her bir bağımsız bölümün en az bir balkonunun kapısının eni net 0.90 metreden düşük olamaz.

(6) Bağımsız bölümün tuvalet, banyo ve benzeri ıslak hacimlerinde mekanik havalandırma yapılmadığı takdirde yapılacak havalandırma penceresinin ölçüsü net 0.30 metre x 0.30 metreden az olamaz.

(7) Atriumlu, galeri boşluklu veya iç bahçeli tasarlanan binalarda, bu mekânlara bakan pencere veya camekânların camlarının kırıldığında dağılmayan özellikli olması zorunludur.

(8) Bodrum katlardaki mekânların gün ışığından faydalandırılması ve havalandırılması amacı ile yapılan pencerelerde sel, taşkın ve su baskınlarına karşı tedbirlerin alınmış olması ve bunların zemin seviyesinden en az 0.10 metre yukarıdan başlaması zorunludur.

Çatılar

MADDE 40- (1) Çatıların, civarındaki cadde ve sokakların mimari karakterine, yapılacak binanın nitelik ve ihtiyacına uygun olması şarttır.

(2) Çatı eğimleri, kullanılacak çatı malzemesi ile yörenin mimari özelliği ve iklim şartları dikkate alınarak ilgili idarenin tasvibi ile tayin edilir. Çatı eğimi içinde kalmak ve silüeti etkilememek kaydıyla çatı örtüsü olarak fotovoltaik paneller de kullanılabilir.

(3) Çatı eğimi saçak yapılması halinde saçak ucundan, aksi halde son kat döşemesinin bittiği noktadan hesaplanır. Çatılar dış parapet üzerine oturtulamaz.

(4) Bu maddeye göre hesap edilen azami mahya seviyesi aşılmamak şartıyla; bölgesel ve iklimsel nedenlerden dolayı gizli dere olarak tasarlanan çatılarda, dış parapet yüksekliği en fazla 1 metre olacak şekilde, son kat döşemesinin bittiği noktadan en az 0.50 metre içeri çekilmek suretiyle, 0.50 metreyi geçmeyen iç parapet üzerinden başlatılarak gizli dere uygulaması yapılabilir.

(5) Mahya yüksekliği 5.00 metreyi geçmemek kaydıyla; yapının bulunduğu yer ve etrafındaki mevcut yapılaşmalar dikkate alınarak çatı tipini belirlemeye ilgili idaresi yetkilidir.

(6) Merdiven evleri, ışıklıklar, hava bacaları, alın ve kalkan duvarları dördüncü fıkraya göre belirlenen çatı örtüsü düzlemlerini en fazla 0.60 metre aşabilir. Ayrıca zorunlu olan tesisatla ilgili hacimlerin, fotovoltaik panellerin (PV), güneş enerjili su ısıtıcılarının ve çatı pencerelerinin çatı örtüsünü aşmasına ilgili idarece teknik gereklere göre uygun görülecek ölçü ve şekilde izin verilebilir. Asansörlü binalarda TSE standartlarına göre projelendirilecek asansör kulelerinin ve bu bölümlerle birlikte düzenlenen merdiven evlerinin en az ölçülerdeki bölümlerinin, çatı örtüsünü aşmasına da izin verilir.

(7) Teras çatılarda 1.30 metre parapet yapılabilir. Teras çatının kullanıma açık olması durumunda 1.10 metre yüksekliğinde parapet veya parapet üzeri korkuluk yapılması zorunludur.

(8) Çatı aralarına bağımsız bölüm yapılmaz. Bu kısımlarda ancak su deposu, asansör kulesi, iklimlendirme ve kaskat sistemleri de içerebilen tesisat odası ve son kattaki bağımsız bölümlerle irtibatlı piyesler yapılabilir.

(9) Çatı arasındaki mekânlarda, çatı eğimi içerisinde kalmak ve fonksiyonunu sağlamak şartıyla asgari yükseklik şartı aranmaz.

(10) Yangın güvenliğine ilişkin tedbirler alınmak şartıyla ve konutlar hariç olmak üzere binaların çatı araları; sergi salonu, toplantı salonu, yemekhane, spor salonu gibi fonksiyonlarda ortak alan olarak kullanılabilir.

(11) Tescilli yapılar, anıtlar ve kamu yararlı yapılar ile dini yapıların çatı örtüleri ve bunların yapılacak ya da tamir ve tadil edilecek çatı örtüleri bu kayıtlara tabi değildir.

(12) Belediyeler meclis kararıyla mahallin ve çevrenin özelliklerine göre yapılar arasında uyum sağlamak, güzel bir görünüm elde etmek amacı ile dış cephe boya ve kaplamaları ile çatının malzemesini ve rengini tayin etmeye yetkilidir. Bu yetki, bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önce yapılmış olan yapılar için de kullanılabilir.

(13) Çatıda birden fazla bağımsız bölüme ait teras olması halinde; teraslar arasında güvenlik ve mahremiyetin sağlanmasına yönelik gerekli tedbirler alınmalıdır. Ancak, bodrum hariç 2 katı geçmeyen binalarda çatıdaki değişik çözümlerin kabulünde ilgili idaresi yetkilidir.

(14) Çatı arasının son kat bağımsız bölümü ile birlikte kullanılması amacıyla son kat tavan döşemesi kısmen veya tamamen yapılmayabilir.

(15) Teras çatılarda çatı bahçesi olarak düzenleme yapılabilir. Bahçe düzenlemesi yapılabilmesi için gerekli olan 0.50 metre toprak dolgu, parapet yüksekliğine dâhil edilmez. Ortak alan olarak kullanılan teras çatılarda; bahçe düzenlemesi yapılması halinde merdiven evi yanında, bina sakinleri tarafından kullanılmak üzere, tuvalet, lavabo, çay ocağı, bahçe düzenlemesinde kullanılacak malzemeleri depolamak için merdiven evine bitişik, toplam teras alanının %10’unu ve 20 m²’yi geçmeyen ve en fazla 3.00 metre yüksekliğinde kapalı mekân oluşturulabilir. Kapalı mekân bina ön cephesine 3.00 metreden fazla yaklaşamaz. Ayrıca rezidans, otel, apart otel gibi konaklama tesislerinin teras çatılarında bina cephelerine 3.00 metreden fazla yaklaşmamak, en fazla 1.50 metre derinliğinde olmak ve parapet kotunu aşmamak koşuluyla açık havuz yapılabilir.

(16) Ön bahçesiz, yola cepheli inşa edilmiş mevcut halde bulunan binalarda, çatılarda buz düşmesine karşı ilgili idaresince belirlenen çatı çözümleri yapılması zorunludur.

(17) Bölgesel ve iklimsel şartlar nedeniyle; uygulama imar planına göre bina kat sayısı 5 kat ve üzeri yapılarda gizli dere veya teras çatı yapılması zorunludur. Bu maddenin uygulanacağı bölgenin seçiminde Erzurum Büyükşehir Belediye Meclisi yetkilidir.

(18) Bölgesel ve iklimsel şartlar nedeniyle; uygulama imar planına göre bina kat sayısı 5 kat altındaki yapılarda çatı uygulamasında oluk ve kar tutucu bulundurulması zorunludur. Talep edilmesi durumunda uygulamalar on altıncı fıkraya göre yapılabilir. Bu maddenin uygulanacağı bölgenin seçiminde Erzurum Büyükşehir Belediye Meclisi yetkilidir.

Çıkmalar

MADDE 41- (1) Binalarda taban alanı dışında kendi bahçe hudutları dışına taşmamak şartı ile binanın her cephesinde açık ve kapalı çıkma yapılabilir. Ancak;

a) Kapalı çıkmalar;

1) Parsellerin yol cephelerinde parsel sınırları içerisinde kalmak koşuluyla yapı yaklaşma sınırından itibaren en fazla 1.50 metre taşacak şekilde yapılabilir.

2) Arka ve yan bahçe mesafelerine, parsel sınırlarına 3.00 metreden fazla yaklaşmamak kaydı ile 1.50 metre taşabilir.

3) Bina tabanı zeminde yapı yaklaşma sınırlarından daha içeri çekilerek bu fıkranın (a) bendinin (1) ve (2) numaralı alt bentlerindeki mesafelere tecavüz etmemek şartı ile istenilen ölçülerde yapılabilir.

b) Açık çıkmalar;

1) Parsellerin yol cephelerinde parsel sınırları içerisinde kalmak koşuluyla yapı yaklaşma sınırından itibaren en fazla 1.50 metre taşacak şekilde yapılabilir.

2) Arka ve yan bahçe mesafelerine, parsel sınırlarına 3.00 metreden fazla yaklaşmamak kaydı ile 1.50 metre taşabilir.

3) Bina tabanı zeminde yapı yaklaşma sınırlarından daha içeri çekilerek bu fıkranın (b) bendinin (1) ve (2) numaralı alt bentlerindeki mesafelere tecavüz etmemek şartı ile istenilen ölçülerde yapılabilir.

4) Bitişik nizamda bitişik olduğu komşu sınırına güvenlik ve mahremiyetle ilgili tedbir alınması koşuluyla yapılabilir.

(2) Açık ve kapalı çıkmaların tabii zeminden veya tesviye edilmiş zeminden çıkma altına kadar en yakın şakûli mesafesi en az 2.40 metre olmak zorundadır. Ön bahçe mesafesi 3 metre ve daha az olan parsellerde; ön bahçeye yapılacak çıkmalarda, yol kotu ile çıkma altı arasındaki düşey mesafe hiçbir yerde 2.40 metreden az olamaz.

(3) Zemin katta kendi parsel hududu dışına taşmayan, hangi katta yapılırsa yapılsın 0.20 metreyi geçmeyen, kullanım alanına dâhil edilmeyen motif çıkmalar yapılabilir. Bahçe içinde yapılacak üstü açık teras ve zemin kat giriş merdivenleri ile bina cephesinden itibaren genişliği 2.50 metreyi geçmemek, tretuvar dışına taşmamak ve en alçak noktası tretuvar kotundan en az 2.50 metre yükseklikte yapılacak giriş saçakları çıkma olarak değerlendirilmez. Motif çıkmalar, açık ve kapalı çıkma önüne yapılacak ise motif çıkma da dâhil olmak üzere çıkma genişliği birinci fıkranın (a) ve (b) bentlerinde açıklanan hükümlere göre belirlenir.

(4) Bina cephelerinde, mimari projesinde cephe estetiği ve tasarımı göz önünde bulundurulmak ve detay projeleri verilmek, hafif malzemeden yapılmak, parsel sınırına taşmamak ve kapalı mekân oluşturmamak kaydıyla 0.50 metreye kadar güneş kırıcı yapılabilir.

Saçaklar

MADDE 42- (1) Uygulama imar planında belirlenmemiş ise 1.00 metreyi geçmeyen saçak yapılabilir. Saçakların şekli ve genişliği, yörenin mimari karakterine ve yapılacak yapıların özelliğine göre mimari estetik komisyonu kararı alınarak ilgili idarece de tayin edilebilir.

(2) Saçaklar parsel sınırlarını aşamaz.

(3) Binada çıkma yapılması halinde saçak genişliği cephenin en dış çıkmasından itibaren 1.00 metreyi aşamaz. Saçak birleşim köşelerinde bu ölçü aranmaz.

(4) Daha önce yapılmış ve oluşumu tamamlanmış parsellerde saçakların parsel sınırını taşması kazanılmış hak oluşturmadığı gibi yapılaşmamış diğer parseller için de herhangi bir talep hakkı doğurmaz.

Bahçe duvarları

MADDE 43- (1) Bahçe duvarlarının yüksekliği; zemin katında dükkân yapılmasına müsaade edilenler hariç binaların yol tarafındaki cephe hatlarının önünde, yoldan kotlandırılan binalarda kaldırım üst kotundan itibaren 1.00 metreyi, yoldan yüksek olup tabi zeminden kotlandırılan binalarda ise parselin yol sınırındaki tabii zemin kotundan itibaren 1.00 metreyi, yol cepheleri gerisinde ise 2.00 metreyi geçemez. Tek bağımsız bölümlü yapılarda yol tarafı cephe hattı 1.50 metreyi aşamaz. Ayrıca üzerlerine yükseklikleri 1.20 metreyi aşmayan parmaklık yapılabilir.

(2) Eğimli yollarda/arazilerde bahçe duvarı üst kotunun tretuvardan en fazla 1.50 metre yükseldiği durumlarda duvar üstten kademelendirilir. Fazla meyilli ve tehlike arz eden yerlerde uygulanacak şekli takdire idare yetkilidir.

(3) Devletin güvenlik ve emniyeti ile harekât ve savunma bakımından gizlilik veya önem arz eden bina ve tesisler ile okul, hastane, cezaevi, ibadet yerleri, elçilik, sefarethane, açık hava sineması ve benzerleri gibi özellik arz eden bina ve tesislerin bahçe duvarları ile sanayi bölgelerinde yapılacak bahçe duvarları bu madde hükmüne tabi değildir.

Kapıcı dairesi, bekçi odası ve kontrol kulübeleri

MADDE 44- (1) Kapıcı dairesi ve bekçi odası yapılacak binalar:

a) Konut kullanımlı bağımsız bölüm sayısı 40’a kadar olan ve katı yakıt kullanan kaloriferli veya kalorifersiz binalar için bir adet kapıcı dairesi yapılabilir. Konut kullanımlı bağımsız bölüm sayısı 40’tan fazla olan ve katı yakıt kullanan kaloriferli veya kalorifersiz binalar için bir adet kapıcı dairesi yapılması zorunludur. Birden fazla yapı bulunan ve toplam bağımsız bölüm sayısı 40’tan fazla olan parsellerde de bu hüküm uygulanır, ancak bağımsız bölüm sayısının 80’i aşması halinde ikinci bir kapıcı dairesi yapılır. Ayrıca, birden fazla yapının bulunduğu parsellerde 60’tan fazla bağımsız bölümü olan her bir bina için mutlaka ayrı bir kapıcı dairesi yapılır.

b) Katı yakıt haricindeki diğer ısıtma sistemleri kullanılan konut kullanımlı binalar için bağımsız bölüm sayısının 60’tan fazla olması halinde bir adet, 150’den fazla olması halinde 2 adet kapıcı dairesi yapılması zorunludur. İlave her 150 daire için ek bir kapıcı dairesi yapılır. Bağımsız bölüm sayısı 60’tan az olması halinde de bir adet kapıcı dairesi yapılabilir.

c) Sıra evler düzeninde, ayrık, ikiz nizamda tek bağımsız bölümlü 1’den fazla müstakil konut binası bulunan parsellerde kapıcı dairesi yapılması mecburiyeti aranmaz.

ç) Yapı inşaat alanı 2000 m²’den fazla olan işyeri ve büro olarak kullanılan binalarda bekçi odası yapılması şarttır.

(2) Kapıcı dairelerinin ve bekçi odalarının ölçü ve nitelikleri:

a) Kapıcı daireleri, doğrudan ışık ve hava alabilecek şekilde düzenlenir.

b) Taşkın riski taşıyan alanlarda kalan binalarda düzenlenecek kapıcı dairelerinin kapı ve pencere boşluklarının alt seviyesi su taşkın seviyesinin en az 1.50 metre üzerinde olmak zorundadır.

c) Kapıcı dairelerinin toprağa dayalı ve iskân edilebilen bodrum katlarda yapılması halinde, oturma odası ve bir yatak odasının dış mekâna açılması bu mekânların taban döşemesinin üst seviyesinin tabii veya tesviye edilmiş zemine gömülü olmaması, kapı ve pencere açılmak suretiyle, doğal aydınlatma ve havalandırmasının sağlanması sel, taşkın ve su basmasına karşı önlem alınmış olması zorunludur. Kapıcı dairelerinin toprağa gömülü duvarlarında kuranglez yapmak suretiyle kapı ve pencere açılamayacağı gibi bu duvarlarda pencere açılabilmesi için pencere denizliğinin tabii zeminden veya tesviye edilmiş zeminden en az 0.90 metre yukarıda konumlanması gerekir.

ç) Bina içinde düzenlenen kapıcı daireleri, en az brüt 50 m²’dir. Kapıcı dairelerinde, her birisi en az 9 m² ve dar kenarı en az 2.50 metre olmak üzere 2 yatak odası ve 12 m²’den az olmamak üzere 1 oturma odası, en az 3.30 m² mutfak ve banyo veya duş yeri ve tuvalet bulunur.

d) Bina dışında tertiplenen kapıcı daireleri en fazla brüt 40 m² olmak zorundadır. Bu fıkranın (ç) bendinde yer alan ölçüleri sağlayacak şekilde 1 yatak odası, 1 oturma odası, mutfak ve banyo veya duş yeri ve tuvalet bulundurulur.

(3) Bekçi odası en az 4 m² büyüklüğünde, doğrudan ışık ve hava alabilecek şekilde düzenlenir. Bekçi odasında en az 1.50 m²’lik bir tuvalet yer alır.

(4) Kontrol kulübeleri:

a) Üzerinde birden fazla yapı yapılması mümkün ve yüzölçümü en az 1000 m² olan parsellerde, istenmesi halinde, trafik emniyeti bakımından tehlike arz etmemek ve hiçbir şartta parsel sınırını aşmamak kaydıyla bahçe mesafeleri içinde kontrol kulübesi yapılabilir.

b) Kontrol kulübesi 9 m²’yi geçemez.

c) Kontrol kulübesinin yüksekliği tabii veya tesviye edilmiş zeminden itibaren en fazla 4.00 metredir.

ç) Kontrol kulübesi ile esas bina arasındaki mesafe 2.00 metreden az olamaz.

d) Devletin güvenliği bakımından özellik arz eden parsellerde bu fıkrada belirtilen ölçülere uyulma şartı aranmaz.

Portikler

MADDE 45- (1) Portikli yapıların yapılacağı cadde ve sokaklar uygulama imar planı kararı ile belirlenir.

(2) Genel olarak portik bırakılması gereken yerlerde, portik yüksekliği 3.50 metre, derinliği ise 4.00 metredir. Ancak, civarın teşekkül tarzı ve mevkiin özellikleri dolayısıyla bu miktarlar ilgili idarece değiştirilebilir.

(3) Portiğe ve doğrudan yola açılan bina giriş kapıları dışa açıldığında, gizlenecek kadar bina giriş holüne doğru çekilir.

Fırınlar

MADDE 46- (1) 14/7/2005 tarihli ve 2005/9207 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik hükümleri saklı kalmak üzere fırınlar; sanayi, küçük sanayi, organize sanayi, konut dışı çalışma alanları ile ticaret bölgelerinde yapılabilir. Katkılı pide, kebap, simit fırınları ve geleneksel tandır ocakları, zemin katı işyeri olarak kullanılabilen binalarda bu işletmelerin bünyesindeki teçhizatların ve makinelerin bina taşıyıcı sistemine vereceği dinamik, statik yük etkileri ve ısı etkilerinin tespitinin ilgili mühendislerce yapılarak uygunluk raporunun idareye sunulması kaydıyla yapılabilir.

(2) Fırınların tanziminde;

a) Mevcut binalarda ekmek fırını hariç fırın ve tandır yapılması durumunda, 634 sayılı Kanun hükümlerine uyulur.

b) Ekmek fırınları ayrık nizam yapılaşma bölgelerinde ve müstakil olarak yapılır.

c) Projesinde sınıfı belirtilmek zorundadır.

