• +905335410514
  • zekeriya_demirtas@hotmail.com

Category ArchiveYönetmelikler

Ticaret Denetmenliği Yönetmeliği

Ticaret Denetmenliği Yönetmeliği

15 Ocak 2021 Tarihli Resmi Gazete

Sayı: 31365

Ticaret Bakanlığından:

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, Ticaret Denetmen Yardımcılarının mesleğe alınmaları, giriş sınavları, yetiştirilmeleri, yeterlik sınavları ile Ticaret Denetmenleri ve Ticaret Denetmen Yardımcılarının görevleri, yetkileri, sorumlulukları ve atamaları ile çalışma usul ve esaslarını düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, Ticaret Bakanlığı taşra teşkilatı kadrolarında bulunan Ticaret Denetmenleri ile Ticaret Denetmen Yardımcılarını kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 27/6/1989 tarihli ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin ek 24 üncü maddesi ile 10/7/2018 tarihli ve 30474 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 470 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakan: Ticaret Bakanını,

b) Bakanlık: Ticaret Bakanlığını,

c) Bakan Yardımcısı: Ticaret Bakanlığı Bakan Yardımcısını,

ç) Birim amiri: Ticaret Bakanlığı merkez teşkilatı birim amirlerini,

d) Bölge Müdürlüğü: Gümrük ve Dış Ticaret Bölge Müdürlüğünü,

e) Bölge Müdürü: Gümrük ve Dış Ticaret Bölge Müdürünü,

f) Denetmen: Ticaret Denetmeni ve Ticaret Denetmen Yardımcısını,

g) Genel Müdür: Ürün Güvenliği ve Denetimi Genel Müdürünü,

ğ) Genel Müdürlük: Ürün Güvenliği ve Denetimi Genel Müdürlüğünü,

h) Giriş sınavı: Ticaret Denetmen Yardımcılığı giriş sınavını,

ı) Giriş sınavı komisyonu: Ticaret Denetmen Yardımcılığı giriş sınavı komisyonunu,

i) KPSS: Kamu Personel Seçme Sınavını,

j) ÖSYM: Ölçme, Seçme ve Yerleştirme Merkezini,

k) Parti: Sınıfı, türü, ambalajı ve parti numarası aynı olan ve bir seferde kontrole sunulan ürünler bütününü,

l) Personel Genel Müdürlüğü: Ticaret Bakanlığı Personel Genel Müdürlüğünü,

m) Şube Müdürü: Ticaret Denetmenleri Şube Müdürlüğü Şube Müdürünü,

n) Taşra teşkilatı: Ticaret Bakanlığı gümrük ve dış ticaret bölge müdürlükleri, ticaret il müdürlükleri ile serbest bölge müdürlüklerini,

o) Ticaret Denetmenleri Şube Müdürlüğü ve Ticaret Denetmenleri Servisi: Denetimin sürekliliğini ve etkinliğini sağlamak amacıyla, Bölge Müdürlüklerinin görev alanı içinde denetmen bulundurulmasına gerek görülen il ve ilçelerde oluşturulan denetim birimlerini,

ö) Tüketicinin Korunması ve Piyasa Gözetimi Genel Müdürlüğü: Ticaret Bakanlığı Tüketicinin Korunması ve Piyasa Gözetimi Genel Müdürlüğünü,

p) Yeterlik sınavı: Ticaret Denetmenliği yeterlik sınavını,

r) Yeterlik sınavı komisyonu: Ticaret Denetmenliği yeterlik sınavı komisyonunu,

ifade eder.

personel programı

İKİNCİ BÖLÜM

Giriş Sınavına İlişkin Esaslar

Denetmen Yardımcılığına giriş

MADDE 5 – (1) Ticaret Denetmen Yardımcıları, kadro ve ihtiyaç durumuna göre Bakanlık tarafından uygun görülecek tarihte ve yerde yapılacak özel bir giriş sınavı ile mesleğe alınırlar. Ticaret Denetmen Yardımcılarından yeterlik sınavını başarı ile tamamlayanlar Ticaret Denetmeni olarak atanırlar.

Giriş sınavı

MADDE 6 – (1) Giriş sınavı, yazılı ve sözlü veya yalnızca sözlü sınav olarak yapılır. Yazılı sınav Bakanlık tarafından yapılabileceği gibi, sınavın tamamı veya bir bölümü ÖSYM Başkanlığına, Millî Eğitim Bakanlığına veya üniversitelere yaptırılabilir. Sözlü sınav ise Bakanlık tarafından yapılır.

(2) Giriş sınavının yazılı ve sözlü olarak yapılması halinde yazılı sınava, KPSS başarı sırasına göre, atama yapılacak kadro sayısının yirmi katından fazla olmamak kaydı ile aday çağrılır. Yalnızca sözlü sınav yapılması halinde ise, KPSS başarı sırasına göre, atama yapılacak kadro sayısının üç katından fazla olmamak kaydı ile aday çağrılır. Son sıradaki aday ile aynı puana sahip olan adaylar da sınava kabul edilir.

Giriş sınavı duyurusu

MADDE 7 – (1) Giriş sınavının başvuru şartları, sınav konuları, ilk ve son başvuru tarihi, başvuru evrakının temin edileceği yer, başvuru yeri, gerek görülmesi hâlinde öğrenim dalları ve kontenjanları, öğrenim dalları itibarıyla atama yapılacak kadroların sınıfı, dereceleri, sayıları, sınava çağrılacak aday sayısı, sınavın yeri, zamanı, değerlendirme yöntemi, başvuruda istenen belge ve beyanlar sınava son başvuru tarihinden en az otuz gün önce Resmî Gazete’de, Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı ile Bakanlık internet sitesinde yayımlanmak suretiyle duyurulur.

Başvuru şartları

MADDE 8 – (1) Giriş sınavına katılacaklarda aşağıdaki şartlar aranır:

a) 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 48 inci maddesinde yer alan şartları taşımak.

b) Üniversitelerin en az dört yıllık eğitim veren siyasal bilgiler, hukuk, iktisadi ve idari bilimler, iktisat, işletme, mühendislik ve ziraat fakülteleri ile diğer fakültelerin mühendislik, fizik, kimya, biyoloji, dış ticaret, uluslararası ticaret ve lojistik, uluslararası ticaret ve istatistik bölümleri ya da bunlara denkliği Yükseköğretim Kurulu tarafından kabul edilen yurt içindeki veya yurt dışındaki öğretim kurumlarından mezun olmak.

c) Giriş sınavının yapıldığı yılın Ocak ayının birinci günü itibarıyla otuz beş yaşını doldurmamış olmak.

ç) Sağlık durumu açısından her türlü iklim ve yolculuk şartlarında görev yapabilecek durumda olmak.

d) Giriş sınavı duyurusunda belirtilen KPSS puan türünde veya türlerinden Bakanlıkça belirlenen asgari puanı almış olmak.

Giriş sınavına başvuru ve istenecek belgeler

MADDE 9 – (1) Son başvuru tarihi itibarıyla 8 inci maddede belirtilen şartlara sahip olan adaylar giriş sınavı başvurusunu, duyuruda belirtilen başvuru süresi içerisinde elektronik ortamda yaparlar. Duyuruda belirtilen süre içinde elektronik ortamda yapılmayan başvurular dikkate alınmaz.

(2) Giriş sınavına başvuracaklardan Bakanlık internet sitesinde yayımlanacak Fotoğraflı İş Talep Formu istenir.

Başvuruların incelenmesi ve adayların sınava kabulü

MADDE 10 – (1) Giriş sınavının sekretarya hizmetleri Personel Genel Müdürlüğünce yürütülür. Personel Genel Müdürlüğü, süresinde yapılan başvuruları inceleyerek adayda aranan şartların mevcut olup olmadığını tespit eder.

(2) Giriş sınavına girmeye hak kazanan adayların isimleri ile sınavın yapılacağı yer, gün ve saat, sınav tarihinden en az on beş gün önce Bakanlığın internet sayfasında ilan edilir. İlgililere ayrıca yazılı tebligat yapılmaz.

Giriş sınavı komisyonu

MADDE 11 –  (1) Giriş sınavı komisyonu, Bakan tarafından görevlendirilen Bakan Yardımcısı ya da Personel Genel Müdürü başkanlığında toplam beş asıl ve beş yedek üyeden oluşur. Giriş sınavı için birden fazla giriş sınavı komisyonu oluşturulabilir.

(2) Bakan Yardımcısının giriş sınavı komisyonu başkanı olduğu durumlarda, Personel Genel Müdürü ve Genel Müdür giriş sınavı komisyonunun tabii üyesi olup kalan asıl ve yedek üyeler birim amirleri ve bunların yardımcıları arasından; Personel Genel Müdürünün giriş sınavı komisyonu başkanı olduğu durumlarda ise kalan asıl ve yedek üyeler birim amirleri ve bunların yardımcıları arasından Bakan tarafından belirlenir.

(3) Giriş sınavı komisyonu üye tam sayısı ile toplanır. Giriş sınavı komisyonuna asıl üyelerin herhangi bir nedenle katılamamaları hâlinde, yedek üyeler tespit sırasına göre katılırlar.

(4) Giriş sınavı komisyonu; 6 ncı maddenin birinci fıkrası saklı kalmak üzere, yazılı sınav sorularının hazırlanması ve cevapların değerlendirilmesi, sözlü sınavın yapılması, sonuçların ilan edilmesi, itirazların sonuçlandırılması ve sınavla ilgili diğer işlemlerin yürütülmesiyle görevlidir.

(5) Giriş sınavı komisyonu başkanı ve üyeleri, kendilerinin, boşanmış olsalar dahi eşlerinin, üçüncü dereceye kadar (bu derece dâhil) kan ve ikinci dereceye kadar (bu derece dâhil) kayın hısımlarının veya evlatlıklarının katıldıkları giriş sınavlarında görev alamazlar. Bunların yerine yedek üyeler katılır.

Yazılı sınav

MADDE 12 – (1) Yazılı sınav, ihtiyaç duyulan öğrenim dallarına göre belirlenecek konulara ilaveten genel ekonomi bilgisi alanında yapılır. Yazılı sınav konuları ve ağırlıkları giriş sınavı duyurusunda belirtilir.

Yazılı sınavın değerlendirilmesi

MADDE 13 – (1) Yazılı sınavda başarılı olabilmek için her sınav grubundan yüz tam puan üzerinden en az altmış puan alınması ve tüm sınav gruplarının ortalama notunun en az yetmiş puan olması gereklidir. Giriş sınavı komisyonunca belirlenecek sıraya göre okunacak grupların birinden altmış puandan aşağı not alan adayın diğer sınav gruplarına ilişkin sınav kağıtları değerlendirilmez.

(2) Yapılacak değerlendirmede başarılı bulunan adayların isimleri en yüksek puandan başlamak üzere puan sırasına göre listelenir.

(3) Yazılı sınavda başarılı olanlar arasından, en yüksek puandan başlanarak atama yapılacak kadro sayısının üç katı aday (son sıradaki adayla aynı puanı alanlar dâhil) sözlü sınava çağrılır.

Yazılı sınavın sonuçlarının duyurulması

MADDE 14 – (1) Yazılı sınav sonuçları Bakanlık internet sayfasında ilan edilir. İlgililere ayrıca yazılı tebligat yapılmaz.

Sözlü sınav

MADDE 15 – (1) Yazılı sınav sonucunda sözlü sınava girme hakkını kazananlara, sınavın yapılacağı yer, gün ve saat, sözlü sınav tarihinden en az on gün önce Bakanlık internet sayfasında ilan edilmek suretiyle duyurulur. Adaylara ayrıca yazılı tebligatta bulunulmaz.

(2) Sözlü sınav, adayların;

a) Giriş sınavı duyurusunda belirtilen sınav konularına ilişkin bilgi düzeyi,

b) Bir konuyu kavrayıp özetleme, ifade yeteneği ve muhakeme gücü,

c) Liyakati, temsil kabiliyeti, davranış ve tepkilerinin mesleğe uygunluğu,

ç) Özgüveni, ikna kabiliyeti ve inandırıcılığı,

d) Genel yetenek ve genel kültürü,

e) Bilimsel ve teknolojik gelişmelere açıklığı,

yönlerinden değerlendirilerek, ayrı ayrı puan verilmek suretiyle gerçekleştirilir.

Sözlü sınavın değerlendirilmesi

MADDE 16 – (1) Adaylar, giriş sınavı komisyonu tarafından 15 inci maddenin ikinci fıkrasının (a) bendi için elli puan, (b) ilâ (e) bentlerinde yazılı özelliklerin her biri için onar puan üzerinden değerlendirilir ve verilen puanlar ayrı ayrı tutanağa geçirilir. Bunun dışında sözlü sınav ile ilgili herhangi bir kayıt sistemi kullanılmaz. Sözlü sınavda başarılı sayılmak için giriş sınavı komisyonu başkan ve üyelerinin yüz tam puan üzerinden verdikleri puanların aritmetik ortalamasının en az yetmiş olması şarttır.

Giriş sınavı notu

MADDE 17 – (1) Giriş sınavı notu, giriş sınavının yazılı ve sözlü yapılması halinde, yazılı ve sözlü sınav notlarının aritmetik ortalaması alınarak belirlenir. Yalnızca sözlü sınav yapılması durumunda ise giriş sınavı notu sözlü sınav notudur.

(2) Giriş sınavı komisyonunca sınav sonuçları, notu en yüksek adaydan başlamak suretiyle başarı derecesine göre öğrenim dalları itibarıyla ayrı ayrı liste halinde tespit edilerek tutanağa bağlanır.

(3) Giriş sınavı sonuçları Bakanlık internet sayfasında ilan edilir. İlgililere ayrıca yazılı tebligat yapılmaz.

(4) Giriş sınavı sonuçlarını gösterir listede yer alan adaylardan en yüksek puandan başlanarak atanacak kadro sayısı kadar asıl aday sınavı kazanmış sayılır. Giriş sınavında bir öğrenim dalına ayrılan kontenjan sayısı kadar adayın başarılı olamaması hâlinde Bakanlık, öğrenim dallarının kontenjanları arasında değişiklik yapabilir. Yapılan sınavlarda başarılı olmak şartıyla giriş sınavı duyurusunda belirtilen Ticaret Denetmen Yardımcısı kadro sayısının yarısını geçmemek üzere giriş sınavı komisyonu tarafından belirlenen sayıda yedek adayın isimlerini kapsayan bir liste belirlenerek ilan edilir. Yedek listede yer alan adayların hakları daha sonraki sınavlar için kazanılmış hak ve öncelik teşkil etmez ve her hâlükârda bir yılı geçemez.

(5) Sınava katılan adaylar sınav sonuçlarına itiraz edebilir. İtirazlar sınav sonuçlarının duyurulmasından itibaren on gün içerisinde ve yazılı olarak Personel Genel Müdürlüğüne yapılır. İtirazlar giriş sınavı komisyonunca en geç on gün içerisinde incelenerek sonuçlandırılır ve sonuç şikâyet sahibine yazılı olarak bildirilir. Sınav komisyonunun itiraz üzerine verdiği kararlar kesindir.

(6) Adayların başarı puanlarının aynı olması halinde sırasıyla yazılı puanı ve giriş sınavına başvurduğu KPSS puanı yüksek olana öncelik tanınır.

Gerçeğe aykırı beyan

MADDE 18 – (1) Sınavı kazananlardan, iş talep formunda gerçeğe aykırı beyanda bulunduğu tespit edilenlerin sınavları geçersiz sayılır ve atamaları yapılmaz; atama yapılmış ise iptal edilir. Gerçeğe aykırı beyanda bulunanlar hiçbir hak talebinde bulunamazlar.

(2) Gerçeğe aykırı beyanda bulunduğu tespit edilenler hakkında 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun ilgili hükümleri uygulanmak üzere Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulur. Bu şekilde Bakanlığı yanıltanlar kamu görevlisi ise durumları çalıştıkları kurumlara bildirilir.

Atama

MADDE 19 – (1) Giriş sınavını kazanarak kendilerine yapılan bildirimi müteakip belirtilen süre içinde istenilen belgeleri Personel Genel Müdürlüğüne teslim edenler, Bakanlık tarafından Ticaret Denetmen Yardımcısı kadrolarına atanırlar.

(2) Atama yapılması için kendilerine bildirilen süre içinde mazeretsiz olarak başvurmayan veya ataması yapıldığı halde süresi içinde göreve mazeretsiz başlamayan adaylar atanma hakkından feragat etmiş sayılır.

(3) Geçerli herhangi bir mazereti olmaksızın göreve başlamayan asıl adayların yerine yedek adaylar başarı sırasına göre çağrılır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Ticaret Denetmen Yardımcılarının Yetiştirilmesi

Yetiştirmenin amacı

MADDE 20 – (1) Ticaret Denetmen Yardımcılarının yetiştirilmesinde;

a) Denetmenliğin gerektirdiği nitelikleri kazandırmak,

b) Görev ve yetki alanına giren yürürlükteki mevzuat ile denetim konularında tecrübe ve uzmanlık kazanmalarını sağlamak,

c) Ürün ve ürün grubu alanında uzmanlaşmalarını sağlamak,

ç) Dış ticaret politikası, ürün güvenliği, kalite ve denetimler hakkında bilgilendirilmelerini sağlamak,

d) Bakanlığın teşkilat yapısı, görevleri, çalışma usul ve esasları hakkında bilgi ve tecrübe kazandırmak,

e) Bakanlığın görev alanına giren konulara ilişkin ulusal ve uluslararası mevzuata ve bu mevzuatın uygulanmasına ilişkin bilgi ve becerileri kazandırmak,

f) Bilgi, yetenek ve yeterliklerine göre yetişme ve gelişme yönünden gereken olanakların sağlanması suretiyle mesleki konularda bilimsel ve teknik çalışma ile araştırma alışkanlığını kazandırmak,

amaçları göz önünde bulundurulur.

Yetiştirme şekil ve esasları

MADDE 21 – (1) Ticaret Denetmen Yardımcısı kadrosuna atananlar, Genel Müdürlüğün ve Tüketicinin Korunması ve Piyasa Gözetimi Genel Müdürlüğünün de görüşü alınmak suretiyle Personel Genel Müdürlüğünce uygun görülen yerlerde 21/2/1983 tarihli ve 83/6061 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Aday Memurların Yetiştirilmelerine İlişkin Genel Yönetmelik hükümleri çerçevesinde adaylık eğitimine tabi tutulurlar.  Adaylık eğitimine ilişkin Personel Genel Müdürlüğünce hazırlanan eğitim planı Bakan tarafından onaylanır.

(2) Ticaret Denetmen Yardımcıları birinci fıkrada belirtilen eğitimin yanı sıra aşağıdaki programa göre yetiştirilirler:

a) Birinci dönem çalışmaları: Bu dönem büro çalışmalarını kapsar. Ticaret Denetmen Yardımcıları büronun dosya, arşiv, yazışma gibi konuları hakkında bir dosya hazırlarlar. Çalışmalarda Ticaret Denetmenleri, Ticaret Denetmen Yardımcılarına nezaret ederler.

b) İkinci dönem çalışmaları: Bu dönem çalışmalarında Ticaret Denetmen Yardımcılarının, Ticaret Denetmeni refakatinde belli bir tarım ürünü ve ürün güvenliği denetimlerine tabi bir ürün grubu üzerinde teorik araştırma ve inceleme yapmaları sağlanır. Dönem sonunda, üzerinde çalıştıkları ürün hakkında yapacakları bir araştırmayı Genel Müdürlüğe veya Tüketicinin Korunması ve Piyasa Gözetimi Genel Müdürlüğüne ulaştırılmak üzere Bölge Müdürlüğüne teslim ederler.

c) Üçüncü dönem çalışmaları: Birinci ve ikinci dönem çalışmaları Bölge Müdürlüğünce yeterli görülen Ticaret Denetmen Yardımcıları, Ticaret Denetmeni refakatinde, ikinci dönem çalışmasında üzerinde çalıştıkları ürünün ve bu ürünün bulunduğu gruba dâhil diğer ürünlerin denetimine çıkarak ve çalışmalarını ürün grubu üzerinde yoğunlaştırarak denetim konusunda bilgi ve beceri kazanırlar.

(3) Birinci yıl çalışmalarını tamamlayan Ticaret Denetmen Yardımcıları için refakat eden Ticaret Denetmeninin uygun değerlendirme raporu sonucunda Bölge Müdürlüğünce, üzerinde çalıştıkları ürün veya ürün grubunun denetimlerine tek başlarına çıkma yetkisi verilir.

(4) Ticaret Denetmen Yardımcıları, ikinci ve üçüncü yıl çalışmalarında ise altışar aylık dönemler halinde kendilerine verilen ürün ve ürün gruplarına ilişkin denetim tecrübesi ve denetim mevzuatına hâkimiyet sağlama üzerine uygulamalı çalışmalar yaparlar. Dönem sonlarında Bölge Müdürlüğünce uygun görülen Ticaret Denetmen Yardımcılarına, üzerinde çalıştıkları ürün veya ürün grubunun denetimlerine tek başlarına çıkma yetkisi verilir.

(5) Ticaret Denetmen Yardımcılarının üç yıl içinde yetiştirilmesiyle ilgili diğer faaliyetler Genel Müdürlük ve Tüketicinin Korunması ve Piyasa Gözetimi Genel Müdürlüğü tarafından belirlenir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Yeterlik Sınavı ve Denetmenliğe Atanma

Yeterlik sınavı

MADDE 22 – (1) Ticaret Denetmen Yardımcılarının görev ve yetki alanlarını ilgilendiren mevzuat ve uygulamalar ile araştırma, inceleme, denetim yöntemleri konusunda edindikleri bilgi ve tecrübe ile mesleğin gerektirdiği diğer bilgi ve nitelikler konusunda kazanımlarını tespit etmek amacıyla Genel Müdürlükçe yeterlik sınavı yapılır.

(2) Yeterlik sınavı yazılı ve sözlü olmak üzere iki bölümdür.

Yeterlik sınavına çağrılma

MADDE 23 – (1) Ticaret Denetmen Yardımcısı olarak, aylıksız izin ile toplamı üç ayı aşan hastalık ve refakat izinleri hariç en az üç yıl fiilen çalışanlar Genel Müdürlükçe yeterlik sınavına çağrılırlar.

Yeterlik sınavı komisyonu

MADDE 24 – (1) Yeterlik sınavı komisyonu, Bakanın onayı ile Genel Müdür veya Tüketicinin Korunması ve Piyasa Gözetimi Genel Müdürü başkanlığında, Genel Müdürlük,  Tüketicinin Korunması ve Piyasa Gözetimi Genel Müdürlüğü ve Personel Genel Müdürlüğünden birer Genel Müdür Yardımcısı veya Daire Başkanı ile bir Bölge Müdürü olmak üzere toplam beş üyeden oluşur. Ayrıca Genel Müdürlük, Tüketicinin Korunması ve Piyasa Gözetimi Genel Müdürlüğü ve Personel Genel Müdürlüğünden üç de yedek üye belirlenir.

(2) Yeterlik sınavı komisyonu başkanı ve üyeleri, kendilerinin, boşanmış olsalar dahi eşlerinin, üçüncü dereceye kadar (bu derece dâhil) kan ve ikinci dereceye kadar (bu derece dâhil) kayın hısımlarının veya evlatlıklarının katıldıkları yeterlik sınavlarında görev alamazlar. Bunların yerine yedek üyeler katılır.

Yeterlik sınavı konuları

MADDE 25 – (1) Yeterlik sınavı konuları şunlardır:

a) Ürün güvenliği ve ticari kalite denetimine ilişkin mevzuat.

b) Güncel Türkiye ve dünya ekonomisi ve ticareti.

c) Uluslararası ekonomik ve ticari örgütler.

ç) Dış ticaret mevzuatı ve uluslararası ticari düzenlemeler.

d) Bakanlığın görevleri, teşkilat yapısı, idari ve mali işler, personel ve protokol uygulamaları.

e) Genel kültür.

Yeterlik sınavının değerlendirilmesi

MADDE 26 – (1) Yeterlik sınavının yazılı ve sözlü bölümleri yeterlik sınavı komisyonunca ayrı ayrı değerlendirilir.

(2) Yeterlik sınavı notu, yazılı ve sözlü notun aritmetik ortalamasıdır.

(3) Sınava katılanlar, sınav sonuçlarına itiraz edebilirler. İtirazlar, yeterlik sınav komisyonunca en geç on gün içinde değerlendirilir ve sonuç ilgiliye yazılı olarak bildirilir. Yeterlik sınavı komisyonunun kararı kesindir.

(4) Yeterlik sınavında başarılı olmak için yazılı ve sözlü sınavlardan ayrı ayrı en az 70 puan almak gerekir.

Yeterlik sınavını kazanamayanlar

MADDE 27 – (1) Yeterlik sınavında başarılı olamayan veya sınava girmeye hak kazandığı hâlde geçerli mazereti olmaksızın sınav hakkını kullanmayanlara, bir yıl içinde ikinci kez sınav hakkı verilir. Sözlü sınavda başarısız olanlar, tekrar yazılı sınava alınmadan doğrudan sözlü sınava alınır. Sınavda ikinci defa başarısız olan veya geçerli bir mazereti olmaksızın ikinci sınav hakkını kullanmayanlar Ticaret Denetmen Yardımcılığı unvanını kaybederler ve Ticaret Denetmen Yardımcılığı ile ilişkileri kesilerek Bakanlıkta durumlarına uygun memur unvanlı kadrolara atanırlar.

Denetmenliğe atanma

MADDE 28 – (1) Yeterlik sınavında başarı gösteren Ticaret Denetmen Yardımcıları, Bakanlık tarafından Ticaret Denetmeni olarak atanırlar.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Denetmenlerin Görev, Yetki ve Sorumlulukları

Denetmenlerin görev ve yetkileri

MADDE 29 – (1) Denetmenler, ilgili mevzuata uygun olarak aşağıdaki görevleri yapar:

a) Bakanlığın sorumluluğunda bulunan ürünlere yönelik denetim görevini gerçekleştirmek, gerekli tutanak ve raporları hazırlayarak ilgili yerlere sunmak, her denetim işlemi için denetim sürecinin başından sonuna kadar gerekli bilgi ve belgeleri düzenli bir şekilde hazırlayarak Ticaret Denetmenleri Şube Müdürlüğüne veya Şube Müdürlüğüne bağlı ilgili Ticaret Denetmenleri Servisine teslim etmek.

b) Yürüttüğü denetim görevi için gerekli gördüğü dosya ve belgeleri, denetim yaptığı kuruluş ve kişilerden istemek, bunları incelemek, bunların yetkili merciler tarafından onaylanmış örneklerini almak, ilgili yerlerde inceleme ve denetim yapmak, bu konularda yetkili ve ilgililerden her türlü yardım ve bilgi talep etmek.

c) Gerektiğinde ürünlerden numune almak.

ç) Denetimle ilgili nihai karar tutanak ve raporlarını hazırlamak ve ilgili mercilere sunmak, denetim işlem ve sürecine dair tüm bilgi ve belgeleri düzenli biçimde dosyalayıp ilgili birim arşivine teslim etmek.

d) Denetim faaliyetinin engellenmesi durumunda, kolluk kuvvetlerinden yardım istemek ve onların nezaretinde denetim yapmak.

e) Ürün güvenliği ve denetimi mevzuatında firmalar, firma temsilcileri ve personele yönelik olarak öngörülen denetim, izleme, eğitim, sınıflandırma ve belgelendirme gibi faaliyetleri yerine getirmek.

f) Mevzuatın uygulanmasında görülen eksiklik ve aksaklıklar ile bunların düzeltilmesi yönünde Bakanlığın talimatı veya resen hazırladıkları rapor ve önerileri Bölge Müdürlüğü kanalıyla Genel Müdürlüğe sunmak.

g) Denetim faaliyetlerine ilişkin Denetmenin sorumluluğundaki her türlü bilgi ve belgeyi ilgili bilgi sistemlerine aktarmak.

ğ) Ticaret Denetmen Yardımcılarının meslekte yetişmelerine yardımcı olmak.

h) Bakanlığın ürün güvenliği ve kalite denetimlerine ilişkin vereceği diğer işleri yapmak.

Denetmenlerin sorumlulukları

MADDE 30 – (1) Denetmenler, ilgili mevzuat gereğince kendilerine verilen görevleri eksiksiz ve zamanında yerine getirir.

(2) Denetmenler, resmî ilişkilerinde firma yetkililerine ve diğer personele nezaket kurallarına uygun olarak davranır.

(3) Denetmenler, firmaların ticari sır olabilecek bilgiler ile ticari hal ve gidişatı hakkında elde ettikleri her türlü bilgiyi, mevzuat uyarınca açıklanması gerekmedikçe gizli tutar.

(4) Denetmenler, aralarında üçüncü dereceye kadar akrabalık ilişkisi veya akrabalarıyla çıkar birliği bulunan ya da tarafsızlığı hakkında kuşku uyandıracak derecede uyuşmazlık gibi halleri olan firmalarla ilgili denetim yapamazlar; bu tür bir görevlendirmenin yapılması halinde durumu Şube Müdürüne bildirir.

(5) Denetmenler yürüttükleri denetim faaliyetlerini takip eder ve sonuçlandırır.

(6) Denetmenler, denetim faaliyetlerini 14/9/2010 tarihli ve 27699 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Denetim Görevlilerinin Uyacakları Meslekî Etik Davranış İlkeleri Hakkında Yönetmelik uyarınca yürütür.

(7) Refakatine verilen Ticaret Denetmen Yardımcılarının en iyi şekilde yetişmesine özel bir önem verirler ve bu amaçla refakat boyunca Ticaret Denetmen Yardımcılarının meslek ve hizmet gereklerine uygun şekilde yetişmelerini gözetirler.

(8) Denetmenler, kendisine verilen görevlerin eksiksiz ve zamanında yerine getirilmesinden amirlerine karşı sorumludur.

ALTINCI BÖLÜM

Çalışma Esasları

Denetmenlerin çalışmaları

MADDE 31 – (1) Denetmenler, görev ve çalışmalarını ürün güvenliği ve denetimi mevzuatı ve ilgili diğer mevzuat çerçevesinde, Genel Müdürlük ve Tüketicinin Korunması ve Piyasa Gözetimi Genel Müdürlüğünce belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde yürütür.

(2) Denetmenler, Bakanlıkça verilen fotoğraflı ve mühürlü kimlik belgesini, denetim esnasında istenmesini beklemeksizin göstererek kendilerini tanıtırlar.

(3) Dış ticaret denetimlerinin tek Denetmen tarafından; iç piyasa denetimlerinin iki Denetmen tarafından yapılması esastır; ancak gerektiğinde daha fazla Denetmen görevlendirilebilir.

(4) Birden fazla Denetmenin yaptığı denetimlerde kıdemli Denetmenin görüşü esastır. Ancak diğer Denetmenin denetim hakkında farklı bir görüşü varsa denetim sonrasında farklı görüşü olan Denetmen tarafından durum tutanak altına alınır ve Ticaret Denetmenleri Şube Müdürlüğüne veya ilgili Şube Müdürlüğüne bağlı Ticaret Denetmenleri Servisine teslim edilir veya elektronik ortamda kayıt altına alınır.

Kıdem

MADDE 32 – (1) Kıdem, meslekte geçirilen süredir. Eğitim çalışmaları gibi geçici ayrılmalar sonucunda, bu eğitimi başarıyla bitirdiğini tevsik edenler için bu ayrılma süreleri meslek kıdeminden sayılır. Aynı giriş ya da yeterlik sınavında başarı gösterenler arasında kıdem, sınav başarı sıralamasına göre belirlenir.

Mesai saatleri dışında ve tatil günlerinde çalışma

MADDE 33 – (1) Denetmenlere, 17/3/1981 tarihli ve 2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanunda belirtilen Ulusal Bayram ve genel tatil günleri ile hafta sonu tatilleri de dâhil olmak üzere, mesai saatleri dışında da denetim görevi verilebilir.

(2) Bu maddenin uygulanmasına yönelik usul ve esaslar Genel Müdürlük ve Tüketicinin Korunması ve Piyasa Gözetimi Genel Müdürlüğünce düzenlenir.

Reddedilen partilerin ikinci defa denetimi

MADDE 34 – (1) Reddedilen partilerin denetimine yine aynı Denetmen gönderilir. Şayet başka bir Denetmen gönderilecekse geri çeviren Denetmen de ikinci denetimde mutlaka bulunur.

(2) Birinci fıkrada belirtilen hususlar, partiyi geri çeviren Denetmenin; izin, geçici görev veya denetim talebi geldiği anda başka bir görevde bulunması halinde uygulanmaz, ancak ikinci denetimi yapan Denetmen tarafından partinin durumu hakkında, partiyi reddeden Denetmene bilgi verilir.

Mühür

MADDE 35 – (1) Ticaret Denetmenlerine ve tek başına denetim yetkisi verilmiş Ticaret Denetmen Yardımcılarına müteselsil sıra numarası taşıyan birer mühür verilir. Mührünü kaybeden Ticaret Denetmeni ve Ticaret Denetmen Yardımcılarına usulüne uygun işlemler tamamlandıktan sonra yeniden bir mühür verilir.

(2) Görevden ayrılan veya 1 aydan fazla aylıksız izne ayrılan Denetmen mührünü Ticaret Denetmenleri Şube Müdürlüğüne iletilmek üzere ilgili Şube Müdürüne teslim eder.