ç) Duvar ve döşemelerinde ısı ve ses yalıtımı uygulanır. Binanın taşıyıcı sisteminin ve fırınla ilgisi olmayan diğer bağımsız bölümlerin ısı değişiminden olumsuz etkilenmemesi için proje müelliflerince veya bu konunun uzmanı teknik elemanlarca hazırlanan rapora göre gerekli tedbir alınır.

d) Mekanik tesisat projelerinde, kanalizasyon bağlantısına, her türlü böcek ve kemirgen girişini önlemek için çekvalf konulur.

e) Baca ölçülerinin hesaplanması, bacaların bina iç duvarlarında tesis edilmesi ve filtre takılması şartı aranır.

f) Trafik açısından ilgili birimin görüşünün alınması gerekir.

g) Tesisin ihtiyacı olan otopark kendi parselinde karşılanır.

ğ) TSE standartlarına uyulur. Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik hükümleri uyarınca gerekli tedbirler alınır.

(3) İkinci fıkra hükümlerine uyulmaması durumunda ruhsat düzenlenemez.

Pasajlar ve alışveriş merkezleri

MADDE 47- (1) Ticaret bölgelerinde yapılacak pasajların:

a) Taban döşemesi üzerinden tavan alana kadar olan yüksekliğinin 3.50 metreden, uzunluğunun 30.00 metreden az olmaması,

b) Her biri 1.50 metreden dar olmayan en az 2 giriş-çıkış kapısı ile yeteri kadar havalandırma bacası veya tertibatını haiz bulunması, pasaj giriş ve çıkışlarının erişilebilir olması,

c) Birden fazla katlı olmaları halinde her bir kat arasında bu Yönetmelikte belirtilen şartlara uygun merdiven olması ve erişilebilirlik standartlarına uygun düzenlemelerin yapılması,

ç) Bir kısmı veya diğer katları başka maksatlar için kullanılan binalar içerisinde bulunmaları halinde, diğer esas giriş merdiven, asansör ve geçit gibi tesislerle, bu tesislere ayrılan yerlerin pasaj dışında ve müstakil olarak tertiplenmesi gerekir.

d) Kapasiteye bağlı olarak ilgili idaresince uygun görülen büyüklük ve miktarda çocuk oyun alanı, bay ve bayan tuvaletler, bebek bakım alanları, ilk yardım alanı ve çarşı bütününde 30 m²’den küçük olmamak üzere ihtiyacı karşılayacak büyüklükte mescit ayrılır.

(2) Alışveriş merkezlerinde; 26/2/2016 tarihli ve 29636 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Alışveriş Merkezleri Hakkında Yönetmelik hükümlerine uyulur.

Tuvaletler

MADDE 48- (1) Yarısı kadınlar, yarısı erkekler için olmak üzere; iş hanı, büro, alışveriş merkezi, çarşı, pasaj ve mağaza gibi binalar ile otel ve benzerleri binalarda her 25 kişi için en az birer adet, resmî binalar ile sinema, tiyatro gibi umumî binalarda ise her 50 kişi için en az birer adet tuvalet yapılması zorunludur. Bu yapılarda engellilerin erişiminin sağlanmasına yönelik tedbirler alınarak en az 1 kadın, 1 erkek olmak üzere engellilerin kullanımına ve erişilebilirlik standardına uygun tuvalet ayrılır.

(2) İbadet yerleri, şehirlerarası yollarda yer alan dinlenme tesisleri, meydan ve park gibi yerlerde yapılacak umumî tuvaletlerin en az yarısının, diğer yapılarda ise en az üçte birinin alaturka tuvalet taşlı olması sağlanır.

(3) Tuvaletlerde yeterli sayıda pisuar ve lavabo bulundurulur. Resmî binalar, işyeri, büro, fabrika gibi yerlerde çalışan sayısı, mağaza, alışveriş merkezi, çarşı, pasaj gibi yerlerde tahmini müşteri sayısı, lokanta, sinema, tiyatro gibi yerlerde oturma sayısı, otel ve benzeri konaklama tesislerinde yatak sayısı ve bu hesaplamalara dâhil olarak ziyaretçi sayıları ve diğer farklı özellikler dikkate alınarak yeterli tuvalet ayrılır.

(4) Birden fazla kullanımı haiz binalarda her kullanım için bu maddedeki kriterlere göre ayrı ayrı değerlendirme yapılır. Uluslararası kurallara tabi yapılarda bu Yönetmelikte belirtilenden az olmamak kaydıyla uluslararası kuralların gerektirdiği sayıda tuvalet yapılması zorunludur.

(5) Umumî binalarda çalışan, müşteri ve ziyaretçi gibi tüm kullanıcıların ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla kapasite hesabına göre belirlenen büyüklük ve sayıda erişilebilirlik standardına uygun engelli tuvaleti yapılır.

Çay ocakları

MADDE 49- (1) Büro, iş hanı, alışveriş merkezi, pasaj gibi ticari binalarla, sanayi tesislerinde; kullanma alanı en az 3 m² olmak, 0.45 x 0.45 metre ebadında hava bacasıyla havalandırılmak, bir ateş bacasıyla irtibatlandırılmak kaydıyla çay ocakları bağımsız bölüm olarak düzenlenebilir.

(2) Çay ocaklarının nizamı ışıklıktan veya doğrudan ışık ve hava alması halinde hava bacasına gerek yoktur.

Yığma, ahşap ve kâgir yapılarda aranan şartlar

MADDE 50- (1) Binalar, güncel teknik mevzuat ile fen ve sanat kurallarına uygun olarak;

a) Binayı etkiyebilecek bileşik etkilere karşı yeterli dayanıma sahip olacak ve etkileri güvenli bir şekilde zemine aktarabilecek ve aynı zamanda civar yapılara herhangi bir zarar vermeyecek şekilde,

b) Temel zemininde oluşabilecek oturma, kabarma, büzülme ve donma sebebiyle yapı stabilitesi bozulmayacak biçimde,

tasarlanarak inşa edilmek zorundadır.

Bodrumlar

MADDE 51- (1) Katı yakıt kullanan sobalı binaların bodrum veya zemin katlarında veya teknik olarak bodrum kat tesis edilememesi durumunda yüksekliği 2.20 metreyi geçmemek üzere bahçelerinde; ortak alan niteliğini haiz olmak ve eklenti ihdas etmemek kaydıyla her bağımsız bölüm için en az 5 m², en fazla 10 m² odunluk, kömürlük veya depolama yeri ayrılması zorunludur.

(2) Bodrum kapısı tamamen tretuvar üzerinde kalan fazla meyilli yollar dışında yapılacak ön bahçesiz binalarda, yol cephesinde bodrum girişi yapılamaz.

(3) Toprağa dayalı bodrum katlarda bulunan konutlarda oturma odası ve bir yatak odasının; taban döşemesinin üst seviyesinin tabii veya tesviye edilmiş zemine gömülü olmaması, doğal aydınlatma ve havalandırmasının pencere açılmak suretiyle sağlanması, sel, taşkın ve su baskınlarına karşı tedbirlerin alınmış olması zorunludur. Bu bağımsız bölümlerin kısmen veya tamamen tabii ve tesviye edilmiş zemin altında kalan duvarlarında pencere açılamaz.

(4) Ticari alanlarda yapılan binaların ticari amaçla kullanılan bodrum katlarında döşemenin zemine gömülü olmama şartı aranmaz. Bu tür binalarda suni havalandırmanın sağlanması ile engellilerin dolaşımına olanak sağlayan erişilebilirlik standartlarına uygun rampa, yürüyen bant ve benzeri önlemler alınır.

(5) Konut alanında kalmakla birlikte, ilgili idare meclisince yol boyu ticaret kararı alınan yol güzergâhlarında zemin katta, halkın günlük ihtiyaçlarını karşılamaya dönük olarak ticaret yapılabilir. Bu kullanımların bodrum katlarında içten bağlantılı piyesleri olabilir. Bu piyesler binanın ortak alanları ve müştemilatlarıyla irtibatlandırılamaz. Ancak, köşe başı veya köşe başından başka iki yola cephesi olan parsellerde yapılacak binaların yola cephesi bulunan bodrum katlarına ticari kullanımlı bağımsız bölüm yapılabilir. Bu bölümlerin üst ve alt kattaki mekânlarla içten bağlantısı sağlanabilir. Ticari kullanımların altında konut yapılamaz.

(6) Toprağa dayalı tüm bodrum katlarda, dış etkilere karşı ısı ve su yalıtımı yapılması zorunludur.

(7) Bina etrafında mütemadi kuranglez tesis edilemez. Kuranglezlerden giriş çıkış yapılamaz. Ancak, yol cephesinde bulunmayan kuranglezlerinden kaçış amacıyla çıkış tertiplenebilir. Kuranglezlerde sel, taşkın ve su baskınlarına karşı tedbirlerin alınmış olması zorunludur.

(8) Arazi eğiminden faydalanmak amacıyla veya mimari nedenlerle, binalar bloğunun, bir binanın veya bağımsız bir dairenin; belirlenen bina yüksekliğini aşmamak, belirli piyesler için tespit olunan asgari kat yüksekliklerine veya bu Yönetmeliğin diğer hükümlerine aykırı olmamak şartı ile çeşitli katlarda ve/veya farklı taban ve/veya tavan seviyelerinde düzenlenmesi mümkündür. Ayrıca, zemin katların binanın kot aldığı yol cephesi üzerinde bulunmayan piyesleri ile yol cephesinde yer alan piyeslerinin yol cephesinde kalmayan ve piyes derinliğinin yarısını aşmayan bir kısım alanları, zemin kat kotundan farklı kotta düzenlenebilir.

Müştemilatlar

MADDE 52- (1) Binaların müştemilat kısımları, mümkün ise binanın bodrumunda, aksi halde bahçede tertiplenir.

(2) 4 tarafı yol ile çevrili istisnai parseller dışında esas binaların yol tarafındaki cephe hatlarına tecavüz eden müştemilat binası yapılamaz. Bu gibi istisnai parsellerde müştemilat binalarının yapılacağı yeri tayine idare yetkilidir.

(3) Müştemilat binalarının:

a) Dar kenarı 4.00 metreden, en yüksek noktasının tabii zeminden yüksekliği 2.50 metreden fazla olamaz.

b) Binaya bitişik oldukları takdirde, komşu parsel sınırına, aksi halde binaya ve ayrıca komşu parsel sınırına uzaklıkları bu Yönetmelikle veya planla belirlenen miktarlardan az olamaz.

c) Yapı cinsleri ahşap olamaz.

ç) Parsel durumu müsait olduğu takdirde esas binanın inşasından önce de yapılması mümkündür.

d) Kapıcı dairesi, garaj, odunluk, kömürlük, depo, mutfak, çamaşırhane ve benzeri hizmetler için olup, maksadı dışında kullanılamaz.

(4) Müştemilatlar mimari projede ve vaziyet planında gösterilir. Bahçede yapılmasının zorunlu olduğu hallerde; bu Yönetmelikte veya planında belirtilen şartlara ve çekme mesafelerine uyularak yapılır.

Paratonerler

MADDE 53- (1) İçinde patlayıcı madde bulundurulan yerlerle, sivri ve yüksek bina ve tesislere Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik gereği, TSE standartlarına uygun paratoner konması mecburidir.

ALTINCI BÖLÜM

Projeler ve Yapı İzin Belgeleri

Proje ve yapı izin belgelerine ilişkin hususlar

MADDE 54- (1) Projeler ve yapı izin belgelerine ilişkin hususlarda;

a) Yapı ruhsatına ilişkin genel hükümlere ilişkin olarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 54 üncü maddesi,

b) Yapı ruhsatı işlemlerine ilişkin olarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 55 inci maddesi,

c) Kamu alanlarında yapılacak yapılarda ruhsata ilişkin olarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 56 ncı maddesi,

ç) Yapı projelerine ilişkin olarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 57 nci maddesi,

d) Binalarda tasarruf tedbirleri ve iklim değişikliğine dair ilkelere ilişkin olarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 57/A maddesi,

e) Esaslı tadilata ilişkin olarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 58 inci maddesi,

f) Yapı ruhsatı gerekmeyen inşai faaliyetlere ilişkin olarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 59 uncu maddesi,

g) İstinat duvarlarına ilişkin olarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 60 ıncı maddesi,

ğ) Muvakkat yapıya ilişkin olarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 61 inci maddesi,

h) Elektronik haberleşme istasyonlarına ilişkin olarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 62 nci maddesi,

ı) Şantiye binaları hakkında Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 63 üncü maddesi,

i) Yapı kullanma iznine ilişkin olarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 64 üncü maddesi,

j) Yapı kullanma izinlerinde başvuru sahibinden bilgi ve belge istenmesine ilişkin esaslar hakkında Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 65 inci maddesi,

k) Mimari estetik komisyonları hakkında Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 66 ncı maddesi,

uygulanır.

YEDİNCİ BÖLÜM

Denetime Dair Hükümler

Bakanlığın denetim yetkisi

MADDE 55- (1) Bakanlığın denetim yetkisine ilişkin hususlarda Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 67 nci maddesine uyulur.

Fenni mesuliyet

MADDE 56- (1) Fenni mesuliyet hizmetlerine ilişkin hususlarda Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 68 inci maddesine uyulur.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Yönetmeliğin Uygulanmasına İlişkin Esaslar

Yönetmeliğin uygulanmasına ilişkin esaslar

MADDE 57- (1) Yönetmeliğin uygulanmasına ilişkin esaslar hakkında Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 69 uncu maddesine uyulur.

(2) Bu Yönetmelik kapsamında düzenlenmesi gereken taahhütnameler, tutanaklar, yapı denetim defteri, yapı tatil zaptı, yapı kullanma izin belgesi formu ve yapı ruhsatı formu hakkında Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin eklerinde yer alan örnekler ve formlar kullanılır.

DOKUZUNCU BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Bakanlık denetçilerinin yetkilendirilmesi ve özellikleri

GEÇİCİ MADDE 1- (1) Bakanlık denetçilerinin yetkilendirilmesi ve özellikleri hakkında Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin geçici 1 inci maddesine uyulur.

Mevcut teşekkül

GEÇİCİ MADDE 2- (1) Mevcut teşekkül hakkında Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin geçici 2 nci maddesine uyulur.

Mevcut yapı ruhsatı başvuruları

GEÇİCİ MADDE 3- (1) Mevcut yapı ruhsatı başvuruları hakkında Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin geçici 3 üncü maddesine uyulur.

Mevcut haberleşme istasyonları

GEÇİCİ MADDE 4- (1) Mevcut haberleşme istasyonları hakkında Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin geçici 4 üncü maddesine uyulur.

Yürürlük

MADDE 58- (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 59- (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Erzurum Büyükşehir Belediye Başkanı yürütür.

 

Devamı: Erzurum Büyükşehir Belediyesi İmar Yönetmeliği Alomaliye.com Güncel Mevzuat, Muhasebe, Ekonomi, Vergi, SGK Haberleri ilk yayınlayan websitedir.

Cemaat Vakıfları Seçim Yönetmeliği

Cemaat Vakıfları Seçim Yönetmeliği

18 Haziran 2022 Tarihli Resmi Gazete

Sayı: 31870

Vakıflar Genel Müdürlüğünden:

BİRİNCİ BÖLÜM

Başlangıç Hükümleri

Amaç

MADDE 1- (1) Bu Yönetmeliğin amacı, cemaat vakıflarının yönetim kurullarının belirlenmesi için yapılacak seçimlere ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2- (1) Bu Yönetmelik, 20/2/2008 tarihli ve 5737 sayılı Vakıflar Kanununun 3 üncü maddesinde tanımlanan ve faaliyette olan cemaat vakıflarını kapsar.

Dayanak

MADDE 3- (1) Bu Yönetmelik, 20/2/2008 tarihli ve 5737 sayılı Vakıflar Kanununun 6 ncı maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4- (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Adres Kayıt Sistemi: 25/4/2006 tarihli ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununda belirtilen sistemi,

b) Bölge Müdürlüğü: Vakfın bağlı olduğu Vakıflar Bölge Müdürlüğünü,

c) Genel Müdürlük: Vakıflar Genel Müdürlüğünü,

ç) Kanun: 20/2/2008 tarihli ve 5737 sayılı Vakıflar Kanununu,

d) Seçim tertip heyeti: Seçimle ilgili iş ve işlemleri yürüten heyeti,

e) Vakıf: Kanunda tanımlanan cemaat vakfını,

f) Yerleşim yeri adresi: 5490 sayılı Kanunda tanımlanan adresi,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Seçimlere İlişkin Usul ve Esaslar

Genel hükümler

MADDE 5- (1) Bu Yönetmeliğin uygulanmasında; Türkiye’nin taraf olduğu uluslararası antlaşma hükümleri saklıdır.

(2) Bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde, sivil toplum kuruluşlarının yönetimlerinin seçimlerinde kabul görmüş, yerleşmiş, uygulama ve pratikler esas alınır.

Seçim çevresi

MADDE 6- (1) Seçim çevresi, cemaat vakfının bulunduğu ildir. İstanbul ili için seçim çevresinin belirlenmesinde, milletvekili seçimlerinde uygulanan seçim çevreleri esas alınır.

(2) İstanbul ili dışındaki cemaat vakıfları, gerekçelerini hazırlayarak seçim çevresi değişikliği talebinde bulunabilirler. Seçim çevresi ile ilgili değişiklik talepleri, Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından incelenerek karara bağlanır.

Seçim dönemi ve yönetim kurulunun oluşturulması

MADDE 7- (1) Her bir cemaat vakfı tüzel kişiliği için ayrı bir yönetim kurulu seçimi yapılır ve yönetim kurulu seçimleri beş yılda bir yapılır.

(2) Cemaat vakfı yönetim kurulunun yedi üyeden oluşturulması esastır.

(3) Cemaat mensubu çok olan ve vakfın işleyişi açısından yediden fazla üyeye ihtiyaç duyulan vakıflarda yönetim kurulu, tek sayı olmak üzere en fazla on bir üyeden oluşturulabilir. Ayrıca asıl üye sayısının salt çoğunluğu kadar yedek üye seçilir.

(4) İstifa, ölüm, görevden alma ve benzeri nedenlerle boşalan yönetim kurulu üyelikleri yedek üyelerle tamamlanır. Ancak, yönetim kurulunun üye sayısının üçten aşağı düşmesi halinde üç ay içinde yeni yönetim kurulu seçimi yapılır.

Seçmenlik şartları

MADDE 8- (1) Seçmenlerin;

a) Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olması,

b) On sekiz yaşını doldurması,

c) Vakfın bünyesinde bulunduğu cemaate mensup olması,

ç) Seçim tarihi itibarıyla en az altı aydan beri seçim çevresinde ikamet etmesi,

şarttır.

Seçileceklerde aranılan şartlar

MADDE 9- (1) Yönetim kurulu adaylarının; 8 inci maddede belirtilen şartlara ek olarak;

a) Milli Eğitim Bakanlığınca onaylı okur-yazarlık belgesine ya da öğrenim belgesine sahip olmak,

b) Kanunun 9 uncu maddesinde belirtilen suçların birinden mahkûm edilmemiş olmak,

şartlarını taşıması gerekir.

(2) Bir kişi en fazla üç cemaat vakfında yönetim kurulu üyesi olabilir.

(3) Yönetim kurulunda birinci derece kan bağı olan en fazla iki kişi görev yapabilir.

Seçim öncesi işlemler

MADDE 10- (1) Vakıf, seçime ilişkin yönetim kurulu kararını, seçim çevresini, seçim tarihini, vakıfta kayıtlı seçmen listelerini, seçim tertip heyetinin kimlerden oluştuğunu, seçim tarihinden en az altmış gün önceden ilgili bölge müdürlüğüne yazı ile bildirir.