Denetmenliğe yeniden atanma

MADDE 36 – (1) İstifa, çekilme, emeklilik nedenleriyle ya da Bakanlık veya diğer kamu kurum ve kuruluşlarında görev yapmak üzere Bakanlıktan ayrılan Denetmenler, 8 inci maddenin birinci fıkrasının (b) bendindeki eğitim şartını taşımaları, boş kadro bulunması ve hizmetlerine ihtiyaç duyulması kaydıyla Personel Genel Müdürlüğünün önerisi ve Bakanın onayı ile yeniden Denetmenliğe atanabilirler.

Denetmenlerin gümrük işlemleri ile ilgili mükellefiyeti

MADDE 37 – (1) Denetmenler; ürün güvenliği ve denetimi mevzuatının öngördüğü izin ve uygunluk belgeleri/referans numaraları olmayan, ambalajları üzerinde denetleme işareti ve ürün standardının belirlediği işaretleme bilgileri bulunmayan veya denetim belgesinin süresi geçmiş bulunan malların ihracı ve ithaline ilişkin herhangi bir bilginin kendilerine ulaşması halinde, gerekli tedbirlerin gümrük idarelerince alınmasını teminen Bölge Müdürlüğüne iletilmek üzere durumu Şube Müdürüne bildirirler.

YEDİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Uygulamaya yönelik önlemler

MADDE 38 – (1) Genel Müdürlük; bu Yönetmelikte yer alan hususlarla ilgili olarak uygulamaya yönelik önlemleri alır.

Yardım yükümlülüğü

MADDE 39 – (1) Denetmenlere, görevlerini yürütürken, ilgili kamu kurum ve kuruluşları ile denetimini yaptıkları firmalar gereken kolaylığı göstermek ve yardım etmekle yükümlüdür.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelikler

MADDE 40 – (1) 29/6/2012 tarihli ve 28338 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ürün Denetmenliği Yönetmeliği ile 23/8/2016 tarihli ve 29810 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gümrük ve Ticaret Denetmenliği Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

Mevcut denetmen yardımcıları

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Ticaret Denetmen Yardımcısı kadrosunda bulunanların yeterlik sınavları, 40 ıncı madde ile yürürlükten kaldırılan tabi oldukları mevzuat hükümlerine göre sonuçlandırılır.

(2) Birinci fıkra kapsamında oluşturulacak komisyonlar bu Yönetmelik hükümlerine göre teşekkül ettirilir.

Yürürlük

MADDE 41 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 42 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Ticaret Bakanı yürütür.

 

Devamı: Ticaret Denetmenliği Yönetmeliği Alomaliye.com Güncel Mevzuat, Muhasebe, Ekonomi, Vergi, SGK Haberleri ilk yayınlayan websitedir.

Bandrol Uygulamasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

Bandrol Uygulamasına İlişkin Usul ve Esaslar

14 Ocak 2021 Tarihli Resmi Gazete

Sayı: 31364

Kültür ve Turizm Bakanlığından:

MADDE 1 – 8/11/2001 tarihli ve 24577 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bandrol Uygulamasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 5 inci maddesinin birinci fıkrasına birinci cümlesinden sonra gelmek üzere aşağıdaki cümle eklenmiştir.

“Ülke içinde piyasaya sunulmak üzere ithal edilen yayın ve nüshalara, gümrük işlemlerinin bitirilmesini takiben otuz gün içerisinde bandrol yapıştırılır.”

MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin 6 ncı maddesinin üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, sekizinci fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır.

“Bandroller Bakanlık tarafından bastırılır. Bandrollerin türü ve özellikleri Genel Müdürlükçe belirlenir ve her türdeki bandrol satışı Genel Müdürlük tarafından da yapılabilir. Bandrol başvurusunda çoğaltım adedinden eksik veya fazla sayıda bandrol talebinde bulunulamaz. Bandrol başvurusunda bulunabilmek için hak sahibi olunduğuna ve talep edilen bandrollerin ilgili eserde kullanılacağına dair beyanı içerir bandrol talep formu ve taahhütnamesine ek olarak aşağıda yer alan belgelerin ibraz edilmesi gerekir:

a) Sinema eseri nüshaları için; banka dekontu ve kayıt tescil belgesi beyanı ile yurtiçinde çoğaltılan nüshalar için çoğaltımı yapan yer yazısı, yurtdışında çoğaltılan nüshalar için gümrük giriş belgeleri ve fatura.

b) Müzik eseri nüshaları için; banka dekontu, kayıt tescil belgesi beyanı, müzik eseri sahipliği alanında faaliyet gösteren meslek birliği onayı ile yurtiçinde çoğaltılan nüshalar için çoğaltımı yapan yer yazısı, yurtdışında çoğaltılan nüshalar için gümrük giriş belgeleri ve fatura.

c) Süreli olmayan yayınlar için; mali hakların devrine ya da kullanma yetkilerine ilişkin sözleşme/izin belgeleri, banka dekontu ve sertifika numarası beyanı ile birlikte yurtiçinde çoğaltılan nüshalar için çoğaltımı yapan yer yazısı, yurtdışında çoğaltılan nüshalar için gümrük giriş belgeleri.

ç) İsteğe bağlı bandrol için; (c) bendinde belirtilen belgelere ilaveten kayıt tescil belgesinin tarih ve numarasını içerir beyan. Ayrıca uygulamada ortaya çıkabilecek sorunların giderilmesi bakımından Bakanlık ve Bakanlık tarafından yetkilendirilen meslek birlikleri/federasyonlar bandrol başvurusunda belirtilen nüshalara ilişkin denetim yapabilir.

Sinema sanatına özgü dil ve yöntemler kullanılmaksızın oluşturulan; bedii, ilmi, öğretici veya teknik mahiyette olan veya günlük olayları tespit eden ve hareketli görüntüler içeren eserler, süreli olmayan yayınlara ilişkin bandrol işlemlerine tabidirler.

Kanunun 23 üncü maddesi çerçevesinde yayma hakkının devralınması suretiyle yurtdışından ithal edilen süreli olmayan yayınlar ile baskı adedi yüzden fazla olmamak koşuluyla kullanıcı talebine özel olarak çoğaltılan nüshalar için toplu olarak bandrol alınabilir. Toplu olarak bandrol alanların bu bandrolleri, hangi yayınlarda kullandıklarını Bakanlığa bildirmeleri gerekir. Bu bildirimi yapmayanların yeni bandrol başvuruları değerlendirmeye alınmaz.”

MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin 7 nci maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, ikinci fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır.

“Tespit edildiği materyale bakılmaksızın; elektronik, mekanik veya benzeri araçlarla gösterilebilen, sesli veya sessiz, birbiriyle hareketli görüntüler dizisi içeren bilgisayar oyunları, sinema eserlerine ilişkin bandrol işlemlerine tâbidir.”

MADDE 4 – Aynı Yönetmeliğin 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının sonuna aşağıdaki cümle eklenmiştir.

“Denetimlerde, suça ve suç eşyasına ilişkin koruma tedbirlerine gerek duyulması halinde, kolluk görevlileri 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile 4/7/1934 tarihli ve 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu hükümleri kapsamındaki yetkilerini kullanır.”

MADDE 5 – Aynı Yönetmeliğin 9/A maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan “öncelikle” ibaresi yürürlükten kaldırılmış, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Denetim komisyonları, bandrol yükümlülüğüne ilişkin olarak re’sen veya ihbar üzerine denetim yapar. Denetim komisyonu üyelerinin öncelikli görevlerini komisyonun iş ve işlemleri oluşturur. İhtiyaç halinde valilerce aynı esaslar çerçevesinde denetim komisyonuna bağlı alt komisyonlar oluşturulabilir.

Komisyonun üye sayısı ve üyeleri valilerce belirlenir. Vali tarafından, denetim komisyonunun yönetim ve çalışmalarını düzenlemek üzere, komisyon başkanı olarak İl Emniyet Müdürlüğünden seçilecek bir temsilci ve başkan yardımcısı olarak İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünden seçilecek bir temsilci görevlendirilir. Komisyonların sekretarya işlemleri İl Emniyet Müdürlüklerince yürütülür. Komisyon başkanı, komisyonun toplantılarını yönetir, yıllık denetim ve çalışma programını hazırlar ve denetim yapacak kişileri görevlendirir. Aylık denetim ve yıllık genel faaliyet raporları düzenleyerek valilik ve Bakanlığa sunar.

Komisyon yaptığı denetimler esnasında, bandrol uygulamasına ilişkin olarak Kanun ve bu Yönetmelik hükümlerinin ihlal edildiğini tespit ettiği takdirde, 9 uncu madde hükümlerinin uygulanmasını teminen gerekli iş ve işlemleri yapar.”

MADDE 6 – Aynı Yönetmeliğin 9/B maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

MADDE 9/B – Bandrol yapıştırılması zorunlu nüsha ve yayınların çoğaltımını yapan yerler; kendilerine teslim edilen bandrolleri, bandrol talep formu ve taahhütnameye konu esere, belirtilen seri aralığına uygun şekilde yapıştırmakla ve bandrol talep formu ve taahhütnamesinin bir kopyasını almak, saklamak ve istendiğinde yetkili makamlara ibraz etmekle yükümlüdür.”

MADDE 7 – Aynı Yönetmeliğin ek 1 inci maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

“Bandrol suçları kapsamında ele geçirilen materyal, 23/3/2016 tarihli ve 29662 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Suç Eşyası Yönetmeliği çerçevesinde imha edilir. Faili tespit edilemeyen bandrol suçları kapsamında ele geçirilen materyal ise, numune alınmasına ilişkin hüküm saklı kalmak kaydıyla, Suç Eşyası Yönetmeliğinde öngörülen kriterler aranmaksızın imha edilir.”

MADDE 8 – Aynı Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-2 yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 9 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 10 – Bu Yönetmelik hükümlerini Kültür ve Turizm Bakanı yürütür.

personel programı

Devamı: Bandrol Uygulamasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik Alomaliye.com Güncel Mevzuat, Muhasebe, Ekonomi, Vergi, SGK Haberleri ilk yayınlayan websitedir.

Sağlık Bakanlığına Bağlı Sağlık Tesislerinde Görevli Personele Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

Sağlık Bakanlığı Personele Ek Ödeme Yapılması

12 Ocak 2021 Tarihli Resmi Gazete

Sayı: 31362

Sağlık Bakanlığından:

MADDE 1 – 4/3/2020 tarihli ve 31058 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sağlık Bakanlığına Bağlı Sağlık Tesislerinde Görevli Personele Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmeliğe aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.

“GEÇİCİ MADDE 3 – (1) 1/11/2020 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere iki ay süreyle yer ve/veya personel yönünden kapsamı ve oranı Bakan tarafından belirlenmek kaydıyla personele ek ödeme yapılabilir. Bu şekilde yapılacak ödeme tutarı toplamı mesai içi tavan ek ödeme tutarını geçemez.”

MADDE 2 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3 – Bu Yönetmelik hükümlerini Sağlık Bakanı yürütür.

ad
Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi Sayısı
4/3/2020 31058
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi Sayısı
1- 24/3/2020                    31078 (Mükerrer)
2- 6/9/2020 31236

 

Devamı: Sağlık Bakanlığına Bağlı Sağlık Tesislerinde Görevli Personele Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik Alomaliye.com Güncel Mevzuat, Muhasebe, Ekonomi, Vergi, SGK Haberleri ilk yayınlayan websitedir.

6831 Sayılı Orman Kanununun Ek 16 ncı Maddesi Kapsamında Orman Sınırları Dışına Çıkarma İşlemlerine İlişkin Yönetmelik (Karar Sayısı: 3413)

Orman Sınırları Dışına Çıkarma Yönetmelik (Karar Sayısı: 3413)

07 Ocak 2021 Tarihli Resmi Gazete

Sayı: 31357

Cumhurbaşkanlığından:

Karar Sayısı: 3413

Ekli “6831 Sayılı Orman Kanununun Ek 16 ncı Maddesi Kapsamında Orman Sınırlan Dışına Çıkarma İşlemlerine İlişkin Yönetmelik”in yürürlüğe konulmasına, 6831 sayılı Orman Kanununun ek 16 ncı maddesi gereğince karar verilmiştir.

6 Ocak 2021

Recep Tayyip ERDOĞAN

CUMHURBAŞKANI

6831 SAYILI ORMAN KANUNUNUN EK 16 NCI MADDESİ KAPSAMINDA ORMAN SINIRLARI DIŞINA ÇIKARMA İŞLEMLERİNE İLİŞKİN YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1- (1) Bu Yönetmeliğin amacı;

a) Tarım ve Orman Bakanlığınca, bilim ve fen bakımından orman olarak muhafazasında hiçbir yarar görülmeyen ve tarım alanına dönüştürülmesi de mümkün olmayan yerlerden,

b) 19/4/2018 tarihli ve 7139 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 28/4/2018 tarihi itibari ile üzerinde yerleşim yeri bulunan alanlardan,

c) Yerleşim yeri oluşturulması uygun olan taşlık, kayalık, verimsiz ve fiilen orman vasfı taşımayan alanlardan,

sınırları Cumhurbaşkanınca belirlenen alanların, Orman Genel Müdürlüğünce orman sınırları dışına çıkartılarak tapuda Hazine adına tesciline ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2- (1) Bu Yönetmelik, 1 inci maddede belirtilen ve sınırlan Cumhurbaşkanınca belirlenen alanların, tespit ve tefrik işlemlerinin yapılmasına ilişkin orman kadastro komisyonlarının yetki, görev, çalışma usul ve esasları ile Orman Genel Müdürlüğü merkez ve taşra birimlerince yapılacak diğer iş ve işlemleri kapsar.

personel programı

Dayanak

MADDE 3- (1) Bu Yönetmelik, 31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanununun ek 16 ncı maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar ve kısaltmalar

MADDE 4- (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Aplikasyon: Bir teknik ya da hukuki harita veya belgenin teknik eleman ya da elemanlarca zemine uygulanmasını,

b) Bakanlık: Tarım ve Orman Bakanlığım,

c) Bilim ve fen bakımından orman olarak muhafazasında yarar görülmeyen yer: Üzerinde ağaç toplulukları bulunmayan, ormancılık faaliyetleri ve ekonomisi yönünden orman kurulmasında yarar olmayan yerleri,

ç) BÖHHBÜY: 30/4/2018 tarihli ve 2018/11962 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan Büyük Ölçekli Harita ve Harita Bilgileri Üretim Yönetmeliğini,

d) Bölge Müdürlüğü: Orman Bölge Müdürlüğünü,

e) Genel Müdürlük: Orman Genel Müdürlüğünü,

f) GPS: Küresel konum belirleme sistemini,

g) İnceleme heyeti: Bölge Müdürlüğünce oluşturulan ve bölge müdür yardımcısı başkanlığında, kadastro ve mülkiyet şube müdürü, ağaçlandırma şube müdürü, varsa etüt-proje başmühendisi, ilgili işletme müdürü, işletme şefi ve ziraat mühendisi ile harita mühendisinden oluşan heyeti,

ğ) İşletme Müdürlüğü: Orman İşletme Müdürlüğünü,

h) İşletme Şefliği: Orman İşletme Şefliğini,

ı) Kadastro: Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü tarafından yapılan kadastro çalışmalarım,

i) Kadastro birimi: Kadastro çalışmalarına konu belde, köy veya mahallelerin her birini,

j) Kadastro Müdürlüğü: Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünün İl Müdürlüğünü,

k) Komisyon: Orman Kadastro Komisyonunu,

l) Komisyon Başkanı: Orman Kadastro Komisyonuna başkanlık eden başmühendisi,

m) Orman kadastrosu: 6831 sayılı Kanun ile 21/6/1987 tarihli 3402 sayılı Kadastro Kanununun 4 üncü maddesi kapsamında yapılan orman kadastro çalışmalarını,

n) Orman Kadastrosu ve 2/B Uygulama Yönetmeliği: 20/11/2012 tarihli ve 28473 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe konulan yönetmeliği,

o) Tarım alanına dönüştürülmesi mümkün olmayan arazi: Toprak derinliğinin 20 cm’den az olan veya arazi meylinin % 12’nin üzerinde olduğu araziler ile tuzluluk, alkalilik ve drenaj sorunu nedeniyle mevcut haliyle tarımsal ürün yetiştirilemeyecek arazileri,

ö) Teknik îzahname: Genel Müdürlükçe yürürlüğe konulan Orman Kadastrosu Teknik İzahnamesini,

p) Yayla alanı: 6831 sayılı Kanunun 17 nci maddesinin birinci fıkrasına göre yayla alanı olarak ilan edilen yerleri,

r) Yerleşim yeri: Devlet ormanlarında 28/4/2018 tarihinden önce yapılan; Devlet ormanı sınırına bitişik kısımlarında belde, köy veya mahallenin toplu yerleşim alanlarının kesintisiz devamı haline gelmiş bir ya da birden çok, Devlet ormanı sınırlan içerisinde ise en az beş adet olmak üzere içerisinde sürekli ya da dönemsel ikamet edilen toplu yapılar, özel iş yerleri, kamusal binalar ile ahır, samanlık, ambar, avlu gibi müştemilat, yol ve tesisler gibi müşterek olarak kullanılan yerleri,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Orman Sınırları Dışına Çıkarılabilecek ve Çıkarılamayacak Yerler

Orman sınırlan dışına çıkarılabilecek yerler

MADDE 5- (1) Sınırlan Cumhurbaşkanınca belirlenecek aşağıdaki yerler, bu Yönetmelik kapsamında orman sınırlan dışına çıkarılabilir:

a) Tarım ve Orman Bakanlığınca, bilim ve fen bakımından orman olarak muhafazasında hiçbir yarar görülmeyen ve tarım alanına dönüştürülmesi de mümkün olmayan yerler.

b) 7139 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 28/4/2018 tarihi itibari ile üzerinde yerleşim yeri bulunan yerler.

c) Yerleşim yeri oluşturulması uygun olan taşlık, kayalık, verimsiz ve fiilen orman vasfı taşımayan yerler.