(2) Seçim için gerekli bilgi ve belgeler incelendikten sonra bölge müdürlüğünce ilgili vakfa seçimin yapılabileceğine dair yetki belgesi verilir. Yazı ekinde eksik veya mevzuatına uymayan belge bulunması halinde vakfa, eksikliklerin tamamlanması veya mevzuata uygun olmayan belgelerin düzeltilmesi için yedi gün süre verilir.

(3) Bu süre içinde de eksiklikleri tamamlayamayan veya belgelerini düzeltmeyen vakıflar ile yönetim süresi dolmasına rağmen seçim kararı almayan vakıfların yönetim kurulu seçimi; yönetim kurulunun görev süresinin dolmasından itibaren otuz gün içinde bölge müdürlüğünce belirlenen seçim tertip heyeti marifetiyle yapılır.

(4) Mevcut vakıf yönetimi, idare ve temsil görevini yeni seçilecek vakıf yönetimi göreve başlayıncaya kadar sürdürür. Seçim kararının alındığı tarih itibarıyla vakıf malları üzerinde temliki tasarruf işlemlerine ilişkin karar alınamaz, işlem yapılamaz.

Seçim tertip heyetinin oluşumu

MADDE 11- (1) Seçim tertip heyeti, seçimle ilgili iş ve işlemleri yürütür.

(2) Seçim tertip heyeti; her bir seçim için, beş asıl, iki yedek üyeden oluşur.

(3) Seçim tertip heyeti asıl ve yedek üyelerinin en fazla ikisi mevcut vakıf yönetim kurulu üyelerinden olabilir.

(4) Seçim tertip heyeti üyelerinde aynı cemaat mensubu olma zorunluluğu aranmaz.

(5) Seçim tertip heyetinde olanlar, yapılacak seçimde yönetim kuruluna aday olamazlar.

Seçmen ve aday listelerinin belirlenmesi

MADDE 12- (1) Seçim tertip heyeti, seçmen listesinin 8 inci madde hükümlerine uygunluğunu kontrol eder. Vakfın seçim çevresi esas olmak üzere yerleşim yeri adresi temelinde gerekli düzenlemeler yapıldıktan sonra seçmen listelerini oluşturur.

(2) Seçim tertip heyeti, aday ve aday liste başvurularının 8 inci ve 9 uncu madde hükümlerine uygunluğunu kontrol eder ve seçimden en az otuz gün önce bölge müdürlüğüne bildirir. Bölge müdürlüğünce, 8 ve 9 uncu madde hükümlerine göre tekrar kontrol edildikten sonra kesin aday listesi seçim tertip heyetine bildirilir. Seçim tertip heyeti, belirlenen kesin aday listesini seçimden yirmi bir gün önce vakıf merkezi ve vakfın hayratına asar. Ayrıca ilan usulünde belirtilen şekillerde seçmenlere duyurur. Seçmenler ilanda yer alan hususlara, ilan tarihinden itibaren en geç yedi gün içinde itiraz edebilir.

(3) Seçim tertip heyeti, adaylarla ilgili itirazları alır ve başvuru tarihini takiben en geç beş gün içinde başvuru konusunda karar vererek ilgilisine tebliğ eder, ayrıca bölge müdürlüğüne bilgi verir.

İlan

MADDE 13- (1) Seçim tertip heyeti; seçim tarihini, seçim çevresini, vakıfta kayıtlı seçmen listesini, askıya çıkış ve kesinleşme tarihleri ile listelerin nerelerde asılacağını, oy kullanma yerlerini ve hangi saatler arasında yapılacağını, oy sandıklarının nerelere konulacağını, yönetim kuruluna adaylık için blok/çarşaf liste ile adaylık başvurusunda nasıl bulunulabileceğini, liste halinde aday başvurularının kesinleşeceği tarihi ve seçim tertip heyetince belirlenen diğer hususları on beş gün süreyle askıda kalacak şekilde seçimden en az kırk beş gün öncesinden ilan eder. Ayrıca bölge müdürlüğüne bilgi verir. Seçmenler ilanda yer alan hususlara, ilan tarihinden itibaren en geç yedi gün içinde itiraz edebilir. Seçim tertip heyeti seçmenlerle ilgili itirazları alır ve başvuru tarihini takiben en geç beş gün içinde başvuru konusunda karar vererek ilgilisine tebliğ eder.

(2) İlan, vakıf merkezine ve cemaat mensuplarının faydalandığı hayrata asılır. Ayrıca cemaat gazetesinde, seçim çevresinde yayımlanan bir gazetede, cemaat mensuplarının gittikleri sosyal kulüplerde, vakfa ait internet sitesinde yayınlanabileceği gibi elektronik posta, sosyal medya hesapları, mesaj ve benzeri iletişim araçları aracılığıyla da seçmenlere duyurulabilir.

Seçim

MADDE 14- (1) Seçimler bir gün içinde sonuçlandırılır.

(2) Seçmen listelerinde ve oy pusulalarında, vakıf ismi başa gelmek suretiyle, “…vakfı yönetim kurulu seçimi” ibaresinden başka ibare kullanılamaz.

(3) Vakıf yönetim kurulu seçimleri gizli oy açık tasnifle yapılır. Seçim tertip heyetince talep edilmesi halinde bölge müdürlüğünden yeterli personel gözetmen olarak görev yapar.

(4) Seçmenler sandık görevlisince kimlikleri kontrol edilerek oyunu bizzat kullanır.

(5) Seçim sandıkları, seçim günü ilanda belirtilen saatten önce yerlerine konur. Seçim tertip heyeti, kendi içinden veya uygun göreceği kişilerden her sandık için ayrı bir sandık kurulu oluşturur. Ayrıca tasnif heyeti de oluşturabilir.

(6) Seçim blok liste ile yapılıyorsa en çok oyu alan liste yönetim kurulunu oluşturur. Çarşaf liste ile seçim yapılacaksa yönetim kurulu asıl üyeliğe aday olmak isteyenler oy pusulalarında asıl üye olarak, yedek üyeliğe aday olmak isteyenler oy pusulalarında yedek üye olarak belirtilir. Oyların eşit olması halinde yönetim kurulu üyeleri kura ile belirlenir.

(7) Adaylar aldıkları oy sayısına göre sıralanarak, vakıf yönetim kurulunun asıl ve yedek üyeleri düzenlenen seçim tutanağı ile belirlenir. Seçim tertip heyetince seçim sonuçları tutanağı zabıt altına alınır.

(8) Seçimlerin güvenliği seçimin yapıldığı il valiliğince sağlanır.

(9) Seçim işlemleri tamamlandıktan sonra yedi gün içinde, seçilenlerin isim listesi, 8 inci ve 9 uncu maddelerinde belirtilen şartları taşıdıklarına dair belgeleri, T.C. kimlik numaraları, adres beyanları ve seçim tutanağının bir sureti ve seçim tertip heyetince bölge müdürlüğüne verilmesi ile seçim tertip heyetinin görevi sona erer.

(10) Seçim işlemleri, sonuçları ve seçilen kişiler ile ilgili itirazlar bölge müdürlüğüne yapılır. Bölge müdürlüğünce yapılacak araştırma sonucunda, seçim sonuçlarına etki edecek şekilde mevzuata aykırı bir durum veya usulsüzlük tespit edilmesi halinde yedi gün içinde seçim yenilenir.

(11) Seçimin mevzuata uygunluğunun tespiti halinde bölge müdürlüğünce, yeni seçilen vakıf yönetim kurulu üyelerine yedi gün içinde yetki belgesi verilir.

(12) Vakıf yönetim kurulunun görev süresi, yetki belgesinin seçilen yönetim kurulu üyelerine tebliğ tarihinden itibaren başlar.

(13) Yetki belgesi alan vakıf yönetim kurulu yedi gün içinde vakfı eski yönetim kurulundan tutanakla teslim alarak ilk toplantısını gerçekleştirir ve kendi içinde görev dağılımını yapar.

(14) Seçim giderleri ilgili vakfın bütçesinden karşılanır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

İstisna

MADDE 15- (1) Hastanesi olan cemaat vakıflarının yönetim kurullarının seçimlerine ilişkin usul ve esaslar bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Sağlık Bakanlığının olumlu görüşü doğrultusunda düzenlenen Yönetmelikle belirlenir. Bu vakıfların yönetim kurulu seçimlerinin 31/12/2023 tarihine kadar sonuçlandırılması esastır.

İlk seçimler

GEÇİCİ MADDE 1- (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesiyle birlikte cemaat vakıflarının yönetim kurulları seçimlerine dair süreç başlar ve seçimler 31/12/2022 tarihine kadar tamamlanır.

Mevcut yönetim kurulu üyeleri

GEÇİCİ MADDE 2- (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihte görevde bulunan cemaat vakfı yönetim kurulu üyelerinin görevleri yapılacak seçimler sonucu belirlenen yeni yönetim kurulu göreve başlayana kadar devam eder.

Hastanesi olan vakıfların yönetim kurullarının görev süresi

GEÇİCİ MADDE 3- (1) 15 inci maddede belirtilen Yönetmelik yürürlüğe girene kadar bünyesinde hastanesi olan cemaat vakıflarında mevcut yönetim kurulları görevlerine devam ederler.

Yürürlük

MADDE 16- (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 17- (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Vakıflar Genel Müdürü yürütür.

personel programı

Devamı: Cemaat Vakıfları Seçim Yönetmeliği Alomaliye.com Güncel Mevzuat, Muhasebe, Ekonomi, Vergi, SGK Haberleri ilk yayınlayan websitedir.

Tehlikeli Maddelerin Karayoluyla Taşınması Hakkında Yönetmelik

Tehlikeli Maddelerin Karayoluyla Taşınması

18 Haziran 2022 Tarihli Resmi Gazete

Sayı: 31870

Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığından:

BİRİNCİ BÖLÜM

Başlangıç Hükümleri

Amaç

MADDE 1- (1) Bu Yönetmeliğin amacı; kamuya açık karayoluyla yapılacak tehlikeli madde taşımacılığı faaliyetlerinin; insan sağlığına, diğer canlı varlıklara ve çevreye zarar vermeden güvenli, emniyetli ve düzenli bir şekilde yürütülmesi amacıyla bu faaliyetlerde alıcı, boşaltan, paketleyen, yükleyen, dolduran, gönderen, tank konteyner/portatif tank işletmecisi ile taşımacı olarak yer alanların, tehlikeli madde güvenlik danışmanlarının, tehlikeli madde güvenlik danışmanlığı kuruluşlarının ve tehlikeli maddeleri taşıyan taşıt sürücülerinin sorumluluk ve yükümlülüklerine ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2- (1) Bu Yönetmelik;

a) Karayolu ile yapılan tehlikeli madde taşımacılığı zincirinde yer alan; alıcıları, boşaltanları, gönderenleri, dolduranları, paketleyenleri, yükleyenleri, tank-konteyner/portatif tank işletmecileri, taşımacıları ve taşıt sürücülerini,

b) Ülkemiz sınırları içerisinde yabancı plakalı taşıtlarla yapılan uluslararası tehlikeli madde taşımalarını,

c) Tehlikeli madde güvenlik danışmanları ile tehlikeli madde güvenlik danışmanlığı kuruluşlarını,

kapsar.

(2) Bu Yönetmelik;

a) Türk Silahlı Kuvvetleri, Jandarma Genel Komutanlığı, Emniyet Genel Müdürlüğü ve Sahil Güvenlik Komutanlığının karayolu ile yapılan tehlikeli madde taşımacılık faaliyetleri ile bu kurumlar tarafından görevlendirilecek personelin refakatinde üçüncü şahıslarca yine bu kurumlar adına karayoluyla yapılan tehlikeli madde taşımacılık faaliyetlerini,

b) Savaş hali ve olağanüstü hallerde uygulanacak mevzuat hükümlerine ve Ülkemizin diğer ülkeler ile yapmış olduğu anlaşmalara göre karayoluyla yapılan tehlikeli madde taşıma işlemlerini,

kapsamaz.

Dayanak

MADDE 3- (1) Bu Yönetmelik, 10/7/2003 tarihli ve 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanununa, 30/11/2005 tarihli ve 5434 sayılı Tehlikeli Malların Karayolu ile Uluslararası Taşımacılığına İlişkin Avrupa Anlaşmasına Katılmamızın Uygun Bulunduğuna Dair Kanunla taraf olduğumuz Tehlikeli Malların Karayolu ile Uluslararası Taşımacılığına İlişkin Anlaşmaya (ADR), 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 477 ve 497 nci maddelerine ve 26/9/2011 tarihli ve 655 sayılı Ulaştırma ve Altyapı Alanına İlişkin Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 28 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4- (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) ADR: Tehlikeli Malların Karayolu ile Uluslararası Taşımacılığına İlişkin Anlaşmayı,

b) ADR Uygunluk Belgesi: 6 ncı maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde belirtilen taşıtlar için ADR Bölüm 9’da belirtilen hükümler kapsamında geçerlilik süresi en fazla bir yıl olacak şekilde düzenlenen belgeyi,

c) Alıcı: Taşıma sözleşmesinde belirtilen yükün alıcısını veya taşıma sözleşmesinin hükümlerine göre alıcının atadığı işletme veya taşıma işlemi taşıma sözleşmesi olmadan gerçekleştiriliyorsa, varış noktasında tehlikeli maddenin idaresini üstüne alacak işletmeyi,

ç) Asgari kapasite: 8/1/2018 tarihli ve 30295 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Karayolu Taşıma Yönetmeliğine göre yetki belgesi alan gerçek kişinin kendi adına, tüzel kişiliklerin ise tüzel kişilik adına veya kamu kurum kuruluşların kendi adlarına kayıt ve tescil edilmiş ve Karayolu Taşıma Yönetmeliği hükümlerine göre hesaplanan; tonaj bakımından çekici cinsi taşıtların katar ağırlıkları ile tanker/kamyon/kamyonet cinsi taşıtların azami yüklü ağırlıkları toplamlarını,

d) Bakanlık: Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığını,

personel programı

e) Boşaltan: Tehlikeli madde yüklü konteyneri, çok elemanlı gaz konteyneri (MEGC), tank-konteyneri, portatif tankı bir taşıttan çıkartan; paketli tehlikeli maddeleri, küçük konteynerleri ve portatif tankları bir taşıt veya konteynerden indiren; tehlikeli maddeleri bir tanktan (sökülebilir tank, portatif tank veya tank konteyner) bir tüplü gaz tankerinden, MEMU (mobil patlayıcı üretim birimi) veya çok elemanlı gaz konteynerinden, bir taşıttan veya dökme yük taşıyan konteynerden boşaltan işletmeyi,

f) Bölge Müdürlüğü: Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı bölge müdürlüklerini,

g) Dolduran: Tehlikeli maddeleri; sabit tanka (tanker), sökülebilir tanka, portatif tanka, bir tüplü gaz tankerine, çok elemanlı gaz konteynerine (MEGC) veya tank konteynere ve/veya dökme yük taşıması için bir araca veya büyük konteynere veya küçük konteynerlere dolduran herhangi bir işletmeyi,

ğ) Elektronik denetim: U-Net Otomasyon Sistemi üzerinden elde edilen veriler çerçevesinde uzaktan yapılan denetimi,

h) Elektronik irsaliye (e-irsaliye): Kâğıt olarak düzenlenmekte olan sevk irsaliyesinin elektronik ortamda düzenlenmiş halini,

ı) Elektronik tebligat sistemi: 655 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 28 inci maddesi kapsamında bu Yönetmeliğe göre düzenlenen idari para cezalarının ve evrakların, 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 107/A maddesi hükümlerine göre Gelir İdaresi Başkanlığı tarafından kurulan teknik altyapı üzerinden muhatapların elektronik adreslerine tebliğ edilmek üzere tebliğ evrakının gönderildiği ve elektronik ortamda delil olarak tesliminin sağlandığı sistemi,

i) Gönderen: Kendi adına veya bir üçüncü şahıs adına tehlikeli maddeleri sevk eden işletmeyi veya taşıma işlemi bir taşıma sözleşmesine bağlı olarak yürütülüyorsa sözleşmede “Gönderen” olarak belirtilen kişiyi,

j) İdare: Ulaştırma Hizmetleri Düzenleme Genel Müdürlüğünü,

k) İşletme: Kamu kurum ve kuruluşları da dâhil olmak üzere kâr amacı bulunup bulunmadığına bakılmaksızın bu Yönetmelik kapsamındaki faaliyetlerde bulunan gerçek veya tüzel kişiler ile adi ortaklıkları,

l) İşletme yetkilisi: İşletmenin temsile yetkili kişi/kişilerini,

m) Kaza raporu: ADR/RID 1.8.3.6 uyarınca işletmede; paketleme, doldurma, yükleme, boşaltma ya da taşıma sırasında meydana gelen herhangi bir kazanın, can, mal ya da çevreye etki etmesi veya zarar vermesi durumunda kaza hakkında ADR/RID 1.8.5.4’te yer alan formatta TMGD tarafından e-Devlet sistemi vasıtasıyla düzenlenen raporu,

n) Paketleyen: Tehlikeli maddeleri, büyük ambalajlara ve orta boy dökme yük konteynerler de dâhil olmak üzere değişik tipteki ambalajlara yerleştiren ve gerektiğinde paketleri taşınmak üzere hazır hale getiren işletmeleri,

o) Relay tankeri: Karayolu yol inşaatı için bitüm taşımacılığında kullanılan ve tank içindeki bitümün belirli sıcaklığın altına düşmesini engellemek için gerekli yalıtım ve ekipmanlarla donatılmış olan tankeri,

ö) Resmî taşıt: Araç tescil belgesinde “resmî” olarak tescil edilmiş taşıtı,

p) Sevk irsaliyesi: 213 sayılı Kanunun 230 uncu maddesinin birinci fıkrasının (5) numaralı bendi uyarınca mal sevkiyatında kullanılması zorunlu olan belgeyi,

r) Takvim yılı: İlgili yılın Ocak ayının 1’i ile Aralık ayının 31’i arasındaki zaman dilimini,

s) Tamamlanmış araç: İlgili mevzuata uygun olarak çok aşamalı tip onayı veya 26/10/2016 tarihli ve 29869 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Araçların İmal, Tadil ve Montajı Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre uygunluk belgesi alınarak imal edilen aracı,

ş) Tank-konteyner/portatif tank işletmecisi: Tank-konteyner veya portatif tankları, adına kayıtlı olduğu ya da bunları bir sözleşmeye dayalı olarak işleten işletmecileri,

t) Taşıma evrakı: ADR Bölüm 5.4.1’deki bilgileri içerecek şekilde gönderen tarafından düzenlenmiş belgeyi,

u) Taşımacı: İşletmelerden, Karayolu Taşıma Yönetmeliğine göre C1, C2, K1, K2, L1, L2, M1, M2, N1, N2, P1 ve P2 yetki belgesi sahiplerini ve tehlikeli madde taşımacılığı yapan kamu kurum ve kuruluşlarını,

ü) Taşınabilir basınçlı ekipman/kap: ADR Bölüm 6.2 kapsamında gaz taşımacılığında kullanılan kapları,

v) Taşıt/araç: Karayolunda tehlikeli madde taşımacılığı yapılması amacıyla ilgili mevzuata uygun olarak imal edilen en az dört tekerlekli ve azami tasarım hızı 25 km/s’den fazla olan kamyon, kamyonet, tanker ve bunlar tarafından çekilmesine izin verilen römorklar ile çekici türündeki taşıtlarla çekilen yarı römork veya römork türündeki taşıtlar ile bu amaçla özel donanımı bulunan diğer taşıtları,

y) Taşıt Durum Tespit Belgesi: Bakanlık veya Bakanlık tarafından yetkilendirilen kuruluşlarca, 6 ncı maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde belirtilen model yıllarından önceki model yılına sahip tehlikeli madde taşımacılığında kullanılan taşıtları kayıt altına almak amacıyla düzenlenmiş olan belgeyi,

z) Taşıt Uygunluk Belgesi: Ülkemiz sınırları dâhilinde ve/veya ADR’ye taraf olmayan ülkelere taşımacılık faaliyetinde bulunacak ADR’nin gerekliliklerini tam olarak sağlamayan ve 6 ncı maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde belirtilen model yıllarından önceki model yılına sahip taşıtlar için Bakanlığın belirlediği usul ve esaslara göre en fazla bir yıllık olarak alınması zorunlu olan belgeyi,

aa) Tehlikeli madde (tehlikeli yük): ADR Bölüm 3.2’deki tehlikeli maddelerin listelendiği Tablo A’da yer alan madde ve nesneleri,

bb) Tehlikeli Madde Faaliyet Belgesi (TMFB): Bu Yönetmelik kapsamında tehlikeli madde ile iştigal eden bazı işletmelerin kayıt altına alınması ve bu işletmelerin sorumluluk ve yükümlülüklerini yerine getirip getirmediklerinin tespitinin yapılabilmesi amacıyla Bakanlıkça düzenlenen belgeyi,

cc) Tehlikeli madde faaliyet tespit raporu: İşletmenin, bu Yönetmelik kapsamındaki faaliyet konularının belirlenmesi ve tehlikeli madde güvenlik danışmanlığı hizmeti alıp almayacağının tespiti için ilk başvurularda TMGDK bünyesinde istihdam edilen TMGD tarafından, daha sonra yapılacak başvurularda ise TMGDK bünyesinde istihdam edilen TMGD veya varsa işletmenin bünyesinde istihdam edilen TMGD tarafından işletmede, yerinde yapılan tespitler ve incelemeler çerçevesinde düzenlenen ve işletme yetkilisince onaylanan raporu,

çç) Tehlikeli Madde Güvenlik Danışmanı (TMGD): İfa edeceği görev ve nitelikleri ADR Bölüm 1.8.3’te belirtilen ve Bakanlık tarafından Tehlikeli Madde Güvenlik Danışmanı Sertifikası düzenlenerek yetkilendirilen gerçek kişiyi,

dd) Tehlikeli madde güvenlik danışmanlığı hizmeti: Bu Yönetmelik kapsamında faaliyet gösteren TMFB sahibi işletmelerin istihdam ettikleri TMGD’ler veya TMGDK’lerden alacağı danışmanlık hizmetini,

ee) Tehlikeli Madde Güvenlik Danışmanlığı Kuruluşu (TMGDK): Tehlikeli madde güvenlik danışmanlığı hizmeti vermek üzere Bakanlık tarafından yetkilendirilen kuruluşu,

ff) Tehlikeli Mal Taşımacılığı Sürücü Eğitim Sertifikası (SRC5): ADR Bölüm 8.2 kapsamında Bakanlıkça düzenlenen belgeyi,

gg) TMFB yetkilisi: İşletmenin temsile yetkili/yetkililerini veya bu yetkili/yetkililer tarafından e-Devletten işletme adına ilgili Tehlikeli Madde Faaliyet Belgesinde/Belgelerinde iş ve işlemler yapmak için yazılı olarak beyan edilen kişi/kişileri,

ğğ) TMGDK yetkilisi: TMGDK’nin temsile yetkili/yetkililerini veya bu yetkililer tarafından TMGDK adına bu Yönetmelik kapsamında kalan iş ve işlemleri yapmak üzere yetkili kılındığı İdareye yazılı olarak bildirilen koordinatör TMGD/şube sorumlusu TMGD’yi,

hh) Ulaştırma Elektronik Takip Denetim Sistemi (U-ETDS): Bu Yönetmeliğe göre faaliyet gösteren gerçek ve tüzel kişiler ile tehlikeli madde taşımacılığı yapan kamu kurum ve kuruluşlarının, faaliyetlerine ilişkin Bakanlıkça belirlenen verilerin tutulduğu, gerektiğinde ilgili kamu kurum ve kuruluşlarıyla veri paylaşımına açık olduğu/olabileceği sistemi,

ıı) U-Net Otomasyon Sistemi: Bakanlığın yazılım sistemini,

ii) Yazılı talimat: ADR Bölüm 5.4.3’te belirtildiği şekilde, taşıyıcı tarafından sürücüye verilmek üzere hazırlanan ve taşıma esnasında oluşabilecek bir kaza durumunda alınacak tedbirler ile taşınan maddelerle ilgili özelliklerin yazılı olduğu belgeyi,

jj) Yetkilendirilmiş kuruluş: TS EN ISO/IEC 17020 standardına uygun dokümantasyona sahip olduğu Bakanlıkça tespit edilen ve yetkilendirilmesini müteakip bir yıl içerisinde yetki kapsamında TS EN ISO/IEC 17020 standardına göre Türk Akreditasyon Kurumu (TÜRKAK) tarafından akredite edilen kuruluşu,

kk) Yükleyen: Paketli veya dökme tehlikeli maddelerin içerisinde bulunduğu ambalaj, konteyner veya portatif tankları bir aracın içine veya üzerine veya bir konteynerin içine yükleyen işletmeleri,

ll) Yük Taşıma Birimi: Tehlikeli maddelerin taşınması için kullanılan, ADR Bölüm 1’de tanımlanan ve ADR Bölüm 6’da teknik özellikleri belirtilen ambalajlar dışında kalan, sabit tanklar (tankerler), sökülebilir tanklar, tank konteynerleri, tank takas gövdeleri, tüplü gaz tankerleri, çok elemanlı gaz konteyneri (MEGC), dökme yük konteynerleri, mobil patlayıcı üretim birimi (MEMU) ve benzeri yapıları,

ifade eder.

(2) Bu Yönetmelikte yer alan ancak birinci fıkrada tanımlanmayan ifadeler için ADR ve ulusal mevzuatta belirtilen tanımlar esas alınır.

İKİNCİ BÖLÜM

Taşımacılık Faaliyetlerine İlişkin Genel Kurallar,

ADR Uygunluk Belgesi ve Taşıt Uygunluk Belgesi

Genel kurallar

MADDE 5- (1) ADR’de taşınması yasak olan maddeler Ülkemizde karayolu ile taşınamaz.

(2) Tehlikeli maddelerin taşınmasında yer alan taraflar, hasar ve yaralanmaları önleyebilmek ve bunların etkisini en aza indirebilmek için öngörülebilen risklerin yapısını ve boyutunu göz önünde bulundurarak bu Yönetmeliğe ve ADR hükümlerine uygun tedbirleri almak zorundadırlar.

(3) Tehlikeli maddelerin karayolu ile taşınmasında; ADR Bölüm 6’da tanımlanan ve Bakanlıkça veya ADR’ye taraf bir ülkenin yetkili otoritesince yetkilendirilmiş kuruluşlar tarafından test edilmiş ve tip onay sertifikasına sahip olan ambalajların kullanılması zorunlu olup, ADR’ye taraf başka bir ülkenin yetkili otoritesince yetkilendirilmiş kuruluşlar tarafından onaylanmış, Ülkemizde imal edilen ambalaj ve orta boy dökme yük konteynerlerin (IBC) üretim yeri denetimleri Bakanlıkça veya Bakanlıkça yetkilendirilmiş kuruluşlar tarafından yapılarak belgeler kayıt altına alınır.

(4) Bu Yönetmelik ve ADR hükümlerine uygun olarak ulusal ve uluslararası karayollarında tehlikeli madde taşımacılığı yapacak taşıt sürücülerinin, Tehlikeli Mal Taşımacılığı Sürücü Eğitim Sertifikasına (SRC5 belgesi) sahip olması zorunludur. Tehlikeli madde taşımacılığı sürücü eğitimleri, sınavları, belgelendirilmeleri Bakanlıkça belirlenen mevzuat kapsamında gerçekleştirilir.

(5) Tehlikeli madde taşımacılığında kullanılan yüklü veya boşaltıldığı halde temizlenmemiş tankerlerin, doldurma ve boşaltma süresi dışında işletmenin kendi sahası içinde yapılan park alanlarına ya da yerleşim yerlerinde bulunan; okul, kamu binaları, alışveriş merkezi, ibadethane gibi yerlerin 300 metre dışında kalan bölgelerde, il trafik komisyonu tarafından onaylanan veya UKOME kararları ile belirlenecek otoparklara veya park alanlarına park edilmesi zorunludur.

(6) Tehlikeli madde taşıyan taşıtların üst yapıları ve tehlikeli madde taşımacılığında kullanılan; tank, tank-konteyner, portatif tank, çok elemanlı gaz konteyneri (MEGC), dökme konteyner gibi yük taşıma birimleri ile orta boy dökme yük konteyner (IBC) ve taşınabilir basınçlı ekipmanların ilk, ara ve periyodik test ve muayeneleri ile tasarım tip onayları Bakanlık veya Bakanlıkça yetkilendirilen kurum ve kuruluşlarca yapılır.

(7) 2019 yılından önce ilgili mevzuata göre imal edilmiş olan ADR Bölüm 6.2 kapsamındaki taşınabilir basınçlı ekipmanların, periyodik test ve muayene işlemlerinin ADR’de belirtildiği şekilde yapılması zorunludur. Bu test ve muayenelerden geçemeyen mevcut taşınabilir basınçlı ekipmanlar tehlikeli madde taşımacılığında kullanılamaz.

(8) Bu Yönetmelik kapsamındaki işletmelerin hizmet alacağı TMGD’lerin eğitimi, sınavı, belgelendirmeleri, yetki, görev ve sorumlulukları ve TMGDK’lerin kuruluşu, yetki, görev ve sorumlulukları ile para cezaları da dâhil olmak üzere idari yaptırımlara ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.

(9) Taşımacılar, gönderen tarafından ADR 5.4.1’e göre hazırlanarak taşımacıya verilen taşıma evrakında belirtilen bilgiler ile birlikte taşıma türünü, taşıma şeklini Karayolu Taşıma Yönetmeliği hükümleri çerçevesinde U-ETDS’ye bildirir.

ADR Uygunluk Belgesi ve Taşıt Uygunluk Belgesi

MADDE 6- (1) Tehlikeli maddelerin hacmi 1 m3 üzerindeki sabit veya sökülebilir tankla veya hacmi 3 m3 üzerindeki tank-konteyner, portatif tank, çok elemanlı gaz konteyneri (MEGC), vakumla çalışan atık tankı, tank takas gövdesi ve benzeri yük taşıma birimlerinin taşınmasına yönelik taşıtlar ile Sınıf 1 maddelerinin taşınmasına yönelik taşıtlardan;

a) Model yılına bakılmaksızın ADR’ye taraf olan ülkelere yapılacak tehlikeli madde taşımacılığında kullanılacak olan (EX/II, EX/III, FL, AT ve MEMU) taşıtlar ile yurt içinde tehlikeli madde taşımacılığında kullanılacak olan 2015 ve sonrası model yılına sahip (EX/II, EX/III, FL, AT ve MEMU) taşıtların, ADR Bölüm 9’da belirtilen hükümlere göre Bakanlık veya Bakanlığın yetkilendirdiği kurum/kuruluşlar tarafından yıllık olarak düzenlenen ADR Uygunluk Belgesine,

b) 2018 ve sonrası model yılına sahip bitüm taşımacılığında kullanılan relay tankerler ile 2020 ve sonrası model yılına sahip katı haldeki tehlikeli madde taşımacılığında kullanılan tankları taşıyan taşıtların, ADR Bölüm 9’da belirtilen hükümlere göre Bakanlık veya Bakanlığın yetkilendirdiği kurum/kuruluşlar tarafından yıllık olarak düzenlenen ADR Uygunluk Belgesine,

c) Ülke sınırlarımız dâhilinde ve/veya ADR’ye taraf olmayan ülkelere tehlikeli madde taşımacılığında kullanılacak ancak, ADR’nin gerekliliklerini tam olarak sağlamayan ve (a) ve (b) bentlerinde belirtilen model yıllarından önceki model yılına sahip taşıtların, Bakanlık tarafından belirlenen usul ve esaslara göre Bakanlık veya Bakanlığın yetkilendirdiği kurum/kuruluşlar tarafından yıllık olarak düzenlenen Taşıt Uygunluk Belgesine,

sahip olması zorunludur.

(2) ADR’de yer alan Sınıf 1 maddeleri hariç olmak üzere tehlikeli maddelerin ambalajlı veya dökme olarak taşınmasında kullanılan taşıtların, ADR veya Taşıt Uygunluk Belgesine sahip olması zorunlu değildir.

(3) ADR gerekliliklerini karşılamayan taşıtların üst yapıları ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.

(4) ADR gerekliliklerini karşılamayan birinci fıkranın (a) ve (b) bentlerinde belirtilen model yıllarından önceki model yılına sahip ve Taşıt Durum Tespit Belgesi veya Taşıt Uygunluk Belgesi almış, tamamlanmış araçların üst yapıları, Bakanlıkça belirlenen usul ve esaslarda belirtilen teknik kriterleri karşılamaları şartıyla ADR’ye uygun üretilmiş taşıtlara aktarılabilir. Bu durumda ilgili taşıtlara model yıllarına bakılmaksızın Taşıt Uygunluk Belgesi düzenlenir. Aynı şekilde eski araçların üst yapılarının yenilenmesi talebi halinde taşıtta ADR’ye uygun olarak üretilmiş bir üst yapı kullanılmalıdır.

(5) Karayolu yol inşaatları için bitüm taşımacılığında kullanılan ve yükün belirli bir sıcaklığın altına düşmesini engellemek için brülörle donatılmış, 2018 model ve sonraki yıllarda üretilmiş relay tankerlerine ADR’de belirtilen yanmalı ısıtıcılar dışında kalan diğer şartları sağlamaları kaydıyla ADR Uygunluk Belgesi yerine Taşıt Uygunluk Belgesi düzenlenebilir.

(6) Taşımacılık faaliyetinde kullanılmayan yalnızca karayolu inşaat alanında yol çizgi işlemlerinde kullanılan taşıtların ADR/Taşıt Uygunluk Belgesi almasına gerek yoktur. Taşımacılık faaliyetinde kullanıldığında bu taşıtlara ADR/Taşıt Uygunluk Belgesi alınması zorunludur.

(7) Birinci fıkranın (a) ve (b) bentlerinde belirtilen model yıllarından önceki model yılına sahip taşıtlara Taşıt Durum Tespit Belgesi ve 1/7/2021 tarihine kadar Taşıt Durum Tespit Belgesi alınmamış olan taşıtlara Taşıt Uygunluk Belgesi düzenlenmez.

(8) Bakanlık veya Bakanlığın yetkilendirdiği kuruluştan, 1/7/2021 tarihine kadar Taşıt Durum Tespit Belgesi alınmış ancak bu belgesi ADR/Taşıt Uygunluk Belgesine çevrilmemiş olan taşıtlar, tehlikeli madde taşımacılık faaliyetinde kullanılamaz.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Tehlikeli Madde Faaliyet Belgesi Alma Zorunluluğu, Tehlikeli Madde Güvenlik

Danışmanlığı Hizmeti Alma Zorunluluğu ve Diğer Hükümler

Tehlikeli madde faaliyet belgesi alma zorunluluğu

MADDE 7- (1) Bu Yönetmelik kapsamında;

a) Tehlikeli madde taşımacılığı zincirinde “Taşımacı” ve/veya “Tank konteyner/portatif tank işletmecisi” olarak yer alan işletmeler, “Taşımacı” ve/veya “Tank konteyner/portatif tank işletmecisi” faaliyet konulu,

b) Tehlikeli madde taşımacılık zinciri içerisinde yer alan ve son bir takvim yılında yirmi ton ve üzerinde tehlikeli madde alımı yapan işletmeler, “Alıcı-Boşaltan” faaliyet konulu,

c) Tehlikeli madde taşımacılık zinciri içerisinde yer alan ve son bir takvim yılında yirmi ton ve üzerinde tehlikeli madde gönderen işletmeler;

1) Miktarına bakılmaksızın alıcısı olduğu tehlikeli maddeleri paketleyen/yükleyen ve/veya dolduran işletmeler; “Alıcı-Boşaltan-Gönderen” faaliyet konuları ile birlikte “Paketleyen/Yükleyen” ve/veya “Dolduran” faaliyet konulu,

2) Paketlenmiş ve/veya tanklı/dökme olarak almış olduğu tehlikeli maddeleri, paketleme veya dolum işlemi yapmadan gönderen işletmeler, “Alıcı-Boşaltan-Gönderen” faaliyet konuları ile birlikte paketli tehlikeli madde göndermesi durumunda “Yükleyen” faaliyet konulu,

3) Paketlenmiş ve/veya tanklı/dökme olarak almış olduğu tehlikeli maddeleri, boşaltma, paketleme, yükleme veya dolum işlemi yapmadan doğrudan üçüncü şahıslara gönderen işletmeler “Alıcı-Gönderen” faaliyet konulu,

4) Tehlikeli madde alımında bulunmayan ancak, tehlikeli maddeyi paketleyen ve/veya dolduran olarak gönderen işletmeler; “Gönderen” faaliyet konusu ile birlikte, “Paketleyen/Yükleyen” ve/veya “Dolduran” faaliyet konulu,

ç) Son bir takvim yılı içerisinde yirmi ton ve üzerinde tehlikeli madde alımı veya gönderimi yapmayan işletmeler, paketleyen, yükleyen, boşaltan veya dolduran olarak son bir takvim yılında yirmi ton ve üzerinde işlem yaptığı her bir faaliyet konusu/konuları ile ilgili “Paketleyen” ve/veya “Yükleyen” ve/veya “Dolduran” ve/veya Boşaltan faaliyet konulu,

d) Sınıflandırma kodu 1.4S madde ve nesneleri dışında kalan Sınıf 1 ve ADR Kısım 1.7.1 kapsamındakiler hariç olmak üzere Sınıf 7 kapsamındaki tehlikeli maddeler ile iştigal eden işletmeler, işlem yapılan tehlikeli madde miktarına bakılmaksızın, iştigal ettikleri faaliyet konularına bağlı olarak,

e) Sınıf 6.2 ile iştigal eden ve Ek-4’te yer alan işletmeler, iştigal ettikleri faaliyet konularına bağlı olarak,

TMFB almak zorundadır.

(2) Birinci fıkrada belirtilen “Alıcı” ve “Boşaltan” faaliyet konularına ilişkin yapılacak miktar hesaplamasında, ADR Bölüm 3.3, 3.4 ve 3.5 muafiyetleri kapsamında yapılan faaliyetler dikkate alınmaz.

(3) İlgili mevzuatında aksine bir hüküm olmadıkça, “Boşaltan” yükümlülüğü alıcıya aittir.

(4) İşletmeler, tehlikeli madde faaliyetlerinin gerçekleştirildiği merkez adreslerinin yanı sıra, aynı ticari unvan altında farklı adreslerde faaliyette bulunan ve tehlikeli madde ile iştigal eden şube, temsilcilik, bayi, fabrika, imalathane, şantiye, maden ocağı, depo, atölye ve benzeri birimlerinin her biri için ayrı ayrı TMFB almak zorundadır.

(5) Faaliyete geçtiği tarih sonrasında bir takvim yılı dolmadan birinci fıkranın (b), (c) ve (ç) bentleri kapsamında yer alan faaliyet konularından herhangi birisi için yirmi ton ve üzerinde işlem yapmaya başlayan işletmenin, yapacağı faaliyet/faaliyetlere uygun TMFB alması zorunludur.