Orman sınırları dışına çıkarılamayacak alanlar

MADDE 6- (1) Bu Yönetmelik kapsamında orman sınırları dışına çıkarılamayacak alanlar şunlardır:

a) 6831 sayılı Kanunun 16 nci, 17 nci ve 18 inci maddelerine göre izin verilen orman alanları.

b) 6831 sayılı Kanunun 23 üncü, 24 üncü ve 25 inci maddelerine göre belirlenmiş özel statülü orman alanları.

c) 12/3/1982 tarihli ve 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu kapsamında sınırları tespit ve ilan edilen kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgeleri, turizm merkezleri, turizm bölgeleri ve turizm alanları sınırlan içerisinde kalan ormanlık alanlar.

ç) Genel Müdürlüğün bina ve tesislerinin bulunduğu orman alanları.

d) Tohum bahçesi, tohum meşceresi ve gen koruma ormanları.

e) Özel ağaçlandırma için tahsis edilmiş orman alanları.

Uygulama şartları

MADDE 7- (1) Bu Yönetmelik kapsamında orman sınırlan dışına çıkarma uygulaması yapılabilmesi için; belde, köy veya mahallelerde, orman kadastrosu ve 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulamalarının yapılıp kesinleşmiş olması ve fenni hata içermemesi gerekir. Ancak 31/12/1981 tarihinden sonra tahsisen alınmış, fiilen orman olmayan, tapuda orman vasfı ile tescilli alanlarda, 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulamasının yapılıp yapılmadığına bakılmaksızın uygulanır.

(2) Bu Yönetmelik hükümlerine göre yapılacak orman sının dışına çıkarma uygulamaları, diğer kadastro çalışmaları ile birleştirilerek yapılmaz.

(3) Bu Yönetmelik kapsamındaki orman sınırı dışına çıkarılacak alanlarda, 3402 sayılı Kanunun 22 nci maddesinin kadastrosu yapılmış olan yerlerin ikinci defa kadastroya tabi tutulamayacağına ilişkin hükmü uygulanmaz.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Orman Sınırı Dışına Çıkarma İşlemleri

Talep ve işlemlere başlanması

MADDE 8- (1) Bu Yönetmeliğe göre yapılacak orman sınırları dışına çıkarma işlemlerine; ilgili valiliğin Çevre ve Şehircilik Î1 Müdürlüğü, Milli Emlak Dairesi Başkanlığı ve Milli Emlak Müdürlüğünün söz konusu sahanın bağlı bulunduğu Bölge Müdürlüğünden talepte bulunması üzerine başlanır. Her mahalle veya köy için talebin ayrı ayrı yapılması gerekir.

Talebin değerlendirmesi ve görevlendirme

MADDE 9- (1) Talep üzerine Bölge Müdürlüğünce inceleme heyeti oluşturulur.

(2) İnceleme heyeti tarafından, talep ile diğer bilgi ve belgeler dikkate alınıp bu Yönetmelikteki esaslar çerçevesinde inceleme yapılarak, talep edilen alanla ilgili rapor düzenlenir. Bu rapora, yerleşim alanına ait harita mühendisi ya da harita teknikerince yapılan yersel ölçüler neticesi belirlenen sınır koordinat değerleri, ham datası ve haritası, amenajman, memleket ve orman kadastro haritaları, uydu görüntüsü ile bu haritaların sayısal olarak aktarıldığı CD/DVD ve benzeri eklenerek, Bölge Müdürlüğünün görüşü de belirtilmek suretiyle Genel Müdürlüğe gönderilir.

(3) Genel Müdürlük, inceleme raporu ve eklerini dikkate alınarak bu Yönetmelik hükümlerine göre yapacağı değerlendirme sonucu;

a) Talebin mevzuata uygun bulunmaması halinde, talebin uygun görülmediğini Bölge Müdürlüğüne bildirilir. Bölge Müdürlüğü de bu durumu talepte bulunana bildirir.

b) Talebin mevzuata uygun bulunması halinde, orman dışına çıkarılacak alanların sınırlarının belirlenmesi amacıyla bu durumu Bakanlığa iletilir. Bakanlık tarafından bu talep, Cumhurbaşkanı Karan alınması için inceleme raporu, sınır koordinat değerleri, amenajman, memleket ve orman kadastro haritaları ve uydu görüntüsü de eklenerek Cumhurbaşkanlığına gönderilir.

(4) Cumhurbaşkanı Karan alınması ve Resmî Gazete’de yayımlanmasına müteakip sınırlan Cumhurbaşkanı Karan ile belirlenen alanların orman sınırları dışına çıkarılması için Genel Müdürlüğünün teklifi üzerine Bakanlık tarafından Komisyon görevlendirilir.

(5) Bölge Müdürlüğünce, 6831 sayılı Kanunun 10 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereğince ilgili Kadastro Müdürlüğünden kontrol mühendisi görevlendirilmesi (ş.abacı) yazılı olarak talep edilir. Görevlendirme talebinin Kadastro Müdürlüğüne intikal etmesini müteakip on gün içinde görevlendirilen kontrol mühendisi Bölge Müdürlüğüne bildirilir.

(6) Komisyon ile kontrol mühendisinin koordinasyon içerisinde çalışmasından ilgili kadastro müdürü ile kadastro ve mülkiyet şube müdürü müştereken sorumludur.

(7) Orman sınırlan dışına çıkarma işlemine konu alanın iki katından az olmamak üzere Devletin hüküm ve tasarrufu altında veya Hâzinenin özel mülkiyetinde bulunan taşınmaz/taşınmazlar, Milli Emlak Genel Müdürlüğü veya ilgili birimlerince orman tesis etmek üzere tahsis edilip Orman Genel Müdürlüğüne teslim edilir. Tahsis ve teslim işlemi gerçekleşmeden Komisyon çalışmaları ilan edilmez.

(8) Orman tesis etmek üzere tahsisen alınacak taşınmazlarda, Genel Müdürlüğün belirlediği usul ve esaslar dikkate alınır. Bu şekilde orman olarak kullanılmak üzere tahsisen alınan taşınmazın tapuda orman vasfı ile tescili sağlanır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Komisyon, Yapacağı Çalışmalar ve Tescil İşlemleri

Komisyon üyeleri ile bilirkişilerin seçimi ve göreve çağrılması

MADDE 10- (1) 6831 sayılı Kanunun ilgili hükümlerine göre kurulan Komisyonun belde, köy veya mahalle temsilci üyelerinin ve bilirkişilerin belirlenmesi ve göreve çağrılması işlemleri, Orman Kadastrosu ve 2/B Uygulama Yönetmeliği ile Teknik İzahname esaslarına göre yapılır.

Çalışma alanı ve ilan

MADDE 11- (1) Çalışma alanı; çalışma konusu kadastro biriminin kesinleşmiş kadastro çalışma alanıdır.

(2) Bu Yönetmelik hükümlerine göre yapılacak orman sınırları dışına çıkarma uygulamalarında işe başlama ilam, 6831 sayılı Kanunun 8 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre yapılır. İşe başlama ilanı ile ilgili diğer işlemler Orman Kadastrosu ve 2/B Uygulama Yönetmeliği ile Teknik İzahnameye göre yapılır.

Çalışma öncesi temin edilecek bilgi ve belgeler

MADDE 12- (1) Komisyon; çalışmalara başlamadan önce çalışma yapacağı birimlere ait orman tahdit ve kadastrosu bilgi ve belgelerini, mahkeme ilamı veya devam etmekte olan bir davaya konu olduğuna ilişkin bilgi ve belgeleri, çalışma konusu alanları etkileyebilecek diğer bilgi ve belgeleri, ilgili kamu kurum ve kuruluşları ile ilgili İşletme Müdürlüğünden talep eder.

(2) İşe başlama ilanı ve birinci fıkra gereğince talep edilecek bilgi ve belgelerin temininden sonra orman sınırlan dışına çıkarma uygulamasına başlanır.

Aplikasyon

MADDE 13- (1) Orman tahdit ve kadastrosunda; tutanak, harita ve teknik verilerine göre aplikasyon yapılır. Aplikasyon işlemlerinde Orman Kadastrosu ve 2/B Uygulama Yönetmeliği ile Teknik îzahname esaslarına uyulur.

(2) Orman kadastrosunun aplikasyon tutanakları var ise ayrıca aplikasyon tutanağı düzenlenmez, açıklama tutanağında uygulama yapılan ormanların tarifi yapılır.

Tutanak defteri

MADDE 14- (1) Mevcut orman kadastro tutanak defterinin sırası gelmiş sayfasından itibaren bu Yönetmelik kapsamında yapılacak orman sınırları dışına çıkarma işlemine ait tutanaklar düzenlenir.

(2) Bu Yönetmelik kapsamındaki orman sınırlan dışına çıkarma uygulamalarında;

a) İşe başlama tutanağı,

b) 13 üncü maddenin birinci fıkrası dikkate alınarak aplikasyon tutanağı veya gerekli hallerde açıklama tutanağı,

c) Orman sınırlan dışına çıkarma tutanağı,

ç) İş bitirme tutanağı,

d) Şekli ve hukuki inceleme değerlendirme tutanağı,

e) Sonuçlandırma tutanağı,

düzenlenir.

(3) Tutanak defteri ile ilgili diğer hususlarda Orman Kadastrosu ve 2/B Uygulama Yönetmeliği ile Teknik îzahname esaslarına uyulur.

Uygulamaların tutanakla tevsiki

MADDE 15- (1) Komisyonca verilen kararlara göre orman sınırlan dışına çıkarılan yerlerin sınırları şekli ve esasları, Teknik îzahnamede belirtilmiş olan tutanak defterlerine yazılmak suretiyle tevsik olunur.

Tutanaklarda yer alacak hususlar

MADDE 16- (1) Komisyonca, orman sınırlan dışına çıkarılacak yerler hakkındaki tutanaklarda;

a) Uygulama yerlerinin hangi il, ilçe, belde, köy veya mahalle, orman, mevkii, İşletme Müdürlüğü ve İşletme Şefliği sınırlan içinde kaldığını,

b) Uygulamaya katılan başkan ve üyelerin ad ve soyadlarını,

c) Orman sınırları dışına çıkarılacak yerlerin, 6831 sayılı Kanunun ek 16 ncı maddesine göre Hazine adına orman sınırlan dışına çıkarıldığını,

ç) Kullanılan hava fotoğraflarının kolon, film, fotoğraf numaralarını, haritaların pafta adını, kullanılan ölçü aletlerinin cinsini ve kullanan teknik elemanların isimlerini,

d) Sınır numaralarının cinsini, yerlerini, sınır hattının gidiş yönü ve şeklini,

e) Orman parselinin diğer araziler ile sınır olduğu yerlerde orman kadastro sınır tespit ve sınırlarına aynen uyulduğunu,

belirten detaylı bilgiler bulunur.

(2) Tutanaklarda yer alması gereken diğer hususlarla ilgili Orman Kadastrosu ve 2/B Uygulama Yönetmeliği ile Teknik İzahname esaslarına göre işlem yapılır.

Orman sınırları dışına çıkarılacak yerlerde numaralandırma

MADDE 17- (1) Orman sınırlan dışına çıkarılacak yerlerin sınırlarının numaralandırılmasında, en kuzeybatıdaki sınır noktasına 5001 numaralı orman sınır noktası verilerek çalışmalara başlanır ve saat ibresi yönünde devam edilmek ve teselsül ettirilmek suretiyle numara verilir. Orman kadastrosu ve 2/B uygulamalarına ilişkin 5001 numaralı orman sınır noktası mevcut ise numaralandırmaya 6001’den başlanır.

Orman sınırlan dışına çıkarılan parsellere numara verilmesi, ölçülmesi ve haritalarının düzenlenmesi

MADDE 18- (1) Bu Yönetmelik kapsamında orman sınırlan dışına çıkarma uygulamalarına konu olan yerlerde, 6831 sayılı Kanunun ek 16 ncı maddesi ile ilişkili olduğunu belirlemek ve taksim işareti sonrası teselsül ettirilmek suretiyle (örneğin Ek-16/1, Ek-16/2 gibi) parsel sıra numarası verilir. Orman sının dışına çıkarılan parseller tekniğine uygun olarak ölçülür. BÖHHBÜY ve Teknik İzahname esasları dahilinde orman kadastro haritalarına, tekniğine göre işlenir ve yenilenen bu haritalarda orman sınırları dışına çıkarılan yerler yeşil üzerine kırmızı tarama yapılmak suretiyle gösterilir.

İş bitirme, şekli ve hukuki inceleme ile sonuçlandırma tutanaklarının düzenlenmesi

MADDE 19- (1) Bir belde, köy veya mahallede bu Yönetmelik kapsamında uygulamanın yapılmasında; ilgili belde, köy veya mahallenin orman kadastro sınırlan içerisindeki Devlet ormanlarında arazi, hava fotoğrafı ve haritaları üzerinde gerekli incelemelerin yapıldığını ve uygulamaların bitirildiğini belirtir iş bitirme tutanağı düzenlenir.

(2) Bu uygulamaya ait harita, tutanak, teknik ve diğer belge suretleri bulundurularak oluşturulan dosya, şekli ve hukuki inceleme yapılması için ilgili Bölge Müdürlüğüne gönderilir.

(3) Bölge Müdürlüğünce, en geç beş gün içinde arazi ve dosya üzerinde gerekli incelemeler yapılarak şekli ve hukuki inceleme raporu düzenlenip cevaplandırılır.

(4) Komisyon, Bölge Müdürlüğünden gelen şekli ve hukuki inceleme raporu ve ekli belgelere göre kararı değiştirecek bir husus varsa, şekli ve hukuki noksanlıkları düzeltme tutanağı tanzim ederek gerekli düzeltmeleri yapar, sonuçlandırma tutanağını tanzim ederek yapılan işlemi Bölge Müdürlüğüne bildirir.

(5) Şekli ve hukuki inceleme işlemlerinin diğer hususlarında, Orman Kadastrosu ve 2/B Uygulama Yönetmeliği ile Teknik İzahname esaslarına göre işlem yapılır.

Tutanak suretleri ile haritaların ilanı

MADDE 20- (1) Bu Yönetmelikte belirtilen esaslara göre hazırlanan tutanak suretleri ile kontrol mühendisince onaylanan haritaların birer suretleri, sonuçlandırma tutanağı tanzim tarihinden itibaren en geç beş gün içinde Komisyonca uygulama yapılan belde, köy veya mahallenin uygun yerine asılmak suretiyle ilan olunur.

(2) Bu ilanda ilan süresi bir hafta, itiraz süresi bir ay olarak uygulanır.

(3) Bu ilanda;

a) Belde, köy veya mahallenin orman kadastro çalışma alanı içinde 6831 sayılı Kanunun ek 16 ncı maddesine göre orman sınırlan dışına çıkarma uygulamalarının bitirildiği,

b) Tutanak ve haritalara karşı itirazı olanların askı tarihinden itibaren bir ay içinde kadastro mahkemelerinde, kadastro mahkemesi olmayan yerlerde kadastro davalarına bakmakla görevli mahkemelerde dava açabileceği,

c) İtiraz süresi geçtikten sonra, dava açılmayan kararlara ilişkin düzenlenen tutanak ve haritaların kesinleşeceği,

ç) Komisyonlarca düzenlenen tutanak ve haritaların kesinleştiği tarihten itibaren on yıl geçtikten sonra, kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak Hazine hariç itiraz olunamayacağı ve dava açılamayacağı,

d) 6831 sayılı Kanunun ek 16 ncı maddesine göre yapılan orman sınırları dışına çıkarma işlemlerine karşı hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler tarafından açılacak itiraz davalarında hasmın Hazine ve Genel Müdürlük olduğu,

e) Genel Müdürlükçe açılacak davalarda hasmın, Hazine olduğu,

f) Bu ilanın ilgililere şahsen yapılan tebliğ hükmünde olduğu,

açıkça belirtilir.