(6) Sınıf 6.2 ile iştigal eden ancak; Ek-4’te yer almayan işletmeler, işlem yaptığı diğer tehlikeli maddelerle ilgili olarak birinci fıkranın (b), (c) ve (ç) bentleri kapsamında değerlendirilir.

(7) 14/11/2021 tarihli ve 31659 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tehlikeli Yüklerin Denizyoluyla Taşınması ve Yükleme Emniyeti Hakkında Yönetmelik kapsamında Tehlikeli Yük Uygunluk Belgesi (TYUB) sahibi kıyı tesisleri TMFB almazlar.

(8) Bu Yönetmelik uyarınca tehlikeli madde taşımacılığı zincirinde yer alan ancak TMFB alma zorunluluğu bulunmayan işletmeler de bu Yönetmeliğin dördüncü bölümünde yer alan yükümlülükleri yerine getirmek zorundadır.

(9) Bu Yönetmelik kapsamında; TMFB’si olan ancak tehlikeli madde güvenlik danışmanlığı hizmeti alma zorunluluğu bulunmayan işletmeler, tehlikeli maddelerin taşınmasında yer alan çalışanlarına, sorumluluk vermeden önce ADR Bölüm 1.3 kapsamındaki eğitimleri aldırmak ve bu eğitimlere ilişkin kayıtları güncel olarak tutmaktan sorumludur. ADR Bölüm 1.3 kapsamında bu işletmelere verilecek eğitimlere ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.

(10) “Gönderen” faaliyet konulu TMFB’sinin bulunduğu merkez veya temsilcilik adresi haricinde taşıma sözleşmesine bağlı olarak başka bir adresten tehlikeli madde gönderimi yapacak işletme, gönderim işleminin yapılacağı her bir adresi, merkez adresine düzenlenmiş “Gönderen” faaliyet konulu TMFB’sine işletmek zorundadır.

(11) İşletmelerin, yaptıkları faaliyetlere ait faaliyet konularının eksiksiz bir şekilde ilgili TMFB’sinde yer alması zorunludur.

(12) Bu Yönetmelik uyarınca, Bakanlıktan gerekli yetkileri almış olmak, tehlikeli madde taşımacılığı zincirinde yer alan işletmelerin, faaliyetlerine ve faaliyetleri kapsamındaki tehlikeli maddeye özgü olarak diğer Bakanlık veya kurumların ilgili mevzuatı uyarınca istenen diğer yetkileri/izinleri alma yükümlülüklerini ortadan kaldırmaz.

Tehlikeli madde güvenlik danışmanlığı hizmeti alma zorunluluğu

MADDE 8- (1) 7 nci madde hükümlerine göre TMFB alan işletmelerden;

a) Sadece “Taşımacı” faaliyet konulu TMFB’ye sahip olup, taşıma yetki belgesine kayıtlı taşıtlarının toplam asgari kapasitesi elli tonun altında olan işletmeler,

b) Sadece “Alıcı” ve/veya “Tank konteyner/portatif tank işletmecisi” faaliyet konulu TMFB’ye sahip işletmeler,

c) (a) veya (b) bendi kapsamında olan ve bu bentlerde belirtilen faaliyet konularının kombinasyonuna sahip olan işletmeler,

haricinde kalan işletmeler; tehlikeli madde güvenlik danışmanlığı hizmeti almak zorundadır.

(2) Birden fazla TMFB’ye sahip olup, tehlikeli madde faaliyetlerini fiilen yürüttüğü adreslerde tehlikeli madde güvenlik danışmanı hizmeti alan işletmelerin, faturalandırma işlemi yaptığı ve idari işlerini (büro, ofis, acente) yürüttüğü adreste, tehlikeli madde faaliyet tespit raporu ile belgelendirmesi şartıyla tehlikeli madde güvenlik danışmanlığı hizmeti alması zorunlu değildir. Bu fıkra hükmü 7 nci maddenin onuncu fıkrası kapsamında olan işletmeler için uygulanmaz.

(3) 7 nci maddenin onuncu fıkrası çerçevesinde “Gönderen” faaliyetinde bulunulacak işletmeler, TMFB’sine işlettiği her beş adres için ayrıca, bir tane tehlikeli madde güvenlik danışmanı atamak zorundadır.

(4) İlk defa TMFB alan ve tehlikeli madde güvenlik danışmanlığı hizmeti alma zorunluluğu olan işletmeler, TMFB’yi aldıkları tarihten itibaren otuz gün içerisinde tehlikeli madde güvenlik danışmanlığı hizmeti almak zorundadır.

(5) TMFB’sinde kayıtlı faaliyet konu/konularını devreden işletmelerden, devrettiği faaliyet konu/konuları hakkında devir sözleşmesinin/sözleşmelerinin geçerliliği süresince söz konusu faaliyetlere ilişkin tehlikeli madde güvenlik danışmanlığı hizmeti alma zorunluluğu aranmaz.

(6) Tehlikeli madde güvenlik danışmanlığı hizmeti alan işletmenin, e-Devlet sistemi üzerinden TMFB’sine yapmış olduğu TMGD atamasının; Bakanlık tarafından sonlandırılması durumunda otuz gün; TMGDK, TMGD veya işletme tarafından sonlandırılması durumunda ise on beş gün içerisinde işletme, yeniden TMGD ataması yapmak zorundadır.

(7) Bu madde kapsamında, tehlikeli madde güvenlik danışmanlığı hizmeti alma zorunluluğu bulunan işletmeler, her bir TMFB için bir ayda 18 saatten az olmamak üzere tehlikeli madde güvenlik danışmanlığı hizmeti almak zorundadır.

(8) Bakanlık; işletmelerin niteliğine, işlem hacmine, faaliyet konu/konularına veya risk faktörlerine bağlı olarak gerektiğinde tehlikeli madde güvenlik danışmanlığı hizmeti ile ilgili işletmelerin istihdam etmesi veya hizmet alması gereken TMGD sayısına ve hizmet süresine ilişkin düzenleme yapabilir.

TMFB başvurusu için gerekli belgeler

MADDE 9- (1) Bu Yönetmelik kapsamı dâhilinde ilk defa TMFB alacak olan işletme, e-Devlet üzerinden veya aşağıda belirtilen;

a) Ek-1’de yer alan başvuru dilekçesi,

b) Ek-2’de yer alan başvuru formu,

c) İşletmenin, son altı ay içerisinde alınmış ticaret odası/sanayi odası faaliyet belgesinin, gerçek kişilerde ise bağlı olduğu esnaf ve sanatkârlar odasından alınan oda kayıt/faaliyet belgesinin aslı veya noter onaylı sureti,

ç) İşletmenin, Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde yayımlanmamış ve tescil edilmemiş şube, temsilcilik, bayi, fabrika, imalathane, irtibat bürosu, şantiye, maden ocağı veya atölye ve benzeri birimleri için kayıtlı olduğu sendikalardan, odalardan alınmış kayıt veya faaliyet belgesi, adreste faaliyet gösterdiğine ya da kullanım hakkına sahip olduğuna dair sözleşme veya belge, kamu kurum ve kuruluşlarından alınmış izin, ruhsat veya çalışanlar için düzenlenmiş Sosyal Güvenlik Kurumu bildirimi belgesi,

d) Taraflarca imzalanmış, bir örneği Ek-3’te yer alan tehlikeli madde faaliyet tespit raporu,

e) Elektronik tebligat sistemine üye olmaları,

bilgi ve belgeleri ile birlikte adresinin bulunduğu bölgede yer alan bölge müdürlüğüne başvuruda bulunur.

(2) Gerçek kişinin imza beyanını gösteren belge veya kimlik belgesi, tüzel kişiliklerde temsile yetkili kişi/kişilerin temsile yetkili olduklarını gösteren ticaret sicil tasdiknamesi, kamu kurum ve kuruluşlarında ise imzaya yetkili kişinin imza tatbikinin olması zorunludur. Elektronik ortamda imza verilerine veya beyannamesine ulaşılabilen başvuru sahiplerinden imza beyannamesi istenmez.

(3) İlk defa TMFB almak için başvuruda bulunan kamu kurum ve kuruluşlarının birinci fıkranın (a), (b) ve (d) bentlerinde yer alan belgelerle müracaat etmesi yeterlidir.

(4) Kamu kurum ve kuruluşlarının sadece “Taşımacı” veya “Taşımacı-Boşaltan” faaliyet konulu ilk defa TMFB almak için yaptığı başvurularda birinci fıkranın (a) ve (b) bentlerinde yer alan belgeler ile birlikte tehlikeli madde taşımacılığında kullanılan taşıt ruhsatlarının birer sureti ile müracaat etmesi yeterlidir. Ancak kamu kurum ve kuruluşlarının hizmet alım ihalesi ile kiraladıkları taşıt/taşıtlar için sadece “Taşımacı” veya “Taşımacı-Boşaltan” faaliyet konulu TMFB almak için yaptığı başvurularda, bu fıkrada belirtilen belgeler ile birlikte tehlikeli madde taşımacılığında kullanılmak üzere hizmet alımı yolu ile kiralanan taşıtlara ait bilgilerin yer aldığı sözleşmenin de ibrazı zorunludur.

(5) Taşıma yetki belgesine sahip gerçek veya tüzel kişiliklerin, sadece “Taşımacı” veya sadece “Taşımacı-Boşaltan” faaliyet konulu TMFB almak için ilk defa yapacakları başvurularda, birinci fıkranın (a), (b) ve (e) bentlerinde yer alan belgelerle müracaat etmesi yeterlidir.

(6) Bu Yönetmelik kapsamında TMFB talebinde bulunan ve “adi ortaklık” adı altında kurulup faaliyette bulunan işletmeler, birinci fıkrada belirtilen ve her bir ortağa ait bilgi ve belgelere ilave olarak, adi ortaklığa ortak olan gerçek veya tüzel kişi yetkililerinin bu Yönetmelik kapsamındaki yükümlülük ve sorumlulukların müteselsil olarak ortaklar arasında paylaşıldığını beyan eden bir dilekçe vermek zorundadır.

(7) Aslı veya noterden ıslak mühürlü ve imzalı olarak sunulan ve geçerliliği bulunan belgeler, talep edilmesi halinde “Aslı Görülmüştür” şerhi düşülerek ve bir örneği alınmak suretiyle iade edilebilir.

(8) TMFB almak için e-Devlet üzerinden yapılacak başvurularda, gerçek veya tüzel kişilik yetkili/yetkililerince bu Yönetmelikte belirtilen başvuru şartlarının sağlandığına dair talep sahibinin beyanı esas alınır.

(9) Elektronik ortamda sorgulanan belgelerin doğruluğu hakkında veya bu madde kapsamında sunulan belgelere ilişkin bir tereddüt oluşması halinde, İdare veya ilgili bölge müdürlüğü ek bilgi ve belge talebinde bulunabilir.

(10) e-Devlet altyapısı tamamlanıncaya kadar TMFB alma ve yenileme başvuruları ilgili Bölge Müdürlüğüne yapılır.

Tehlikeli madde faaliyet tespit raporu

MADDE 10- (1) İşletmeler için düzenlenen tehlikeli madde faaliyet tespit raporunda;

a) TMFB faaliyet konularının 7 nci madde kapsamında UN (Birleşmiş Milletler) numarasına, taşıma kategorilerine ve sınıflarına göre miktar bazında değerlendirilmesi,

b) İşletmenin, tehlikeli madde güvenlik danışmanlığı hizmeti alma zorunluluğunun 8 inci madde uyarınca değerlendirilmesi,

c) Tehlikeli maddelerin işletmeye hangi şekilde alındığı, boşaltıldığı, paketlendiği, yüklendiği, gönderildiği ve/veya taşındığının belirtilmesi,

ç) ADR Bölüm 3.3, 3.4 ve 3.5 kapsamında yapılan faaliyetlerin değerlendirilmesi,

gerekir.

(2) Bir örneği Ek-3’te yer alan tehlikeli madde faaliyet tespit raporları, e-Devlet üzerinden de düzenlenebilir.

(3) TMGDK bünyesinde istihdam edilen TMGD tarafından hazırlanan tehlikeli madde faaliyet tespit raporları, TMGDK yetkilisi ve işletme yetkilisince onaylanır.

(4) İşletme bünyesinde istihdam edilen TMGD tarafından hazırlanan tehlikeli madde faaliyet tespit raporları, işletme yetkilisince onaylanır.

(5) Bu maddeye göre düzenlenecek raporun hazırlanmasına esas teşkil edecek incelemelere ait bilgilerin yer aldığı ve formatı İdare tarafından belirlenecek evrakın, tehlikeli madde faaliyet tespit raporunun ekinde yer alması zorunludur.

(6) Tehlikeli madde faaliyet tespit raporlarında Ek-3’te yer alan iştigal türünün belirtilmesi zorunludur.

TMFB faaliyet konusu devir işlemleri

MADDE 11- (1) İşletmeler; “Alıcı”, “Taşımacı” ve “Gönderen” faaliyet konuları dışındaki diğer faaliyet konularını devredebilir. Devir işlemleri, taraflar arasında e-Devlet üzerinden yapılabileceği gibi Ek-5’te yer alan formata uygun olarak hazırlanmış devir sözleşmesinin aslının veya noter onaylı bir suretinin ilgili bölge müdürlüğüne ibrazı yolu ile de yapılabilir.

(2) Faaliyet konusunu devralan ve devreden işletmelerin ilgili TMFB’lerinde, devre konu olan faaliyet konusunun yer alması zorunludur.

(3) İşletme, devredilecek faaliyet konusuna ilişkin hizmet alacağı tüm işletmelerle faaliyet konusu devir sözleşmesi yapmak zorundadır. İşletmeler, ilgili TMFB’sinde devredeceği faaliyet konusu ile ilgili hizmet alacağı tüm taraflarla devir işlemini gerçekleştirmeden, devrettiği faaliyet konusu ile ilgili sorumluluğu ortadan kalkmaz.

(4) Faaliyet konu/konularını devralacak işletme, işlem yapılan tehlikeli madde miktarına bakılmaksızın taraflar arasında yapılmış faaliyet konusu devir sözleşmesiyle birlikte 9 uncu maddenin birinci fıkrasının (a), (b), (d) ve (e) bendinde belirtilen evraklar ile ilgili bölge müdürlüğüne başvuruda bulunarak faaliyet konusunu devralacağı adreste TMFB almak zorundadır.

(5) TMFB’sinde “Boşaltan” faaliyet konusu bulunan taşımacıların, “Boşaltan” faaliyet konusu ile ilgili olarak diğer işletmelere hizmet verebilmesi için ayrıca hizmet verilen işletmelerin adreslerinde “Boşaltan” faaliyet konulu TMFB almasına gerek yoktur.

(6) TMFB’sinde kayıtlı faaliyet konu/konularını devreden işletmenin, devrettiği faaliyet konu/konuları ile ilgili yükümlülükler, devir sözleşmesinin geçerliliği süresince faaliyet konusunu devralan işletme tarafından yerine getirilir. Faaliyet konusu devir işleminde faaliyet konusunu devir alan işletmenin, tehlikeli madde güvenlik danışmanı hizmet şartını sağlamış olması zorunludur. Bu şartı sağlamayan işletmenin faaliyet konusu devir işlemi gerçekleştirilmez.

(7) Faaliyet konusu devir sözleşmelerinin geçerlilik sürelerinin sona ermesi, taraflardan birinin söz konusu devir sözleşmesini feshetmesi, TMFB’lerin geçerliliklerini kaybetmesi halinde, devredilen faaliyet konu/konuları devreden işletmenin ilgili TMFB’sine herhangi bir bildirimde bulunulmaksızın yeniden eklenir. Faaliyet konu/konuları TMFB’sine eklenen işletme, tehlikeli madde güvenlik danışmanlığı hizmeti alma zorunluluğunu on beş gün içerisinde yerine getirmek zorundadır.

(8) Merkez adresinde bulunan TMFB’sinde “Taşımacı” faaliyet konusu olması şartıyla aynı vergi numarası ile düzenlemiş TMFB’ler arasında yapılacak “Boşaltan” faaliyet konusu devirleri, tehlikeli madde faaliyet tespit raporunda belirtilmiş olması kaydıyla e-Devlet üzerinden ya da işletmenin talebi doğrultusunda, süresiz ve devir sözleşmesine bağlı olmaksızın ilgili Bölge Müdürlüğü tarafından gerçekleştirilir.

(9) Faaliyet konusu devir sözleşmeleri asgari bir yıl için yapılır.

(10) Devralınan faaliyet konusu üçüncü bir tarafa devredilemez.

TMFB’nin yenilenmesi ve faaliyet konu değişikliği

MADDE 12- (1) TMFB yenilemelerinde;

a) TMFB sahibinin, TMFB’nin geçerlilik süresinin bitim tarihinin doksan gün öncesinden itibaren; Ek-1’de yer alan başvuru dilekçesi ve Ek-2’de yer alan başvuru formu ile birlikte 9 uncu maddede istenilen belgelerden değişikliğe uğrayan veya geçerliliğini kaybedenler için bu belgelerin yenileri ile ilgili bölge müdürlüğüne yazılı olarak müracaat etmek suretiyle TMFB’sinin geçerlilik süresinin bitim tarihinden önce TMFB’sini yeniletmesi esastır.

b) (a) bendinde belirtilen doksan günlük süre içerisinde TMFB, yenileme ücretinin ödendiği tarih esas alınarak yenilenir. Yenileme ücretinin, TMFB’nin bitim tarihinden önce ve ödeme tarihindeki geçerli yenileme ücreti olarak ödenmesi şarttır. Bu bentte belirlenen doksan günlük süre içerisinde yenilenen TMFB için belge geçerlilik tarihine kadar kalan süre, yenilenen TMFB’nin geçerlilik süresine ilave edilir.

c) (a) bendinde yer alan doksan günlük süre içerisinde müracaat edilmemesi veya müracaat edildiği halde eksik bilgi ve belge nedeniyle yenileme şartlarının yerine getirilmediği hallerde TMFB, doksan günün sonunda geçersiz hale gelir.

ç) (c) bendi kapsamında geçerliliğini kaybeden TMFB için geçerlilik süresinin sona erdiği tarihi takip eden doksan günlük süre içerisinde yapılacak yenileme başvurularında ise TMFB, ödeme tarihinde geçerli olan yenileme ücretinin ödenmesi kaydıyla yenileme ücretinin ödendiği tarih esas alınarak yenilenir. Bu doksan günlük süre yenileme hakkı olup, bu süre içerisinde işletmenin geçerli bir TMFB’sinin olduğu anlamına gelmez.

d) (ç) bendinde yer alan süre içerisinde müracaat edilmemesi veya müracaat edildiği halde yenileme şartlarının yerine getirilmediği hallerde yenileme hakkı kaybedilir.

e) TMFB yenileme başvurusunda bulunan işletmenin, faaliyet konularında ve iştigal edilen tehlikeli maddelerin sınıflarında bir değişiklik olmaması halinde en son düzenlenen tehlikeli madde faaliyet tespit raporu geçerli olup, yeni bir rapor düzenlenmesi gerekmez. Ancak faaliyet konu/konularını devrederek sadece “Alıcı” olarak faaliyet gösteren işletmelerin yapacakları başvurularda, TMFB yenileme sürecinde hazırlanmış olan tehlikeli madde faaliyet tespit raporunun ibrazı zorunludur.

(2) TMFB yenileme işlemleri, TMFB sahibi işletmenin yetkilisi tarafından birinci fıkrada belirtilen süreler içerisinde, en son adres bilgileri ile en son düzenlenen tehlikeli madde faaliyet tespit raporu çerçevesinde, e-Devlet üzerinden yapılabilir.

(3) İşletmelerin TMFB faaliyet konusu değişikliği işlemleri, tehlikeli madde faaliyet tespit raporu düzenlenerek e-Devlet üzerinden ya da ilgili bölge müdürlüğüne başvurmak sureti ile yapılabilir. e-Devletten yapılan bu işlem çerçevesinde ilgili bölge müdürlüğüne ayrıca başvuruda bulunulmasına gerek yoktur.

(4) İşletmenin, sadece “Taşımacı” faaliyet konulu TMFB’sine “Boşaltan” faaliyet konusunu ekletmek istemesi veya sadece “Taşımacı-Boşaltan” faaliyet konulu TMFB’sinden “Boşaltan” faaliyet konusunu kaldırmak istemesi halinde tehlikeli madde faaliyet tespit raporu aranmaz.

TMFB’nin düzenlenmesi ve süresi

MADDE 13- (1) TMFB almak veya yenilemek isteyen işletmelerin, adreslerinin bulunduğu bölgede yer alan bölge müdürlüklerine yaptıkları müracaatlarda, TMFB başvurularına ilişkin incelemeler en geç on beş gün içinde tamamlanır. İncelemeyi müteakip olumlu bulunan başvuruların sonuçlandırılabilmesi için ücretin, ilgili bankaya ödeme numarası ile birlikte bildirilen süre içerisinde ödenmesi zorunludur.

(2) Başvuruya ait bilgi ve belgelerde eksiklikler olması veya ücretin ödeme numarası ile birlikte bildirilen süre içerisinde ödenmemesi halinde işletmenin başvurusu reddedilir.

(3) Sadece “Taşımacı” veya sadece “Taşımacı-Boşaltan” faaliyet konulu TMFB, taşıma yetki belgesinin kayıtlı olduğu adrese göre düzenlenir. Hali hazırda TMFB sahibi olan işletmede ise “Taşımacı” faaliyet konusu, taşıma yetki belgesinin kayıtlı olduğu adrese düzenlenmiş TMFB’ye eklenir.

(4) Sadece “Taşımacı” veya sadece “Taşımacı-Boşaltan” faaliyet konulu TMFB talep eden kamu kurum ve kuruluşların TMFB’leri, taşıt ruhsatlarının ilgili olduğu adrese düzenlenir.

(5) TMFB sahibi işletme, TMFB alma ve yenileme aşamasında sunduğu veya e-Devlet üzerinden beyan ettiği bilgi ve belgelerde daha sonra meydana gelecek değişiklikleri, (adres, nevi, unvan) değişiklik tarihinden itibaren doksan gün içerisinde ilgili bölge müdürlüğüne bildirmekle yükümlüdür. Ancak işletmenin adres bilgilerinde yapılan numarataj çalışmaları ile unvan ve adres bilgilerinde yapılan düzeltme işlemlerinde bildirim süresi aranmaksızın talepler karşılanır. Kamu kurum ve kuruluşlarına ilişkin ilgili mevzuat kapsamında yapılan değişiklikler süre şartına bağlı olmaksızın karşılanır.

(6) İlk başvuru ve yenileme müracaatları neticesinde beş yıl süre ile sınırlı elektronik belge olarak düzenlenen TMFB, işletme yetkilisinin e-Devletten erişimine sunulur.

TMFB ücreti

MADDE 14- (1) TMFB’nin ücreti 1.551 (binbeşyüzellibir) Türk Lirası’dır.

(2) TMFB yenilenmelerinde güncel TMFB ücretinin %15’i alınır. Unvan, nevi, adres ve bağlı olduğu vergi dairesi ve vergi kimlik numarası (gerçek kişilerde T.C. kimlik numarası) değişikliklerinden dolayı güncellenen TMFB’lerden ücret alınmaz.

(3) 7 nci maddenin onuncu fıkrası kapsamında TMFB’sine eklenecek her adres için güncel TMFB ücretinin %15’i alınır.

(4) TMFB faaliyet konusu değişikliği işlemlerinden ücret alınmaz.

(5) Bu maddede belirtilen ücret her yıl, bir önceki yıla ilişkin olarak 213 sayılı Kanunun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında, takvim yılı başından geçerli olmak üzere artırılmak suretiyle uygulanır.

(6) TMFB’ler için ödenmiş olan ücretler, Bakanlığın kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararlar hariç olmak üzere iade edilmez ve geri ödenmez.

TMFB’de genel yasaklar, devir, bölünme ve birleşme işlemleri

MADDE 15- (1) TMFB, adına düzenlenen işletme dışındakiler tarafından kullanılamaz, satılamaz ve devredilemez.

(2) Aşağıdaki haller TMFB devri olarak kabul edilmez. Buna göre;

a) Gerçek kişilerde, TMFB sahibinin talebi üzerine TMFB; babası, annesi, eşi, çocukları veya kardeşleri arasından biri adına düzenlenebilir. TMFB’nin, yeni sahibi adına düzenlenebilmesi için 9 uncu maddede belirtilen belgeler ile başvurulması zorunludur.

b) Gerçek kişilerde, TMFB sahibinin talebi üzerine gerçek kişi adına düzenlenmiş olan TMFB, TMFB sahibi gerçek kişinin ticaret siciline tescil edilmiş bir tüzel kişilik içinde asgari % 25 hisseye sahip olması kaydıyla söz konusu tüzel kişilik adına düzenlenebilir. TMFB’nin, yeni sahibi adına düzenlenebilmesi için 9 uncu maddede belirtilen belgeler ile başvurulması zorunludur.

c) Bu Yönetmeliğe göre düzenlenen geçerli TMFB sahibi olan gerçek kişinin ölümü halinde ölen gerçek kişinin kanuni mirasçılarının, ölüm tarihinden itibaren doksan gün içerisinde ilgili bölge müdürlüğüne yazılı olarak başvurmaları kaydıyla; feragatname verilen kanuni mirasçılardan biri adına TMFB yeniden düzenlenir. TMFB’nin, yeni sahibi adına düzenlenebilmesi için 9 uncu maddede belirtilen belgeler ile başvurulması zorunludur.

(3) Tüzel kişiliklerin, bölünmeleri ve birleşmeleri halinde aşağıdaki kurallar uygulanır:

a) TMFB’si olan bir tüzel kişiliğin 13/1/2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununa uygun olarak bölünmesi halinde; tüzel kişilik adına düzenlenen TMFB, yeni ortaya çıkan tüzel kişiliklerden sadece biri adına düzenlenebilir. Bunun için bölünme sonucunda ortaya çıkan tüzel kişiliklerin, TMFB’nin düzenleneceği tüzel kişilik lehine noter onaylı muvafakatname vermeleri şarttır. Bu durumdaki tüzel kişiliklerin, birden fazla TMFB’si olması halinde, her bir TMFB için yukarıda belirtilen hüküm ayrı ayrı uygulanır. TMFB’nin, yeni oluşan tüzel kişilik adına düzenlenebilmesi için 9 uncu maddede belirtilen belgeler ile başvurulması zorunludur.

b) TMFB’li veya TMFB’siz bir tüzel kişiliğin, 6102 sayılı Kanuna uygun olarak aktif ve pasifiyle bir başka tüzel kişiyle birleşmesi halinde; bu birleşmeye göre birleşilen tüzel kişilik adına TMFB yeniden düzenlenir. TMFB’nin, yeni oluşan tüzel kişilik adına düzenlenebilmesi için 9 uncu maddede belirtilen belgeler ile başvurulması zorunludur.

c) TMFB’li bir tüzel kişiliğin 6102 sayılı Kanuna uygun olarak tür değiştirmesi halinde; TMFB’si/TMFB’leri, yeni ortaya çıkan tüzel kişilik adına düzenlenir.

(4) Bu madde kapsamında düzenlenecek TMFB’ler için ücret alınmaz.

TMFB iptal ve geçici faaliyet durdurma işlemleri

MADDE 16- (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla TMFB alma zorunluluğunun ortadan kalktığını değerlendiren ya da TMFB alma zorunluluğu herhangi bir sebeple ortadan kalkan ve bu madde kapsamında ilgili TMFB’sini iptal ettirmeyen işletme, bu Yönetmelik hükümlerinin yerine getirilmesinden sorumludur.

(2) İşletmeler, bağlı olduğu vergi dairesinde veya kayıtlı olduğu ticaret/sanayi odasından yapacağı “terkin” işlemine ait bilgi ve belgeler veya işletmesini başka bir işletmeye devrettiğine dair noter onaylı işletme devir/satış/bağışlama ve benzeri sözleşmesi ya da TMFB alma sürecinde sunmuş olduğu ve geçerliliğini kaybeden belgeler (ruhsat/lisans/izin ve benzeri) ile başvurması halinde işletmenin TMFB’si, ilgili bölge müdürlüğünce iptal edilir.

(3) İşletmelerin TMFB adreslerine yapılan denetimlerde; devredildiği, faaliyetinin son bulduğu veya kapandığı yerinde tespit edilen işletmeye ait TMFB, ilgili bölge müdürlüğünce resen iptal edilir.

(4) Yapılan inceleme ve denetimler neticesinde işletmenin, belgelendirmeye esas e-Devlet başvurusunda veya ilgili bölge müdürlüğüne yapılan başvurularda ibraz edilen bilgi ve belgeler hakkında usulsüzlük olduğu tespit edilmesi halinde TMFB’si, ilgili bölge müdürlüğünce resen iptal edilir.

(5) Sadece “Taşımacı” veya “Taşımacı-Boşaltan” faaliyet konulu TMFB, işletmenin talebi halinde ilgili bölge müdürlüğünce iptal edilir.

(6) TMGDK’den alacağı tehlikeli madde faaliyet tespit raporu ile bu Yönetmelik kapsamı dışında kaldığını belgelendiren işletmenin TMFB’si, ilgili bölge müdürlüğünce iptal edilir.

(7) Gerçek kişinin ölümü nedeniyle 15 inci maddenin ikinci fıkrasının (c) bendinde belirlenen süre içerisinde müracaatta bulunmadığı tespit edilen işletmenin TMFB’si, ilgili bölge müdürlüğünce iptal edilir.

(8) Faaliyetlerine ara veren işletmenin ilgili bölge müdürlüğüne yapacağı müracaata istinaden yerinde yapılacak incelemeler neticesinde, denetim tarihi esas alınarak, TMFB geçerlilik süresi içerisinde bir defaya mahsus olmak üzere en fazla bir yıl süre ile TMFB’sinin faaliyeti geçici olarak durdurulur. Geçici faaliyet durdurma süresi, TMFB geçerlilik süresine eklenmez. Geçici faaliyet durdurma süresi sonunda faaliyetine devam etmeyen işletmenin TMFB’si, ilgili bölge müdürlüğünce iptal edilir.

(9) Bu maddeye göre yapılan iptal işlemleri, iptal işlemi yapıldığı tarihte yürürlüğe girer.

TMFB ve tehlikeli madde güvenlik danışmanlığı hizmetine ilişkin diğer hükümler

MADDE 17- (1) Bu Yönetmelik kapsamında bölge müdürlüklerince yapılacak tüm iş ve işlemler (belge düzenleme, belgelerin iptali, belgelerin devri ve benzeri), Bakanlıkça oluşturulan U-Net Otomasyon Sistemi üzerinden yapılır.

(2) Bölge müdürlükleri, bu Yönetmelik kapsamında ibraz edilen bilgi ve belgeleri muhafaza etmekle yükümlüdürler.

(3) Sosyal hayatı etkileyen salgın, olağanüstü hâl, kriz dönemleri ile afet ve acil durumlarda; Bakanlık, bu Yönetmelik kapsamında TMFB almanın şartlarına, kapsamına, taşıtlara düzenlenecek ADR/Taşıt Uygunluk Belgesi ile ilgili hususlara veya bu Yönetmelikte belirlenmiş sürelerin; azaltılmasına, artırılmasına veya durdurulmasına ve bu Yönetmeliğin dördüncü bölümünde yer alan yükümlülüklere ilişkin geçici düzenlemeler yapabilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Taşımacılık Zincirinde Yer Alan Tarafların Yükümlülükleri

Gönderenin yükümlülükleri

MADDE 18- (1) Gönderen, taşınmak üzere sevk edilen tehlikeli maddeyi ADR hükümlerine uygun bir biçimde teslim etmek zorundadır. Gönderenin yükümlülükleri şunlardır:

a) Taşımanın, “Taşımacı” faaliyet konulu TMFB’ye sahip taşımacılarla yapılmasını sağlamak.

b) ADR Bölüm 5.4.1’de belirtilen mahiyette taşıma evrakını eksiksiz hazırlamak ve taşımacıya vermek.

c) Tehlikeli madde taşımalarının, taşınan madde ve nesnenin özelliğine uygun geçerli ADR/Taşıt Uygunluk Belgesine sahip bir taşıtla yapılmasını sağlamak.

ç) Taşınan madde ve nesnenin özelliğine uygun sertifikalı ambalajları, periyodik test ve muayene tarihi geçmemiş taşınabilir basınçlı kapları ve yük taşıma birimlerini kullanmak.

d) Taşımacılık faaliyetini gerçekleştiren taşıtlar ile ambalaj ve yük taşıma birimlerinde, ADR’deki tehlike ikaz etiket/levha ve işaretler ile turuncu renkli plakaların doğru, uygun özellikte ve ebatta olanlarının kullanılmasını sağlamak.

e) Tehlikeli madde taşımacılığında; ADR’de belirtilen karışık ambalajlama, karışık yükleme ve yükleme sınırlamaları kurallarına uygun hareket etmek.

f) Tehlikeli maddelerin ADR mevzuatına uygun şekilde sınıflandırılmış ve taşınmasına izin verilmiş olduğunu belirlemek.

(2) Tehlikeli Yüklerin Denizyoluyla Taşınması ve Yükleme Emniyeti Hakkında Yönetmelik kapsamında tehlikeli yük uygunluk belgesine sahip kıyı tesisi işleticileri, tesis giriş ve çıkışında; ADR Bölüm 5.4.1’de belirtilen taşıma evrakının taşıtta bulunup bulunmadığı ile söz konusu taşıtlar ve yük taşıma birimlerinde, ADR’deki tehlike ikaz etiket/levha ve işaretleri ile turuncu renkli plakaların doğru, uygun özellik ve ebatta olanlarının kullanılıp kullanılmadığını kontrol etmek zorundadır.

(3) Karayolu, demiryolu ve denizyoluyla Ülkemize gelen tehlikeli maddelerin ithalatını gerçekleştiren gerçek veya tüzel kişiler, bu tehlikeli maddelerin Ülke sınırlarına girişinden itibaren yapılacak taşımalarda, bu maddede belirtilen yükümlükleri yerine getirmek zorundadır.

Paketleyenin yükümlülükleri

MADDE 19- (1) Paketleyenin yükümlülükleri şunlardır:

a) Tehlikeli maddenin özelliğine uygun sertifikalı ambalajları kullanmak.

b) Periyodik test ve muayene tarihi geçmemiş taşınabilir basınçlı kapları kullanmak.

c) ADR 4.1’deki paketleme talimatlarına uymak.

ç) ADR’de belirtilen karışık ambalajlama hükümlerine uymak.

d) Ambalajları taşıma için hazırladığında, işaretleme ve etiketlemelerinde ADR’de belirtilen zorunluluklara uymak.

Yükleyenin yükümlülükleri

MADDE 20- (1) Yükleyenin yükümlülükleri şunlardır:

a) Hasarlı veya sızdırma riski taşıyan ambalaj ve yük taşıma birimleri ile boş temizlenmemiş ambalaj ve yük taşıma birimlerini hasar giderilene kadar yüklememek.

b) Ambalajları yüklerken yükleme, elleçleme, birlikte karışık yükleme yasaklarına, besin ve gıda maddelerinin ya da hayvan yemlerinin ayırım kurallarına uymak.

c) Tehlikeli maddeleri konteynere yükledikten sonra konteynerin üzerine ADR’deki tehlike ikaz etiket/levha ve işaretleri ile turuncu renkli plakaların doğru, uygun özellikte ve ebatta olanlarını kullanmak.

ç) Taşıtlara yükleme yaptığı sırada taşıtların yakın çevresinde ateş yakılmasına, açık ışıklandırma yapılmasına ve sigara içilmesine izin vermemek, kıvılcım çıkarma özelliğine sahip cisimler bulundurmamak ve anti statik özelliğe sahip kıyafet ve ekipman ile çalışılmasını sağlamak.

d) Taşıtlara ve yük taşıma birimlerine yüklenecek tehlikeli maddelerin ADR Bölüm 7.5’te belirtilen yükleme emniyet kurallarına göre yapılmasını sağlamak.

Dolduranın yükümlülükleri

MADDE 21- (1) Dolduranın yükümlülükleri şunlardır:

a) Hacmi 1 m3’ten fazla sabit tank veya sökülebilir tank ile hacmi 3 m3’ten fazla olan portatif tank, tank-konteyner, çok elemanlı gaz konteyneri (MEGC) ve benzeri yük taşıma birimleri kullanılarak yapılan taşımalarda, geçerli ADR/Taşıt Uygunluk Belgesine sahip olan taşıtlara dolum yapmak.

b) Tehlikeli madde taşımacılığında kullanılan; tank, tüplü gaz tankeri, çok elemanlı gaz konteynerleri (MEGC), portatif tanklar ve tank-konteyner ve benzeri yük taşıma birimlerinin, ara ve periyodik muayenelerinin yapıldığının tank plakasından kontrolünü yaparak taşınan maddenin özelliğine uygun tank koduna sahip olanlarına dolum yapmak.

c) Tehlikeli madde taşımacılığı yapılan taşıtlar ile yük taşıma birimlerinin, ADR’deki tehlike ikaz etiket/levha ve işaretleri ile turuncu renkli plakaların doğru, uygun özellikte ve ebatta olanlara dolum yapmak.

ç) Tankı doldururken bitişik bölmelerdeki tehlikeli maddeleri ilgilendiren zorunluluklara uygun hareket etmek.

d) Doldurulan madde için izin verilen azami doldurma derecesini veya izin verilen azami litre başına içeriklerinin kütlesini göz önünde bulundurmak.

e) Dolumu yaptıktan sonra tank kapaklarının ve/veya doldurma valflerinin sızdırmazlığını kontrol etmek.

f) Doldurulan tehlikeli maddelerin tankın dış yüzeyine bulaşmadığını kontrol etmek.

g) Taşıtlara dolum yapıldığı sırada, taşıtların yakın çevresinde ateş yakılmasına, açık ışıklandırma yapılmasına ve sigara içilmesine izin vermemek, kıvılcım çıkma özelliğine sahip cisimler bulundurmamak ve anti statik özelliğe sahip kıyafet ve ekipman ile çalışılmasını sağlamak.

ğ) Taşıtlara ve konteynerlere tehlikeli maddeleri dökme halinde doldururken, ADR Bölüm 7.3’teki ilgili hükümlere uyulduğunu kontrol etmek.

h) Tehlikeli maddelerin dolumunu, Bakanlıktan “Taşımacı” faaliyet konulu TMFB almış taşımacılara ait taşıtlara yapmak.