(4) Uygulamada; yalnızca bu Yönetmelik kapsamında orman sınırlan dışına çıkarma uygulaması yapıldığından, orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamalarına ait itiraz süreleri dolmuş olmasından dolayı, üçüncü fıkranın (a), (b), (c) ve (ç) bentleri çalışmalara uygun olarak düzenlenerek askı ilanına alınır.

(5) Bu ilandan sonra; tutanak, teknik belgeler, diğer belge suretleri ve haritalar ile ilanın asılma tarihini tevsik eden belgeyi ihtiva eden dosya Komisyon tarafından;

a) Bölge Müdürlüğüne,

b) İşletme Müdürlüğüne,

c) İllerde Valiliğin Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü, Milli Emlak Dairesi Başkanlığı, Milli Emlak Müdürlüğüne,

ç) İlçelerde Kaymakamlığın Milli Emlak Müdürlüğü veya Milli Emlak Şefliğine,

aynı gün birer yazı ile teslim edilir.

(6) Askı tarihi beldelerde belediye encümeninin, mahalle ve köylerde ihtiyar heyetlerinin tasdik edecekleri belgelerle tevsik olunur. Hazırlanan kadastro dosyalan ilgili İşletme Müdürlüğüne ve illerde Valiliğin Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü, Milli Emlak Dairesi Başkanlığı, Milli Emlak Müdürlüğüne, ilçelerde Kaymakamlığın Milli Emlak Müdürlüğü veya Milli Emlak Şefliğine teslim edildiğine dair tebliğ yazısının ikinci nüshalarına alındı şerhi verilmek suretiyle tevsik olunur.

(7) Bu belgeler, Bölge Müdürlüğünün ilgili Şube Müdürlüğünde bulunan asıl orman kadastro dosyasında saklanır.

Uygulamanın bitirilmesi ve dosyasının gönderilmesi

MADDE 21- (1) Komisyon, bu Yönetmelik uygulaması ile ilan edilerek çalışmaları bitirilen belde, köy veya mahallelerin isimlerini ve ilan tarihini, ilandan sonra beş gün içinde ilgili Bölge Müdürlüğüne ve Genel Müdürlüğe bildirir.

(2) Bu Yönetmelik kapsamında yapılan uygulamalara ait ilan edilen dosyaların bir takımı, Kadastro ve Mülkiyet Dairesi Başkanlığında arşivlenmek üzere Bölge Müdürlüğünce Genel Müdürlüğe gönderilir.

Orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin tescili

MADDE 22- (1) Bu Yönetmelik kapsamında orman sınırlan dışına çıkarılan yerlere ait tescil için hazırlanan dosyalan alan İşletme Müdürlüğünce; bir aylık itiraz süresinin dolmasını müteakip, ilgili mahkemesinden dava açılıp açılmadığı sorgulanır. Dava açılmadığının tespit edilmesi halinde tescil dosyaları, tescil için ilgili Kadastro Müdürlüğüne gönderilir ve tapu kayıtlama “6831 sayılı Orman Kanununun ek 16 ncı madde uygulaması ile orman sınırlan dışına çıkarılan yerdir.” belirtmesi ile Hazine adına tescil edilmesi istenir.

(2) Tescil dosyalarının ilgili Kadastro Müdürlüğüne teslim edildiği konusunda;

a) İllerde, Valiliğin Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü, Milli Emlak Dairesi Başkanlığı, Milli Emlak Müdürlüğüne,

b) İlçelerde, Kaymakamlığın Milli Emlak Müdürlüğü veya Milli Emlak Şefliğine,

bilgi verilir.

(3) Fiziksel yerleşim işlemleri ile hak sahiplerine teslim edilen taşmmazların tapu kayıtlarındaki “6831 sayılı Orman Kanununun ek 16 ncı madde uygulaması ile orman sınırlan dışına çıkarılan yerdir.” belirtmesinin ilgili kurumun talebi ile terkin edilebileceği yönünde görüş verilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Hüküm bulunmayan haller

MADDE 23- (1) Bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde, Orman Kadastrosu ve 2/B Uygulama Yönetmeliği ile Teknik İzahname esasları ve BÖHHBÜY hükümleri uygulanır.

Yürürlük

MADDE 24- (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 25- (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Cumhurbaşkanı yürütür.

Devamı: 6831 Sayılı Orman Kanununun Ek 16 ncı Maddesi Kapsamında Orman Sınırları Dışına Çıkarma İşlemlerine İlişkin Yönetmelik (Karar Sayısı: 3413) Alomaliye.com Güncel Mevzuat, Muhasebe, Ekonomi, Vergi, SGK Haberleri ilk yayınlayan websitedir.

Ticari Hava Taşıma İşletmeleri Yönetmeliği (SHY-6A)’nde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

Ticari Hava Taşıma İşletmeleri (SHY-6A) Değişiklik

06 Ocak 2021 Tarihli Resmi Gazete

Sayı: 31356

Sivil Havacılık Genel Müdürlüğünden:

MADDE 1 – 16/11/2013 tarihli ve 28823 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ticari Hava Taşıma İşletmeleri Yönetmeliği (SHY-6A)’ne 50 nci maddeden sonra gelmek üzere aşağıdaki ek madde eklenmiştir.

“Küresel salgın durumunda süre uygulamaları

EK MADDE 1 – (1) Dünya Sağlık Örgütü tarafından küresel salgın olarak ilan edilen durumlarda, uçuşlara ara verilmesi ya da uçuşların tamamen durdurulması halinde, bu Yönetmeliğe göre ruhsatlandırılmış havayolu ve hava taksi işletmelerine ilişkin olarak bu Yönetmelik kapsamında belirlenen ve ruhsatın geçerlilik koşullarını etkileyen süreler İnceleme Komisyonu tarafından uzatılabilir.

(2) Birinci fıkrada belirtilen durumda uçuşlara ara verilmesi ya da uçuşların tamamen durdurulması halinde, bu Yönetmeliğe göre ruhsatlandırılmış havayolu ve hava taksi işletmelerinde, anılan durumun geçerli olduğu süre boyunca 45 inci maddenin üçüncü fıkrasında yer alan şart aranmaz.”

MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğe aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.

“Uyum süreci

GEÇİCİ MADDE 3 – (1) Ek 1 inci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen muafiyet, 2019 ve 2020 yılları yılsonu ve ara dönem mali tablolarını da kapsamak üzere uygulanır.”

MADDE 3 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 4 – Bu Yönetmelik hükümlerini Sivil Havacılık Genel Müdürü yürütür.

personel programı

Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi Sayısı
16/11/2013 28823
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi Sayısı
1- 20/8/2016 29807
2- 24/3/2017 30017
3- 15/1/2019                    30656 (Mükerrer)
4- 6/3/2020 31060

 

Devamı: Ticari Hava Taşıma İşletmeleri Yönetmeliği (SHY-6A)’nde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik Alomaliye.com Güncel Mevzuat, Muhasebe, Ekonomi, Vergi, SGK Haberleri ilk yayınlayan websitedir.

Araç Muayene İstasyonlarının Açılması, İşletilmesi ve Araç Muayenesi Hakkında Yönetmelik

Araç Muayenesi

06 Ocak 2021 Tarihli Resmi Gazete

Sayı: 31356

Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığından:

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, karayolunda seyreden motorlu ve motorsuz araçların teknik muayenelerini daha etkin ve sağlıklı bir şekilde yapmak, bu suretle araçlar bakımından karayolu trafik güvenliğini sağlamaktır.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 8 inci ve 34 üncü maddelerinde belirtilen motorlu ve motorsuz araçların aynı Kanunun 35 inci maddesinde belirtilen muayenesini yapacak olan gerçek veya tüzel kişilere ait muayene istasyonlarını ve bunların açılması, işletilmesi, işletme belgesi ile yetki verilmesini ve muayene istasyonlarında bulunacak makine, araç/gereç, personel ve bunların niteliklerini, işletme, çalışma ve denetlenmeleri ile araç muayenelerine dair usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik; 2918 sayılı Kanun, 10/7/2018 tarihli ve 30474 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 477 nci maddesi ile 26/9/2011 tarihli ve 655 sayılı Ulaştırma ve Altyapı Alanına İlişkin Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 28 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Araç muayene istasyonları: Sabit araç, seyyar araç, seyyar traktör ve motosiklet muayene istasyonlarını,

b) Alt işletici: İşletici tarafından yetki devri yapılabilecek gerçek ve tüzel kişileri,

c) Araç muayene teknisyeni: Her muayene istasyonunda bulunması zorunlu olan ve nitelikleri 12 nci maddede belirtilen kişiyi,

ç) Araç muayene raporu: Karayolu araçlarının özellikleri ve teknik bilgiler ile muayene sonuçlarının yer aldığı/işlendiği belgeyi,

d) Bakanlık: Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığını,

e) Denetleyici: Bu Yönetmelik kapsamında araç muayene istasyonlarında yapılacak olan denetimi gerçekleştirecek personeli,

f) Elektronik belge: Bu Yönetmelik kapsamında e–Devlet kapısı üzerinden düzenlenen araç muayene raporunu,

g) Geçici işletme yetki belgesi: Her bir araç muayene istasyonu için bu Yönetmelikte ve imtiyaz sözleşmesinde belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesi halinde Bakanlık tarafından işleticiye verilecek bir yıl süre ile geçerli belgeyi,

ğ) Genel Müdürlük: Ulaştırma Hizmetleri Düzenleme Genel Müdürlüğünü,

h) Hafif araç muayene kanalı: Azami yüklü ağırlığı 3500 kg’yi aşmayan araçların muayenelerinin yapıldığı muayene kanalını,

ı) İhale: Araç muayene istasyonlarının/hizmetinin özelleştirilmesine ilişkin yapılan/yapılacak olan ihaleyi,

i) İmtiyaz sözleşmesi: Bakanlık, Özelleştirme İdaresi Başkanlığı ve İşletici arasında imzalanan araç muayene istasyonlarının yapımı, bakımı ve işletilmesi hizmetlerine ilişkin sözleşmeyi,

j) İstasyon amiri: Her muayene istasyonunda bulunması zorunlu olan; araçların muayenesinden, muayene istasyonu işleteni ile birlikte sorumlu olan ve nitelikleri 12 nci maddede belirtilen kişiyi,

k) İstasyon amir yardımcısı: Her muayene istasyonunda bulunması zorunlu olan; araçların muayenesinden, muayene istasyonu işleteni ile birlikte sorumlu olan ve nitelikleri 12 nci maddede belirtilen kişiyi,

l) İşletici: Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından 24/11/1994 tarihli ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun çerçevesinde yapılan ihaleyi kazanan ve Bakanlık tarafından geçici işletme yetki belgesi veya işletme yetki belgesi ile yetki verilen gerçek ve tüzel kişileri,

m) İşletme yetki belgesi: Her bir araç muayene istasyonu için işleticinin geçici işletme yetki belgesini almasını müteakip en geç bir yıl içinde ilgili muayene istasyonunun bir akreditasyon kurum/kuruluşuna akredite ettirilmesi halinde verilecek belgeyi,

personel programı

n) Kombine (ağır) araç muayene kanalı: Tüm araçların muayenelerinin yapılabildiği muayene kanalını,

o) Kusurlar tablosu: Bakanlık tarafından belirlenen ve araç muayenelerinde uygulanan kusurlar ile bu kusurların dereceleri, kodları, başlama tarihi, bitiş tarihi ve araç sınıflarının yazılı olduğu tabloyu,

ö) Motosiklet muayene istasyonu: Sadece motosiklet ve motorlu bisiklet türü araç muayenesinin yapıldığı sabit yapıdaki tesisleri,

p) Muayene kanalı: Muayeneye gelen araçların bu Yönetmelikte belirtilen usul ve esaslar dâhilinde tüm muayenelerinin yapıldığı, muayene araç ve gereçleri ile donatılan yeri,

r) Muayene tekrarı: İlk muayenede muayenesi onaylanmayan araçların belirtilen sürede yapılan muayenesini,

s) Periyodik muayene: Bu Yönetmelikte belirtilen süreler sonunda yapılan muayeneyi,

ş) Sabit araç muayene istasyonu: Araçların niteliklerinin tespit ve kontrol edildiği, bunun için gerekli cihaz ve personeli bulunan ve araç muayenesinin yapıldığı, idari bina, park alanı ve muayene kanallarının olduğu sabit yapıdaki tesisleri,

t) Seyyar araç muayene istasyonu: Taşınabilir/mobil nitelikte olan ve üzerinde fren, far ölçüm cihazları ile diğer ölçü alet ve cihazların bulunduğu ve araçların muayenesinin yapıldığı muayene birimini,

u) Seyyar traktör muayene istasyonu: Sadece traktör, motosiklet ve motorlu bisiklet türü araç muayenesinin yapıldığı mobil muayene birimini,

ü) Trafik zabıtası (kolluğu): Emniyet Genel Müdürlüğü ve Jandarma Genel Komutanlığının trafik kuruluşlarında görevli kolluğu,

v) Özel muayene: Muayene süresi dolmadan kazaya karışması sonucu yetkili trafik zabıtasınca muayenesi gerekli görülenler ile üzerinde değişiklik yapılan araçların muayenesini,

y) U–Net otomasyon sistemi: Belgelendirme, eğitim, sertifikalandırma, denetim, araç muayene, tahsilat, sınır geçiş ve izin işlemleri ile ilgili tüm iş süreçlerinin otomatik olarak yapıldığı birçok alt bileşenden oluşan bir yazılım sistemini,

z) Yola elverişlilik muayenesi: Ulaştırma Bakanları Avrupa Konferansının güncel kullanım kılavuzunda belirlenen motorlu taşıtların ve römorkların sahip olması gereken güvenlik kurallarının bulunup bulunmadığını,

ifade eder.

(2) Bu Yönetmelikte geçen ancak birinci fıkrada tanımlanmayan kavramlar için ilgili mevzuatta yer alan tanımlar geçerlidir.

İKİNCİ BÖLÜM

Araçların Muayeneleri, İşletme Şartları, İşletme Süresi ve Muayene Esasları

Araçların muayeneleri

MADDE 5 – (1) Araçların muayeneleri; Bakanlık ve/veya Bakanlıkça yetkilendirilen işletici veya alt işleticilere ait araç muayene istasyonlarında yapılır.

İşletme şartları

MADDE 6 – (1) İşletici; bu Yönetmelik, imtiyaz sözleşmesi, 2918 sayılı Kanun, 18/7/1997 tarihli ve 23053 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Karayolları Trafik Yönetmeliği ile aşağıda belirtilen hususlara uymakla yükümlüdür. İşletici belirlenmiş yükümlülükleri kapsamında yetkilerinin bir kısmını alt işleticiye devretse dahi sorumluluğu ortadan kalkmaz.

(2) Araç muayene istasyonlarının TS EN ISO/IEC 17020 Çeşitli Tipteki Muayene Kuruluşlarının Çalıştırılmaları İçin Genel Kriterler (A tipi muayene kuruluşu) standardına uygun olması ve işletmeye açılış tarihinden itibaren en geç bir yıl içinde yetkili akreditasyon kurum/kuruluşu tarafından akredite edilmesi şarttır. Akreditasyon şartı faaliyet süresince aranır.

(3) Araç muayene istasyonlarında muayenelerde kullanılacak kontrol cihazları devamlı hizmet verecek şekilde faal bulundurulur; cihazlardan herhangi birinin arızalanması halinde, bu arıza giderilmeden muayeneye devam edilmez. Ancak; fren test, far kontrol ve direksiyon boşluk ölçme cihazlarından herhangi birinin veya tamamının arızalanması durumunda; arızalı cihaz/cihazların bulunduğu kanallar ile seyyar araç muayene istasyonlarında söz konusu cihazlara ihtiyaç bulunmayan muayene tekrarları, tespit hizmeti veya traktör muayeneleri yapılabilir.

(4) Muayene istasyonlarında istasyonun veya kanalın özelliğine göre her türlü aracın muayenesinin yapılması zorunludur.

(5) Sabit araç muayene istasyonları ve muayene kanalları, kurulu bulunduğu arazi üzerinde ayrı bir bölüm halinde yer alır. Bu bölüm araç muayenesi dışında başka bir amaç veya ticari faaliyet için kullanılamaz.

(6) Araç muayene istasyonlarında;

a) İşçilerin sağlığı ve iş güvenliği ile çalışma şartları, ilgili mevzuata uygun olarak muayene istasyonu işleteni tarafından sağlanır,

b) İstasyonlarda kullanılabilir durumda ilk yardım dolabı ve yeterli sayıda yangın söndürme cihazı bulundurulması zorunludur.

(7) Her muayene istasyonunda;

a) Gerekli açıklayıcı/yönlendirici pano ve levhaların uygun yerlere asılması zorunludur,

b) Bilgi amaçlı olmak üzere içeriği Bakanlıkça uygun görülen görsel yayınlara izin verilebilir.