Taşımacının yükümlülükleri

MADDE 22- (1) Taşımacının yükümlülükleri şunlardır:

a) Taşımayı, taşınan madde ve nesnenin özelliğine uygun geçerli ADR/Taşıt Uygunluk Belgesine sahip taşıtlarla yapmak ve bu belgeleri taşıt üzerinde bulundurmak.

b) Hacmi 1 m3’ten fazla sabit tank veya sökülebilir tank ile hacmi 3 m3’ten fazla olan portatif tank, tank-konteyner, çok elemanlı gaz konteyneri (MEGC) ve benzeri yük taşıma birimleri kullanılarak yapılan taşımalarda, geçerli ADR/Taşıt Uygunluk Belgesine sahip olan taşıtları kullanmak.

c) Tehlikeli madde taşımacılığında kullanılan; tank, tüplü gaz tankeri, çok elemanlı gaz konteynerleri (MEGC), portatif tanklar ve tank-konteyner ve benzeri yük taşıma birimlerinin, ara ve periyodik muayenelerinin yapıldığının tank plakasından kontrolünü yaparak uygun olanları ile taşıma yapmak.

ç) Tehlikeli madde taşımacılığı yapılan taşıtlar ile yük taşıma birimlerinde, ADR’deki tehlike ikaz etiket/levha ve işaretleri ile turuncu renkli plakaların doğru, uygun özellikte ve ebatta olanlarını kullanmak.

d) Taşıtlarda, tanklarda ve yüklerde görsel olarak belirgin sızıntı, çatlak ya da hasar olup olmadığını kontrol etmek.

e) Taşıtlarda, ADR Bölüm 8.1.5’te belirtildiği şekilde genel ve kişisel koruyucu teçhizatın bulundurulmasını sağlamak.

f) Taşıtlarda, ADR Bölüm 8.1.4’te belirtilen asgari sayı ve kapasitede yangınla mücadele teçhizatının bulundurulmasını sağlamak ve ilgili mevzuatına göre bu teçhizatın bakım ve testlerini yaptırmak.

g) ADR Bölüm 5.4.3’te belirtildiği şekilde, taşımacı tarafından hazırlanan yazılı talimatın sürücü tarafından okunmasını, anlamasını, uygulayabilmesini ve taşıtta bulundurulmasını sağlamak.

ğ) Tehlikeli madde taşımacılığında; birlikte ambalajlama, yükleme, karışık yükleme ve yükleme sınırlamaları kurallarına uygun hareket etmek.

h) Taşıtı, taşınan tehlikeli maddenin sınıfı ve/veya taşıma şekline uygun SRC5 Eğitim Sertifikasına sahip sürücülere kullandırmak.

ı) Bu Yönetmelikte belirtilen şartlardan herhangi birinin ihlal edilmiş olduğunu tespit ederse söz konusu ihlal giderilinceye kadar taşımayı başlatmamak.

i) Taşıma sırasında, taşımanın güvenliğini tehlikeye sokacak bir ihlal oluşursa trafik güvenliği, gönderilen maddenin güvenliği ve kamu güvenliği bakımından söz konusu ihlal ortadan kaldırılıncaya kadar taşımayı derhal durdurmak ve taşımayı gerekli şartlar yerine getirildiği takdirde devam ettirmek.

j) Taşıtlara yükleme ve boşaltma yapıldığı sırada taşıtların yakın çevresinde ateş yakılmasına, açık ışıklandırma yapılmasına ve sigara içilmesine izin vermemek, kıvılcım çıkma özelliğine sahip cisimler bulundurmamak ve anti statik özelliğe sahip kıyafet ve ekipman ile çalışılmasını sağlamak.

k) Boş temizlenmemiş; tanker, tank-konteyner, portatif tank, çok elemanlı gaz konteyneri (MEGC) ve benzeri taşıma birimlerine, ADR Bölüm 5.4.1.1.6’ya göre taşıma evrakı düzenlemek.

l) Yüklemenin, ADR Bölüm 7.5’te belirtilen yükleme emniyet kurallarına göre yapılmasını sağlamak.

m) Taşıma işlemine başlamadan önce gönderen tarafından ADR Bölüm 5.4.1’e göre hazırlanacak taşıma evrakının bir suretinin taşıtta bulundurulmasını sağlamak.

Taşıt sürücüsünün ve taşıtta bulunan diğer görevlilerin yükümlülükleri

MADDE 23- (1) Taşıt sürücüsü ve taşıtta bulunan diğer görevlilerin yükümlülükleri şunlardır:

a) Taşınan tehlikeli maddenin sınıfı ve/veya taşıma şekline uygun SRC5 Eğitim Sertifikasına sahip olmak (taşıt sürücüsü) ve denetim sırasında yetkili personele ibraz etmek.

b) Taşıtta görevli her personel için resimli kimlik belgesi (nüfus cüzdanı, sürücü belgesi veya pasaport) bulundurmak.

c) Tehlikeli madde içeren ambalajları açmamak, tanker ve patlayıcı madde taşımacılığı yaparken taşınabilir yanıcı aydınlatma aletleriyle ve yüzeyi metal alaşımlı olan aletlerle taşıta binmemek.

ç) Taşıtlara yükleme, doldurma ve boşaltma yapıldığı sırada taşıtların yakın çevresinde ateş yakılmasına, açık ışıklandırma yapılmasına ve sigara içilmesine izin vermemek, kıvılcım çıkma özelliğine sahip cisimler bulundurmamak ve anti statik özelliğe sahip kıyafet ve ekipman ile çalışmak.

d) Yükleme, doldurma ve boşaltma sırasında zorunlu hallerin dışında taşıtın motorunu kapalı tutmak.

e) Tehlikeli madde yüklü taşıtı park halinde iken el frenini çekili vaziyette bulundurmak.

f) Tehlikeli madde yüklü taşıt ve tanklar üzerinde bulundurulması zorunlu ADR’deki tehlike ikaz etiket/levha ve işaretleri ile turuncu renkli plakaların doğru, uygun özellikte ve ebatta olanlarının takılmasını ve usulüne uygun boşaltılarak temizlenmiş olan taşıtların üzerinden bu etiket/levha ve turuncu renkli plakaların çıkarılmasını sağlamak.

g) Hasar görmüş ambalaj ve yük taşıma birimlerini taşımamak.

ğ) Tehlikeli madde sızıntısı olması veya böyle bir ihtimalin bulunması durumunda taşıma yapmamak.

h) Tehlikeli maddelere yönelik karayolunun kullanımıyla ilgili yasak ve sınırlamalara uymak.

ı) Tehlikeli maddelerin taşınmasıyla ilgili ADR’deki özel gerekliliklere uymak.

i) ADR Bölüm 5.4.3’e göre hazırlanmış yazılı talimatın taşıtta bulunduğunu kontrol etmek ve tehlike anında yazılı talimata göre hareket etmek.

j) Taşınan tehlikeli maddenin özelliğine uygun ADR/Taşıt Uygunluk Belgesini taşıt üzerinde bulundurmak ve denetim sırasında yetkili personele ibraz etmek.

k) Boşaltım alanında güvenlik önlemlerinin tam olarak alınmış olduğunu ve boşaltma işleminde kullanılan donanımın düzgün çalışıyor olduğunu kontrol etmek.

l) ADR Bölüm 8.1.5’te belirtilmiş olan genel ve kişisel koruyucu teçhizatı taşıtta bulundurmak ve denetim sırasında yetkili personele göstermek.

m) ADR Bölüm 8.1.4’te belirtilen asgari sayı ve kapasitede uygun yangın mücadele teçhizatını taşıtta bulundurmak ve denetim sırasında yetkili personele göstermek.

n) ADR Bölüm 5.4.1’e göre hazırlanmış olan taşıma evrakının bir suretini taşıtta bulundurmak ve denetim sırasında yetkili personele ibraz etmek.

Alıcının yükümlülükleri

MADDE 24- (1) Alıcının yükümlülükleri şunlardır:

a) Yükün teslim alınmasına engel bir durum olmadıkça yükün kabulünü ertelememek.

b) Tehlikeli maddelerin konteyner ile taşındığı durumlarda, ADR hükümlerinin ihlal edildiğinin tespit edilmesi halinde, konteyneri ihlal giderildikten sonra teslim almak.

c) Taşıtlardan boşaltma yapıldığı sırada taşıtların yakın çevresinde ateş yakılmasına, açık ışıklandırma yapılmasına ve sigara içilmesine izin vermemek, kıvılcım çıkma özelliğine sahip cisimler bulundurmamak ve bu özelliklere sahip giysiler ile çalışmaya müsaade etmemek.

Boşaltanın yükümlülükleri

MADDE 25- (1) Boşaltanın yükümlülükleri şunlardır:

a) Boşaltma öncesinde; konteyner, tank, tanker, MEGC, MEMU, tüplü gaz tankeri ve benzeri yük taşıma biriminde bulunan yüklere ait bilgiler ile sevkiyat belgelerinde yer alan bilgileri karşılaştırarak doğru yükün boşaltılmasını sağlamak.

b) Boşaltma öncesinde ve sırasında; pakette, tankta, taşıtta veya konteynerde boşaltma işlemini tehlikeye sokacak ölçüde bir tahribatın olup olmadığını kontrol etmek ve olumsuz bir durumun tespiti halinde, gerekli önlemler alınıncaya kadar boşaltma işlemini durdurmak.

c) Taşıtın, tankın veya konteynerin boşaltılmasının hemen sonrasında; tankın, taşıtın veya konteynerin dışına bulaşan tehlikeli maddelerden arındırılmasını, vana ve kontrol/doldurma kapaklarının güvenli bir şekilde kapatılmasını sağlamak.

ç) Ambalajlı veya dökme olarak tehlikeli madde taşımacılığında kullanılan taşıt veya konteynerin temizliği ve dezenfekte edilmesi işlemlerinin yapılmasını sağlamak.

d) Tehlikeli maddelerin taşınmasını takiben konteynerin tamamen boşaltılmış ve temizlenmiş olması durumunda, ADR Bölüm 5.3 kapsamındaki tehlike ikaz levhalarını konteynerin üzerinden kaldırmak.

e) Boşaltma işlemi devam ederken taşıtların yakın çevresinde ateş yakılmasına, açık ışıklandırma yapılmasına ve sigara içilmesine izin vermemek, kıvılcım çıkma özelliğine sahip cisimler bulundurmamak ve anti statik özelliğe sahip kıyafet ve ekipman ile çalışılmasını sağlamak.

Tank-konteyner/portatif tank işletmecisinin yükümlülükleri

MADDE 26- (1) Tank-konteyner/portatif tank işletmecisinin yükümlülükleri şunlardır:

a) Tehlikeli madde taşımacılığında kullanılan tank-konteyner ve portatif tankların, ADR’ye ve ilgili mevzuatına göre üretilmiş ve geçerli ara, periyodik test ve muayenesi olanlarını kullanmak/kiralamak.

b) Boşaltılmış portatif tank ya da tank-konteynerlerin tekrar kullanıma sunulmadan önce temizlenmesini ve varsa hasarlarının giderilmesini sağlamak.

Ortak ve diğer yükümlülükler

MADDE 27- (1) Bu Yönetmelik kapsamında tehlikeli madde güvenlik danışmanlığı hizmeti alma zorunluluğu bulunan işletmeler ve hizmet aldıkları mevcut TMGDK’ler, aşağıdaki bentlerde belirtilen hususları yerine getirmekle müştereken, kendi bünyesinde TMGD istihdam eden işletmeler ise doğrudan yükümlü ve sorumludur:

a) ADR 1.8.5.3 uyarınca eksiksiz ve doğru hazırlanmış kaza raporlarının, kaza tarihinden itibaren otuz gün içerisinde e-Devlet üzerinden Bakanlığa bildirilmesi.

b) Tehlikeli maddelerin taşınması ile ilgili süreçlerde çalışan personele işe girişlerinde ve her yılın ilk ayı içerisinde, tehlikeli maddelere ilişkin ADR Bölüm 1.3 kapsamındaki eğitimlerin verilmesi ve eğitim kayıtlarının tutulması.

c) ADR 1.10.3.2’de belirtilen hususlar dâhilinde güvenlik planının hazırlanması.

ç) ADR 1.8.3.3 uyarınca tehlikeli madde faaliyetlerine ilişkin yıllık faaliyet raporunu eksiksiz ve doğru olarak hazırlanması ve takip eden yılın ilk dört ayı içerisinde, e-Devlet üzerinden bildirilmesi.

d) Tehlikeli madde faaliyet tespit raporunun ve gerekmesi halinde diğer konularda İdare tarafından istenilecek raporların eksiksiz ve doğru olarak hazırlanması.

e) Tehlikeli maddenin sınıfına göre taşıtta bulunması gereken doküman ve emniyet teçhizatlarının bulundurulmasına yönelik talimatların oluşturulması.

f) İşletmenin iştigal ettiği tehlikeli maddeler ve TMFB’sinde yer alan faaliyet konu/konuları ile ilgili bu Yönetmelik kapsamında belirlenmiş olan yükümlülüklerine ait iş ve işlemlere ilişkin yazılı prosedür, plan, talimat, süreç, kontrol formu ve benzeri dokümanların, İdare tarafından yayımlanan talimatlarda belirtilen hususlara cevap verebilecek şekilde oluşturulması.

g) (e) ve (f) bentlerinde belirtilen hususlar kapsamında oluşturulacak dokümanlar ile TMGD’nin e-Devlet üzerinden bildirilen ziyaret raporlarını tarih ve saat belirterek kayıt altına alınması ve bu dokümanları kullanımda olduğu sürece saklaması.

ğ) Tehlikeli madde faaliyet tespit raporunun hazırlanmasına esas teşkil eden ve tedariki yapılan tehlikeli maddelerle ilgili bilgi ve belgelerin kayıtlarını beş yıl süre ile tutulması ve istenmesi halinde İdareye ibraz edilmesi.

(2) TMFB’si olan ancak tehlikeli madde güvenlik danışmanlığı hizmeti alma zorunluluğu bulunmayan işletmeler, birinci fıkranın (c) ve (ç) bentlerinde belirtilen hususların yerine getirilmesinden doğrudan sorumludur.

(3) TMGDK ve işletme yetkilisi tarafından, e-Devlet vasıtasıyla tehlikeli madde güvenlik danışmanlığı hizmeti vermek için işletmenin ilgili TMFB’sine ataması yapılan TMGD’nin, işletmeye ayda en az bir defa çalışma ziyaretinde bulunması ve yapılan bu ziyarete ilişkin bilginin e-Devlet üzerinden on beş gün içerisinde taraflarca onaylanarak Bakanlığa bildirilmesi zorunludur.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Tehlikeli Maddelerin Taşınmasında Muafiyet ve

Özel İzin Verilecek Haller ile Özel Kurallar

Muafiyet ve özel izin verilecek haller

MADDE 28- (1) Bakanlık, tehlikeli madde özelliği ihtiva eden yeni ürünlerin, araştırma, geliştirme, kalite kontrolü, UN numarası alma ve ADR’nin ilgili bölümüne dâhil edilme sürecindeki taşımalarına, teknik gelişmelere bağlı olarak yurt içi taşımacılık faaliyetinde kullanılmak üzere yeni tasarlanan taşıma birimlerinin test etme aşamasındaki kullanımına, ADR kapsamında taşınması yasak olan maddelerin talep edilmesi halinde taşınmasına ADR ve bu Yönetmelik hükümleri ile ilgili muafiyet ve/veya özel izin verebilir.

(2) Birinci fıkra kapsamında muafiyet veya özel izin verilebilmesi için başvuru sahibi, TMGDK veya işletme bünyesinde istihdam edilen TMGD tarafından hazırlanmış tehlikeli madde taşınması sırasında alınması gereken emniyet tedbirlerini içeren bir raporu ibraz etmek zorundadır. Hazırlanan raporda aynı zamanda oluşabilecek riskler de belirtilir ve muafiyet veya özel iznin neden gerekli olduğu gerekçelerle açıklanır. Bakanlık başvuru sahibinden daha kapsamlı rapor sunmasını isteyebilir.

(3) Birinci fıkra kapsamında verilen muafiyet, en fazla beş yıl süre ile geçerlidir. Bu beş yıllık süre içinde muafiyet tanınan ürünlerin ADR’nin ilgili bölümlerine eklenmesi veya ilgili bölümlerinden çıkarılması gerekir. Ancak Bakanlık, bu sürenin uzatılmasını talep edenlere, söz konusu muafiyetin ADR’ye eklenmesinin veya ADR’den çıkarılmasının bu süre içerisinde sağlanamamasının haklı ve makul gerekçelerini gösteren belgelerin sunulmasına bağlı olarak en çok bir yıl ek süre verebilir.

(4) Bakanlık, kamu menfaati veya kamu güvenliğinin söz konusu olduğu durumlarda, ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının talebi üzerine ADR ve bu Yönetmelik hükümleri ile ilgili olarak muafiyet veya özel izin tanıyabilir.

Özel kurallar

MADDE 29- (1) Tehlikeli maddeleri taşıyan taşıtların Türk Boğazları Bölgesindeki köprüleri ve tüp geçitleri kullanımı ve karayolları üzerindeki tünellerin tünel kategorilerinin ADR’ye uygun olarak belirlenmesi, işaretlenmesi ve bu tünellerden tehlikeli madde taşıyan taşıtların geçişleri ile ilgili usul ve esaslar; İdarenin ve ilgili valiliklerin görüşü alınmak kaydı ile Karayolları Genel Müdürlüğünce belirlenir.

ALTINCI BÖLÜM

Denetim, Yaptırımlar ve Yaptırımların Uygulanmasına İlişkin Kurallar

Denetim yetkisi ve kullanımı

MADDE 30- (1) Bu Yönetmelik kapsamında yer alan faaliyetler Bakanlık denetimine tabi olup, Bakanlık denetim faaliyetlerini kendisinin yanı sıra, 655 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 28 inci maddesine göre yetkilendirilen kurum veya kuruluş personeli aracılığı ile de yapar veya yaptırır.

(2) Yetkilendirilen kurum ve kuruluşlar, 655 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında bu Yönetmeliğin kendilerine yüklediği görev ve yetkileri yerine getirir ve kullanırlar.

(3) Bakanlıkça yapılacak tehlikeli madde denetim faaliyetleri yetkilendirilmiş Bakanlık personeli tarafından yerine getirilir.

(4) Tehlikeli madde ile iştigal eden işletmelerin işletme denetimleri, sadece Bakanlık tarafından yapılır.

(5) Bakanlık, Emniyet Genel Müdürlüğü ve Jandarma Genel Komutanlığının ilgili personeli, bu Yönetmelik kapsamında yol kenarı denetiminde görevli ve yetkilidirler.

(6) Denetimle ilgili diğer mevzuat hükümleri saklıdır.

Denetimle görevli ve yetkili kurum ve kuruluşlara ilişkin hususlar

MADDE 31- (1) Denetim yapmakla görevlendirilenler; 655 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 28 inci maddesi kapsamında, bu Yönetmelik esaslarına göre yaptıkları denetimler sırasında tespit ettikleri ihlaller için tutanak düzenlemekle yükümlüdürler.

(2) Bakanlık ve yetkili diğer kurum ve kuruluşlar, denetim faaliyetleri sırasında iş birliği içerisinde ve koordineli olarak görev yapar.

(3) Denetimle görevlendirilecek personelin, en az lise veya dengi okul mezunu olması ve ADR ve ilgili mevzuat kapsamında 40 saat teorik, 8 saat uygulamalı eğitim aldıktan sonra yapılacak sınavda başarılı olması gerekir. Söz konusu personel ayrıca ADR ve mevzuat güncellemeleri hakkında eğitim alır.

(4) Emniyet Genel Müdürlüğü ve Jandarma Genel Komutanlığı tehlikeli madde yol kenarı denetimi yapacak personeline, üçüncü fıkra kapsamında eğitim vermekle yükümlüdür.

(5) Bakanlık, elektronik denetim ve diğer denetimlerde uygulanacak usul ve esasları ayrıca düzenler.