(8) İşletici, işletmeye açılan araç muayene istasyonunun plan ve projesinde yapılacak her türlü tadilat için Bakanlıktan önceden onay almak zorundadır.

(9) Araç muayene istasyonlarında her türlü güvenlik önleminin, işletici veya alt işletici tarafından alınması zorunludur.

(10) Araç muayene raporu verilerinin elektronik ortamda Bakanlığa iletilmesi zorunludur. Ancak, verinin iletilmesine engel teşkil eden durum iki iş günü içinde Bakanlığa bildirilir.

(11) Seyyar araç ve traktör muayene istasyonlarında bulunan cihazlarda veya bunları taşıyan/çeken araçlarda oluşan kaza/arıza ve benzeri nedenlerle hizmet verilememesi halinde, arızanın üç iş günü içerisinde giderilmesi ve muayene hizmetinin verilmesi zorunludur.

(12) Araç muayene istasyonlarında kullanılan cihazların kalibrasyonu ve kalibrasyona dair evrakın yeni kalibrasyon yapılana kadar muhafaza edilmesi zorunludur.

(13) Seyyar traktör muayene istasyonları hizmet verecekleri illerde bulunan herhangi bir sabit araç muayene istasyonuna bağlı olarak en fazla iki ilde aynı personel ile hizmet verebilir.

(14) Seyyar araç ve traktör muayene istasyonlarının onaylanmış iş programı dâhilinde sabit araç muayene istasyonu olmayan yerlerde hizmet vermesi zorunludur. Ancak Bakanlık gerek duyması halinde sabit araç muayene istasyonu bulunan yerlerde de seyyar araç muayene istasyonu ile araç muayenesi yaptırabilir.

(15) Araç muayene teknisyenlerinin araç başına yapacakları muayene süreleri, muayene tekrarı hariç hafif araçlar ve havalı fren sistemine sahip olmayan minibüs türü araçlar için ortalama on beş, traktör veya motorlu bisiklet veya motosiklet cinsi araçlar için ise ortalama yedi dakikadan az olamaz. Teknisyenlerin günlük muayene yapabileceği azami araç sayısı buna göre belirlenir.

(16) Ağır araç muayene teknisyenlerinin araç başına yapacakları muayene süreleri, muayene tekrarı hariç, boyut ölçümlerinde otomatik ölçüm yaparak sayısal değer elde edilebilen cihazlar kullanılmaması halinde ağır araçlar için ortalama otuz; kullanılması halinde ise ağır araç grubuna giren yarı römork, römork ve havalı fren sistemine sahip olmayan araçlar için ortalama yirmi, diğer ağır araçlar için ortalama yirmi beş dakikadan az olamaz. Teknisyenlerin günlük muayene yapabileceği azami araç sayısı buna göre belirlenir.

(17) Gerekli tüm izinlerin alınması ve muayenesi yapılacak en az yüz aracın bulunması halinde, kamu kurum/kuruluşu veya gerçek/tüzel kişilere ait araçların muayeneleri, resmî tatil günlerinde veya normal mesai saatleri dışında fazla mesai yapmak suretiyle sadece sabit muayene istasyonlarında, Bakanlığa bilgi vermek suretiyle yapılabilir.

(18) Seyyar araç muayene istasyonlarında muayene tekrarları hariç olmak üzere; bir amir yardımcısı ve bir teknisyen ile günde en fazla otuz iki, bir amir yardımcısı ve iki teknisyen ile günde en fazla altmış dört hafif araç muayenesi yapılabilir. Bu sayının hesaplanmasında iki adet traktör veya motorlu bisiklet veya motosiklet bir adet hafif araç olarak değerlendirilir. Traktör muayene istasyonlarında muayene tekrarları hariç olmak üzere; bu sayı altmış dördü geçemez.

(19) Muayene geçerlilik süresinin veya muayene tekrarına gelinmesi için verilen sürenin resmî tatil veya pazar gününe denk gelmesi durumunda, sürenin tatil gününü takip eden ilk iş günü olarak kabul edilir.

(20) Gerekli personelin sağlanması ve onayın alınmasını müteakip muayene istasyonları vardiya sistemi ile çalışabilir. Bakanlıkça gerek görülmesi halinde de araç muayene istasyonlarında vardiya sistemine geçilmesi zorunludur.

(21) Bakanlık işleticinin önceden bilgilendirilmesi suretiyle;

a) Tatil günlerinde belirlenen istasyonların çalıştırılması için re’sen talimat verebilir. İşletici bu talimatı, talimatı takip eden ilk tatil gününde,

b) Fazla mesai yapılması gereken hallerde belirlenen istasyonların çalıştırılması için re’sen talimat verebilir. İşletici talimatı takip eden en geç üçüncü iş gününde,

uygulamak zorundadır.

(22) Mesai saatinin bitimine otuz dakika kalıncaya kadar araç muayenesi amacıyla sabit araç muayene istasyonuna gelen bütün araçlara sıra numarası verilir ve sıra numarası verilen araçların muayene işlemi tamamlanmadan mesai sonlandırılmaz.

(23) Muayene kanalı özel olarak kimseye tahsis edilemez.

(24) Yapılan araç muayenesi sonucunda “emniyetsiz” veya “ağır kusur” sınıfına giren kusurları tespit edilen ve muayeneden geçemeyen araçların bir aylık süre içinde yapılacak muayene tekrarından muayene ücreti alınmaz. Muayene tekrarı, muayenenin yapıldığı aynı gün veya muayenenin yapıldığı tarihten itibaren bir aylık süre içerisinde bir defaya mahsus olmak üzere muayenenin yapıldığı araç muayene istasyonunda veya başka bir araç muayene istasyonunda yapılır.

(25) Sadece traktör, motosiklet ve motorlu bisiklet türü araç muayenesini yapmak üzere; hafif ticari araçlar veya seyyar araç muayene istasyonlarını çeken araçlar seyyar traktör muayene istasyonu olarak kullanılabilir.

(26) Kurulması gereken asgari sayıdaki sabit istasyonların haricinde, istasyon yerlerine ilişkin hususlar hariç olmak üzere; şartname, sözleşme ve ilgili mevzuatta belirtilen diğer tüm şartların sağlanması halinde ilave sabit muayene istasyonu kurulmasına Bakanlık izin verir.

(27) Araç muayenelerinde parça sökme, takma veya tamirat işlemi yapılamaz ve yetkili servis ve/veya tamirhaneye yönlendirilemez.

(28) Araç muayene istasyonlarında sadece periyodik, özel, tespit, yola elverişlilik muayeneleri ile muayene tekrarı ve egzoz gazı emisyon ölçümü yapılabilir. İşletici veya alt işletici egzoz emisyon ölçümü yapmak isterse; egzoz gazı emisyon ölçümleri, 11/3/2017 tarihli ve 30004 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Egzoz Gazı Emisyonu Kontrolü Yönetmeliği esasları doğrultusunda yapılır. Bu durumda, söz konusu Yönetmeliğe göre ayrıca yetki alınması zorunludur. Egzoz gazı emisyon ölçüm ücreti, bu konu ile ilgili mevzuat hükümlerine göre uygulanır.

(29) Muayene kanalında, yola elverişlilik muayenelerine ilişkin egzoz gazı ölçümü haricinde, Egzoz Gazı Emisyonu Kontrolü Yönetmeliği kapsamında egzoz gazı emisyon ölçümü yapılamaz.

(30) İmtiyaz sahibi firma; bu Yönetmelik hükümlerine, imtiyaz sözleşmesine, idari ihale şartları belgesine, tanıtım dokümanına, tesis ve işletme teknik şartnamesine uygun olarak araç muayene istasyonlarını işletmek zorundadır.

(31) İşletme şartlarına uyulmaması veya araç muayenelerinin 8 inci maddeye uygun bir şekilde yapılmaması durumunda üçüncü şahısların uğrayacağı zararlar konusunda işletici sorumludur ve hakkında ilgili mevzuat hükümleri uygulanır.

(32) İşleticiler, muayenesi yapılacak aracın muayenesi esnasında, muayene işlemlerinden kaynaklı oluşabilecek maddi hasar veya zarardan sorumludur. Hasar veya zararın tazmini idari yaptırım kararına engel teşkil etmez.

(33) 10 uncu maddenin birinci fıkrasında belirtilen cihazlarda meydana gelecek arızaların gerçek zamanlı olarak bildirilmesi zorunludur.

İşletme süresi

MADDE 7 – (1) 6 ncı maddede belirtilen şartlara uygun faaliyet göstermek kaydıyla, imtiyaz sözleşmesine göre yirmi yıllık işletme süresi imtiyaz sözleşmesi hükümlerine tabidir. Yetki iptaline ilişkin hükümler saklıdır.

Araç muayene esasları

MADDE 8 – (1) Araç muayeneleri, 2918 sayılı Kanun, Karayolları Trafik Yönetmeliği, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığınca yürürlüğe konulan tip onay yönetmelikleri, 26/10/2016 tarihli ve 29869 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Araçların İmal Tadil ve Montajı Hakkında Yönetmelik ile bu Yönetmelikte yapılan düzenlemeler dikkate alınarak Ek–1’de belirtilen sınıflara göre ve asgari Ek–2’de verilen cetveldeki hususları kapsayan kontrol ve testleri içerir. Bu kontrol ve testlerin yapılması zorunludur.

(2) Muayene sonuçları aşağıda yer alan dört grupta değerlendirilir:

a) Kusursuz: Muayene edilen araçta herhangi bir kusurun bulunmaması halidir. Bu durumda düzenlenen araç muayene raporu istasyon amiri veya yardımcısı tarafından onaylanır ve aracı muayeneye getiren kişiye verilir.

b) Hafif kusur: Aracın yapılan muayenesi sonucunda yeniden muayenesine gerek duyulmayan bir kusur/kusurların bulunması halinde, söz konusu kusur/kusurlar araç muayene raporuna işlenir. Düzenlenen araç muayene raporu, istasyon amiri veya yardımcısı tarafından onaylanır ve söz konusu kusur/kusurların giderilmesi için aracı muayeneye getiren kişiye verilir.

c) Ağır kusur: Aracın muayenesi sonucunda tamirine ihtiyaç duyulacak derecede kusur/kusurlar tespit olunması halinde, söz konusu kusur/kusurlar araç muayene raporuna, muayene tekrarı için bir aylık süre tanındığı belirtilerek ağır kusur olarak işlenir ve aracın muayenesi onaylanmaz. Bu kusur/kusurların giderilerek aracın muayene tekrarına gelmesi amacıyla söz konusu raporun onaylı çıktısı aracı getirene verilir ve verilen rapordaki kusur/kusurların giderilip giderilmediği muayene tekrarı esnasında kontrol edilir. Ağır kusur/kusurların giderilmediğinin anlaşılması halinde muayene raporu onaylanmaz.

ç) Emniyetsiz: Aracın, can ve mal emniyeti ile trafik güvenliği açısından tehlikeli olacak derecede kusur/kusurlarının tespiti halinde, söz konusu kusur/kusurlar araç muayene raporuna, muayene tekrarı için bir aylık süre tanındığı belirtilerek emniyetsiz olarak işlenir, aracın muayenesi tamamlanmadan karayolunda sürülemeyeceğine ilişkin şerh konulur ve aracın muayenesi onaylanmaz. Bu kusur/kusurların giderilerek aracın muayene tekrarına gelmesi amacıyla, söz konusu raporun onaylı çıktısı aracı getirene verilir ve verilen rapordaki kusur/kusurların giderilip giderilmediği muayene tekrarı esnasında kontrol edilir. Emniyetsiz kusur/kusurların giderilmediğinin anlaşılması halinde muayene raporu onaylanmaz.

(3) Kusur gruplarının yer aldığı kusurlar tablosunu Bakanlık tespit eder ve resmî internet sitesinde yayımlar.

(4) Muayenelerde, muayenesi yapılan aracın sınıfına göre kusurlar tablosunda belirtilen tüm kusurların incelenerek araç muayene raporunda belirtilmesi zorunludur.

(5) Yurt dışında bulunan araçların yasal süresi içinde muayenesinin yapılamaması durumunda, aracın yurt dışında kaldığı süreyle sınırlı olmak ve bu durumun belgelendirilmesi şartıyla, yurda giriş tarihinden itibaren bir ay içinde muayenesini yaptıran araçlara 2918 sayılı Kanunun 35 inci maddesinde yer alan %5 fazla ücret tahsili hususu uygulanmaz.

(6) Muayene tekrarına gelen araçta tadilat yapılmış ise araç özel muayeneye tabi tutulur.

(7) Özel muayenelerde muayene ücreti ve varsa gecikme ücreti tam olarak alınır.

Yetki verme

MADDE 9 – (1) Yapılan ihale sonucunda yetki verilmesi uygun görülen gerçek veya tüzel kişiler, imtiyaz sözleşmesinin imza tarihinden itibaren bir ay içinde; kuracakları istasyonlar için ihale ilanına, idari ihale şartları belgesine, tesis ve işletme teknik şartnamesine uygun olarak yapacakları iş programını işletmeye hazır hale geliş sıra ve süresini de içerecek şekilde Bakanlığa verirler. Bakanlık programı on beş gün içinde değerlendirerek cevaplar. Bakanlığın bu programı değiştirerek onaylaması halinde, söz konusu gerçek veya tüzel kişilerin buna uymaları zorunludur.

(2) Yetki verilen gerçek veya tüzel kişiler, imtiyaz sözleşmesinin imzalanmasının ardından, imtiyaz sözleşmesinde belirtilen süre ve sayıdaki istasyonları şartnameye, imtiyaz sözleşmesine ve bu Yönetmeliğe uygun şekilde yapmak/açmak ve araç muayenesine başlayacak hale getirmek zorundadırlar.

(3) İşletici muayene istasyonu açma ve işletme yetkisini, Bakanlığın onayı ile aynı standart ve şartları sağlamak kaydıyla alt işleticilere devredebilir. Ancak işleticinin sorumluluğu aynı şekilde devam eder.

(4) Araç muayene hizmetinin alt işleticiler üzerinden yaptırılması halinde bu işi yapmak üzere devir alacak alt işleticilerin devir ve bu Yönetmelik kapsamındaki faaliyetleri boyunca;

a) Gerçek kişi olması halinde Türkiye Cumhuriyeti tabiiyetinde, tüzel kişi ise 13/1/2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununa göre kurulmuş bir şirket olması,

b) Alt işleticinin faal vergi mükellefi olması,

c) Gerçek kişi ise sahip ve/veya temsil ve ilzama yetkili kişi/kişilerin; anonim şirket ise yönetim kurulu başkan ve üyeleri, genel müdür ve şirketi temsil ve ilzama yetkili yöneticilerin, diğer şirketlerde ise, tüm ortaklar ve bu tüzel kişiliği temsil ve ilzama yetkili yöneticilerin; resmî ihale ve alım satımlara fesat karıştırma, kaçakçılık, dolandırıcılık, dolanlı iflas, sahtecilik, inancı kötüye kullanma, uyuşturucu ve silah kaçakçılığı, göçmen kaçakçılığı ve insan ticareti, hırsızlık, rüşvet ile 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununa giren suçlardan dolayı hükümlü bulunmaması,

zorunludur.

(5) Alt işleticilerin dördüncü fıkrada belirtilen hususları sağlayarak;

a) İşletici tarafından temsil ve ilzama yetkili kılınmış kişilerce imzalanmış dördüncü fıkranın (c) bendinde belirtilen kişilerin T.C. kimlik numaralarını da içeren başvuru dilekçesini,

b) Alt işleticiye ait kuruluş ve tüm değişiklikleri gösteren Türkiye Ticaret Sicili Gazetelerinin suretlerini,

c) İşletici ve alt işletici arasında imzalanan yetki devri sözleşmesinin aslı veya noter onaylı suretini,

ç) Alt işleticinin ticaret/ticaret ve sanayi odalarından birine kayıtlı olduğunu gösteren oda belgesini,

Bakanlığa ibrazı halinde, Bakanlık alt işleticilerin uygun olup olmadığına karar verir.

(6) Beşinci fıkrada istenilen belge ve beyanlar, elektronik ortamda oluşturulma, sunum ve erişim imkânına bağlı olarak, Bakanlıkça fiziki olarak istenmeyebilir.

(7) Aslı veya noterden ıslak mühürlü ve imzalı olarak Bakanlığa sunulan ve geçerliliği bulunan belgeler, talep edilmesi halinde, “Aslı görülmüştür” şerhi düşülerek bir örneği alınmak suretiyle iade edilebilir.

(8) Yetki belgesi almak için Bakanlığa verilen belgelerden, Bakanlığın uygun bulması halinde diğer bir yetki belgesinin alınmasında da tamamlayıcı belge olarak yararlanılır.

(9) Alt işletici hissedarlarının dışındaki gerçek ve/veya tüzel kişilere hisse devri yapılabilmesi için Bakanlıktan izin alınması zorunludur.

(10) Bu Yönetmelikte ve imtiyaz sözleşmesinde belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesi halinde işletici Bakanlık tarafından geçici işletme yetki belgesi ile yetkilendirilir. Geçici işletme yetki belgesi verilen işleticiler ve alt işleticiler en geç bir yıl içinde muayene istasyonlarını akredite ettirmek zorundadır. Akredite edilen istasyonların geçici işletme yetki belgesi, akredite süresi sonuna kadar işletme yetki belgesine dönüştürülür. Yetki belgeleri düzenlenirken yetki belgesine; yetki belgesinin veriliş tarihi, geçerlilik süresinin bitiş tarihi, numarası ile istasyonun adı, adresi, kodu, işletici ve alt işleticinin ticari unvanı, adresi, ticaret odası sicil numarası, bağlı bulunduğu vergi dairesinin adı ve vergi kimlik numarası (gerçek kişilerde T.C. kimlik numarası), düzenlenen yetki belgesinin kapsamına ilişkin kısa açıklama ve benzeri bilgiler yazılır.

(11) İşleticinin bu Yönetmelik kapsamındaki faaliyetleriyle ilgili veya alt işleticilerine ilişkin adres, unvan, sermaye, hissedar ile işleticilerin temsil ve ilzama yetkili kişilere dair değişiklikleri, değişikliklerin Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde yayımlandığı tarihten itibaren altmış gün içerisinde Bakanlığa bildirmesi zorunludur. Postadaki gecikmeler altmış günlük sürenin hesabında dikkate alınmaz.

(12) Bakanlığın bu Yönetmelik kapsamında muhatabı işleticidir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Muayene İstasyonunda Bulundurulacak Araç ve Gereçler

Muayene istasyonunda bulundurulacak araç ve gereçler

MADDE 10 – (1) Sabit ve seyyar araç muayene istasyonlarında; fren, far, lastik diş derinliği, gürültü kontrol, gaz kaçağı kontrol ve ölçüm cihazlarının bulundurulması zorunludur.

(2) Motosiklet muayene istasyonlarında; fren testi aparatı, far ve lastik diş derinliği ölçüm cihazlarının bulundurulması zorunludur.

(3) Araç muayene istasyonlarında ön düzen kontrol cihazı ile teknik gelişmelere bağlı olarak gerekli görülecek diğer ölçü ve kontrol cihazlarını belirlemeye, işletici tarafından bu cihazların araç muayene istasyonlarında bulundurulması ve kullandırılmasında Bakanlık yetkilidir.

(4) Bu madde kapsamında bulundurulması ve kullanılması zorunlu tutulan cihazların ait olduğu istasyonda çalışır vaziyette olması zorunludur.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Personel ve Nitelikleri ile İlgili Hükümler

Çalıştırılacak personel

MADDE 11 – (1) Sabit araç muayene istasyonunda, en az bir istasyon amiri ve bir istasyon amir yardımcısı ile her muayene kanalı için en az bir olmak üzere yeterli sayıda araç muayene teknisyeni bulundurulur.

(2) Sabit araç muayene istasyonuna bağlı olarak çalıştırılacak her bir seyyar araç veya traktör veya motosiklet muayene istasyonları için sabit araç muayene istasyonunda çalışan personele ilave olarak bir amir yardımcısı ile en az bir muayene teknisyeni çalıştırılır.

(3) Sabit araç muayene istasyonunda her vardiya için bir istasyon amiri ve her bir amir yardımcısı başına en fazla sekiz araç muayene teknisyeni olacak şekilde amir yardımcısı görevlendirilir. Amir yardımcısı başına düşen araç muayene teknisyeni sayısı sekizin üzerinde olması halinde yeni amir yardımcısı veya yardımcıları görevlendirilerek, amir yardımcısı başına düşen teknisyen sayısının sekiz ve altında olması sağlanır.

(4) İstasyon amirinin en az bir gün görevi başında bulunamaması halinde, istasyondaki görevini vekâlet verdiği amir yardımcısı yapar. Bu sürenin kesintisiz otuz takvim gününü aşması halinde yerine atama yapılır.

(5) İstasyon amirleri için üçüncü fıkrada belirtilen görevlendirmeler ile istasyon amiri, amir yardımcıları ve muayene teknisyenlerinin görev ve/veya görev yeri değişiklikleri Bakanlık U–Net Otomasyon sistemi kullanılarak talep edilir ve uygun görülmesi halinde Bakanlık sistemi üzerinden atama şeklinde onaylanır.

(6) İstasyon amirleri, yardımcıları ve araç muayene teknisyenlerinin her ne suretle olursa olsun işletici ile iş akdinin sona ermesi durumunda işletici iki iş günü içinde Bakanlık U–Net Otomasyon sistemi üzerinden bilgi vermek zorundadır.

(7) Bakanlık, gerek gördüğü hallerde (belge/belgelerle tevsik edilmiş) istasyonlarda çalışan personel hakkında gerekli disiplin ve diğer idari işlemlerin yapılması için işleticiye talimat verir ve işletici, bu talimatı hukuka aykırılığın niteliğine göre ilgili mevzuat hükümlerine uygun olarak uygular.

Personelde aranacak nitelikler

MADDE 12 – (1) Personelde aranacak nitelikler şunlardır:

a) Öğrenim şartı;

1) İstasyon amiri için Ek–4’te yer alan öğrenim dallarının birinden mezun olmak,

2) İstasyon amir yardımcısı için Ek–5’te yer alan öğrenim dallarının birinden mezun olmak,

3) Araç muayene teknisyeni için Ek–6’da yer alan öğrenim dallarının birinden mezun olmak.

(2) İstasyon amirlerinin; Bakanlıkça şekli, içeriği, zamanı ve süresi belirtilerek yılda bir düzenlenecek eğitimleri almaları zorunludur.

(3) Öğrenim şartı için aranılan fakülte, yüksekokul adları ile bölüm veya program adlarının değiştirilmesi halinde yeni durumun eski ile denk olduğuna dair Millî Eğitim Bakanlığı veya Yükseköğretim Kurulundan alınacak belgenin sunulması zorunludur.

(4) İstasyon amiri, yardımcısı ve araç muayene teknisyenlerinin; resmî ihale ve alım satımlara fesat karıştırma, kaçakçılık, dolandırıcılık, dolanlı iflas, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, uyuşturucu ve silah kaçakçılığı, hırsızlık, rüşvet ile 3713 sayılı Kanuna giren suçlardan dolayı hükümlü bulunmaması şarttır.

(5) Araç muayene teknisyenlerinin geçerli ve uygun sürücü belgesine sahip olmaları şarttır. Ancak muayenesi yapılan taşıtın römorku bulunması halinde çeken aracı kullanabilmek için gerekli sürücü belgesi yeterli sayılır.

Çalışma süresi

MADDE 13 – (1) Muayene istasyonları günde en az yedi saat otuz dakika, haftada en az kırk beş saat açık ve hizmete hazır halde bulundurulur. Çalışma gün ve saatlerini gösteren panolar tüm istasyonlarda uygun yerlere asılır.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Araçların Muayeneleri ile İlgili Hükümler

Muayene süresi

MADDE 14 – (1) Araçlar cinslerine, kullanma amaç ve şekillerine uygun olarak periyodik muayeneye tabidir. Buna göre aracın uygunluk belgesindeki imal tarihinden itibaren;

a) Hususi ve resmî otomobiller ilk üç yaş sonunda ve devamında her iki yılda bir,

b) Lastik tekerlekli traktörler ilk üç yaş sonunda ve devamında üç yılda bir,

c) İki veya üç tekerlekli araçlar ilk üç yaş sonunda ve devamında iki yılda bir,

ç) Diğer bütün motorlu araçlar, römorklar ve yarı römorklar ilk bir yaş sonunda ve devamında yılda bir,

periyodik muayeneye tabi tutulur.

(2) Muayene süresi dolmasa bile kazaya karışması sonucu yetkili trafik zabıtasınca muayenesi gerekli görülenler ile üzerinde değişiklik yapılan araçlar özel muayeneye tabi tutulur.

(3) Karayoluna çıkmış olan araçlardan, teknik şartlara uyup uymadığı trafik zabıtasınca kontrol edilerek uygunsuzluk tespit edilenler, muayene istasyonlarına Uygunsuzluk Tespit Tutanağı ile sevk edilip muayeneleri yaptırılabilir.

(4) Muayene geçerlilik tarihi tespit edilirken;

a) Araç muayenesi sonucunda muayenesi onaylanan araçların muayene tarihi,

b) Muayene tekrarı sonucunda araç muayenesi onaylanan araçların ise muayene tekrarı onaylama tarihi,

c) İlk defa tescil edilen yeni araçlarda aracın uygunluk belgesi tarihi,

esas alınır.

(5) Hususi otomobil olarak tescili yapılmış bir araç ticari otomobile dönüştürülürken, muayene geçerlilik süresinin bitimine bir yıldan az kalan araçlar için dönüşüm tarihinden itibaren kalan süre kadar, bir yıldan fazla kalan araçlar için ise bir yıllık muayene süresi verilir. Ticari otomobil olarak tescili yapılmış bir aracın hususi otomobile dönüştürülmesi halinde ise söz konusu araçlara geçerli muayene süresinin sonuna kadar muayene süresi verilir.

Araç muayene ücretleri

MADDE 15 – (1) Araç muayeneleri için 2918 sayılı Kanunun 35 inci maddesine göre belirlenen ücretler alınır.

(2) Geçerli muayene ücret tarifesinin, araç muayene istasyonunda herkesçe görülebilecek uygun bir yere asılması veya elektronik olarak görüntülenmesi zorunludur.

Araç muayene işletme yetki belgesi süresi ve ücretleri

MADDE 16 – (1) Bakanlıkça verilecek/yenilenecek yetki belgeleri her bir araç muayene istasyonu için iki bin Türk lirası ve buna ilave olarak istasyondaki kanal sayıları gözetilerek kanal başına beş yüz Türk lirasının toplamı kadar yetki belgesi ücreti alınır. Bu ücretin işletici tarafından Bakanlık döner sermaye hesabına yatırılması zorunlu olup, ücret alınmadan yetki belgesi verilmez. Yetki belgeleri akreditasyon süresinin bitimine kadar düzenlenir. Ancak süresi bitmeden yetki belgesinde bulunan; istasyonun adı, adresi, kodu, işletici ve alt işleticinin ticari unvanı, adresi, ticaret odası sicil numarası, bağlı bulunduğu vergi dairesinin adı ve vergi kimlik numarası (gerçek kişilerde T.C. kimlik numarası), düzenlenen yetki belgesinin kapsamına ilişkin kısa açıklama ve benzeri bilgilerde değişiklik olması nedeniyle yenilenen yetki belgeleri tam ücretin %25’i oranında ücretlendirilir.

(2) İşletici/alt işleticinin kendi iradesi dışında yapılan adres değişikliği nedeniyle güncellenen yetki belgesinden ücret alınmaz.

(3) Bu maddede belirtilen ücret, her yıl bir önceki yıla ilişkin olarak 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu uyarınca belirlenen yeniden değerleme oranında her takvim yılı başından geçerli olmak üzere arttırılır.

Muayenelerin kaydı

MADDE 17 – (1) Araç muayene istasyonlarında, Bakanlık U–Net Otomasyon sistemi ile anlık veri transferi yapılabilmesi için gerekli bilişim alt yapısının kurulması zorunludur.

(2) Muayene sonuçları bilgisayar ortamında kayıt altına alınarak, araç muayene raporu düzenlenir.

(3) Bilişim altyapısında meydana gelebilecek arızalar hariç, araç muayene raporu ile tescil kuruluşları tarafından tespit için gönderilen araçlara ait bilgilerin Bakanlık U–Net Otomasyon Sistemine gerçek zamanlı olarak aktarılması zorunludur.

(4) Araç muayene raporunda, Bakanlık ve işletici logosu veya tanıtıcı işaret haricinde başka herhangi bir ibare kullanılamaz.

(5) Araç muayenelerinin kaydında 24/3/2016 tarihli ve 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanununa ve bu Kanuna dayanılarak çıkarılan ilgili mevzuat hükümleri saklı olmak kaydıyla aşağıdaki hususlar uygulanır:

a) Bilişim altyapısının güvenliğinin ve gizliliğinin her seviyede sağlanması zorunludur.

b) Bilişim altyapısında meydana gelebilecek arızaların en fazla iki iş gününde giderilmesi zorunludur.

c) Araç muayene istasyonlarında muayeneleri kaydedecek kamera sistemlerinin bulunması ve elde edilen görüntülerin işleticinin sistemlerine kaydedilerek en az altı ay süre ile muhafaza edilmesi zorunludur.

ç) Araç muayeneleri sırasında fiziki veya elektronik ortamda elde edilen tüm bilgi, belge ve verilerin elektronik ortamda 20 yıl süre ile arşivlenmesi zorunludur.

d) Fiziki olarak arşivlenmesi zorunlu bilgi ve belgeler beşinci yılın sonunda imha edilir.

e) Seyyar araç ile traktör muayene istasyonlarında araç takip sistemi kullanılması ve Bakanlık tarafından izlenebilir olması zorunludur.

f) Muayene raporuna işlendikten sonra kaydedilen bilgiler üzerinde değişiklik yapılamaz. Ancak;

1) Muayene yapılan aracın muayenesi sonucunda tespit edilen bulgulardan hatalı olduğu anlaşılanların, Bakanlıkça veya araç muayene raporunun tanzim edildiği gün içinde istasyon amiri tarafından düzeltilmesi,

2) Hatalı girilmiş kilometre bilgisi için araç sahibi tarafından araç muayene istasyonuna yapılacak başvuru üzerine incelenerek, uygun görülenlerin düzeltilmesi ile Bakanlık U–Net Otomasyon Sistemine işlenmesi,

halleri değişiklik sayılmaz.

g) Araç muayene raporunda Ek–3’te yer alan hususların dışında başka bilgilere yer verilemez. Bu bilgilerin her birinin doğruluğundan işletici sorumludur. Araç muayene raporunun arka yüzü bilgilendirme amaçlı metin için kullanılabilir.

(6) Bakanlıkça veya Bakanlığın yetkilendirdiği işletici kuruluş tarafından düzenlenen araç muayene raporu elektronik belge olarak da düzenlenebilir. Bu belge bazı bilgilerin kısıtlanması kaydıyla www.turkiye.gov.tr internet adresi üzerinden araç sahiplerinin erişimine sunulur.

Yola elverişlilik muayene belgesi verilmesi

MADDE 18 – (1) Araç muayene istasyonları işleticileri, muayene istasyonunun akredite edilmesi ve ayrıca Bakanlıktan gerekli iznin alınması şartıyla yola elverişlilik muayene belgesi de düzenleyebilirler.

(2) Yola elverişlilik belgesi düzenlenmesinin istenilmesi halinde;

a) Müstakil olarak sadece yola elverişlilik muayenesi yapılması halinde o araç için belirlenen araç muayene ücretinin %50’si,

b) Normal dönemsel (periyodik), özel ve zorunlu muayene işlemi esnasında yola elverişlilik muayenesi yapılması halinde ise o araç için belirlenen araç muayene ücretinin %25’i,

ücret alınır.

ALTINCI BÖLÜM

Denetim ve İdari Yaptırımlar ile İptal

Denetim ve idari yaptırımlar

MADDE 19 – (1) Araç muayene istasyonlarının denetimi 2918 sayılı Kanun ile bu Yönetmelik kapsamında Bakanlık tarafından yapılır.

(2) Araç muayene istasyonlarında;

a) Bu Yönetmelikte yer alan araç muayenelerinin yapılmasıyla ilgili teknik ve idari koşullar,

b) Bu Yönetmeliğe uygun muayene yapılıp yapılmadığı,

c) Makine ve teçhizatı ile çalıştırılan personelin nitelik ve niceliği,

ç) Her türlü araç muayene kayıtları,

d) Mevzuat kapsamına giren diğer hususlar,

Bakanlığın belirleyeceği periyodlarla ve yine Bakanlığın yetkilendireceği personel tarafından denetlenir.

(3) Gerek görülmesi halinde periyodik denetimlerin dışında da denetim yapılabilir.

(4) İşletici, Genel Müdürlük tarafından yapılacak denetimlerde denetleyici/denetleyicilere denetimle ilgili istenilen her türlü bilgi ve belgeyi vermek zorundadır.

(5) Denetim esnasında, denetleyici/denetleyicilerin gerek görmesi halinde işletici, sonuçlandırılmış bir aracın muayenesini herhangi bir ücret almadan yeniden yapar/yaptırabilir.