Yol kenarı ve işletme denetimi

MADDE 32- (1) Bakanlık, görev ve yetkileri kapsamında seyyar denetim veya sabit denetim istasyonlarında tehlikeli madde taşıyan taşıtların ve işletmelerin denetimini yapar. Tehlikeli madde taşıyan taşıtların denetimleri ayrıca, 30 uncu maddede belirtilen kurumlardan karayolunda denetim yapma yetkisi bulunan kamu kurum ve kuruluşlarına mensup personel tarafından da yapılır.

(2) Taşıtların yol kenarı denetimlerinde, taşıma evrakında yer alan gönderen ve alıcı bilgileri hakkında tereddüte düşülmesi halinde gönderen ve alıcı bilgileri, sevk irsaliyesi/e-irsaliye/taşıma irsaliyesi ve benzeri belgeler üzerinden kontrol edilir.

(3) Taşıtların yol kenarı denetimlerinde, taşınan maddenin içeriği hakkında şüpheye düşülmesi halinde, gönderen/taşımacı 13/12/2014 tarihli ve 29204 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Zararlı Maddeler ve Karışımlara İlişkin Güvenlik Bilgi Formları Hakkında Yönetmeliğe veya 23/6/2017 tarihli ve 30105 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kimyasalların Kaydı, Değerlendirilmesi, İzni ve Kısıtlanması Hakkında Yönetmeliğe uygun olarak hazırlanan Güvenlik Bilgi Formunu matbu veya dijital olarak denetim personeline ibraz etmek zorundadır.

(4) TMFB alma zorunluluğu ile ilgili olarak; alıcı, boşaltan, gönderen, paketleyen yükleyen, dolduran ve tank-konteyner/portatif tank işletmecisi faaliyet konularına yönelik denetimler işletme denetimi; 7 nci maddenin onuncu fıkrası kapsamındaki gönderen ile taşımacı faaliyet konularına yönelik denetimler ise işletme veya yol kenarı denetimi kapsamında yapılır.

(5) Bu Yönetmelik kapsamında, tehlikeli madde güvenlik danışmanlığı hizmeti alma zorunluluğuna ilişkin denetimler işletme denetimi veya elektronik denetim yoluyla yapılır.

(6) Bu Yönetmelik kapsamında alıcı, boşaltan ve tank-konteyner/portatif tank işletmecisi olarak faaliyet gösteren işletmelerin yükümlülüklerine yönelik hususlar işletme denetimi; taşımacı, gönderen, dolduran, paketleyen ve yükleyen olarak faaliyet gösteren işletmelerin yükümlülüklerine yönelik hususlar ise işletme veya yol kenarı denetimi kapsamında yapılır.

(7) Taşıtların yol kenarı denetimlerinde; gönderen, dolduran, yükleyen veya paketleyen olarak bir takvim yılı içerisinde bu Yönetmeliğin dördüncü bölümünde yer alan yükümlülükleriyle ilgili madde hükümlerini beşten fazla ihlal ettiği tespit edilen işletmeye, ayrıca yerinde denetim yapılır.

(8) İşletme denetimlerinde, işletme; alımı veya paketlenmesi ya da gönderimi yapılan tehlikeli maddelerle ilgili istenilen bilgi ve belgeleri denetim yapmakla görevli/yetkili olanlara, ibraz etmekle yükümlüdür.

(9) TMFB faaliyet konusu devir işlemleri ile ilgili denetimler, işletme veya yol kenarı denetimi kapsamında yapılır.

Tutanakları düzenlemeye görevli ve yetkili kılınanlar

MADDE 33- (1) İdari para cezası karar tutanağı düzenlemeye yetkili ve görevli personel aşağıda belirtilmiştir:

a) Yetkilendirilmiş Bakanlık personeli.

b) Trafik polisi.

c) Trafik polisinin görev alanı dışında kalan yerlerde rütbeli jandarma personeli.

Tutanakların düzenlenmesi

MADDE 34- (1) 655 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 28 inci maddesi gereğince bu Yönetmelikte yapılan düzenlemelere uymayanlar hakkında, 33 üncü maddede belirtilen personel tarafından idari para cezaları için idari para cezası karar tutanağı düzenlenir.

(2) Bu maddeye göre düzenlenecek tutanaklar, elektronik olarak da düzenlenebilir. Elektronik olarak düzenlenecek tutanaklara ilişkin hususlar Bakanlıkça belirlenir.

(3) İdari para cezalarına ilişkin diğer hususlarda, Hazine ve Maliye Bakanlığının ilgili mevzuat hükümleri esas alınır.

Tutanak ve tutanak düzenleyenler ile bağlı oldukları kurum ve kuruluşların yükümlülükleri

MADDE 35- (1) Tutanakların; şekli, içeriği, düzenlenmesi, teslimi, takibi, basımı, dağıtımı, arşivlenmesi, imhası, elektronik sisteme aktarılması ve iptali ile tutanağı düzenleyenler ve bağlı oldukları kurum kuruluşların yükümlülüklerine ilişkin hususlarda 3/6/2021 tarihli ve 31500 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ulaştırma Hizmetleri Denetim Yönetmeliğinin ilgili hükümleri esas alınır.

İdari para cezası

MADDE 36- (1) Bu Yönetmelik kapsamında, tehlikeli madde faaliyetinde bulunanlara yönelik yapılacak yol kenarı ve işletme denetimlerinde, aşağıda yer alan ihlallere 655 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 28 inci maddesine göre;

a) 5 inci maddenin birinci fıkrasına aykırı hareket eden taraflara onbin Türk Lirası,

b) 5 inci maddenin beşinci fıkrasına aykırı hareket eden taşımacıya dokuzyüzsekiz Türk Lirası,

c) 7 nci maddenin birinci fıkrasına aykırı hareket eden işletmeye dörtbin Türk Lirası,

ç) 7 nci maddenin dokuzuncu fıkrasına aykırı hareket eden işletmeye ikibin Türk Lirası,

d) 7 nci maddenin onuncu fıkrasına aykırı hareket eden işletmeye bin Türk Lirası,

e) 7 nci maddenin onbirinci fıkrasına aykırı hareket eden işletmeye binbeşyüz Türk Lirası,

f) 8 inci maddenin birinci fıkrasına aykırı hareket eden işletmeye dörtbin Türk Lirası,

g) 11 inci maddenin üçüncü fıkrasına aykırı hareket eden işletmeye bin Türk Lirası,

ğ) 13 üncü maddenin beşinci fıkrasına aykırı hareket eden işletmeye dörtyüz Türk Lirası,

h) 18 inci maddenin birinci fıkrasının (b) bendine aykırı hareket eden gönderene yediyüzkırkiki Türk Lirası; (a), (c), (ç), (d), (e) ve (f) bentlerine aykırı hareket eden gönderene her bir bent için bindörtyüzseksenbeş Türk Lirası,

ı) 18 inci maddenin ikinci fıkrasına aykırı hareket eden kıyı tesisi işletmecisine binsekizyüzondokuz Türk Lirası,

i) 18 inci maddenin üçüncü fıkrasında zikredilen ithalatçıya, 18 inci maddenin birinci fıkrasının (b) bendine aykırı hareket edilmesi halinde yediyüzkırkiki Türk Lirası; (a), (c), (ç), (d), (e) ve (f) bentlerine aykırı hareket edilmesi halinde bentlerin her biri için bindörtyüzseksenbeş Türk Lirası,

j) 19 uncu maddenin birinci fıkrasının (a) bendine aykırı hareket eden paketleyene binsekizyüzondokuz Türk Lirası; (b) bendine aykırı hareket eden paketleyene dokuzbinyüzyedi Türk lirası; (c) bendine aykırı hareket eden paketleyene üçbin Türk Lirası; (ç) ve (d) bentlerine aykırı hareket eden paketleyene her bir bent için dokuzyüzsekiz Türk Lirası,

k) 20 nci maddenin birinci fıkrasının (a), (b) ve (d) bentlerine aykırı hareket eden yükleyene her bir bent için binsekizyüzondokuz Türk Lirası; (c) ve (ç) bentlerine aykırı hareket eden yükleyene her bir bent için dokuzyüzsekiz Türk Lirası,

l) 21 inci maddenin birinci fıkrasının (a), (b), (c) ve (h) bentlerine aykırı hareket eden doldurana her bir bent için bindörtyüzseksenbeş Türk Lirası; (ç), (d), (e), (f), (g) ve (ğ) bentlerine aykırı hareket eden doldurana her bir bent için yediyüzkırkiki Türk Lirası,

m) 22 nci maddenin birinci fıkrasının (a), (b), (c), (ç), (i) ve (l) bentlerine aykırı hareket eden taşımacıya her bir bent için bindörtyüzseksenbeş Türk Lirası; (d), (g), (ğ), (ı), (j), (k) ve (m) bentlerine aykırı hareket eden taşımacıya her bir bent için yediyüzkırkiki Türk Lirası; (e) bendine aykırı hareket eden taşımacıya her bir teçhizat için yetmiş üç Türk Lirası; (f) bendine aykırı hareket eden taşımacıya ikiyüzdoksanaltı Türk Lirası; (h) bendine aykırı hareket eden taşımacıya binaltıyüzsekiz Türk Lirası,

n) 23 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendine aykırı hareket eden sürücüye altıyüzotuzyedi Türk Lirası; (b), (c), (ç), (d), (e), (f), (g), (ğ), (h), (ı), (i), (j), (k), (l), (m) ve (n) bentlerine aykırı hareket eden sürücüye her bir bent için seksendokuz Türk Lirası,

o) 24 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerine aykırı hareket eden alıcıya her bir bent için dokuzyüzsekiz Türk Lirası,

ö) 25 inci maddenin birinci fıkrasının (b), (c), (ç), (d) ve (e) bentlerine aykırı hareket eden boşaltana her bir bent için dokuzyüzsekiz Türk Lirası,

p) 26 ncı maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerine aykırı hareket eden tank-konteyner işletmecisine her bir bent için binsekizyüzondokuz Türk Lirası,

r) 27 nci maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (ç), (e), (f), (g) ve (ğ) bentlerine aykırı hareket eden işletme ve TMGDK’ye her bir bent için bin Türk Lirası; (b) ve (d) bentlerine aykırı hareket eden işletme ve TMGDK’ye her bir bent için ikibin Türk Lirası,

s) 27 nci maddenin ikinci fıkrasına aykırı harekete eden işletmeye 27 nci maddenin birinci fıkrasının (c) veya (ç) bentlerinin her biri için bin Türk Lirası,

ş) 27 nci maddenin üçüncü fıkrasına aykırı hareket eden TMGDK’ye bin Türk Lirası,

t) 32 nci maddenin üçüncü fıkrasına aykırı hareket eden gönderene beşyüz Türk Lirası,

u) 32 nci maddenin üçüncü fıkrasına aykırı hareket eden taşımacıya ikiyüzelli Türk Lirası,

ü) 32 nci maddenin sekizinci fıkrasına aykırı hareket eden işletmeye üçbin Türk Lirası,

idari para cezası uygulanır.

(2) Birinci fıkranın (c) bendine göre idari para cezası karar tutanağı düzenlenen işletmeye, bu idari para cezası karar tutanağının tebliğ edildiği tarih esas alınarak aykırılığın giderilmesi için otuz gün süre verilir. Bu süre sonunda yapılacak işlemlere ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.

(3) Birinci fıkranın (f) bendine göre idari para cezası karar tutanağı düzenlenen işletmeye, bu idari para cezası karar tutanağının tebliğ edildiği tarih esas alınarak aykırılığın giderilmesi için otuz gün süre verilir. Bu süre sonunda yapılacak işlemlere ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.

(4) 7 nci maddenin dördüncü veya beşinci fıkralarına aykırı hareket eden işletmeye bu maddenin birinci fıkrasının (c) bendinde belirtilen idari yaptırım uygulanır.

(5) 8 inci maddenin ikinci, üçüncü, dördüncü, beşinci, altıncı ve sekizinci fıkralarına aykırı hareket eden işletmeye bu maddenin birinci fıkrasının (f) bendinde belirtilen idari yaptırım uygulanır.

(6) Bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen idari para cezaları, her yıl bir önceki yıla ilişkin olarak 213 sayılı Kanunun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında, takvim yılı başından geçerli olmak üzere artırılmak suretiyle uygulanır. Bu surette idari para cezasının hesabında bir Türk Lirasının küsuru dikkate alınmaz.

(7) Bu maddeye göre verilen idari para cezaları, tebliğinden itibaren bir ay içinde ödenir.

YEDİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Yetkilendirme

MADDE 37- (1) Bakanlık, gerektiğinde teknik ve idari kapasite, teşkilat imkânları, hizmetin hızlı/etkin/yaygın olarak üretilmesi ilkelerini gözeterek, Bakanlığın bu Yönetmelik kapsamında yerine getirmekle yükümlü olduğu iş ve işlemlerin bir kısmını aşağıda belirtilen usul ve esaslar çerçevesinde yürütmek üzere kamu kurum/kuruluşlarını veya Türk Akreditasyon Kurumu (TÜRKAK) tarafından TS EN ISO/IEC 17020 standardına göre akredite edilen muayene kuruluşlarını yetkilendirebilir:

a) Yetkilendirme, düzenlenecek bir protokol/sözleşme ile yapılır. Bu protokol/sözleşmede yetkilendirmenin konusu, süresi ve mutabakata varılan hususlar açıkça belirtilir.

b) Yetkilendirme, yetkilendirmenin konusu ve niteliği gözetilmek suretiyle en az bir yıl en fazla beş yıl süreyle yapılabilir. Yetkilendirme, süre bitimi sonunda yenilenebilir.

c) Bakanlık, yetkilendirmenin konusuna, niteliğine ve özelliğine göre aynı konuda birden fazla kamu kurum/kuruluşu, üniversite veya muayene kuruluşunu yetkilendirebilir.

ç) Yetkilendirme kapsamında üretilecek hizmetler için alınacak/ödenecek ücretler Bakanlık tarafından onaylanır.

d) Yetkilendirilmiş olanlar ilgili mevzuata ve Bakanlık idari düzenlemelerine uymakla yükümlüdürler. Bakanlık, yetkilendirmenin kullanımı ile ilgili olarak gerektiğinde her türlü denetimi yapar.

e) Yetkilendirilmiş olanların ilgili mevzuata ve Bakanlık idari düzenlemelerine uymaması halinde yapılmış olan yetkilendirme, Bakanlık tarafından iptal edilir.

f) Yetkilendirme, Bakanlığın bu konudaki görev, sorumluluk ve yetkisini ortadan kaldırmaz.

Uygulamadan sorumlu kurumlar ve sorumlu oldukları alanlar

MADDE 38- (1) ADR Anlaşmasına taraf olmadan önce diğer kurumlar tarafından tehlikeli madde taşımacılığı konularını ilgilendiren ancak ADR ve bu Yönetmelik ile uyumsuz olan mevzuat hükümleri, Bakanlığın görüşü alınarak ilgili kurum ve kuruluşlar tarafından ADR Anlaşmasına ve bu Yönetmelik hükümlerine uygun hale getirilir.

Güncelleme

MADDE 39- (1) Başta ADR’de yapılan güncellemeler ile ilgili uluslararası anlaşmalar ve standartlardaki değişiklikler dikkate alınarak Bakanlıkça bu Yönetmelik hükümlerine ilişkin güncelleme çalışmaları yapılır.

Bildirim

MADDE 40- (1) Bu Yönetmeliğe göre idari para cezalarına ilişkin bildirimler, 30/3/2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 26 ncı maddesinin dördüncü fıkrasına göre elektronik tebligat imkânı bulunması halinde buna göre yapılabilir, bu imkân bulunmaması halinde ise 11/2/1959 tarihli ve 7201 sayılı Tebligat Kanununa ve ilgili diğer mevzuata göre yapılır.

(2) Bakanlık, tutanakların tebliğine ilişkin düzenleme yapabilir, ilgili kurumlarla protokol imzalayabilir ve imzalanan protokole göre işlem tesis edebilir.

Diğer hükümler

MADDE 41- (1) Tehlikeli madde taşıyan bir karayolu taşıtının, taşıma zinciri içinde kalkış ve varış noktaları arasında denizyolu, iç suyolu veya demiryolunu kullanması halinde; taşımacı kısmen kullandığı diğer taşıma modlarının tehlikeli madde taşımacılığı mevzuatına uymak zorundadır.

(2) ADR Bölüm 3.2 Tablo A’ya göre herhangi bir UN numarasına ataması yapılmamış tehlikeli maddelere ait UN numarası atama işlemleri, ilgili kapsamında akredite bir laboratuvar veya Bakanlık veya Bakanlık tarafından yetkilendirilen kuruluşlar tarafından, altyapı ile yeterlilikleri tehlikeli maddelerin uluslararası taşımacılığına ilişkin mevzuatın sınıflandırma bölümleri, Birleşmiş Milletler tarafından yayımlanan test ve kriterler el kitabı ve model düzenlemelere göre uygun bulunan ve belgelendirilen laboratuvarlar tarafından yapılabilir.

Alt düzenleyici işlemler

MADDE 42- (1) Bu Yönetmelik hükümlerinin uygulanması amacıyla Bakanlıkça alt düzenleyici işlemler yapılabilir.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 43- (1) 24/4/2019 tarihli ve 30754 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tehlikeli Maddelerin Karayoluyla Taşınması Hakkında Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

(2) Diğer mevzuatta, birinci fıkra ile yürürlükten kaldırılan Tehlikeli Maddelerin Karayoluyla Taşınması Hakkında Yönetmeliğe yapılan atıflar, bu Yönetmeliğe yapılmış sayılır.

Bazı zorunluluklara ilişkin süre verilmesi

GEÇİCİ MADDE 1- (1) Bu Yönetmeliğin;

a) 6 ncı maddesinin sekizinci fıkrası hükümleri 1/7/2022 tarihine kadar,

b) 7 nci maddesinin dokuzuncu fıkrası ile 27 nci maddesinin ikinci fıkrası hükümleri 1/7/2023 tarihine kadar,

uygulanmaz.

Geçiş hükümleri

GEÇİCİ MADDE 2- (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce;

a) Ücretsiz olarak sadece “Alıcı” faaliyet konulu TMFB alan ve TMFB faaliyet konusu devir işlemleri çerçevesinde Bakanlıkça ilgili TMFB’sine “Boşaltan” faaliyet konusu eklenen işletme, TMFB’sinin ilk yenilenme işleminde, bu Yönetmelik kapsamında güncel TMFB ücretinin tamamını ödemek suretiyle ilgili TMFB’sini yenilemek zorundadır.

b) TMFB alan ve TMGD muafiyeti bulunan işletmelerin; TMGD muafiyetleri, Bakanlık U-Net Otomasyon Sisteminde tanımlanan süreye kadar devam eder.

Tünel kategorilerinin belirlenmesi ve işaretlenmesi

GEÇİCİ MADDE 3- (1) Karayolları Genel Müdürlüğünce, karayolları üzerindeki tünellere ilişkin tünel kategorilerinin ADR’ye uygun olarak belirlenmesi ve işaretlenmesi 31/12/2025 tarihine kadar tamamlanır.

Yürürlük

MADDE 44- (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 45- (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Ulaştırma ve Altyapı Bakanı yürütür.

Ekleri için tıklayınız

Devamı: Tehlikeli Maddelerin Karayoluyla Taşınması Hakkında Yönetmelik Alomaliye.com Güncel Mevzuat, Muhasebe, Ekonomi, Vergi, SGK Haberleri ilk yayınlayan websitedir.