(6) Bakanlıkça, işletme belgesiyle yetki verildiği halde 5 inci maddeye, 6 ncı maddenin birinci, ikinci, üçüncü, dördüncü, beşinci, sekizinci, on ikinci, yirmi dördüncü, yirmi yedinci, yirmi sekizinci, otuzuncu fıkralarına, 8 inci maddenin birinci, ikinci, dördüncü, altıncı fıkralarına, 10 uncu maddenin birinci, ikinci fıkralarına, 11 inci maddenin beşinci fıkrasına, 14 üncü maddenin birinci, dördüncü, beşinci fıkralarına, 15 inci maddenin birinci fıkrasına ve 19 uncu maddenin beşinci fıkrasına aykırı hareket eden araç muayene istasyonu işletenleri hakkında 2918 sayılı Kanunun 35 inci maddesinde belirtilen yaptırımlar uygulanır.

(7) Bakanlıkça, işletme belgesiyle yetki verildiği halde;

a) 6 ncı maddenin altıncı fıkrasının (b) bendine, yedinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerine, 6 ncı maddenin onuncu, on dördüncü, on beşinci, on altıncı, on sekizinci, yirmi ikinci, otuz ikinci fıkralarına, 9 uncu maddenin on birinci fıkrasına, 11 inci maddenin birinci, ikinci, altıncı, yedinci fıkralarına, 15 inci maddenin ikinci fıkrasına ve 19 uncu maddenin dördüncü fıkrasına aykırı hareket eden araç muayene istasyonu işletenleri hakkında 655 sayılı Kanun Hükmünde Kararname çerçevesinde 2000 Türk Lirası,

b) 6 ncı maddenin on birinci, yirmi üçüncü, yirmi dokuzuncu fıkralarına, 10 uncu maddenin üçüncü fıkrasının (b) bendine, 12 nci maddenin ikinci fıkrasına, 17 nci maddeye, 18 inci maddenin birinci fıkrasına ve 22 nci maddeye aykırı hareket eden araç muayene istasyonu işletenleri hakkında 655 sayılı Kanun Hükmünde Kararname çerçevesinde 5000 Türk Lirası,

idari para cezası uygulanır.

(8) İdari para cezalarının verilmesine ilişkin usuller;

a) İdari para cezası tutanakları 30/3/2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanununa göre düzenlenir.

b) Bu Yönetmelikte belirtilen 655 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye göre uygulanacak idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere o yıl için 213 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanır. Bu suretle idari para cezasının hesabında bir Türk Lirasının küsuru dikkate alınmaz.

c) Bu Yönetmeliğe aykırılık nedeniyle 655 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine göre uygulanacak idari para cezası işlemlerinde tespit edilen her kabahat için ayrı ayrı idari para cezası uygulanır.

ç) 2918 sayılı Kanunun 35 inci maddesi çerçevesinde düzenlenecek idari para cezaları uygulamalarında belirtilen bir yıllık sürenin tespitinde takvim yılının başlangıç ve bitiş tarihleri esas alınır.

d) Verilmiş olan birinci ve ikinci idari para cezalarına ilişkin on beşer günlük eksiklikleri düzeltme müddeti verme tutanağı düzenlenir. Bu on beş günlük süreler içerisinde aynı ihlal nedeniyle söz konusu istasyon için yeniden idari para cezası uygulanmaz. Üçüncü idari para cezasında eksiklikleri düzeltme müddeti verme tutanağı düzenlenmez.

e) Bir takvim yılı içerisinde; aynı istasyonda ikinci ihlalin tespiti nedeniyle uygulanan idari para cezası işlemin kesinleşmesinden sonra, birinci idari para cezasının yargı organı tarafından iptal edilmesi durumunda, ikinci idari para cezası işlemi birinci idari para cezası işlemi olarak değerlendirilir, ancak tutanak üzerinde herhangi bir değişiklik yapılmaz. Bu durumda yeni bir idari para cezası kesilirse bu idari para cezası ikinci idari para cezası olarak düzenlenir.

f) Bir takvim yılı içerisinde; aynı istasyonda üçüncü ihlalin tespiti nedeniyle uygulanan idari para cezası işleminin kesinleşmesinden sonra, birinci ve/veya ikinci idari para cezasının Yargı organı tarafından iptal edilmesi durumunda, (ç) bendinde yer alan usulle üçüncü idari para cezası işlemi birinci veya ikinci idari para cezası işlemi olarak değerlendirilir, ancak tutanak üzerinde herhangi bir değişiklik yapılmaz.

g) Bir takvim yılı içerisinde; aynı istasyonda üçüncü ihlalin tespiti nedeniyle uygulanan idari para cezası tebliği ve işletme yetki belgesinin iptal edilmesinden sonra; birinci ve/veya ikinci idari para cezasının Yargı tarafından iptal edilmesi durumunda, iptal edilmiş olan işletme yetki belgesi ücretsiz olarak yeniden geçerli hale getirilir. Yeni düzenlenmiş belge var ise, ücreti iade edilir.

ğ) 655 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye göre uygulanacak idari para cezaları, tebliğinden itibaren bir ay içinde, 2918 sayılı Kanuna göre uygulanacak idari para cezaları, tebliğinden itibaren on beş gün içinde ödenir.

İşletme yetki belgesinin iptal edilmesi ve yeniden yetkilendirme

MADDE 20 – (1) 2918 sayılı Kanunun 35 inci maddesinin yedinci fıkrası gereği bir yıl içerisinde üçüncü kez idari para cezası işlemi tesis edilen istasyonun işletme yetki belgesi iptal edilir. Bu halde araç muayene istasyonu işletici tarafından yeniden işletme yetki belgesi alınıncaya kadar Bakanlık gözetiminde çalıştırılır. Bu durumda muayene istasyonunun personel giderleri dâhil her türlü işletme masrafı işletici tarafından karşılanır. Bu istasyondan elde edilen gelirin tamamı hazine payı olarak ilgili vergi dairesine yatırılır.

(2) İşletici, iptal edilen istasyona ait işletme yetki belgesini yeniden almak üzere, iptal tarihini takip eden on beş iş günü geçtikten sonra talepte bulunabilir. Uygun görülmesi ve şartların sağlanması halinde o istasyona yeniden işletme yetki belgesi verilir.

YEDİNCİ BÖLÜM

İmtiyaz Sözleşmesinin Feshi ve Bilgilerin Gizliliği

İmtiyaz sözleşmesinin feshi

MADDE 21 – (1) İmtiyaz sözleşmesinin 19 uncu maddesinde belirtilen hususların yerine getirilmemesi halinde imtiyaz sözleşmesinin İdare tarafından feshedilmesi, mevcut teminatların irat kaydedilmesi ve araç muayene istasyonlarının İdare tarafından işletilmesi zorunludur.

Bilgilerin gizliliği

MADDE 22 – (1) Mahkemeler ile Bakanlık tarafından uygun görülen kurumlar hariç; araçlara ve muayene raporuna ilişkin işletici sistemlerinde bulunan veriler ilgili mevzuat hükümleri kapsamında Bakanlığın onayı alınmadan üçüncü kişilere açıklanamaz, verilemez ve kullandırılamaz.

(2) Bakanlık tarafından işleticinin kullanımına açılan veriler işletici tarafından üçüncü kişilerle paylaşılamaz.

(3) İşleticiler; muayene edilen araçlarla ilgili olarak sadece kusursuz, hafif kusurlu, ağır kusurlu ve emniyetsiz muayene raporu düzenlenen araç sayılarını Kamuoyu ile paylaşabilir.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Alt düzenleyici işlemler

MADDE 23 – (1) Bakanlık bu Yönetmeliğin uygulanmasına ilişkin alt düzenleyici işlemler yapmaya yetkilidir.

Sürelerin başlangıcı ve bitişi

MADDE 24 – (1) Bu Yönetmeliğe göre düzenlenen belgelerde belirtilen geçerlilik tarihleri hariç diğer süreler, işlem tarihini izleyen günden itibaren işlemeye başlar. Tatil günleri sürelere dâhil değildir. Sürenin son gününün tatil gününe rastlaması halinde, süre tatil gününü izleyen ilk iş günü mesai bitimine kadar uzar.

Bildirim

MADDE 25 – (1) Bu Yönetmeliğe göre düzenlenen idari para cezaları, işletme yetki belgesi iptali ve imtiyaz sözleşmesinin feshine ait bildirimler 11/2/1959 tarihli ve 7201 sayılı Tebligat Kanununa ve ilgili diğer tebligat mevzuatına göre yapılır.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 26 – (1) 23/9/2004 tarihli ve 25592 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Araç Muayene İstasyonlarının Açılması, İşletilmesi ve Araç Muayenesi Hakkında Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Atıflar

MADDE 27 – (1) Mevzuatta ve imtiyaz sözleşmelerinde 26 ncı madde ile yürürlükten kaldırılan Yönetmeliğe yapılan atıflar bu Yönetmeliğe yapılmış sayılır.

Geçiş hükümleri

GEÇİCİ MADDE 1– (1) Mevcut İmtiyaz Sözleşmesine göre yapılmakta olan araç muayene hizmetinin sözleşme süresi sonunda kesintiye uğramaması için, işleticinin Bakanlığa son sunduğu teminat mektupları imtiyaz sözleşme süresi bitimini takip eden üç yılı kapsar.

(2) Araç Muayene ihalesi için imtiyaz sözleşme süresi bitimi tarihinden en az 5 yıl öncesinde gerekli plan, proje, altyapı ve benzeri işlemler başlatılır ve yeni ihale en geç 15/8/2027 tarihine kadar sonuçlandırılır.

(3) 6 ncı maddenin yirmi dokuzuncu fıkrası bu Yönetmeliğin yayım tarihinden itibaren üç yıl süre ile uygulanmaz.

(4) 8 inci maddenin ikinci fıkrasının (c) ve (ç) bentleri kapsamında muayenesi onaylanmayan araçların 6 ncı maddenin yirmi dördüncü fıkrası hükmüne göre yapılacak muayene tekrarları; muayenenin yapıldığı araç muayene istasyonunda veya aynı ilde yer alan diğer sabit muayene istasyonlarından birinde yapılmasına bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden itibaren üç ay süre ile devam edilebilir.

Yürürlük

MADDE 28 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 29 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Ulaştırma ve Altyapı Bakanı yürütür.

 

Devamı: Araç Muayene İstasyonlarının Açılması, İşletilmesi ve Araç Muayenesi Hakkında Yönetmelik Alomaliye.com Güncel Mevzuat, Muhasebe, Ekonomi, Vergi, SGK Haberleri ilk yayınlayan websitedir.

Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Yönetmelikte Değişiklik 31/12/2020

31 Aralık 2020 Tarihli Resmi Gazete

Sayı:31351 (5. Mükerrer) 

Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan:

MADDE 1 – 12/4/2014 tarihli ve 28970 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (y) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“y) Yerleşim birimi: Merkezi idarenin ilçe kademesinden küçük belde ve köyleri ile köy veya belde belediyesi iken mahalleye dönüştürülen yerleri,”

MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin 8 inci maddesinin üçüncü fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(3) Hiç eczanesi olmayan yerleşim birimlerinde nüfus kriterine bakılmaksızın bir eczanenin açılmasına müsaade edilir. Bu şekilde açılan eczanenin izin verilen yerleşim birimi dışına naklinde nüfus kriteri işletilir.”

MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin geçici 4 üncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

 “GEÇİCİ MADDE 4 –  (1) 20 nci maddenin yedinci fıkrasında yer alan “kritik durumlarda uyarı verecek erken uyarı sisteminin ve geriye dönük hafıza kaydı bulunan termometrenin bulunması” yükümlülüğü yeni açılan ve nakil olan eczaneler tarafından bu hükmün yürürlüğe girdiği tarihten itibaren, faaliyette bulunan eczaneler tarafından en geç 31/12/2021 tarihine kadar yerine getirilir.

(2) 25 inci maddenin ikinci fıkrasında yer alan “özellikleri Türk Eczacıları Birliği tarafından standardize edilmiş ışıklı veya ışıksız levha konulur” yükümlülüğü yeni açılan ve nakil olan serbest eczaneler tarafından bu hükmün yürürlüğe girdiği tarihten itibaren, faaliyette bulunan serbest eczaneler tarafından ise en geç 31/12/2021 tarihine kadar yerine getirilir.”

MADDE 4 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 5 – Bu Yönetmelik hükümlerini Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu Başkanı yürütür.

personel programı

Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi Sayısı
12/4/2014 28970
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi Sayısı
1- 23/8/2014 29097
2- 7/2/2015 29260
3- 28/3/2016 29667
4- 11/3/2017 30004
5- 31/12/2018                       30642 (4. Mükerrer)
6- 29/6/2019 30816

 

Devamı: Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik Alomaliye.com Güncel Mevzuat, Muhasebe, Ekonomi, Vergi, SGK Haberleri ilk yayınlayan websitedir.

Çevre İzin ve Lisans Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

Çevre İzin ve Lisans Yönetmeliğinde Değişiklik 31/12/2020

31 Aralık 2020 Tarihli Resmi Gazete

Sayı:31351 (5. Mükerrer) 

Çevre ve Şehircilik Bakanlığından:

MADDE 1 – 10/9/2014 tarihli ve 29115 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevre İzin ve Lisans Yönetmeliğine aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.

“Geçiş süreci

GEÇİCİ MADDE 4 – (1) Atık Yağ Geri Kazanım konulu Geçici Faaliyet Belgesi veya Çevre İzin ve Lisans Belgesi’ne sahip mevcut tesisler, 21/12/2019 tarihli ve 30985 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Atık Yağların Yönetimi Yönetmeliğinin geçici 1 inci maddesinde yer alan deneme üretimlerine ilişkin süreç tamamlanıncaya kadar faaliyetlerine devam ederler.”

MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin EK-2’sinin “8.Atık Yönetimi” başlıklı kısmına 8.6 ncı maddesinden sonra gelmek üzere aşağıdaki madde eklenmiştir.

8.7 Atık Yağ Transfer Noktası”

MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin EK-3B’sindeki tablonun LİSANS KONULARI Geri Kazanım kısmında yer alan “Atık Yağ” ibaresi yürürlükten kaldırılmış, aynı tabloda yer alan “Ambalaj Atığı” satırından sonra gelmek üzere aşağıdaki satır eklenmiş ve aynı tabloda yer alan “Bitkisel Atık Yağ Ara Depolama Tesisi” satırından sonra gelmek üzere aşağıdaki satır eklenmiştir.

MADDE 4 – Aynı Yönetmeliğin EK-3C’sindeki tabloda yer alan “Atık Yağ” satırı aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve aynı tabloda yer alan “Bitkisel Atık Yağ Ara Depolama Tesisi” satırından sonra gelmek üzere aşağıdaki satır eklenmiştir.

MADDE 5 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 6 – Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Şehircilik Bakanı yürütür.

personel programı
Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi Sayısı
10/9/2014 29115
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi Sayısı
1- 21/9/2016 29834
2- 8/7/2019                   30825 (Mükerrer)
3- 6/11/2020 31296

 

 

Devamı: Çevre İzin ve Lisans Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik Alomaliye.com Güncel Mevzuat, Muhasebe, Ekonomi, Vergi, SGK Haberleri ilk yayınlayan websitedir.

Ürün İhtisas Borsasının Kuruluş, Faaliyet, İşleyiş ve Denetim Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelikte Değişiklik Yapılması Hakkında Yönetmelik

Ürün İhtisas Borsasının Kuruluş, Faaliyet, İşleyiş 31/12/2020

31 Aralık 2020 Tarihli Resmi Gazete

Sayı: 31351

Ticaret Bakanlığından:

MADDE 1 – 2/7/2019 tarihli ve 30819 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ürün İhtisas Borsasının Kuruluş, Faaliyet, İşleyiş ve Denetim Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan “31/12/2020” ibaresi “31/12/2022” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 2 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3 – Bu Yönetmelik hükümlerini Ticaret Bakanı yürütür.

personel programı

Devamı: Ürün İhtisas Borsasının Kuruluş, Faaliyet, İşleyiş ve Denetim Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelikte Değişiklik Yapılması Hakkında Yönetmelik Alomaliye.com Güncel Mevzuat, Muhasebe, Ekonomi, Vergi, SGK Haberleri ilk yayınlayan websitedir.

Elektronik Ürün Senedi Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

Elektronik Ürün Senedi Değişiklik 31/12/2020

31 Aralık 2020 Tarihli Resmi Gazete

Sayı: 31351

Ticaret Bakanlığından:

MADDE 1 – 12/11/2011 tarihli ve 28110 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Elektronik Ürün Senedi Yönetmeliğinin geçici 4 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “31/12/2020” ibaresi “31/12/2022” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 2 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3 – Bu Yönetmelik hükümlerini Ticaret Bakanı yürütür.

Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi Sayısı
12/11/2011 28110
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi Sayısı
1- 18/1/2013 28532
2- 4/4/2015 29316
3- 2/7/2019 30819
personel programı

Devamı: Elektronik Ürün Senedi Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik Alomaliye.com Güncel Mevzuat, Muhasebe, Ekonomi, Vergi, SGK Haberleri ilk yayınlayan websitedir.